Styðjum Skúla - í okkar þágu Sindri Freysson skrifar 15. janúar 2026 08:48 Ég er nýorðinn átján ára gamall, það er tryllt unglingapartí í gangi í húsi á Suðurgötu og helmingur gestanna búinn að hertaka heita pottinn í garðinum. Sirka þremur tímum eftir miðnætti eru brotin á lögreglusamþykktum orðin ansi mörg. Tónlistin svo hátt stillt að hún hýtur að vera búin að vekja alla nágranna - meira að segja þeir sem eiga lögheimili í kirkjugarðinum handan við götuna eru teknir að rumska. Inn í öngþveitið stígur … Þá stígur inn í húsið Skúli Helgason, þá sjálfur aðeins 23 ára gamall. Hann var sonur fjarstaddra húsráðenda en fluttur að heiman fyrir allnokkru og hafði af tilviljun runnið á háreystið á heimleið úr miðbænum. Þarna sá ég Skúla í fyrsta skipti og dáist enn í dag að því hvernig hann tæklaði þetta háværa öngþveiti og dómgreindarlausa lið sem óð hálfnakið og drukkið um ganga og garð. Skúli las hárrétt í aðstæður á augabragði, og með ótrúlegri yfirvegun, stillingu, geðprýði og lagni kom hann reglu á óregluna. Hann sefaði ungmennahjörðina, lækkaði músíkina þannig að hún kvaldi ekki nágranna lengur, stjakaði meirihlutanum af vitleysingunum út fyrir dyrnar án þess að móðga eða reita nokkurn til reiði, og skipulagði í framhaldinu þrif, tiltekt og frágang fyrir þá sem eftir sátu og báru meginábyrgð á samkvæminu. Án þess að skipta nokkurn tímann skapi eða hækka róminn. Heilindi, dugnaður og mikilvæg framtíðarsýn Þetta unglingapartí endur fyrir löngu er auðvitað aðeins míkrókosmosískt dæmi, en endurspeglar samt á einhvern bráðskemmtilegan hátt mannkosti Skúla og getu hans til að bregðast hratt og fumlaust við óvæntum vanda og leysa úr flækjunni farsællega og í sátt og samlyndi. Ég hef margoft orðið vitni að þessum hæfileikum hans síðar meir - ekki í partíum til allra lukku! - heldur á opinberum vettvangi. Ekki síst í pólitíkinni þar sem svo oft þarf að greiða úr vandamálum borgarbúa, eins margþætt og miskrefjandi og þau geta verið. Hann hefur sett málefni fjölskyldufólks á oddinn í gegnum tíðina ásamt menningar-, skóla- og íþróttamálum; þannig berst hann t.d. kappsamlega í þágu þess að bæta þjónustu við barnafjölskyldur varðandi leikskóla, frístundastuðning, almenningsíþróttir og velferðarmál. Öll aðkoma Skúla að þessum málaflokkum sem og öðrum ber vitni um skýra yfirsýn, skarpa greiningu á stöðunni hverju sinni, vinnusemi og einlægum vilja til að vinna af ósérhlífni og af heilindum í þágu borgarbúa. Og í raun veru eru „heilindi” fyrsta orðið sem kemur upp í huga mér þegar ég hugsa til Skúla: Hann býr yfir sönnum og fágætum heilindum, eiginleikar sem við Reykvíkingar þurfum svo sannarlega á að halda í fari þeirra sem starfa í okkar þágu. Hann er mannasættir, harðduglegur, gengur skipulega til verks og hefur glögga framtíðarsýn –vill gera góða borg betri og tilbúinn að vinna sleitulaust til að ná því marki. Hann er fljótur að tileinka sér nýjar hugmyndir og hefur þann mikilvæga og sjaldgæfa kost að hlusta á fólk þótt það sé honum ósammála, - og þykist aldrei of góður til að draga lærdóm af sjónarmiðum annarra ef svo ber undir. Hann er kreddulaus og kappsamur, friðarins maður í eðli sínu en hikar þó ekki við að berjast einarðlega fyrir þeim málstað sem hann hefur trú á, gerist þess þörf. Styðjum hann ötullega í 2. sætið á lista Samfylkingarinnar í komandi prófkjöri – okkar vegna. Höfundur er rithöfundur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Við erum orðin Afríka: Hvernig íslenska elítan rændi þjóðinni Sigurður Sigurðsson Skoðun Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir Skoðun 82 ár frá stofnun lýðveldisins: Gleymum ekki sögu okkar Anton Guðmundsson Skoðun Skýrar línur og strangari löggjöf um vindorku Jóhann Páll Jóhannsson Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun Útlendingarnir sem við Íslendingar erum sjálf Karen María Jónsdóttir Skoðun Kos staðfesti ekki tilvist samkomulags Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Staðreyndir og fræðsla um flugmannsstarfið Matthías Arngrímsson Skoðun Þegar ESB beitir smáþjóð ofríki Júlíus Valsson Skoðun Hver á stjórnsýsluna? Þórólfur Júlían Dagsson Skoðun Skoðun Skoðun Staðreyndir og fræðsla um flugmannsstarfið Matthías Arngrímsson skrifar Skoðun 82 ár frá stofnun lýðveldisins: Gleymum ekki sögu okkar Anton Guðmundsson skrifar Skoðun Kos staðfesti ekki tilvist samkomulags Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Við erum orðin Afríka: Hvernig íslenska elítan rændi þjóðinni Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Skýrar línur og strangari löggjöf um vindorku Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Alvarleg og viðvarandi hernaðarógn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun 30% lækkun skiptir sveitir landsins máli Axel Sæland skrifar Skoðun Er ný fjármálaáætlun á áætlun? Birta Karen Tryggvadóttir skrifar Skoðun Á að kenna íslensku við Háskóla Íslands? Gauti Kristmannsson skrifar Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Enginn á að ýta Íslandi inn um bakdyrnar Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Þegar ESB beitir smáþjóð ofríki Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hver á stjórnsýsluna? Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Farsældarlögin: Samþætting án úrræða Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir skrifar Skoðun Leggjum mannréttindaráð Reykjavíkur niður Helgi Áss Grétarsson skrifar Skoðun Þegar „kerfið“ spilar vörn Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að alast upp inni í símanum Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Bumbubað Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Lífseigla gæskunnar Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvað gerir Íslendinga einstaka? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Vel upplýst þjóð neitar að láta spila með sig Ágúst Valves Jóhannesson skrifar Skoðun Börn á krossurum á gangstéttum höfuðborgarsvæðisins Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Háannatími má ekki vera griðland fyrir leyfislausan rekstur Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hvort hefja eigi inngöngu í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Hversu rík erum við í raun? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Svona gera menn ekki Halldór Auðar Svansson skrifar Sjá meira
Ég er nýorðinn átján ára gamall, það er tryllt unglingapartí í gangi í húsi á Suðurgötu og helmingur gestanna búinn að hertaka heita pottinn í garðinum. Sirka þremur tímum eftir miðnætti eru brotin á lögreglusamþykktum orðin ansi mörg. Tónlistin svo hátt stillt að hún hýtur að vera búin að vekja alla nágranna - meira að segja þeir sem eiga lögheimili í kirkjugarðinum handan við götuna eru teknir að rumska. Inn í öngþveitið stígur … Þá stígur inn í húsið Skúli Helgason, þá sjálfur aðeins 23 ára gamall. Hann var sonur fjarstaddra húsráðenda en fluttur að heiman fyrir allnokkru og hafði af tilviljun runnið á háreystið á heimleið úr miðbænum. Þarna sá ég Skúla í fyrsta skipti og dáist enn í dag að því hvernig hann tæklaði þetta háværa öngþveiti og dómgreindarlausa lið sem óð hálfnakið og drukkið um ganga og garð. Skúli las hárrétt í aðstæður á augabragði, og með ótrúlegri yfirvegun, stillingu, geðprýði og lagni kom hann reglu á óregluna. Hann sefaði ungmennahjörðina, lækkaði músíkina þannig að hún kvaldi ekki nágranna lengur, stjakaði meirihlutanum af vitleysingunum út fyrir dyrnar án þess að móðga eða reita nokkurn til reiði, og skipulagði í framhaldinu þrif, tiltekt og frágang fyrir þá sem eftir sátu og báru meginábyrgð á samkvæminu. Án þess að skipta nokkurn tímann skapi eða hækka róminn. Heilindi, dugnaður og mikilvæg framtíðarsýn Þetta unglingapartí endur fyrir löngu er auðvitað aðeins míkrókosmosískt dæmi, en endurspeglar samt á einhvern bráðskemmtilegan hátt mannkosti Skúla og getu hans til að bregðast hratt og fumlaust við óvæntum vanda og leysa úr flækjunni farsællega og í sátt og samlyndi. Ég hef margoft orðið vitni að þessum hæfileikum hans síðar meir - ekki í partíum til allra lukku! - heldur á opinberum vettvangi. Ekki síst í pólitíkinni þar sem svo oft þarf að greiða úr vandamálum borgarbúa, eins margþætt og miskrefjandi og þau geta verið. Hann hefur sett málefni fjölskyldufólks á oddinn í gegnum tíðina ásamt menningar-, skóla- og íþróttamálum; þannig berst hann t.d. kappsamlega í þágu þess að bæta þjónustu við barnafjölskyldur varðandi leikskóla, frístundastuðning, almenningsíþróttir og velferðarmál. Öll aðkoma Skúla að þessum málaflokkum sem og öðrum ber vitni um skýra yfirsýn, skarpa greiningu á stöðunni hverju sinni, vinnusemi og einlægum vilja til að vinna af ósérhlífni og af heilindum í þágu borgarbúa. Og í raun veru eru „heilindi” fyrsta orðið sem kemur upp í huga mér þegar ég hugsa til Skúla: Hann býr yfir sönnum og fágætum heilindum, eiginleikar sem við Reykvíkingar þurfum svo sannarlega á að halda í fari þeirra sem starfa í okkar þágu. Hann er mannasættir, harðduglegur, gengur skipulega til verks og hefur glögga framtíðarsýn –vill gera góða borg betri og tilbúinn að vinna sleitulaust til að ná því marki. Hann er fljótur að tileinka sér nýjar hugmyndir og hefur þann mikilvæga og sjaldgæfa kost að hlusta á fólk þótt það sé honum ósammála, - og þykist aldrei of góður til að draga lærdóm af sjónarmiðum annarra ef svo ber undir. Hann er kreddulaus og kappsamur, friðarins maður í eðli sínu en hikar þó ekki við að berjast einarðlega fyrir þeim málstað sem hann hefur trú á, gerist þess þörf. Styðjum hann ötullega í 2. sætið á lista Samfylkingarinnar í komandi prófkjöri – okkar vegna. Höfundur er rithöfundur.
Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir Skoðun
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun
Skoðun Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir skrifar
Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir skrifar
Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir Skoðun
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun