Einfaldar leiðir til að efla hlutabréfamarkaðinn Gústaf Steingrímsson skrifar 9. febrúar 2026 10:16 Síðasta áratug síðustu aldar og á fyrstu árum þessarar aldar var almenningi veittur árlegur skattaafsláttur vegna kaupa á skráðum hlutabréfum á íslenska markaðnum. Tilgangurinn með afslættinum var fyrst og fremst að efla hinn unga íslenska hlutabréfamarkað og auka þátttöku almennings á honum meðan hann var að komast á legg. Afslátturinn var afnuminn árið 2002 þrátt fyrir augljósan hvata, en þá var áhersla innan OECD-ríkja að einfalda skattkerfi og leitast við að draga úr ívilnunum en á móti að lækka skatta almennt. Íslendingar spara frekar í innlánum en hlutabréfum Stór hluti sparnaðar landsmanna er með óbeinum hætti í hlutabréfum, fyrst og fremst í gegnum lífeyrissjóðina. Um 69% almennings spara reglulega í dag, og hefur það hlutfall ekki verið hærra frá því að Gallup hóf mælingar á því árið 2007. Í dag á íslenskur almenningur tæplega tvöfalt meira í innlánum en í verðbréfum og hafa innlánin verið minnst helmingi meiri en verðbréfaeign síðastliðin ár, en á árunum þegar skattaafslátturinn var til staðar var þessu öfugt farið. Þá átti almenningur allt að því tvöfalt meira í hlutabréfum en innlánum. Við þetta má bæta að íslenskur almenningur á um 8% af íslenska hlutabréfamarkaðnum með beinum hætti, þ.e. fyrir utan eign almennings í gegnum lífeyrissjóðina. Þetta hlutfall er helmingi hærra í bæði Danmörku og Svíþjóð en síðastnefnda landið má segja að hafi verið í fararbroddi varðandi þátttöku almennings á hlutabréfamarkaði. Bæta má þekkingu á hlutabréfamarkaði hér á landi Í könnun sem Gallup gerði fyrir Nasdaq og SFF kemur fram að almenningur er líklegri til að kaupa hlutabréf í almennum útboðum en að kaupa reglulega hlutabréf. Það skiptir því máli að hlutabréfaútboð sem fram fara gangi vel. Í þessu samhengi má vísa á Íslandsbankaútboðið sem heppnaðist vel og dró marga nýja einstaklinga inn á markaðinn. Engu að síður virðist meira þurfa til þess að almenningur taki almennilega við sér. Samtök fyrirtækja í fjármálaþjónustu létu framkvæma könnun fyrir áramót um verðbréfaeign Íslendinga sem var að hluta til byggð á samskonar könnunum sem gerðar hafa verið í öðrum Evrópulöndum. Þegar sá hluti almennings sem á ekki verðbréf var spurður um ástæðu þess sagði þriðjungur Íslendinga ástæðuna vera þá að þeir kunni ekki að fjárfesta eða finnist það of flókið. Þetta er langhæsta hlutfallið í Evrópu og um tvöfalt hærra en Evrópumeðaltalið. Því er mikilvægt að auka þekkingu á markaðnum sem og auka hvata til að auka þátttöku almennings. Hlutabréf eru vissulega áhættumeiri fjárfesting en innlán og mikilvægt að fólk sé upplýst og geri sér grein fyrir áhættunni. Eins er mikilvægt að hafa í huga að hlutabréf eru langtímafjárfesting. Áður hafa komið upp hugmyndir um endurupptöku áðurnefnds skattaafsláttar þegar kemur að fjárfestingu í hlutabréfum, en í því samhengi má vísa til umfjöllunar í Hvítbók um framtíðarsýn fyrir fjármálakerfið frá 2018. Fjárfestingarreikningar samhliða skattaafslætti gætu virkað sem vítamínsprauta Fjárfestingareikningar fyrir almenning sem gætu komið til samhliða skattaafslætti myndu auka val almennings á sparnaðarleiðum. Slíkir reikningar hafa verið í boði fyrir almenning víða um Evrópu á síðustu árum og áratugum og bjóða öll Norðurlandanna utan Íslands upp á slíka reikninga. Umgjörð um þá er ekki eins í öllum tilvikum og því mikilvægt að horfa til nágrannaríkja og þeirra þar sem þeir hafa reynst best. Helsti kosturinn við þessa reikninga er annars vegar sá að þeir geta gefið almenningi möguleika á því að færa skattalegt tap á milli tímabila sem er ekki hægt í dag. Hins vegar kunna slíkir reikningar að bjóða upp á að fresta skattgreiðslum af söluhagnaði fram í tímann sem er heldur ekki í boði fyrir almenning í dag. Fyrirkomulagið gæti orðið með þeim hætti að hagnaður er ekki skattlagður fyrr en peningar eru teknir út af reikningnum til að nota í neyslu eða annað. Ef skattaafsláttur yrði aftur innleiddur samhliða upptöku slíkra reikninga ætti að vera kominn í gagnið ansi öflugur hvati til þess að auka áhuga og þátttöku almennings á hlutabréfum. Af þessu tilefni er rétt að benda á ráðstefnu sem Samtök fyrirtækja í fjármálaþjónustu halda ásamt Nasdaq Iceland á morgun, 10. febrúar, í Arion banka og hefst kl. 8.30. Fjallað verður um fjárfestingarreikninga og hvað þurfi til svo að hægt sé að setja slíkt á fót hér á landi. Þar verða spennandi erindi og má þar nefna Markus Mild frá Nasdaq í Svíþjóð sem mun segja frá árangri þeirra í þessum efnum en telja má að Svíum hafi tekist einna best til af Evrópuþjóðunum þegar kemur að útbreiðslu slíkra reikninga meðal almennings. Hér er slóð á viðburðinn þar sem hægt er að skrá sig. Höfundur er hagfræðingur Samtaka fyrirtækja í fjármálaþjónustu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Fjármálafyrirtæki Fjármálamarkaðir Mest lesið Hvað fær Ísland fyrir Seyðisfjörð? Ólafur Margeirsson Skoðun Hvernig styðja skal við árangur í Efra-Breiðholti Sæmundur Árni Hermannsson Skoðun Ertu þroskaheft? Áslaug Þorsteinsdóttir Skoðun Kópavogur fjölgar kennurum og fjárfestir í framtíð barna Ásdís Kristjánsdóttir Skoðun Það gengur svo vel hjá okkur! Kristján Freyr Halldórsson Skoðun Áskorun til stjórnar RÚV: Rekið fréttastjórann Einar Steingrímsson Skoðun Leigubremsan og vönduð lagasetning Gunnar Ármannsson Skoðun Börn eiga ekki að bera ábyrgð á vandamálum fullorðinna Elísabet Heiða Valdemarsdóttir Skoðun Frá gullsöltum til líftæknilyfja Hrönn Stefánsdóttir Skoðun Bitna kjarasamningar kennara á börnunum okkar? Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Ríkið stal þremur árum frá ungum föður og syni hans Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego skrifar Skoðun Hvenær á að segja upp kjarasamningum? Jónas Yngvi Ásgrímsson skrifar Skoðun „Raflítri“ Hvað kostar bensínlítraígildi? Sigurður Ingi Friðleifsson skrifar Skoðun Orð skipta máli Guðrún Jóna Guðlaugsdóttir skrifar Skoðun Tóbaksfyrirtækin eiga ekki að skrifa lögin Vala Smáradóttir,Jóhanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar Skoðun Að skattleggja fjarlægðir og búsetu fólks Jón Bjarnason skrifar Skoðun Ertu þroskaheft? Áslaug Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bera ábyrgð á vandamálum fullorðinna Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Hvað fær Ísland fyrir Seyðisfjörð? Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Gerum gott betra – þorum að horfa á allar hliðar Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Það gengur svo vel hjá okkur! Kristján Freyr Halldórsson skrifar Skoðun Hver er framtíð litlu hjúkrunarheimilanna á landsbyggðinni? Eydís Inga Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Skammsýni eða skynsemi? Skúli Mogensen skrifar Skoðun Mjúkt net og snjallrassar Unnar Geir Unnarsson skrifar Skoðun Frá gullsöltum til líftæknilyfja Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Orð eiga að hafa merkingu og undirskriftir að skipta máli Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun Hvernig styðja skal við árangur í Efra-Breiðholti Sæmundur Árni Hermannsson skrifar Skoðun 2,5% fyrir alla – nema höfuðstól húsnæðislánanna? Friðrik Björgvinsson skrifar Skoðun Kópavogur fjölgar kennurum og fjárfestir í framtíð barna Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Hvað kostar stjórnun okkur? Maríanna Magnúsdóttir skrifar Skoðun Forsendubresturinn sem varð að friðarkaupum Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Leigubremsan og vönduð lagasetning Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Leigubremsa er almannahagsmunamál Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Tímamót Samúel Guðmundsson skrifar Skoðun Næsta verðhækkun á ekki að vera sjálfgefin Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Börn eftir pöntun Fæðingarorlofssjóðs Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun 100 ár af dellu Helgi Tómasson skrifar Skoðun Áskorun til ríkisstjórnarinnar: Ekki fækka borgarfulltrúm úr 23 Í 15! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Sjá meira
Síðasta áratug síðustu aldar og á fyrstu árum þessarar aldar var almenningi veittur árlegur skattaafsláttur vegna kaupa á skráðum hlutabréfum á íslenska markaðnum. Tilgangurinn með afslættinum var fyrst og fremst að efla hinn unga íslenska hlutabréfamarkað og auka þátttöku almennings á honum meðan hann var að komast á legg. Afslátturinn var afnuminn árið 2002 þrátt fyrir augljósan hvata, en þá var áhersla innan OECD-ríkja að einfalda skattkerfi og leitast við að draga úr ívilnunum en á móti að lækka skatta almennt. Íslendingar spara frekar í innlánum en hlutabréfum Stór hluti sparnaðar landsmanna er með óbeinum hætti í hlutabréfum, fyrst og fremst í gegnum lífeyrissjóðina. Um 69% almennings spara reglulega í dag, og hefur það hlutfall ekki verið hærra frá því að Gallup hóf mælingar á því árið 2007. Í dag á íslenskur almenningur tæplega tvöfalt meira í innlánum en í verðbréfum og hafa innlánin verið minnst helmingi meiri en verðbréfaeign síðastliðin ár, en á árunum þegar skattaafslátturinn var til staðar var þessu öfugt farið. Þá átti almenningur allt að því tvöfalt meira í hlutabréfum en innlánum. Við þetta má bæta að íslenskur almenningur á um 8% af íslenska hlutabréfamarkaðnum með beinum hætti, þ.e. fyrir utan eign almennings í gegnum lífeyrissjóðina. Þetta hlutfall er helmingi hærra í bæði Danmörku og Svíþjóð en síðastnefnda landið má segja að hafi verið í fararbroddi varðandi þátttöku almennings á hlutabréfamarkaði. Bæta má þekkingu á hlutabréfamarkaði hér á landi Í könnun sem Gallup gerði fyrir Nasdaq og SFF kemur fram að almenningur er líklegri til að kaupa hlutabréf í almennum útboðum en að kaupa reglulega hlutabréf. Það skiptir því máli að hlutabréfaútboð sem fram fara gangi vel. Í þessu samhengi má vísa á Íslandsbankaútboðið sem heppnaðist vel og dró marga nýja einstaklinga inn á markaðinn. Engu að síður virðist meira þurfa til þess að almenningur taki almennilega við sér. Samtök fyrirtækja í fjármálaþjónustu létu framkvæma könnun fyrir áramót um verðbréfaeign Íslendinga sem var að hluta til byggð á samskonar könnunum sem gerðar hafa verið í öðrum Evrópulöndum. Þegar sá hluti almennings sem á ekki verðbréf var spurður um ástæðu þess sagði þriðjungur Íslendinga ástæðuna vera þá að þeir kunni ekki að fjárfesta eða finnist það of flókið. Þetta er langhæsta hlutfallið í Evrópu og um tvöfalt hærra en Evrópumeðaltalið. Því er mikilvægt að auka þekkingu á markaðnum sem og auka hvata til að auka þátttöku almennings. Hlutabréf eru vissulega áhættumeiri fjárfesting en innlán og mikilvægt að fólk sé upplýst og geri sér grein fyrir áhættunni. Eins er mikilvægt að hafa í huga að hlutabréf eru langtímafjárfesting. Áður hafa komið upp hugmyndir um endurupptöku áðurnefnds skattaafsláttar þegar kemur að fjárfestingu í hlutabréfum, en í því samhengi má vísa til umfjöllunar í Hvítbók um framtíðarsýn fyrir fjármálakerfið frá 2018. Fjárfestingarreikningar samhliða skattaafslætti gætu virkað sem vítamínsprauta Fjárfestingareikningar fyrir almenning sem gætu komið til samhliða skattaafslætti myndu auka val almennings á sparnaðarleiðum. Slíkir reikningar hafa verið í boði fyrir almenning víða um Evrópu á síðustu árum og áratugum og bjóða öll Norðurlandanna utan Íslands upp á slíka reikninga. Umgjörð um þá er ekki eins í öllum tilvikum og því mikilvægt að horfa til nágrannaríkja og þeirra þar sem þeir hafa reynst best. Helsti kosturinn við þessa reikninga er annars vegar sá að þeir geta gefið almenningi möguleika á því að færa skattalegt tap á milli tímabila sem er ekki hægt í dag. Hins vegar kunna slíkir reikningar að bjóða upp á að fresta skattgreiðslum af söluhagnaði fram í tímann sem er heldur ekki í boði fyrir almenning í dag. Fyrirkomulagið gæti orðið með þeim hætti að hagnaður er ekki skattlagður fyrr en peningar eru teknir út af reikningnum til að nota í neyslu eða annað. Ef skattaafsláttur yrði aftur innleiddur samhliða upptöku slíkra reikninga ætti að vera kominn í gagnið ansi öflugur hvati til þess að auka áhuga og þátttöku almennings á hlutabréfum. Af þessu tilefni er rétt að benda á ráðstefnu sem Samtök fyrirtækja í fjármálaþjónustu halda ásamt Nasdaq Iceland á morgun, 10. febrúar, í Arion banka og hefst kl. 8.30. Fjallað verður um fjárfestingarreikninga og hvað þurfi til svo að hægt sé að setja slíkt á fót hér á landi. Þar verða spennandi erindi og má þar nefna Markus Mild frá Nasdaq í Svíþjóð sem mun segja frá árangri þeirra í þessum efnum en telja má að Svíum hafi tekist einna best til af Evrópuþjóðunum þegar kemur að útbreiðslu slíkra reikninga meðal almennings. Hér er slóð á viðburðinn þar sem hægt er að skrá sig. Höfundur er hagfræðingur Samtaka fyrirtækja í fjármálaþjónustu.
Skoðun Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego skrifar
Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar
Skoðun Börn eiga ekki að bera ábyrgð á vandamálum fullorðinna Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar
Skoðun Hver er framtíð litlu hjúkrunarheimilanna á landsbyggðinni? Eydís Inga Sigurjónsdóttir skrifar
Skoðun Orð eiga að hafa merkingu og undirskriftir að skipta máli Guðmundur Halldór Björnsson skrifar
Skoðun Áskorun til ríkisstjórnarinnar: Ekki fækka borgarfulltrúm úr 23 Í 15! Guðni Freyr Öfjörð skrifar