Fjárhagslegt sjálfstæði Seltjarnarness í hættu Kristinn Ólafsson skrifar 30. mars 2026 07:00 Tæplega þrír milljarðar hafa tapast á áratug og skuldir fjórfaldast. Nú er kominn tími á breytingar. Seltjarnarnarnes er að mínu mati eitt besta sveitarfélag landsins til að búa í. Hér er sterkt og fjölskylduvænt sveitarfélag umkringt fallegri náttúru. Ég er sjálfur fæddur og uppalinn á Nesinu, hér ól ég upp mín börn og fylgist nú með barnabörnunum fara í gegnum skólana á Nesinu. Ég veit að það er metnaður Seltirninga að veita framúrskarandi þjónustu, það höfum við alltaf gert. En á síðustu árum höfum við því miður fundið fyrir því að dregið hefur verið úr þjónustu, byggingar og leikvellir liggja undir skemmdum og ákveðið úrræðaleysi hefur einkennt bæjarstjórn Seltjarnarnesbæjar. Ábyrgur rekstur er undirstaða þess að við getum veitt góða þjónustu en því miður hefur töluvert vantað upp á þegar kemur að faglegum rekstri bæjarins. Tölur tala - Þriggja milljarða tap Rekstrarniðurstaða bæjarsjóðs Seltjarnarnesbæjar hefur verið neikvæð níu sinnum á síðustu tíu árum. Uppsafnað tap frá 2015 nemur nú rúmlega þremur milljörðum króna. Á þessu kjörtímabili hefur fjármálastjórnun bæjarins versnað með fordæmalausu tapi á rekstri bæjarins og uppsafnaður halli vex hratt. Upsöfnuð rekstrарniðurstaða Seltjarnarnesbæjar 2015–2024. Heimild: Ársreikningar Seltjarnarnesbæjar. Sveitarstjórnarlög gera skýra kröfu um að rekstur sveitarfélaga sé í jafnvægi á hverju þriggja ára tímabili. Seltjarnarnesbær hefur ekki uppfyllt þá kröfu í áratug. Eftirlitsnefnd með fjármálum sveitarfélaga hefur þegar gert athugasemdir og endurskoðendur bæjarins hafa ítrekаð bent á nauðsyn markvissrar áætlunar um viðsnúning. Viðbrögðin hafa verið ófullnægjandi og fjárhagslegt sjálfstæði sveitarfélagsins því í hættu. Hvernig komumst við hingað? Lengi vel byggði Seltjarnarnes á viðskiptamódeli sem gekk út á lága skatta og sölu eigna til að fjármagna uppbyggingu innviða. Þegar byggja þurfti skóla eða ráðast í stórar framkvæmdir gat bærinn selt lóðir til að brúa bilið. Þetta módel hætti hins vegar að virka af krafti eftir árið 2007 þegar við seldum síðast lóð til uppbyggingar. Nú er takmarkað land eftir og svigrúmið til athafna hefur minnkаð verulega. Á sama tíma hefur útsvarsprósentu bæjarins verið haldið undir hámarki þrátt fyrir að tekjur hafa ekki dugað fyrir útgjöldum og þeirri þjónustu sem íbúar kalla eftir. Til að bregðast við þessu hafa ýmis gjöld á barnafólk og íbúa verið hækkuð, viðhaldi frestað og dregið hefur verið úr þjónustu. Nú er hins vegar viðhaldsskuldin farin að bíta harkalega eins og sjá má í kostnaðarsömum mygluframkvæmdum í Mýrarhúsaskóla og Valhúsaskóla, í fokheldu félagsheimili, rakaskemmdum í félagsmiðstöðinni og bæjarskrifstofunni sem nú hefur verið auglýst til sölu. Einnig er kominn tími á viðhald á tónlistarskóla, íþróttamiðstöð og sundlaug bæjarins. Ástandið á götum, gangstéttum, veitukerfi og Eiðistorgi er svo efni í aðra grein. Afleiðingin af því að reka bæinn á yfirdrætti er skýr, heildarskuldir bæjarins hafa fjórfaldast á tíu árum, úr 1,7 milljörðum árið 2015 í tæpa 8 milljarða. Afborganir og vaxtakostnaður hafa safnast upp sem dregur enn meira úr svigrúmi til að veita þá þjónustu sem íbúar eru vanir eða til að sinna nauðsynlegu viðhaldi. Kominn tími á breytingar Ég skrifa þessa grein ekki til að gagnrýna eða rífast um fortíðina. Ég skrifa hana vegna þess að ég tel að Seltjarnarnesbær eigi skilið bæjarstórn sem hefur bæði vilja og getu til að snúa rekstrinum við. Við þurfum ekki fleiri afsakanir eða eftiráskýringar, við þurfum að ráðast í raunverulegar aðgerðir. Við þurfum að horfast í augu við það að tekjur þurfa að standa undir gjöldum. Við þurfum að forgangsraða verkefnum og hagræða í rekstri. Tekjuöflun þarf að endurspegla raunverulegan kostnað við rekstur bæjarins og skapa svigrúm til að sinna reglulegu viðhaldi. Við þurfum að nýta þau tækifæri sem felast í skipulagi og uppbyggingu á miðbæjarsvæðinu, bæði til að styrkja samfélagið og skapa tekjur. Og við þurfum að koma fagmennsku og aðhaldi í fjármálastjórnun bæjarins þannig að áætlanir séu raunhæfar og þeim fylgt eftir. Þetta er ekki spurning um hugmyndafræði. Þetta er spurning um hæfni og ábyrgð. Íbúar á Seltjarnarnesi eiga skilið bæjarstjórn sem rekur bæinn af skynsemi, horfir fram á veginn og tekur erfiðar ákvarðanir þegar þeirra er þörf. Markmið okkar er skýrt: Við ætlum að tryggja að Seltjarnarnes geti áfram boðið upp á framúrskarandi skóla, leikskóla og íþróttaaðstöðu, en það krefst þess að við rekum bæinn af meiri festu og framsýni en gert hefur verið undanfarin ár. Við í Samfylkingu, Viðreisn og óháðum bjóðum fram fagþekkingu og raunverulegan vilja til breytinga. Við erum tilbúin að taka við og standa vörð um fjárhagslegt sjálfstæði Seltjarnarnesbæjar. Höfundur er oddviti Samfylkingar, Viðreisnar og óháðra á Seltjarnarnesi Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Seltjarnarnes Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Ég ætlaði mér aldrei að verða leikskólakennari Ásta Möller Sívertsen Skoðun Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson Skoðun Popúlismi formanns VR Sólveig Anna Jónsdóttir Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun Öryggi í skipulagi – nauðsynleg uppfærsla Böðvar Tómasson Skoðun Andrésarleikarnir 50 ára – hálf öld af gleði, samheldni og skíðaarfleifð Ásthildur Sturludóttir Skoðun Dónaskapur Reykjavíkurborgar Lárus Blöndal Sigurðsson Skoðun Íslensk orka er svarið við olíukrísunni Jóhann Páll Jóhannsson Skoðun #ÉGLOFA að láta ekki allt brenna til kaldra kola Alfa Jóhannsdóttir Skoðun Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. Skoðun Skoðun Skoðun Jöfnuður, ábyrgð og uppbygging Stefán Þór Eysteinsson skrifar Skoðun „Selfies“ eru ekki hagsmunagæsla Jóhann Ingi Óskarsson skrifar Skoðun Dónaskapur Reykjavíkurborgar Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Sterkari saman Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Popúlismi formanns VR Sólveig Anna Jónsdóttir skrifar Skoðun Snúum Reykjavík við Björg Magnúsdóttir skrifar Skoðun #ÉGLOFA að láta ekki allt brenna til kaldra kola Alfa Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Ungt fólk í forgrunni, framtíð Hafnarfjarðar byggist á tækifærum Alexander M Árnason skrifar Skoðun Íslensk orka er svarið við olíukrísunni Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Göngum til góðs fyrir íslenska náttúru Jóna Bjarnadóttir skrifar Skoðun NATO án Bandaríkjanna Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Styrkjum heilsubæinn Hveragerði Maria Araceli,Berglind Ósk Guttormsdóttir skrifar Skoðun Andrésarleikarnir 50 ára – hálf öld af gleði, samheldni og skíðaarfleifð Ásthildur Sturludóttir skrifar Skoðun Má vera gamalt ef það hentar mér Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Ég ætlaði mér aldrei að verða leikskólakennari Ásta Möller Sívertsen skrifar Skoðun Öryggi í skipulagi – nauðsynleg uppfærsla Böðvar Tómasson skrifar Skoðun Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. skrifar Skoðun Látum fiskhjallana standa Hrafn Ægir Bergsson skrifar Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir skrifar Skoðun Hættum að tala um sameiningu! Liv Aase Skarstad skrifar Skoðun Borgarlínublekkingar Sjálfstæðisflokksins í Kópavogi Einar Jóhannes Guðnason skrifar Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar Skoðun Aukum nærþjónustu í Urriðaholti Vilmar Pétursson skrifar Skoðun Ég er ekki torfkofamatur Rakel Hinriksdóttir skrifar Skoðun Aðför að einkabílnum hættir? Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Heimur án höggdeyfis Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Börnin í fyrsta sæti Regína Ásvaldsdóttir skrifar Skoðun Setjum lakk á litlaputta og segjum um leið ÉG LOFA Hallgrímur Helgason skrifar Sjá meira
Tæplega þrír milljarðar hafa tapast á áratug og skuldir fjórfaldast. Nú er kominn tími á breytingar. Seltjarnarnarnes er að mínu mati eitt besta sveitarfélag landsins til að búa í. Hér er sterkt og fjölskylduvænt sveitarfélag umkringt fallegri náttúru. Ég er sjálfur fæddur og uppalinn á Nesinu, hér ól ég upp mín börn og fylgist nú með barnabörnunum fara í gegnum skólana á Nesinu. Ég veit að það er metnaður Seltirninga að veita framúrskarandi þjónustu, það höfum við alltaf gert. En á síðustu árum höfum við því miður fundið fyrir því að dregið hefur verið úr þjónustu, byggingar og leikvellir liggja undir skemmdum og ákveðið úrræðaleysi hefur einkennt bæjarstjórn Seltjarnarnesbæjar. Ábyrgur rekstur er undirstaða þess að við getum veitt góða þjónustu en því miður hefur töluvert vantað upp á þegar kemur að faglegum rekstri bæjarins. Tölur tala - Þriggja milljarða tap Rekstrarniðurstaða bæjarsjóðs Seltjarnarnesbæjar hefur verið neikvæð níu sinnum á síðustu tíu árum. Uppsafnað tap frá 2015 nemur nú rúmlega þremur milljörðum króna. Á þessu kjörtímabili hefur fjármálastjórnun bæjarins versnað með fordæmalausu tapi á rekstri bæjarins og uppsafnaður halli vex hratt. Upsöfnuð rekstrарniðurstaða Seltjarnarnesbæjar 2015–2024. Heimild: Ársreikningar Seltjarnarnesbæjar. Sveitarstjórnarlög gera skýra kröfu um að rekstur sveitarfélaga sé í jafnvægi á hverju þriggja ára tímabili. Seltjarnarnesbær hefur ekki uppfyllt þá kröfu í áratug. Eftirlitsnefnd með fjármálum sveitarfélaga hefur þegar gert athugasemdir og endurskoðendur bæjarins hafa ítrekаð bent á nauðsyn markvissrar áætlunar um viðsnúning. Viðbrögðin hafa verið ófullnægjandi og fjárhagslegt sjálfstæði sveitarfélagsins því í hættu. Hvernig komumst við hingað? Lengi vel byggði Seltjarnarnes á viðskiptamódeli sem gekk út á lága skatta og sölu eigna til að fjármagna uppbyggingu innviða. Þegar byggja þurfti skóla eða ráðast í stórar framkvæmdir gat bærinn selt lóðir til að brúa bilið. Þetta módel hætti hins vegar að virka af krafti eftir árið 2007 þegar við seldum síðast lóð til uppbyggingar. Nú er takmarkað land eftir og svigrúmið til athafna hefur minnkаð verulega. Á sama tíma hefur útsvarsprósentu bæjarins verið haldið undir hámarki þrátt fyrir að tekjur hafa ekki dugað fyrir útgjöldum og þeirri þjónustu sem íbúar kalla eftir. Til að bregðast við þessu hafa ýmis gjöld á barnafólk og íbúa verið hækkuð, viðhaldi frestað og dregið hefur verið úr þjónustu. Nú er hins vegar viðhaldsskuldin farin að bíta harkalega eins og sjá má í kostnaðarsömum mygluframkvæmdum í Mýrarhúsaskóla og Valhúsaskóla, í fokheldu félagsheimili, rakaskemmdum í félagsmiðstöðinni og bæjarskrifstofunni sem nú hefur verið auglýst til sölu. Einnig er kominn tími á viðhald á tónlistarskóla, íþróttamiðstöð og sundlaug bæjarins. Ástandið á götum, gangstéttum, veitukerfi og Eiðistorgi er svo efni í aðra grein. Afleiðingin af því að reka bæinn á yfirdrætti er skýr, heildarskuldir bæjarins hafa fjórfaldast á tíu árum, úr 1,7 milljörðum árið 2015 í tæpa 8 milljarða. Afborganir og vaxtakostnaður hafa safnast upp sem dregur enn meira úr svigrúmi til að veita þá þjónustu sem íbúar eru vanir eða til að sinna nauðsynlegu viðhaldi. Kominn tími á breytingar Ég skrifa þessa grein ekki til að gagnrýna eða rífast um fortíðina. Ég skrifa hana vegna þess að ég tel að Seltjarnarnesbær eigi skilið bæjarstórn sem hefur bæði vilja og getu til að snúa rekstrinum við. Við þurfum ekki fleiri afsakanir eða eftiráskýringar, við þurfum að ráðast í raunverulegar aðgerðir. Við þurfum að horfast í augu við það að tekjur þurfa að standa undir gjöldum. Við þurfum að forgangsraða verkefnum og hagræða í rekstri. Tekjuöflun þarf að endurspegla raunverulegan kostnað við rekstur bæjarins og skapa svigrúm til að sinna reglulegu viðhaldi. Við þurfum að nýta þau tækifæri sem felast í skipulagi og uppbyggingu á miðbæjarsvæðinu, bæði til að styrkja samfélagið og skapa tekjur. Og við þurfum að koma fagmennsku og aðhaldi í fjármálastjórnun bæjarins þannig að áætlanir séu raunhæfar og þeim fylgt eftir. Þetta er ekki spurning um hugmyndafræði. Þetta er spurning um hæfni og ábyrgð. Íbúar á Seltjarnarnesi eiga skilið bæjarstjórn sem rekur bæinn af skynsemi, horfir fram á veginn og tekur erfiðar ákvarðanir þegar þeirra er þörf. Markmið okkar er skýrt: Við ætlum að tryggja að Seltjarnarnes geti áfram boðið upp á framúrskarandi skóla, leikskóla og íþróttaaðstöðu, en það krefst þess að við rekum bæinn af meiri festu og framsýni en gert hefur verið undanfarin ár. Við í Samfylkingu, Viðreisn og óháðum bjóðum fram fagþekkingu og raunverulegan vilja til breytinga. Við erum tilbúin að taka við og standa vörð um fjárhagslegt sjálfstæði Seltjarnarnesbæjar. Höfundur er oddviti Samfylkingar, Viðreisnar og óháðra á Seltjarnarnesi
Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson Skoðun
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Andrésarleikarnir 50 ára – hálf öld af gleði, samheldni og skíðaarfleifð Ásthildur Sturludóttir Skoðun
Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. Skoðun
Skoðun Ungt fólk í forgrunni, framtíð Hafnarfjarðar byggist á tækifærum Alexander M Árnason skrifar
Skoðun Andrésarleikarnir 50 ára – hálf öld af gleði, samheldni og skíðaarfleifð Ásthildur Sturludóttir skrifar
Skoðun Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. skrifar
Skoðun Frá orðum til aðgerða – Málefni fatlaðs fólks í Hafnarfirði Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir skrifar
Skoðun Íslenska sem annað mál í Ísafjarðarbæ – spurningar til allra frambjóðanda til sveitastjórnarkosninga vorið 2026 Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar
Skoðun Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar
Ísland á krossgötum: Er kominn tími til að velja öryggi fram yfir óvissu? Sigurður Sigurðsson Skoðun
Ég kann að skipta um bleyju og ætti því að fá starfsleyfi sem leikskólakennari Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun
Andrésarleikarnir 50 ára – hálf öld af gleði, samheldni og skíðaarfleifð Ásthildur Sturludóttir Skoðun
Við þurfum að geta tekið samtalið því orð eru til alls fyrst og athafnir næsta skrefið Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir. Skoðun