Stóra myndin í fjárlögum Daði Már Kristófersson skrifar 18. desember 2025 08:03 Nábýli okkar við náttúruna hefur gert það að verkum að hér býr ótrúlega úrræðagóð og eljusöm þjóð. Hún hefur ekki farið varhluta af þeim ýmsu efnahagsáföllum sem hafa dunið yfir en sérstaklega þegar á móti blæs heldur fólk áfram af dug og æðruleysi. Á þessu hafa kynslóðirnar sem á undan okkur komu byggt lífsgæðin sem við njótum í dag. Það er þess vegna heiður að vera fjármálaráðherra á Íslandi. Jafnvægi í fjármálum ríkisins Nú styttist í að Alþingi greiði atkvæði um fjárlög ársins 2026. Þau eru söguleg fyrir margra hluta sakir. Ríkisstjórnin hefur náð árangri í endurreisn ríkissjóðs eftir áralangan hallarekstur og verðbólga er loksins á niðurleið. Í augsýn er hið langþráða markmið um jafnvægi milli tekna og útgjalda ríkisins, sem skiptir miklu máli. Ef ríkið er rekið með halla þýðir það að lífskjör okkar í dag eru tekin að láni og reikningurinn sendur næstu kynslóðum með vöxtum. Þá á ósjálfbær útgjaldavöxtur ríkisins þátt í að skapa og viðhalda verðbólgunni sem við höfum öll fundið harkalega fyrir. Þetta mun skapa okkur svigrúm til þess að gera tvennt. Annars vegar að greiða niður skuldir ríkisins sem við höfum á einu ári lækkað um 7,5% af vergri landsframleiðslu. Hins vegar að forgangsraða útgjöldum til þeirrar þjónustu sem skiptir fólkið mestu máli – samgangna, menntunar, heilbrigðis og öryggis. Á hverju byggist árangurinn? Stöðguleikaregla sem ríkisstjórnin setti er algjört lykilatriði við að koma jafnvægi á ríkisreksturinn. Hún tryggir að þessi ríkisstjórn og þær sem á eftir okkur koma muni ekki auka ríkisútgjöld meira en hagkerfið þolir. Með öðrum orðum höfum við skotið loku fyrir að stjórnmálamenn freistist til þess að verja tímabundnum tekjum í varanleg útgjöld. Við höfum einnig gert reksturinn skilvirkari á grundvelli nærri fjögur þúsund hagræðingartillagna sem bárust frá almenningi. Þær hafa skilað lækkun á árlegum útgjöldum um rúmlega 15 milljarða króna og á tímabili fjármálaáætlunar mun sparnaðurinn nema 107 milljörðum. Þannig sköpum við jarðveg fyrir hjöðnun verðbólgunnar og í kjölfarið lækkunar vaxta af lánum heimila og fyrirtækja. Það er langsamlega stærsta kjarabótin sem völ er á. Þetta vinnst ekki á einni nóttu og krefst aga og varfærni í hverju skrefi. Við erum þó þegar farin að finna fyrir árangrinum. Verðbólgan er sú lægsta sem mælst hefur í 5 ár. Breytingar á útgjöldum og tekjum Lengi má tína til ýmsa þætti til hækkunar eða lækkunar á einstaka liðum fjárlaganna, enda eru þau bæði stór og umfangsmikil. Staðreyndin er þó sú að á milli 2019 og 2025 hækkuðu skatttekjur ríkissjóðs um tæplega 2% af vergri landsframleiðslu en á milli 2025 og 2026 munu þær standa í stað. Vörugjald á nýskráða bíla hefur verið nokkuð í umræðunni. Það hefur verið hækkað á bíla sem ganga fyrir jarðefnaeldsneyti en á sama tíma fellt alveg niður af bílum sem ganga fyrir hreinni íslenskri orku. Aukist tekjur ríkisins við þessa breytingu mun þeim varið í viðhald og uppbyggingu vegakerfisins sem hefur mætt afgangi frá hruni. Fyrirtækjaskattur er lækkaður. Innviðagjald er lækkað. Skattaafsláttur fyrir sambúðarfólk þar sem annað er í efsta skattþrepi, að hámarki um 34 þúsund krónum á mánuði, er felldur niður. Það felur vissulega í sér skattahækkun fyrir ákveðinn hluta fólks en skapar skilyrði fyrir almennum lækkunum með því að einfalda kerfið og fækka undanþágum. Að skapa slík skilyrði tel ég ekki síður vera mitt verkefni en að koma jafnvægi á ríkisreksturinn. Réttur sambýlisfólks til þess að samnýta persónuafslátt, sem nýtist mun fleirum og á breiðara tekjubili, stendur alveg óhaggaður. Að sama skapi höfum við ekki gert breytingar á erfðafjárskatti eða á endurgreiðslum ofgreiddra skatta við framtalsskil, þrátt fyrir að hinu gagnstæða hafi verið haldið fram. Þá er verður samhliða upptöku kílómetragjalds fellt niður bensín- og olíugjald sem nú er innheimt við dælur. Fjárlagafrumvarpið var upphaflega lagt fram með nokkrum afkomubata milli ára. Litlar breytingar hafa orðið á áformuðu útgjaldastigi ríkissjóðs. Það var 30,7% af vergri landsframleiðslu við framlagningu og er óbreytt að teknu tilliti til breytingatillagna fjárlaganefndar. Kólnun efnahagsumsvifa veldur því hins vegar að tekjur ríkissjóðs verða 0,3 prósentum minni í hlutfalli við landsframleiðslu en áður var gert ráð fyrir. Jákvæðar horfur Í stóru myndinni er íslenska hagkerfið traust. Skuldir heimila og fyrirtækja eru í lágmarki og efnahagur beggja sterkur. Við tökum nú til hendinni í rekstri ríkisins, minnkum hallann, greiðum niður skuldir og stuðlum að áframhaldandi lækkun vaxta. Svigrúmið sem við höfum skapað með hagræðingu og umbótum í ríkisrekstrinum höfum við nýtt til þess að gera stórátak í viðhaldi vega, fjármagna þjónustu fyrir börn með fjölþættan vanda, styrkja geðþjónustu barna, fjölga hjúkrunarrýmum, fjölga lögreglumönnum og svo mætti áfram telja. Fjármögnun þessara verkefna rúmast innan stöðugleikareglunnar. Á þessum grunni munum við standa vörð um lífskjör Íslendinga án þess að senda börnunum okkar reikninginn. Höfundur er fjármála- og efnahagsráðherra og varaformaður Viðreisnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Fjárlagafrumvarp 2026 Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur Daði Már Kristófersson Mest lesið Hvert í fjandanum erum við eiginlega komin sem samfélag? Steindór Þórarinsson Skoðun Hægrisveiflan ýkta Egill Ö. Hermannsson Skoðun Traust byggist á vönduðum vinnubrögðum Ragnar Þór Reynisson,Valdimar Víðisson Skoðun Hagræðing fyrir hvern? Stefán Pettersson Skoðun Þingkosningar í Bandaríkjunum: Mun stríð Trumps í Íran harðna eftir miðkjörtímabilskosningarnar? Jun Þór Morikawa Skoðun Bláskógaskatturinn minnkar kökuna Guðrún Hafsteinsdóttir Skoðun Ráðherrann sem skiptir litlu máli Arnar Sigurðsson Skoðun Eru jólin hátíð barnanna eða bara þeirra sem hafa efni á þeim? Inga V. Henriksen Bergdal Skoðun Hvað viltu verða þegar þú verður stór? Jónína Lovísa Kristjánsdóttir Skoðun Vafasama Viðreisn Júlíus Valsson Skoðun Skoðun Skoðun Bláskógaskatturinn minnkar kökuna Guðrún Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Traust byggist á vönduðum vinnubrögðum Ragnar Þór Reynisson,Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Þingkosningar í Bandaríkjunum: Mun stríð Trumps í Íran harðna eftir miðkjörtímabilskosningarnar? Jun Þór Morikawa skrifar Skoðun Hagræðing fyrir hvern? Stefán Pettersson skrifar Skoðun Hvert í fjandanum erum við eiginlega komin sem samfélag? Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Hvað viltu verða þegar þú verður stór? Jónína Lovísa Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Vafasama Viðreisn Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú átt nóg og þú ert nóg Ragnhildur Katla Jónsdóttir skrifar Skoðun Eru jólin hátíð barnanna eða bara þeirra sem hafa efni á þeim? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hægrisveiflan ýkta Egill Ö. Hermannsson skrifar Skoðun Ráðherrann sem skiptir litlu máli Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir skrifar Skoðun Norræna módelið: Af hverju refsum við kaupendum en ekki þeim sem selja? Drífa Snædal skrifar Skoðun Hvað hafa börnin gert fyrir okkur? Kristný Steingrímsdóttir skrifar Skoðun Hugmyndakassinn Perla Hafþórsdóttir skrifar Skoðun Losun Íslands á jarðefnaeldsneyti og ómarkviss og ósanngjörn skattheimt Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Hvar endar ráðaleysið? Þegar sveitarfélögin eru komin í gildru skammtímaniðurskurðar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvers virði er verndarskyldan ef upplýsingagjöfin skapar hættuna? Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Óðinn heldur fyrir heila augað Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hneykslan og hræsni: Hvers vegna sum hatursorðræða er ásættanleg en önnur ekki Ian McDonald skrifar Skoðun Samstaða um Suðurnesin sem drifkraft vaxtar Pálmi Freyr Randversson,Berglind Kristinsdóttir,Guðjón Skúlason skrifar Skoðun Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson skrifar Skoðun Sundlaugin er ekki vandamálið Unnur Helga Óttarsdóttir skrifar Skoðun Það er ekki nóg að hækka róminn Þorgrímur Sigmundsson skrifar Skoðun Má manneskja skipta um trú — og halda lífi? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Tilkoma gervigreindar – kötturinn í Undralandi? Ólafur Aron Sveinsson skrifar Skoðun Veistu hvaða netvíti á að varast? Vilhjálmur Alvar Þórarinsson skrifar Skoðun Borgarnesréttlætið – saga úr umferðinni Guðmundur H Guðjónsson skrifar Skoðun Viðskiptaráð og Láki jarðálfur Andri Snær Magnason skrifar Skoðun Fertugt félag sem ætlar ekki að setjast í helgan stein Guðrún Barbara Tryggvadóttir skrifar Sjá meira
Nábýli okkar við náttúruna hefur gert það að verkum að hér býr ótrúlega úrræðagóð og eljusöm þjóð. Hún hefur ekki farið varhluta af þeim ýmsu efnahagsáföllum sem hafa dunið yfir en sérstaklega þegar á móti blæs heldur fólk áfram af dug og æðruleysi. Á þessu hafa kynslóðirnar sem á undan okkur komu byggt lífsgæðin sem við njótum í dag. Það er þess vegna heiður að vera fjármálaráðherra á Íslandi. Jafnvægi í fjármálum ríkisins Nú styttist í að Alþingi greiði atkvæði um fjárlög ársins 2026. Þau eru söguleg fyrir margra hluta sakir. Ríkisstjórnin hefur náð árangri í endurreisn ríkissjóðs eftir áralangan hallarekstur og verðbólga er loksins á niðurleið. Í augsýn er hið langþráða markmið um jafnvægi milli tekna og útgjalda ríkisins, sem skiptir miklu máli. Ef ríkið er rekið með halla þýðir það að lífskjör okkar í dag eru tekin að láni og reikningurinn sendur næstu kynslóðum með vöxtum. Þá á ósjálfbær útgjaldavöxtur ríkisins þátt í að skapa og viðhalda verðbólgunni sem við höfum öll fundið harkalega fyrir. Þetta mun skapa okkur svigrúm til þess að gera tvennt. Annars vegar að greiða niður skuldir ríkisins sem við höfum á einu ári lækkað um 7,5% af vergri landsframleiðslu. Hins vegar að forgangsraða útgjöldum til þeirrar þjónustu sem skiptir fólkið mestu máli – samgangna, menntunar, heilbrigðis og öryggis. Á hverju byggist árangurinn? Stöðguleikaregla sem ríkisstjórnin setti er algjört lykilatriði við að koma jafnvægi á ríkisreksturinn. Hún tryggir að þessi ríkisstjórn og þær sem á eftir okkur koma muni ekki auka ríkisútgjöld meira en hagkerfið þolir. Með öðrum orðum höfum við skotið loku fyrir að stjórnmálamenn freistist til þess að verja tímabundnum tekjum í varanleg útgjöld. Við höfum einnig gert reksturinn skilvirkari á grundvelli nærri fjögur þúsund hagræðingartillagna sem bárust frá almenningi. Þær hafa skilað lækkun á árlegum útgjöldum um rúmlega 15 milljarða króna og á tímabili fjármálaáætlunar mun sparnaðurinn nema 107 milljörðum. Þannig sköpum við jarðveg fyrir hjöðnun verðbólgunnar og í kjölfarið lækkunar vaxta af lánum heimila og fyrirtækja. Það er langsamlega stærsta kjarabótin sem völ er á. Þetta vinnst ekki á einni nóttu og krefst aga og varfærni í hverju skrefi. Við erum þó þegar farin að finna fyrir árangrinum. Verðbólgan er sú lægsta sem mælst hefur í 5 ár. Breytingar á útgjöldum og tekjum Lengi má tína til ýmsa þætti til hækkunar eða lækkunar á einstaka liðum fjárlaganna, enda eru þau bæði stór og umfangsmikil. Staðreyndin er þó sú að á milli 2019 og 2025 hækkuðu skatttekjur ríkissjóðs um tæplega 2% af vergri landsframleiðslu en á milli 2025 og 2026 munu þær standa í stað. Vörugjald á nýskráða bíla hefur verið nokkuð í umræðunni. Það hefur verið hækkað á bíla sem ganga fyrir jarðefnaeldsneyti en á sama tíma fellt alveg niður af bílum sem ganga fyrir hreinni íslenskri orku. Aukist tekjur ríkisins við þessa breytingu mun þeim varið í viðhald og uppbyggingu vegakerfisins sem hefur mætt afgangi frá hruni. Fyrirtækjaskattur er lækkaður. Innviðagjald er lækkað. Skattaafsláttur fyrir sambúðarfólk þar sem annað er í efsta skattþrepi, að hámarki um 34 þúsund krónum á mánuði, er felldur niður. Það felur vissulega í sér skattahækkun fyrir ákveðinn hluta fólks en skapar skilyrði fyrir almennum lækkunum með því að einfalda kerfið og fækka undanþágum. Að skapa slík skilyrði tel ég ekki síður vera mitt verkefni en að koma jafnvægi á ríkisreksturinn. Réttur sambýlisfólks til þess að samnýta persónuafslátt, sem nýtist mun fleirum og á breiðara tekjubili, stendur alveg óhaggaður. Að sama skapi höfum við ekki gert breytingar á erfðafjárskatti eða á endurgreiðslum ofgreiddra skatta við framtalsskil, þrátt fyrir að hinu gagnstæða hafi verið haldið fram. Þá er verður samhliða upptöku kílómetragjalds fellt niður bensín- og olíugjald sem nú er innheimt við dælur. Fjárlagafrumvarpið var upphaflega lagt fram með nokkrum afkomubata milli ára. Litlar breytingar hafa orðið á áformuðu útgjaldastigi ríkissjóðs. Það var 30,7% af vergri landsframleiðslu við framlagningu og er óbreytt að teknu tilliti til breytingatillagna fjárlaganefndar. Kólnun efnahagsumsvifa veldur því hins vegar að tekjur ríkissjóðs verða 0,3 prósentum minni í hlutfalli við landsframleiðslu en áður var gert ráð fyrir. Jákvæðar horfur Í stóru myndinni er íslenska hagkerfið traust. Skuldir heimila og fyrirtækja eru í lágmarki og efnahagur beggja sterkur. Við tökum nú til hendinni í rekstri ríkisins, minnkum hallann, greiðum niður skuldir og stuðlum að áframhaldandi lækkun vaxta. Svigrúmið sem við höfum skapað með hagræðingu og umbótum í ríkisrekstrinum höfum við nýtt til þess að gera stórátak í viðhaldi vega, fjármagna þjónustu fyrir börn með fjölþættan vanda, styrkja geðþjónustu barna, fjölga hjúkrunarrýmum, fjölga lögreglumönnum og svo mætti áfram telja. Fjármögnun þessara verkefna rúmast innan stöðugleikareglunnar. Á þessum grunni munum við standa vörð um lífskjör Íslendinga án þess að senda börnunum okkar reikninginn. Höfundur er fjármála- og efnahagsráðherra og varaformaður Viðreisnar.
Þingkosningar í Bandaríkjunum: Mun stríð Trumps í Íran harðna eftir miðkjörtímabilskosningarnar? Jun Þór Morikawa Skoðun
Skoðun Þingkosningar í Bandaríkjunum: Mun stríð Trumps í Íran harðna eftir miðkjörtímabilskosningarnar? Jun Þór Morikawa skrifar
Skoðun Eru jólin hátíð barnanna eða bara þeirra sem hafa efni á þeim? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar
Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir skrifar
Skoðun Norræna módelið: Af hverju refsum við kaupendum en ekki þeim sem selja? Drífa Snædal skrifar
Skoðun Losun Íslands á jarðefnaeldsneyti og ómarkviss og ósanngjörn skattheimt Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar
Skoðun Hvar endar ráðaleysið? Þegar sveitarfélögin eru komin í gildru skammtímaniðurskurðar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvers virði er verndarskyldan ef upplýsingagjöfin skapar hættuna? Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar
Skoðun Hneykslan og hræsni: Hvers vegna sum hatursorðræða er ásættanleg en önnur ekki Ian McDonald skrifar
Skoðun Samstaða um Suðurnesin sem drifkraft vaxtar Pálmi Freyr Randversson,Berglind Kristinsdóttir,Guðjón Skúlason skrifar
Skoðun Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson skrifar
Þingkosningar í Bandaríkjunum: Mun stríð Trumps í Íran harðna eftir miðkjörtímabilskosningarnar? Jun Þór Morikawa Skoðun