Breytum viðhorfi til veikindaréttar Bjarni Kristjánsson skrifar 27. janúar 2026 07:02 Hjá Visku stéttarfélagi er virkni og endurkoma kjarninn í allri ráðgjöf um veikindarétt á vinnumarkaði. Markmiðið er einfalt; að félagsfólk nýti réttinn með það fyrir augum að ná bata og komast aftur til virkrar þátttöku í lífi og starfi. Áhersla er lögð á samtal, snemmtækan stuðning og raunhæfa áætlun um endurkomu. Við sem störfum fyrir stéttarfélög berum ábyrgð á að útskýra þennan tilgang veikindaréttarins skýrt. Það eru hagsmunir félagsfólks og hagsmunir samfélagsins alls. Veikindaréttur sem leið aftur út í lífið Veikindaréttur er einn af hornsteinum íslensks vinnumarkaðskerfis. Hann byggir á þeirri grundvallarhugmynd að samfélagið standi með einstaklingnum þegar heilsan bregst. Sá stuðningur á þó ekki að snúast um að halda fólki utan vinnumarkaðar lengur en nauðsynlegt er, heldur að skapa skilyrði fyrir bata, virkni og endurkomu. Reynslan sýnir að vinna getur verið verndandi þáttur gegn einangrun og einmanaleika. Fyrir marga er tenging við vinnustað, samstarfsfólk og hlutverk mikilvægur hluti af bataferlinu. Þess vegna leggur Viska áherslu á að horfa á veikindarétt ekki eingöngu sem aðstoð við fólk í veikindum, heldur sem aðstoð við að koma fólki aftur út í lífið. Þar skiptir máli að samtal hefjist snemma, að væntingar séu skýrar og að endurkoma sé skipulögð í skrefum, í takt við getu hvers og eins. Stéttarfélög þurfa að feta einstigi í þessari nálgun; að styðja félagsfólk í veikindum, en um leið sýna festu í því að hvetja fólk aftur til starfa þegar það er raunhæft. Slík nálgun er ekki skortur á samkennd, heldur þjónar hún fyrst og fremst hagsmunum einstaklinganna sjálfra. Ákall til annarra stéttarfélaga Ef við viljum halda í öflugt og réttlátt vinnumarkaðskerfi verðum við að horfa á veikindaréttinn sem það sem hann er; tímabundna, sameiginlega fjárfestingu í heilsu og starfsgetu. Stéttarfélögin bera ábyrgð á að hann þjóni tilgangi sínum. Viska stéttarfélag hvetur önnur stéttarfélög til að fræða félagsfólk um tilurð og tilgang veikindaréttarins. Það er ekki nóg að semja um réttindi. Við verðum einnig að fræða, setja réttindin í samhengi og ræða þá ábyrgð sem þeim fylgir. Stéttarfélögin verða að styðja við félagsfólk í veikindum, en um leið sýna festu í því að hvetja fólk aftur til starfa. Með því að færa fókusinn frá passívri aðstoð yfir í virkni, endurkomu og ábyrgð styrkjum við bæði einstaklingana og kerfið í heild. Það krefst skýrrar stefnu, samfellds samtals og hugrekkis til að hvetja fólk áfram. Jafnvel þegar það er óþægilegt. Höfundur er verkefnastjóri þjónustu og ráðgjafar hjá Visku stéttarfélagi háskólamenntaðra. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Vinnumarkaður Stéttarfélög Mest lesið Við erum orðin Afríka: Hvernig íslenska elítan rændi þjóðinni Sigurður Sigurðsson Skoðun Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir Skoðun 82 ár frá stofnun lýðveldisins: Gleymum ekki sögu okkar Anton Guðmundsson Skoðun Skýrar línur og strangari löggjöf um vindorku Jóhann Páll Jóhannsson Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun Útlendingarnir sem við Íslendingar erum sjálf Karen María Jónsdóttir Skoðun Kos staðfesti ekki tilvist samkomulags Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Staðreyndir og fræðsla um flugmannsstarfið Matthías Arngrímsson Skoðun Þegar ESB beitir smáþjóð ofríki Júlíus Valsson Skoðun Hver á stjórnsýsluna? Þórólfur Júlían Dagsson Skoðun Skoðun Skoðun Staðreyndir og fræðsla um flugmannsstarfið Matthías Arngrímsson skrifar Skoðun 82 ár frá stofnun lýðveldisins: Gleymum ekki sögu okkar Anton Guðmundsson skrifar Skoðun Kos staðfesti ekki tilvist samkomulags Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Við erum orðin Afríka: Hvernig íslenska elítan rændi þjóðinni Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Skýrar línur og strangari löggjöf um vindorku Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Alvarleg og viðvarandi hernaðarógn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun 30% lækkun skiptir sveitir landsins máli Axel Sæland skrifar Skoðun Er ný fjármálaáætlun á áætlun? Birta Karen Tryggvadóttir skrifar Skoðun Á að kenna íslensku við Háskóla Íslands? Gauti Kristmannsson skrifar Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Enginn á að ýta Íslandi inn um bakdyrnar Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Þegar ESB beitir smáþjóð ofríki Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hver á stjórnsýsluna? Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Farsældarlögin: Samþætting án úrræða Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir skrifar Skoðun Leggjum mannréttindaráð Reykjavíkur niður Helgi Áss Grétarsson skrifar Skoðun Þegar „kerfið“ spilar vörn Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að alast upp inni í símanum Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Bumbubað Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Lífseigla gæskunnar Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvað gerir Íslendinga einstaka? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Vel upplýst þjóð neitar að láta spila með sig Ágúst Valves Jóhannesson skrifar Skoðun Börn á krossurum á gangstéttum höfuðborgarsvæðisins Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Háannatími má ekki vera griðland fyrir leyfislausan rekstur Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hvort hefja eigi inngöngu í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Hversu rík erum við í raun? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Svona gera menn ekki Halldór Auðar Svansson skrifar Sjá meira
Hjá Visku stéttarfélagi er virkni og endurkoma kjarninn í allri ráðgjöf um veikindarétt á vinnumarkaði. Markmiðið er einfalt; að félagsfólk nýti réttinn með það fyrir augum að ná bata og komast aftur til virkrar þátttöku í lífi og starfi. Áhersla er lögð á samtal, snemmtækan stuðning og raunhæfa áætlun um endurkomu. Við sem störfum fyrir stéttarfélög berum ábyrgð á að útskýra þennan tilgang veikindaréttarins skýrt. Það eru hagsmunir félagsfólks og hagsmunir samfélagsins alls. Veikindaréttur sem leið aftur út í lífið Veikindaréttur er einn af hornsteinum íslensks vinnumarkaðskerfis. Hann byggir á þeirri grundvallarhugmynd að samfélagið standi með einstaklingnum þegar heilsan bregst. Sá stuðningur á þó ekki að snúast um að halda fólki utan vinnumarkaðar lengur en nauðsynlegt er, heldur að skapa skilyrði fyrir bata, virkni og endurkomu. Reynslan sýnir að vinna getur verið verndandi þáttur gegn einangrun og einmanaleika. Fyrir marga er tenging við vinnustað, samstarfsfólk og hlutverk mikilvægur hluti af bataferlinu. Þess vegna leggur Viska áherslu á að horfa á veikindarétt ekki eingöngu sem aðstoð við fólk í veikindum, heldur sem aðstoð við að koma fólki aftur út í lífið. Þar skiptir máli að samtal hefjist snemma, að væntingar séu skýrar og að endurkoma sé skipulögð í skrefum, í takt við getu hvers og eins. Stéttarfélög þurfa að feta einstigi í þessari nálgun; að styðja félagsfólk í veikindum, en um leið sýna festu í því að hvetja fólk aftur til starfa þegar það er raunhæft. Slík nálgun er ekki skortur á samkennd, heldur þjónar hún fyrst og fremst hagsmunum einstaklinganna sjálfra. Ákall til annarra stéttarfélaga Ef við viljum halda í öflugt og réttlátt vinnumarkaðskerfi verðum við að horfa á veikindaréttinn sem það sem hann er; tímabundna, sameiginlega fjárfestingu í heilsu og starfsgetu. Stéttarfélögin bera ábyrgð á að hann þjóni tilgangi sínum. Viska stéttarfélag hvetur önnur stéttarfélög til að fræða félagsfólk um tilurð og tilgang veikindaréttarins. Það er ekki nóg að semja um réttindi. Við verðum einnig að fræða, setja réttindin í samhengi og ræða þá ábyrgð sem þeim fylgir. Stéttarfélögin verða að styðja við félagsfólk í veikindum, en um leið sýna festu í því að hvetja fólk aftur til starfa. Með því að færa fókusinn frá passívri aðstoð yfir í virkni, endurkomu og ábyrgð styrkjum við bæði einstaklingana og kerfið í heild. Það krefst skýrrar stefnu, samfellds samtals og hugrekkis til að hvetja fólk áfram. Jafnvel þegar það er óþægilegt. Höfundur er verkefnastjóri þjónustu og ráðgjafar hjá Visku stéttarfélagi háskólamenntaðra.
Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir Skoðun
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun
Skoðun Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir skrifar
Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir skrifar
Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir Skoðun
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun