Ekki trúa öllu sem þú lest á samfélagsmiðlum. Komdu í kaffi ég skal sýna þér Grinda­vík

Ég bý í Grindavík og ætla mér að halda áfram að búa þar. Þó ég sé einnig með heimili í Kópavogi, þá langar mig og börnunum mínum að geta farið aftur heim og hafið skólagöngu þar að nýju eftir sumarið. Ég upplifi mig örugga í Grindavík og vil fá að taka þá ákvörðun sjálf fyrir mína fjölskyldu.

Það sem ég á erfitt með að skilja er hvers vegna ákveðnar staðreyndir fá ekki vægi í umræðunni. Til dæmis hefur landris hætt um miðjan mars, en það virðist lítið eða ekkert rætt. Af hverju er það ekki tekið með í heildarmatið? Af hverju breytist ekki áhættumatið þegar búið er að gera við og laga sprungur og aðra innviði? Af hverju fáum við ekki að sjá allar hliðar málsins metnar á jafnræðisgrundvelli?

Einnig velti ég því fyrir mér af hverju ekki er hlustað á reynda sérfræðinga sem hafa unnið með náttúruvá og áhættumat í áratugi, eins og Sólveig Þorvaldsdóttir, doktor í jarðskjálftaverkfræði og fyrrverandi forstjóra Almannavarna ríkisins, Þorvaldur Þórðarson eldfjallafræðing eða Jón Haukur Steingrímsson jarðverkfræðing. Sá síðastnefndi hefur unnið í Grindavík alveg frá fyrsta gosi og þekkir aðstæður af eigin raun, ekki bara úr skýrslum sem eru unnar fjarri vettvangi. Þetta eru einstaklingar með mikla þekkingu og reynslu sem byggja sitt mat á gögnum og faglegri greiningu. Af hverju fá þeirra sjónarmið ekki meira vægi í umræðunni?

Af hverju er verið að taka ákvarðanir fyrir okkur í stað þess að leyfa okkur að bera ábyrgð á eigin lífi? Við sem búum hér þekkjum aðstæður, fylgjumst með og tökum upplýstar ákvarðanir. Það er erfitt að upplifa að rödd okkar skipti ekki máli.

Ég hef einnig upplifað að aðgerðir stjórnvalda, sem áttu að styðja við okkur, hafi í raun aukið á álagið. Óvissan, biðin, skortur á skýrum svörum og þögn hafa haft veruleg áhrif. Við getum lifað með eldgosi, en að geta ekki treyst því að hlustað sé á okkur og að allir hagsmunir séu hafðir að leiðarljósi er mun erfiðara að sætta sig við. Maður spyr sig líka: hvaða hagsmunir eru raunverulega í spilinu? Hverjir hafa haft ávinning af þessu ástandi og hvaða hvatar eru til staðar? Það er eðlilegt að spyrja þessara spurninga. Ef niðurstaðan væri sú að hættan hafi minnkað og aðstæður batnað, hverjir tapa þá á því? Þetta er umræðu sem má og á að taka af fullri alvöru.

Mig langar því að bjóða þeim sem vilja að kynna sér aðstæður af eigin raun. Þið eruð hjartanlega velkomin í kaffi til mín í Borgarhraun 2 í Grindavík Guesthouse. Ég er nýbúin að stofna mitt eigið fyrirtæki Kvika Travel og verð með ferðir tvisvar í viku. Þið Íslendingar sem viljið koma næstu tvær vikurnar fáið það frítt, my treat. Förum saman í göngutúr um bæinn, skoðum hvað hefur verið gert og hvað er í gangi. Ég býð ykkur að koma með mér, fara yfir stöðuna og heyra mína upplifun og sýn á framtíð Grindavíkur.

Ég trúi á gagnrýna hugsun. Að spyrja spurninga, skoða gögnin og velta fyrir sér hvort allar hliðar séu teknar með. Það er það sem ég hvet alla til að gera áður en þeir mynda sér skoðun. Ef, eftir að hafa kynnt ykkur málið af heildarsýn og farið yfir gögnin, þið teljið að ekki sé rétt að snúa aftur, þá mun ég virða þá niðurstöðu. En ég tel mikilvægt að sú skoðun byggi á raunverulegum upplýsingum, ekki eingöngu á því sem birtist á samfélagsmiðlum eða í einhliða umfjöllun

Grindavík á skilið sanngjarna og heiðarlega umræðu. Við sem búum hér eigum skilið að fá að taka þátt í ákvörðunum um okkar eigið líf og okkar eigin framtíð.

Höfundur er eigandi Grindavík Guesthouse/ Kvika travel.