Öxlum ábyrgð og segjum satt Pétur Marteinsson skrifar 17. janúar 2026 10:31 Ég hef í prófkjörsbaráttunni gert takmarkað traust borgarbúa til borgarstjórnar að umræðuefni og það er ein ástæða þess að ég gef kost á mér í oddvitasæti Samfylkingarinnar fyrir borgarstjórnarkosningarnar í vor. Ég tel einfaldlega að hægt sé að gera mun betur og að borgarbúar verðskuldi að geta treyst borgarfulltrúum sínum. En hvernig ávinnur maður sér slíkt traust? Ég tel að kjörnir fulltrúar ávinni sér traust með því að tala skýrt, með því að styðja ötullega við þau tækifæri sem borgarbúar sjá í sínu borgarumhverfi og afneita ekki þeim vandamálum sem þeir upplifa í sínu daglega lífi. Borgarbúar þurfa að þekkja sína kjörnu fulltrúa og vita að þeir standi með þeim. Tölum skýrt Sem oddviti Samfylkingarinnar vil ég tala skýrt um mál sem stuðla að jöfnuði og jafnrétti, ríkri fjölmenningu og þróun borgarinnar í átt að bættri lýðheilsu og samveru fólks. Ég tel að við, fulltrúar Samfylkingarinnar, getum gert betur í að tala gegn sjónarmiðum ójöfnuðar og sundrungar sem í síauknum mæli er haldið á lofti af væng stjórnmálanna lengst til hægri. Þessi sömu öfl hafa í borgarstjórnartíð Samfylkingarinnar háð stífa baráttu gegn Reykjavíkurborg og reynt að telja okkur trú um að borgin okkar sé slæm, illa rekin og hættuleg. Ekkert er fjær sanni. Reykjavík er stórkostleg borg með óendanlega möguleika til að verða enn betri. Þó að vissulega megi alltaf gera betur er borgin að mörgu leyti vel rekið sveitarfélag og er líklega ein öruggasta höfuðborg heims. Ég mun tala skýrt um þetta – ég mun tala borgina okkar upp. Það breytir því ekki að hér eru vandamál sem þarf að leysa. Tökumst á við vandann Það grefur undan trausti þegar upplifun foreldra leikskólabarna er sú að ekki sé hlustað og ekki sé tekið fast á málum. Þessir foreldrar þurfa heldur ekki á því að halda að þeim sé ítrekað lofað töfralausnum handan við hornið sem síðan bregðast. Þau þurfa að finna að kjörnir fulltrúar þeirra séu með þeim í þessu verkefni, sjái vandann og hafi áhuga á að leysa hann til framtíðar. Það grefur undan trausti að ekkert sé gert í vanda þeirra sem sitja allt að klukkutíma í bíl á leið til vinnu og annan klukkutíma til að komast heim. Það þarf að horfast í augu við þau mistök sem hafa verið gerð í skipulagi borgarinnar og finna raunhæfar samgöngulausnir til skemmri tíma en einnig að hafa langtímasýn á borgarskipulag sem kemur í veg fyrir þennan vanda. Það grefur líka undan trausti að afneita ábyrgð á öðrum mistökum sem hafa verið gerð í borgarskipulagi, svo sem við „græna gímaldið“. Öxlum ábyrgð og gerum betur. Þjónum borgarbúum Borgarbúar vilja þekkja sína kjörnu fulltrúa og finna að þeir standi með íbúum og borginni, að þeir axli ábyrgð, segi satt og hafi skýra, jákvæða og lausnamiðaða sýn um framhaldið. Ég býð mig fram í það verkefni að þjóna borginni og íbúum hennar á þennan hátt. Höfundur er rekstrarstjóri og frambjóðandi í 1. sæti á lista Samfylkingar fyrir borgarstjórnarkosningar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Pétur Marteinsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Skoðun Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir skrifar Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Sjá meira
Ég hef í prófkjörsbaráttunni gert takmarkað traust borgarbúa til borgarstjórnar að umræðuefni og það er ein ástæða þess að ég gef kost á mér í oddvitasæti Samfylkingarinnar fyrir borgarstjórnarkosningarnar í vor. Ég tel einfaldlega að hægt sé að gera mun betur og að borgarbúar verðskuldi að geta treyst borgarfulltrúum sínum. En hvernig ávinnur maður sér slíkt traust? Ég tel að kjörnir fulltrúar ávinni sér traust með því að tala skýrt, með því að styðja ötullega við þau tækifæri sem borgarbúar sjá í sínu borgarumhverfi og afneita ekki þeim vandamálum sem þeir upplifa í sínu daglega lífi. Borgarbúar þurfa að þekkja sína kjörnu fulltrúa og vita að þeir standi með þeim. Tölum skýrt Sem oddviti Samfylkingarinnar vil ég tala skýrt um mál sem stuðla að jöfnuði og jafnrétti, ríkri fjölmenningu og þróun borgarinnar í átt að bættri lýðheilsu og samveru fólks. Ég tel að við, fulltrúar Samfylkingarinnar, getum gert betur í að tala gegn sjónarmiðum ójöfnuðar og sundrungar sem í síauknum mæli er haldið á lofti af væng stjórnmálanna lengst til hægri. Þessi sömu öfl hafa í borgarstjórnartíð Samfylkingarinnar háð stífa baráttu gegn Reykjavíkurborg og reynt að telja okkur trú um að borgin okkar sé slæm, illa rekin og hættuleg. Ekkert er fjær sanni. Reykjavík er stórkostleg borg með óendanlega möguleika til að verða enn betri. Þó að vissulega megi alltaf gera betur er borgin að mörgu leyti vel rekið sveitarfélag og er líklega ein öruggasta höfuðborg heims. Ég mun tala skýrt um þetta – ég mun tala borgina okkar upp. Það breytir því ekki að hér eru vandamál sem þarf að leysa. Tökumst á við vandann Það grefur undan trausti þegar upplifun foreldra leikskólabarna er sú að ekki sé hlustað og ekki sé tekið fast á málum. Þessir foreldrar þurfa heldur ekki á því að halda að þeim sé ítrekað lofað töfralausnum handan við hornið sem síðan bregðast. Þau þurfa að finna að kjörnir fulltrúar þeirra séu með þeim í þessu verkefni, sjái vandann og hafi áhuga á að leysa hann til framtíðar. Það grefur undan trausti að ekkert sé gert í vanda þeirra sem sitja allt að klukkutíma í bíl á leið til vinnu og annan klukkutíma til að komast heim. Það þarf að horfast í augu við þau mistök sem hafa verið gerð í skipulagi borgarinnar og finna raunhæfar samgöngulausnir til skemmri tíma en einnig að hafa langtímasýn á borgarskipulag sem kemur í veg fyrir þennan vanda. Það grefur líka undan trausti að afneita ábyrgð á öðrum mistökum sem hafa verið gerð í borgarskipulagi, svo sem við „græna gímaldið“. Öxlum ábyrgð og gerum betur. Þjónum borgarbúum Borgarbúar vilja þekkja sína kjörnu fulltrúa og finna að þeir standi með íbúum og borginni, að þeir axli ábyrgð, segi satt og hafi skýra, jákvæða og lausnamiðaða sýn um framhaldið. Ég býð mig fram í það verkefni að þjóna borginni og íbúum hennar á þennan hátt. Höfundur er rekstrarstjóri og frambjóðandi í 1. sæti á lista Samfylkingar fyrir borgarstjórnarkosningar í Reykjavík.
Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar
Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar