Við stöndum á tímamótum Ellý Tómasdóttir skrifar 16. apríl 2026 15:02 Árborg er og hefur undanfarin ár verið í örum vexti. Fólk hefur valið að setjast hér að, ala upp börnin sín og horfa til framtíðar. En með miklum vexti fylgja líka áskoranir og ábyrgð. Ný gögn frá Húsnæðis- og mannvirkjastofnun sýna að þróunin er ekki alltaf eins og spár gera ráð fyrir. Á sumum svæðum hefur fjölgun verið minni en vænst var, en annars staðar hefur hún farið langt fram úr öllum áætlunum. Á sama tíma hefur verið byggt meira en áður var talin þörf fyrir, meðal annars til að vinna upp skort sem hefur safnast upp á undanförnum árum. Fyrir sveitarfélag eins og Árborg, sem er í miklum vexti, skiptir fyrirsjáanleiki sköpum. Við getum ekki leyft okkur að vera stöðugt skrefi á eftir, við þurfum að hugsa fram í tímann og skipuleggja uppbyggingu í takt við vöxtinn. Þegar við eltum vandann í stað þess að vera á undan Raunveruleikinn sem margir íbúar finna fyrir í dag sýnir að við höfum ekki náð að byggja upp innviði í takt við vöxtinn. Foreldrar bíða eftir leikskólaplássi, skólar eru undir miklu álagi og íþróttaaðstaða nær ekki að anna eftirspurn. Þetta eru ekki einstök tilvik eða tilfallandi vandamál. Þetta er mynstrið sem myndast þegar uppbygging íbúða og fjölgun íbúa er hraðari en uppbygging innviða. Í alltof langan tíma höfum við brugðist við eftir á. Þegar kerfið ræður ekki lengur við ástandið er gripið til tímabundinna lausna sem kunna að virka til skamms tíma, en duga ekki til lengri tíma. Við verðum að hætta að kasta krónunni fyrir aurinn því þannig byggjum við ekki upp sterkt samfélag heldur festum við okkur í vítahring skammtímalausna. Við erum stanslaust að plástra kerfið í stað þess að byggja það upp. Í stað þess að spyrja stöðugt hvernig við getum brugðist við vandanum sem er í dag, þurfum við að fara að spyrja stærri spurninga: hvernig viljum við að Árborg líti út eftir tíu ár? Eða tuttugu ár? Hvernig tryggjum við að samfélagið okkar ráði við þann vöxt sem við vitum að er fram undan? Við viljum að Árborg sé fjölskylduvænt samfélag Fjölskylduvænt samfélag verður ekki til af sjálfu sér, það þarf að byggja upp markvisst og hlúa að innviðum þess á hverjum tíma. Það þýðir að foreldrar geti treyst því að börnin þeirra fái leikskólapláss, að skólarnir og fagfólkið hafi rými til að sinna öllum börnum og að frístundir, íþróttir- og æskulýðsstarf sé raunverulega aðgengilegt öllum, óháð aðstæðum. Það þýðir líka að við horfumst í augu við stöðuna eins og hún er í dag, þar sem innviðir eru víða sprungnir og aðstaða nær ekki lengur að halda í við vöxt sveitarfélagsins. Fjölskylduvænt samfélag snýst ekki bara um að bjóða upp á þjónustu, heldur að tryggja að hún sé til staðar þegar á reynir. Þegar þjónustan nær ekki að halda í við vöxtinn er það ekki bara kerfið og starfsfólkið sem finnur fyrir því, það eru líka fjölskyldurnar í Árborg. Það birtist í biðlistum, auknu álagi og minni fyrirsjáanleika í daglegu lífi. Þetta er staða sem við eigum ekki að sætta okkur við. Samfélag fyrir alla – framtíð sem við mótum saman En samfélag snýst ekki bara um barnafjölskyldur. Það þarf að virka fyrir alla, fyrir ungt fólk sem er að stíga sín fyrstu skref, fyrir fólk á miðjum aldri sem vill njóta lífsgæða og fyrir eldra fólk sem á rétt á öryggi, þjónustu og virðingu. Gott samfélag er ekki bara safn af þjónustuúrræðum, það er heild þar sem lífsgæði, tengsl og tækifæri fara saman. Það krefst þess að við hættum að hugsa í lausnum til skamms tíma og förum að byggja upp með skýra framtíðarsýn. Að við skipuleggjum uppbyggingu þannig að innviðir séu ekki skrefi á eftir, heldur í takt við vöxtinn. Að við tryggjum að vöxtur styrki samfélagið í stað þess að setja það undir stöðugt álag. Við stöndum á tímamótum í Árborg. Við getum haldið áfram á sömu braut, þar sem við eltum vandann og plástrum kerfið þegar á reynir. En það er ekki sú leið sem við viljum fara. Við viljum byggja upp með skýrri sýn og raunverulegum undirbúningi fyrir framtíðina. Á næstu dögum og vikum munum við í Framsókn í Árborg segja ykkur nánar frá því hvernig við sjáum fyrir okkur að ná þessu fram. Við ætlum að kynna skýra framtíðarsýn, raunhæfar lausnir og markvissar aðgerðir svo Árborg verði samfélagið sem við getum öll verið stolt af. Höfundur er bæjarfulltrúi og skipar annað sæti á lista Framsóknar í Árborg. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir Skoðun Hvar eru þingmenn NV-kjördæmis? Sigurður Páll Jónsson Skoðun Opið bréf til Húnboga Þórs Árnasonar Margrét Rut Eddudóttir Skoðun Noregur styrkir EES – Ísland verður að fylgja Rögnvaldur Guðmundsson Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Bókasöfnin okkar Hrönn Soffíu Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Skildi hugmynd Trumps vera “sleggjan” sem allir eru að leita af. Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Opið bréf til Húnboga Þórs Árnasonar Margrét Rut Eddudóttir skrifar Skoðun Hvar eru þingmenn NV-kjördæmis? Sigurður Páll Jónsson skrifar Skoðun Noregur styrkir EES – Ísland verður að fylgja Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson skrifar Skoðun Bjórinn sem slapp við suðurferðina Elís Pétur Elísson skrifar Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason skrifar Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason skrifar Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Sjá meira
Árborg er og hefur undanfarin ár verið í örum vexti. Fólk hefur valið að setjast hér að, ala upp börnin sín og horfa til framtíðar. En með miklum vexti fylgja líka áskoranir og ábyrgð. Ný gögn frá Húsnæðis- og mannvirkjastofnun sýna að þróunin er ekki alltaf eins og spár gera ráð fyrir. Á sumum svæðum hefur fjölgun verið minni en vænst var, en annars staðar hefur hún farið langt fram úr öllum áætlunum. Á sama tíma hefur verið byggt meira en áður var talin þörf fyrir, meðal annars til að vinna upp skort sem hefur safnast upp á undanförnum árum. Fyrir sveitarfélag eins og Árborg, sem er í miklum vexti, skiptir fyrirsjáanleiki sköpum. Við getum ekki leyft okkur að vera stöðugt skrefi á eftir, við þurfum að hugsa fram í tímann og skipuleggja uppbyggingu í takt við vöxtinn. Þegar við eltum vandann í stað þess að vera á undan Raunveruleikinn sem margir íbúar finna fyrir í dag sýnir að við höfum ekki náð að byggja upp innviði í takt við vöxtinn. Foreldrar bíða eftir leikskólaplássi, skólar eru undir miklu álagi og íþróttaaðstaða nær ekki að anna eftirspurn. Þetta eru ekki einstök tilvik eða tilfallandi vandamál. Þetta er mynstrið sem myndast þegar uppbygging íbúða og fjölgun íbúa er hraðari en uppbygging innviða. Í alltof langan tíma höfum við brugðist við eftir á. Þegar kerfið ræður ekki lengur við ástandið er gripið til tímabundinna lausna sem kunna að virka til skamms tíma, en duga ekki til lengri tíma. Við verðum að hætta að kasta krónunni fyrir aurinn því þannig byggjum við ekki upp sterkt samfélag heldur festum við okkur í vítahring skammtímalausna. Við erum stanslaust að plástra kerfið í stað þess að byggja það upp. Í stað þess að spyrja stöðugt hvernig við getum brugðist við vandanum sem er í dag, þurfum við að fara að spyrja stærri spurninga: hvernig viljum við að Árborg líti út eftir tíu ár? Eða tuttugu ár? Hvernig tryggjum við að samfélagið okkar ráði við þann vöxt sem við vitum að er fram undan? Við viljum að Árborg sé fjölskylduvænt samfélag Fjölskylduvænt samfélag verður ekki til af sjálfu sér, það þarf að byggja upp markvisst og hlúa að innviðum þess á hverjum tíma. Það þýðir að foreldrar geti treyst því að börnin þeirra fái leikskólapláss, að skólarnir og fagfólkið hafi rými til að sinna öllum börnum og að frístundir, íþróttir- og æskulýðsstarf sé raunverulega aðgengilegt öllum, óháð aðstæðum. Það þýðir líka að við horfumst í augu við stöðuna eins og hún er í dag, þar sem innviðir eru víða sprungnir og aðstaða nær ekki lengur að halda í við vöxt sveitarfélagsins. Fjölskylduvænt samfélag snýst ekki bara um að bjóða upp á þjónustu, heldur að tryggja að hún sé til staðar þegar á reynir. Þegar þjónustan nær ekki að halda í við vöxtinn er það ekki bara kerfið og starfsfólkið sem finnur fyrir því, það eru líka fjölskyldurnar í Árborg. Það birtist í biðlistum, auknu álagi og minni fyrirsjáanleika í daglegu lífi. Þetta er staða sem við eigum ekki að sætta okkur við. Samfélag fyrir alla – framtíð sem við mótum saman En samfélag snýst ekki bara um barnafjölskyldur. Það þarf að virka fyrir alla, fyrir ungt fólk sem er að stíga sín fyrstu skref, fyrir fólk á miðjum aldri sem vill njóta lífsgæða og fyrir eldra fólk sem á rétt á öryggi, þjónustu og virðingu. Gott samfélag er ekki bara safn af þjónustuúrræðum, það er heild þar sem lífsgæði, tengsl og tækifæri fara saman. Það krefst þess að við hættum að hugsa í lausnum til skamms tíma og förum að byggja upp með skýra framtíðarsýn. Að við skipuleggjum uppbyggingu þannig að innviðir séu ekki skrefi á eftir, heldur í takt við vöxtinn. Að við tryggjum að vöxtur styrki samfélagið í stað þess að setja það undir stöðugt álag. Við stöndum á tímamótum í Árborg. Við getum haldið áfram á sömu braut, þar sem við eltum vandann og plástrum kerfið þegar á reynir. En það er ekki sú leið sem við viljum fara. Við viljum byggja upp með skýrri sýn og raunverulegum undirbúningi fyrir framtíðina. Á næstu dögum og vikum munum við í Framsókn í Árborg segja ykkur nánar frá því hvernig við sjáum fyrir okkur að ná þessu fram. Við ætlum að kynna skýra framtíðarsýn, raunhæfar lausnir og markvissar aðgerðir svo Árborg verði samfélagið sem við getum öll verið stolt af. Höfundur er bæjarfulltrúi og skipar annað sæti á lista Framsóknar í Árborg.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar