Óseðjandi útvistunarblæti Samfylkingar og Vinstrisins (2/3) Orð Vinstrisins á móti verkum Guðröður Atli Jónsson skrifar 31. mars 2026 15:02 Vinstrisins er kosningasamsteypa Vinstri grænna og Vor til vinstri, stofnuð fyrir sveitarstjórnarkosningarnar 2026. Vor til vinstri er hreyfing sem Sanna Magdalena, fyrrverandi pólitískur leiðtogi Sósíalistaflokksins, stofnaði eftir að hún sneri baki við flokknum, þótt hún sé enn skráð á félagaskrá hans. Þrátt fyrir að félagsmenn Sósíalista hafi kosið hana sem leiðtoga með standandi lófaklappi, hafnaði hún þeim vegna ágreinings við nokkra einstaklinga í framkvæmdastjórn. Nú býður hún fram gegn fólkinu sem sýndi henni þennan heiður. Spurningin brennur á mörgum: Á vinstrifólk raunverulega að treysta þessu framboði þegar gögnin sýna að það útvistar opinberri þjónustu af meiri krafti en áður, þrátt fyrir fögur orð um annað? „Útvistun er hugmyndafræðilegt illgresi“ Þannig komst Sanna, oddviti Vinstrisins, að orði í pistli á Vísi þann 9. febrúar 2026. Þar spurði hún hvort útvistun hefði „sýnt fram á að þar sé vel farið með almannafé" og hvort þetta væri „skynsöm leið fyrir þá sem reiða sig á þjónustuna". Greiningin er hárrétt, en vandamálið er veruleikinn. Undir meirihluta oddvitans og Vinstrisins hefur nákvæmlega það gerst sem hún lýsir sem „illgresi“, án þess að nokkur hafi hreyft legg né lið til að stöðva það. Verkin tala Securitas: Í maí 2025 var samþykktur samningur við Securitas hf. um öryggisgæslu og húsvörslu í stjórnsýsluhúsum borgarinnar. Áður sinnti eigið starfsfólk borgarinnar þessum störfum, en þau voru lögð niður og færð verktaka. iClean: Sama mánuð samþykkti ráðið ræstingasamning við iClean ehf., fyrirtæki sem Efling hafði gagnrýnt harðlega fyrir brot á vinnurétti. Þetta gerðist á meðan stéttarfélagið barðist gegn kjarabrotum í hreingerningariðnaðinum. Vetrarþjónusta: Í september 2025 kláraði nýi meirihlutinn útvistun á vetrarþjónustu gangstétta og hjólastíga. Afleiðingarnar létu ekki á sér standa; fyrsta snjókoma vetrarins sýndi að hreinsun sem áður tók 36 klukkustundir tók nú fjóra sólarhringa. Eina ljósa dæmið um innvistun undir þessum meirihluta er sorphirðan, þar sem borgin rekur eigin starfsfólk og eigin bílaflota. Þegar öllum tilboðum í nýja sorpbíla var hafnað í janúar 2026 samþykkti ráðið beina samningsgerð til að tryggja áframhaldandi eigin rekstur. Þetta sýnir að þegar pólitískur vilji er til staðar er hægt að velja innvistun. Spurningin er hvers vegna sá vilji birtist ekki þegar kemur að húsvörðum, ræstingum eða vetrarþjónustu. Sorphirðan sýnir líka hversu stöðugur þrýstingurinn er á stjórnmálamenn að útvista jafnvel vel rekinni opinberri þjónustu. Sjálfstæðisflokkurinn lagði ítrekað til einkavæðingu sorphirðunnar, bæði í september 2023 og janúar 2024, þrátt fyrir að borgin sé eina sveitarfélagið á Íslandi sem rekur sorphirðu með eigin starfsfólki og greiðir þeim mannsæmandi laun. Í október 2025 staðfesti rannsókn héraðssaksóknara og Samkeppniseftirlitsins á Terra og Kubbi nákvæmlega þá hættu sem verkalýðshreyfingin hafði varað við: tilboðssvik, markaðsskiptingu og einokunarverðlagningu í sorphirðu hjá sveitarfélögum sem höfðu útvistað þjónustunni. Þetta er veruleikinn sem bíður þeirra sem gefa eftir fyrir þrýstingnum. Oddviti Vinstrisins skrifar að útvistun rífi upp stöðugleika þar sem starfsmaður þekki húsnæði sitt og ábyrgð. Þetta lýsir því miður nákvæmlega þeim veruleika sem hún sjálf skapaði þegar húsverðir borgarinnar voru settir á götuna. Innkauparáðið: 25 fundir, engar spurningar Undir meirihluta Vinstrisins á þessu ári hélt innkaupa- og framkvæmdaráð 25 fundi og samþykkti um 70 útboð. Í mars 2025 fékk ráðið það verkefni frá borgarstjórn að vinna tillögur um keðjuábyrgð, svo borgin bæri ábyrgð á kjörum starfsfólks hjá verktökum sínum. Á næstu 22 fundum gerðist bókstaflega ekki neitt. Orðið „keðjuábyrgð“ birtist aldrei aftur í fundargerðum. Orð á borð við „trúnaðarmaður“, „Efling“ eða „kjaraskilyrði“ koma hvergi fyrir í öllum þessum 70 útboðum. Trúverðugleikinn Ætlar vinstrifólk virkilega að treysta þeim sem tala gegn útvistun í fjölmiðlum en stimpla hana af á hverjum einasta fundi? Oddviti Vinstrisins sneri baki við sínum eigin félögum í Sósíalistaflokknum og útvistaði svo störfum vinnandi fólks af meiri krafti en nokkur hægri meirihluti hefði gert á sama tíma. Þegar orðin og verkin stefna í sitthvora áttina verða kjósendur að velja hvort þeir trúa fögrum loforðum eða köldum tölum. Tölurnar ljúga ekki. Höfundur er flokksmaður í Sósíalistaflokknum. Þetta er önnur grein í þriggja greina seríu um útvistun í Reykjavík. Næst: Leigan sem enginn ræðir. Heimildir Sanna Magdalena, „Viljum við flókið kerfi milliliða eða einfaldari leið að grunnþjónustu?“ Vísir, 9. febrúar 2026. Fundargerðir innkaupa- og framkvæmdaráðs, fundir 158-182 (reykjavik.is). Fundargerðir borgarráðs, fundur 5784 (reykjavik.is). Útboðsgögn 16146 (öryggisgæsla), 16097 (ræsting), 16169 (vetrarþjónusta). Efling stéttarfélag, gagnrýni á kjarabrot, febrúar-maí 2025. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Reykjavík Mest lesið Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson Skoðun Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir Skoðun Var Stonehenge sláturhús? Ása Hlín Benediktsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Farsælt ferðalag fólks og fisks Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Orkan í ólgusjó efnahagsmála Tinna Traustadóttir skrifar Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Loksins get ég notið þess að vera heima Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Sama fötlun en ólík réttindi - Aldurinn ræður úrslitum - Ásta Ólafsdóttir skrifar Skoðun Umskiptingar Flokks fólksins á Alþingi Júlíus Valsson skrifar Skoðun Okkar fé í Heimum Bergur Hauksson skrifar Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir skrifar Skoðun Er alveg sama hvað Ísland er dýrt? Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Krossinn er ekki matseðill Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Við mælum hávaða en mælum við óskýrleikann? Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Skoðun Hvað gerist í síðari hálfleik? Lovísa Oktovía Eyvindsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson skrifar Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson skrifar Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Arfurinn og réttur ríkisins til skattheimtu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Undir sömu stjörnu – ópera fyrir alla þjóðina Sævar Þór Halldórsson skrifar Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Ísland á ekki að verða land gjaldhliða Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Fokk, ég er með ristilkrabbamein! Matthías Freyr Matthíasson skrifar Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson skrifar Skoðun Samfélagsbanki: Opið bréf til ríkisstjórnarinnar Guðmundur D. Haraldsson,Sævar Finnbogason skrifar Skoðun Var Stonehenge sláturhús? Ása Hlín Benediktsdóttir skrifar Skoðun Það er alltaf til fé fyrir næstu framkvæmd—Hvenær ætlum við að læra? Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Landsréttur gefur út óútfylltan tékka fyrir hvers kyns ofbeldi Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir skrifar Sjá meira
Vinstrisins er kosningasamsteypa Vinstri grænna og Vor til vinstri, stofnuð fyrir sveitarstjórnarkosningarnar 2026. Vor til vinstri er hreyfing sem Sanna Magdalena, fyrrverandi pólitískur leiðtogi Sósíalistaflokksins, stofnaði eftir að hún sneri baki við flokknum, þótt hún sé enn skráð á félagaskrá hans. Þrátt fyrir að félagsmenn Sósíalista hafi kosið hana sem leiðtoga með standandi lófaklappi, hafnaði hún þeim vegna ágreinings við nokkra einstaklinga í framkvæmdastjórn. Nú býður hún fram gegn fólkinu sem sýndi henni þennan heiður. Spurningin brennur á mörgum: Á vinstrifólk raunverulega að treysta þessu framboði þegar gögnin sýna að það útvistar opinberri þjónustu af meiri krafti en áður, þrátt fyrir fögur orð um annað? „Útvistun er hugmyndafræðilegt illgresi“ Þannig komst Sanna, oddviti Vinstrisins, að orði í pistli á Vísi þann 9. febrúar 2026. Þar spurði hún hvort útvistun hefði „sýnt fram á að þar sé vel farið með almannafé" og hvort þetta væri „skynsöm leið fyrir þá sem reiða sig á þjónustuna". Greiningin er hárrétt, en vandamálið er veruleikinn. Undir meirihluta oddvitans og Vinstrisins hefur nákvæmlega það gerst sem hún lýsir sem „illgresi“, án þess að nokkur hafi hreyft legg né lið til að stöðva það. Verkin tala Securitas: Í maí 2025 var samþykktur samningur við Securitas hf. um öryggisgæslu og húsvörslu í stjórnsýsluhúsum borgarinnar. Áður sinnti eigið starfsfólk borgarinnar þessum störfum, en þau voru lögð niður og færð verktaka. iClean: Sama mánuð samþykkti ráðið ræstingasamning við iClean ehf., fyrirtæki sem Efling hafði gagnrýnt harðlega fyrir brot á vinnurétti. Þetta gerðist á meðan stéttarfélagið barðist gegn kjarabrotum í hreingerningariðnaðinum. Vetrarþjónusta: Í september 2025 kláraði nýi meirihlutinn útvistun á vetrarþjónustu gangstétta og hjólastíga. Afleiðingarnar létu ekki á sér standa; fyrsta snjókoma vetrarins sýndi að hreinsun sem áður tók 36 klukkustundir tók nú fjóra sólarhringa. Eina ljósa dæmið um innvistun undir þessum meirihluta er sorphirðan, þar sem borgin rekur eigin starfsfólk og eigin bílaflota. Þegar öllum tilboðum í nýja sorpbíla var hafnað í janúar 2026 samþykkti ráðið beina samningsgerð til að tryggja áframhaldandi eigin rekstur. Þetta sýnir að þegar pólitískur vilji er til staðar er hægt að velja innvistun. Spurningin er hvers vegna sá vilji birtist ekki þegar kemur að húsvörðum, ræstingum eða vetrarþjónustu. Sorphirðan sýnir líka hversu stöðugur þrýstingurinn er á stjórnmálamenn að útvista jafnvel vel rekinni opinberri þjónustu. Sjálfstæðisflokkurinn lagði ítrekað til einkavæðingu sorphirðunnar, bæði í september 2023 og janúar 2024, þrátt fyrir að borgin sé eina sveitarfélagið á Íslandi sem rekur sorphirðu með eigin starfsfólki og greiðir þeim mannsæmandi laun. Í október 2025 staðfesti rannsókn héraðssaksóknara og Samkeppniseftirlitsins á Terra og Kubbi nákvæmlega þá hættu sem verkalýðshreyfingin hafði varað við: tilboðssvik, markaðsskiptingu og einokunarverðlagningu í sorphirðu hjá sveitarfélögum sem höfðu útvistað þjónustunni. Þetta er veruleikinn sem bíður þeirra sem gefa eftir fyrir þrýstingnum. Oddviti Vinstrisins skrifar að útvistun rífi upp stöðugleika þar sem starfsmaður þekki húsnæði sitt og ábyrgð. Þetta lýsir því miður nákvæmlega þeim veruleika sem hún sjálf skapaði þegar húsverðir borgarinnar voru settir á götuna. Innkauparáðið: 25 fundir, engar spurningar Undir meirihluta Vinstrisins á þessu ári hélt innkaupa- og framkvæmdaráð 25 fundi og samþykkti um 70 útboð. Í mars 2025 fékk ráðið það verkefni frá borgarstjórn að vinna tillögur um keðjuábyrgð, svo borgin bæri ábyrgð á kjörum starfsfólks hjá verktökum sínum. Á næstu 22 fundum gerðist bókstaflega ekki neitt. Orðið „keðjuábyrgð“ birtist aldrei aftur í fundargerðum. Orð á borð við „trúnaðarmaður“, „Efling“ eða „kjaraskilyrði“ koma hvergi fyrir í öllum þessum 70 útboðum. Trúverðugleikinn Ætlar vinstrifólk virkilega að treysta þeim sem tala gegn útvistun í fjölmiðlum en stimpla hana af á hverjum einasta fundi? Oddviti Vinstrisins sneri baki við sínum eigin félögum í Sósíalistaflokknum og útvistaði svo störfum vinnandi fólks af meiri krafti en nokkur hægri meirihluti hefði gert á sama tíma. Þegar orðin og verkin stefna í sitthvora áttina verða kjósendur að velja hvort þeir trúa fögrum loforðum eða köldum tölum. Tölurnar ljúga ekki. Höfundur er flokksmaður í Sósíalistaflokknum. Þetta er önnur grein í þriggja greina seríu um útvistun í Reykjavík. Næst: Leigan sem enginn ræðir. Heimildir Sanna Magdalena, „Viljum við flókið kerfi milliliða eða einfaldari leið að grunnþjónustu?“ Vísir, 9. febrúar 2026. Fundargerðir innkaupa- og framkvæmdaráðs, fundir 158-182 (reykjavik.is). Fundargerðir borgarráðs, fundur 5784 (reykjavik.is). Útboðsgögn 16146 (öryggisgæsla), 16097 (ræsting), 16169 (vetrarþjónusta). Efling stéttarfélag, gagnrýni á kjarabrot, febrúar-maí 2025.
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Samfélagsbanki: Opið bréf til ríkisstjórnarinnar Guðmundur D. Haraldsson,Sævar Finnbogason skrifar
Skoðun Landsréttur gefur út óútfylltan tékka fyrir hvers kyns ofbeldi Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir skrifar
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun