Við stöndum á tímamótum Ellý Tómasdóttir skrifar 16. apríl 2026 15:02 Árborg er og hefur undanfarin ár verið í örum vexti. Fólk hefur valið að setjast hér að, ala upp börnin sín og horfa til framtíðar. En með miklum vexti fylgja líka áskoranir og ábyrgð. Ný gögn frá Húsnæðis- og mannvirkjastofnun sýna að þróunin er ekki alltaf eins og spár gera ráð fyrir. Á sumum svæðum hefur fjölgun verið minni en vænst var, en annars staðar hefur hún farið langt fram úr öllum áætlunum. Á sama tíma hefur verið byggt meira en áður var talin þörf fyrir, meðal annars til að vinna upp skort sem hefur safnast upp á undanförnum árum. Fyrir sveitarfélag eins og Árborg, sem er í miklum vexti, skiptir fyrirsjáanleiki sköpum. Við getum ekki leyft okkur að vera stöðugt skrefi á eftir, við þurfum að hugsa fram í tímann og skipuleggja uppbyggingu í takt við vöxtinn. Þegar við eltum vandann í stað þess að vera á undan Raunveruleikinn sem margir íbúar finna fyrir í dag sýnir að við höfum ekki náð að byggja upp innviði í takt við vöxtinn. Foreldrar bíða eftir leikskólaplássi, skólar eru undir miklu álagi og íþróttaaðstaða nær ekki að anna eftirspurn. Þetta eru ekki einstök tilvik eða tilfallandi vandamál. Þetta er mynstrið sem myndast þegar uppbygging íbúða og fjölgun íbúa er hraðari en uppbygging innviða. Í alltof langan tíma höfum við brugðist við eftir á. Þegar kerfið ræður ekki lengur við ástandið er gripið til tímabundinna lausna sem kunna að virka til skamms tíma, en duga ekki til lengri tíma. Við verðum að hætta að kasta krónunni fyrir aurinn því þannig byggjum við ekki upp sterkt samfélag heldur festum við okkur í vítahring skammtímalausna. Við erum stanslaust að plástra kerfið í stað þess að byggja það upp. Í stað þess að spyrja stöðugt hvernig við getum brugðist við vandanum sem er í dag, þurfum við að fara að spyrja stærri spurninga: hvernig viljum við að Árborg líti út eftir tíu ár? Eða tuttugu ár? Hvernig tryggjum við að samfélagið okkar ráði við þann vöxt sem við vitum að er fram undan? Við viljum að Árborg sé fjölskylduvænt samfélag Fjölskylduvænt samfélag verður ekki til af sjálfu sér, það þarf að byggja upp markvisst og hlúa að innviðum þess á hverjum tíma. Það þýðir að foreldrar geti treyst því að börnin þeirra fái leikskólapláss, að skólarnir og fagfólkið hafi rými til að sinna öllum börnum og að frístundir, íþróttir- og æskulýðsstarf sé raunverulega aðgengilegt öllum, óháð aðstæðum. Það þýðir líka að við horfumst í augu við stöðuna eins og hún er í dag, þar sem innviðir eru víða sprungnir og aðstaða nær ekki lengur að halda í við vöxt sveitarfélagsins. Fjölskylduvænt samfélag snýst ekki bara um að bjóða upp á þjónustu, heldur að tryggja að hún sé til staðar þegar á reynir. Þegar þjónustan nær ekki að halda í við vöxtinn er það ekki bara kerfið og starfsfólkið sem finnur fyrir því, það eru líka fjölskyldurnar í Árborg. Það birtist í biðlistum, auknu álagi og minni fyrirsjáanleika í daglegu lífi. Þetta er staða sem við eigum ekki að sætta okkur við. Samfélag fyrir alla – framtíð sem við mótum saman En samfélag snýst ekki bara um barnafjölskyldur. Það þarf að virka fyrir alla, fyrir ungt fólk sem er að stíga sín fyrstu skref, fyrir fólk á miðjum aldri sem vill njóta lífsgæða og fyrir eldra fólk sem á rétt á öryggi, þjónustu og virðingu. Gott samfélag er ekki bara safn af þjónustuúrræðum, það er heild þar sem lífsgæði, tengsl og tækifæri fara saman. Það krefst þess að við hættum að hugsa í lausnum til skamms tíma og förum að byggja upp með skýra framtíðarsýn. Að við skipuleggjum uppbyggingu þannig að innviðir séu ekki skrefi á eftir, heldur í takt við vöxtinn. Að við tryggjum að vöxtur styrki samfélagið í stað þess að setja það undir stöðugt álag. Við stöndum á tímamótum í Árborg. Við getum haldið áfram á sömu braut, þar sem við eltum vandann og plástrum kerfið þegar á reynir. En það er ekki sú leið sem við viljum fara. Við viljum byggja upp með skýrri sýn og raunverulegum undirbúningi fyrir framtíðina. Á næstu dögum og vikum munum við í Framsókn í Árborg segja ykkur nánar frá því hvernig við sjáum fyrir okkur að ná þessu fram. Við ætlum að kynna skýra framtíðarsýn, raunhæfar lausnir og markvissar aðgerðir svo Árborg verði samfélagið sem við getum öll verið stolt af. Höfundur er bæjarfulltrúi og skipar annað sæti á lista Framsóknar í Árborg. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðarvarnarráðið hefur verið kallað saman af minna tilefni! Davíð Bergmann skrifar Skoðun Orðspor og ímynd bíður hnekki Haukur Hinriksson skrifar Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki skrifstofa heldur framkvæmd Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson skrifar Skoðun Krónuhagkerfið og kostnaður heimilanna Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Litir, form og staðarandi Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Brexit ekki orsök efnahagsáskorana Breta Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Jörðin er dómkirkjan okkar. Geimurinn er verkstæðið okkar. Árni Sigurðsson skrifar Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar Skoðun Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðvörunarljós um farsæld barna má ekki hunsa Steinunn Bergmann skrifar Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Sjá meira
Árborg er og hefur undanfarin ár verið í örum vexti. Fólk hefur valið að setjast hér að, ala upp börnin sín og horfa til framtíðar. En með miklum vexti fylgja líka áskoranir og ábyrgð. Ný gögn frá Húsnæðis- og mannvirkjastofnun sýna að þróunin er ekki alltaf eins og spár gera ráð fyrir. Á sumum svæðum hefur fjölgun verið minni en vænst var, en annars staðar hefur hún farið langt fram úr öllum áætlunum. Á sama tíma hefur verið byggt meira en áður var talin þörf fyrir, meðal annars til að vinna upp skort sem hefur safnast upp á undanförnum árum. Fyrir sveitarfélag eins og Árborg, sem er í miklum vexti, skiptir fyrirsjáanleiki sköpum. Við getum ekki leyft okkur að vera stöðugt skrefi á eftir, við þurfum að hugsa fram í tímann og skipuleggja uppbyggingu í takt við vöxtinn. Þegar við eltum vandann í stað þess að vera á undan Raunveruleikinn sem margir íbúar finna fyrir í dag sýnir að við höfum ekki náð að byggja upp innviði í takt við vöxtinn. Foreldrar bíða eftir leikskólaplássi, skólar eru undir miklu álagi og íþróttaaðstaða nær ekki að anna eftirspurn. Þetta eru ekki einstök tilvik eða tilfallandi vandamál. Þetta er mynstrið sem myndast þegar uppbygging íbúða og fjölgun íbúa er hraðari en uppbygging innviða. Í alltof langan tíma höfum við brugðist við eftir á. Þegar kerfið ræður ekki lengur við ástandið er gripið til tímabundinna lausna sem kunna að virka til skamms tíma, en duga ekki til lengri tíma. Við verðum að hætta að kasta krónunni fyrir aurinn því þannig byggjum við ekki upp sterkt samfélag heldur festum við okkur í vítahring skammtímalausna. Við erum stanslaust að plástra kerfið í stað þess að byggja það upp. Í stað þess að spyrja stöðugt hvernig við getum brugðist við vandanum sem er í dag, þurfum við að fara að spyrja stærri spurninga: hvernig viljum við að Árborg líti út eftir tíu ár? Eða tuttugu ár? Hvernig tryggjum við að samfélagið okkar ráði við þann vöxt sem við vitum að er fram undan? Við viljum að Árborg sé fjölskylduvænt samfélag Fjölskylduvænt samfélag verður ekki til af sjálfu sér, það þarf að byggja upp markvisst og hlúa að innviðum þess á hverjum tíma. Það þýðir að foreldrar geti treyst því að börnin þeirra fái leikskólapláss, að skólarnir og fagfólkið hafi rými til að sinna öllum börnum og að frístundir, íþróttir- og æskulýðsstarf sé raunverulega aðgengilegt öllum, óháð aðstæðum. Það þýðir líka að við horfumst í augu við stöðuna eins og hún er í dag, þar sem innviðir eru víða sprungnir og aðstaða nær ekki lengur að halda í við vöxt sveitarfélagsins. Fjölskylduvænt samfélag snýst ekki bara um að bjóða upp á þjónustu, heldur að tryggja að hún sé til staðar þegar á reynir. Þegar þjónustan nær ekki að halda í við vöxtinn er það ekki bara kerfið og starfsfólkið sem finnur fyrir því, það eru líka fjölskyldurnar í Árborg. Það birtist í biðlistum, auknu álagi og minni fyrirsjáanleika í daglegu lífi. Þetta er staða sem við eigum ekki að sætta okkur við. Samfélag fyrir alla – framtíð sem við mótum saman En samfélag snýst ekki bara um barnafjölskyldur. Það þarf að virka fyrir alla, fyrir ungt fólk sem er að stíga sín fyrstu skref, fyrir fólk á miðjum aldri sem vill njóta lífsgæða og fyrir eldra fólk sem á rétt á öryggi, þjónustu og virðingu. Gott samfélag er ekki bara safn af þjónustuúrræðum, það er heild þar sem lífsgæði, tengsl og tækifæri fara saman. Það krefst þess að við hættum að hugsa í lausnum til skamms tíma og förum að byggja upp með skýra framtíðarsýn. Að við skipuleggjum uppbyggingu þannig að innviðir séu ekki skrefi á eftir, heldur í takt við vöxtinn. Að við tryggjum að vöxtur styrki samfélagið í stað þess að setja það undir stöðugt álag. Við stöndum á tímamótum í Árborg. Við getum haldið áfram á sömu braut, þar sem við eltum vandann og plástrum kerfið þegar á reynir. En það er ekki sú leið sem við viljum fara. Við viljum byggja upp með skýrri sýn og raunverulegum undirbúningi fyrir framtíðina. Á næstu dögum og vikum munum við í Framsókn í Árborg segja ykkur nánar frá því hvernig við sjáum fyrir okkur að ná þessu fram. Við ætlum að kynna skýra framtíðarsýn, raunhæfar lausnir og markvissar aðgerðir svo Árborg verði samfélagið sem við getum öll verið stolt af. Höfundur er bæjarfulltrúi og skipar annað sæti á lista Framsóknar í Árborg.
Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar
Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar