ESB-umræðan leysir ekki efnahagsvandann Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar 10. mars 2026 11:30 Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur hefur sett aðildarviðræður við Evrópusambandið á dagskrá, þvert á það sem hún lofaði fyrir síðustu kosningar. Nú hertekur sú umræða allt, en mjög heppilega fyrir ríkisstjórnina á sama tíma og staða efnahagsmála hér á landi er erfið. Ríkisstjórninni gengur ekkert í baráttunni við vexti og verðbólgu út af eigin ákvörðunum og atvinnuleysi þýtur upp. Í slíku ástandi er eðlilegt að spurt sé hvort ríkisstjórnin sé að beina athyglinni frá þeim verkefnum sem hún þarf sjálf að takast á við. Rétt fyrir síðustu Alþingiskosningar lét núverandi forsætisráðherra þau orð falla að það gerðist oft, að þegar illa gengi í efnahagsmálum og verðbólga og vextir væru til vandræða, þá færi fólk að tala meira um inngöngu í Evrópusambandið. Þau orð eru athyglisverð í ljósi stöðunnar í dag. Nú þegar ríkisstjórnin stendur frammi fyrir erfiðum efnahagsáskorunum virðist Evrópuumræðan aftur hafa fengið aukið vægi. Það vekur spurningar um hvort ríkisstjórnin treysti sér til að takast á við efnahagsvandann með eigin stefnu eða hvort hún líti til ESB sem lausnar á þeim vanda sem blasir við. Íslensk stjórnvöld bera ábyrgð á efnahagsstefnu landsins og það er verkefni þeirra að ná tökum á verðbólgu, vöxtum og atvinnuástandi. Slík verkefni verða ekki leyst með því einu að vísa til mögulegrar aðildar að ESB. Forsætisráðherra benti einnig á í aðdraganda kosninga að aðild að ESB sé aðeins raunhæft verkefni ef víðtæk samstaða ríki í samfélaginu. Hún sagði slík skref þurfa stuðning breiðs hóps, ekki aðeins í stjórnmálum heldur einnig meðal atvinnurekenda og verkalýðshreyfingar, svo dæmi séu tekin. Sú samstaða er ekki til staðar. Skoðanir innan atvinnulífs og verkalýðshreyfingar eru áfram skiptar og nýlegar kannanir sýna vaxandi andstöðu við Evrópusambandi, sér í lagi innan Samtaka iðnaðarins. Því er rétt að spyrja hvort tímabært sé að leggja svo mikla áherslu á Evrópusambandsumræðu á meðan slíkur ágreiningur er enn til staðar í samfélaginu. Mikilvægast er að ríkisstjórnin sýni í verki að hún hafi skýra sýn á hvernig eigi að takast á við efnahagsvandann hér og nú. Það voru nú kosningaloforðin. Áður en farið er lengra í umræðu um mögulega aðild að Evrópusambandinu þarf fyrst og fremst að svara þeirri spurningu hvort stjórnvöld treysti sér til að rétta stöðu efnahagsmála með eigin stefnu og aðgerðum. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðlaugur Þór Þórðarson Sjálfstæðisflokkurinn Evrópusambandið Alþingi Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur Efnahagsmál Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um framhald ESB-viðræðna Mest lesið Tröllin eru að koma Björg Eva Erlendsdóttir Skoðun Lágt atvinnuleysi? Lítum á tölurnar Halldór Jörgen Olesen Skoðun Kæru landar – af hverju eigum við að segja nei í ágúst? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir Skoðun Fulltrúar ESB á RÚV Jón Bjarnason Skoðun Verðbólga eða atvinnuleysi, hvort viltu frekar? Elliði Vignisson Skoðun Greining Kolbrúnar Bergþórsdóttur á geðástandi andstæðinga ESB Gunnar Ármannsson Skoðun Þegar allt virðist vera í lagi í vinnunni Ragnhildur Bjarkadóttir Skoðun Bönnum Rússa en ekki Ísraela Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Eiginleikar góðs leiðtoga Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hugleiðingar um heimili fyrir færniskert fólk á ýmsum aldri Sigrún Huld Þorgrímsdóttir skrifar Skoðun Verðbólga eða atvinnuleysi, hvort viltu frekar? Elliði Vignisson skrifar Skoðun Um brottfararstöð og vistun barna Grímur Grímsson,Víðir Reynisson,Sandra Sigurðardóttir,Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir,Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Kæru landar – af hverju eigum við að segja nei í ágúst? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Stöðugleiki eða sveigjanleiki Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Lágt atvinnuleysi? Lítum á tölurnar Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Nýtt kvótakerfi í sjókvíaeldi — á kostnað landeigenda og veiðiréttarhafa Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Heilbrigðiseftirlit á heima í nærumhverfinu Kolbrún Georgsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna styðja Íslendingar dánaraðstoð og hvað veldur andstöðu? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Ábyrgð í útlendingamálum – breytingar og árangur Þorbjörg Sigríður Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Tröllin eru að koma Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Ofbeldisstofnanir ríkisins ráðast á Ljósmyndara Kristján Logason skrifar Skoðun Kerfisgreining á íslensku fullveldi: Hvar liggja hagsmunir almennings í skugga íslenska nýlénsskipulagsins? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fulltrúar ESB á RÚV Jón Bjarnason skrifar Skoðun Óalandi og óferjandi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Uppbygging nýrra hverfa skapar störf fyrir allt að 250 starfsgreinar Kristján Daníel Sigurbergsson skrifar Skoðun Manngerð mengun í Varmá kallar á aukið eftirlit með jarðborunum fremur en að dregið sé úr því Davíð A Stefánsson skrifar Skoðun Brjóstsviði á sumrin – þegar meltingin fer í sumarfrí Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Eiginleikar góðs leiðtoga Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Var samninganefndin að vinna eftir umboði Alþingis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Hræsni siðferðisriddara Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Við erum svo eitruð að við gætum ekki flokkast sem matvara“ Anna María Björnsdóttir skrifar Skoðun Er drónaskapur dónaskapur? Björn Steinbekk skrifar Skoðun Greining Kolbrúnar Bergþórsdóttur á geðástandi andstæðinga ESB Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Þegar allt virðist vera í lagi í vinnunni Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Skoðun Um mögulega 20 km styttingu Hringvegar á Norðurlandi vestra Jónas B. Guðmundsson skrifar Skoðun Íslenskir bændur berskjaldaðir í boði RÚV Heiðbrá Ólafsdóttir skrifar Skoðun Stærsta hættan við gervigreind er ekki tæknin heldur hik stjórnenda Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Hvernig losum við bílinn? Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Að geyma þá í myrkri: Varðhaldsmiðstöðin sem Ísland á ekki að reisa Nichole Leigh Mosty skrifar Sjá meira
Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur hefur sett aðildarviðræður við Evrópusambandið á dagskrá, þvert á það sem hún lofaði fyrir síðustu kosningar. Nú hertekur sú umræða allt, en mjög heppilega fyrir ríkisstjórnina á sama tíma og staða efnahagsmála hér á landi er erfið. Ríkisstjórninni gengur ekkert í baráttunni við vexti og verðbólgu út af eigin ákvörðunum og atvinnuleysi þýtur upp. Í slíku ástandi er eðlilegt að spurt sé hvort ríkisstjórnin sé að beina athyglinni frá þeim verkefnum sem hún þarf sjálf að takast á við. Rétt fyrir síðustu Alþingiskosningar lét núverandi forsætisráðherra þau orð falla að það gerðist oft, að þegar illa gengi í efnahagsmálum og verðbólga og vextir væru til vandræða, þá færi fólk að tala meira um inngöngu í Evrópusambandið. Þau orð eru athyglisverð í ljósi stöðunnar í dag. Nú þegar ríkisstjórnin stendur frammi fyrir erfiðum efnahagsáskorunum virðist Evrópuumræðan aftur hafa fengið aukið vægi. Það vekur spurningar um hvort ríkisstjórnin treysti sér til að takast á við efnahagsvandann með eigin stefnu eða hvort hún líti til ESB sem lausnar á þeim vanda sem blasir við. Íslensk stjórnvöld bera ábyrgð á efnahagsstefnu landsins og það er verkefni þeirra að ná tökum á verðbólgu, vöxtum og atvinnuástandi. Slík verkefni verða ekki leyst með því einu að vísa til mögulegrar aðildar að ESB. Forsætisráðherra benti einnig á í aðdraganda kosninga að aðild að ESB sé aðeins raunhæft verkefni ef víðtæk samstaða ríki í samfélaginu. Hún sagði slík skref þurfa stuðning breiðs hóps, ekki aðeins í stjórnmálum heldur einnig meðal atvinnurekenda og verkalýðshreyfingar, svo dæmi séu tekin. Sú samstaða er ekki til staðar. Skoðanir innan atvinnulífs og verkalýðshreyfingar eru áfram skiptar og nýlegar kannanir sýna vaxandi andstöðu við Evrópusambandi, sér í lagi innan Samtaka iðnaðarins. Því er rétt að spyrja hvort tímabært sé að leggja svo mikla áherslu á Evrópusambandsumræðu á meðan slíkur ágreiningur er enn til staðar í samfélaginu. Mikilvægast er að ríkisstjórnin sýni í verki að hún hafi skýra sýn á hvernig eigi að takast á við efnahagsvandann hér og nú. Það voru nú kosningaloforðin. Áður en farið er lengra í umræðu um mögulega aðild að Evrópusambandinu þarf fyrst og fremst að svara þeirri spurningu hvort stjórnvöld treysti sér til að rétta stöðu efnahagsmála með eigin stefnu og aðgerðum. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins.
Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir Skoðun
Skoðun Hugleiðingar um heimili fyrir færniskert fólk á ýmsum aldri Sigrún Huld Þorgrímsdóttir skrifar
Skoðun Um brottfararstöð og vistun barna Grímur Grímsson,Víðir Reynisson,Sandra Sigurðardóttir,Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir,Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar
Skoðun Nýtt kvótakerfi í sjókvíaeldi — á kostnað landeigenda og veiðiréttarhafa Jóhann Helgi Stefánsson skrifar
Skoðun Kerfisgreining á íslensku fullveldi: Hvar liggja hagsmunir almennings í skugga íslenska nýlénsskipulagsins? Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Uppbygging nýrra hverfa skapar störf fyrir allt að 250 starfsgreinar Kristján Daníel Sigurbergsson skrifar
Skoðun Manngerð mengun í Varmá kallar á aukið eftirlit með jarðborunum fremur en að dregið sé úr því Davíð A Stefánsson skrifar
Skoðun Stærsta hættan við gervigreind er ekki tæknin heldur hik stjórnenda Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Að geyma þá í myrkri: Varðhaldsmiðstöðin sem Ísland á ekki að reisa Nichole Leigh Mosty skrifar
Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir Skoðun