Allir eru að gera það gott…. Margrét Júlía Rafnsdóttir skrifar 5. nóvember 2025 12:00 Eða hvað? Ísland státar af mikilli velsæld og einna jöfnustu kjörum í vestrænum heimi. Á Íslandi er neysla mikil og ekki mikill skortur sjáanlegur á yfirborðinu. En skyldu allir vera að gera það gott, eða hafa það svo gott? Umræða um fátækt á Íslandi hefur ekki farið hátt undanfarin misseri. Þó er vitað að einhver hluti fólks á Íslandi býr við fátækt, skort, óöryggi í húsnæðismálum, kvíða og vanmætti yfir því að geta ekki veitt sér eða börnum sínum það sem almennt er talið til sjálfsagðra lífsgæða, svo sem tómstundir. Þau börn sem búa við fátækt eru líklegri að búa áfram við fátækt sem fullorðnir einstaklingar. Fullorðnir einstaklingar sem búa við fátækt hafa ekki fengið tækifæri sem skyldi til að brjótast úr úr fátæktinni og oftar en ekki hefur fátæktin fylgt þeim frá barnsaldri. Til að vinna að því að uppræta fátækt þarf fyrst og fremst að móta stefnu og aðgerðaáætlun til að framkvæma slíkt. Slík stefna hefur aldrei verið til á Íslandi. Að uppræta fátækt er ákvörðun sem hægt er að taka ef vilji er fyrir hendi hjá stjórnvöldum. Við sem samfélag eigum að hlúa að öllum þegnum samfélagsins og tryggja að öll geti lifað með reisn og án fátæktar. AMSIS hvetja stjórnvöld til að sýna dug og uppræta fátækt á Íslandi. Höfundur er í stjórn AMSIS Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Efnahagsmál Margrét Júlía Rafnsdóttir Húsnæðismál Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur Mest lesið Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson Skoðun Hvers vegna „nei“ er eina rökrétta svarið þann 29. ágúst Eggert Sigurbergsson Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson Skoðun Hjarðarbólsoddi Oddur Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Hjarðarbólsoddi Oddur Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna „nei“ er eina rökrétta svarið þann 29. ágúst Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hvaða kröfur eigum við að gera? Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar Skoðun Er kominn tími á „Íslenska landklasann“? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um hvað er hægt að semja? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Sumarið, samveran og samspil taugakerfa Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Þegar peningarnir og pólitíkin mæta nýjum veruleika Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Bíp... bíp... bíp… Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson skrifar Skoðun Dauðans alvara – fölsuð lyf og ólögleg lyfsala Alma D. Möller,Rúna Hauksdóttir skrifar Skoðun Hvað er samfélagsmiðill? Anna Laufey Stefánsdóttir skrifar Skoðun Stöðugleiki í heljargreipum Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson skrifar Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson skrifar Skoðun Eru Íslendingar afglapar í samningatækni? Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Baldur snýr heim á Breiðafjörð Eyjólfur Ármannsson skrifar Skoðun Hver ber ábyrgð þegar allir bera ábyrgð? Snorri Birgisson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru samningaviðræður Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Dagur, bannað að plata! Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Íslenska sumarveðrið dýrmæt auðlind? Gunnar Salvarssson skrifar Skoðun Við þurfum ekki að kaupa gervigreindarfullveldið að utan Hafsteinn Einarsson skrifar Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Ég hélt að ég væri bara óvenju hrætt foreldri Heiðrún V. Ingudóttir skrifar Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar Sjá meira
Eða hvað? Ísland státar af mikilli velsæld og einna jöfnustu kjörum í vestrænum heimi. Á Íslandi er neysla mikil og ekki mikill skortur sjáanlegur á yfirborðinu. En skyldu allir vera að gera það gott, eða hafa það svo gott? Umræða um fátækt á Íslandi hefur ekki farið hátt undanfarin misseri. Þó er vitað að einhver hluti fólks á Íslandi býr við fátækt, skort, óöryggi í húsnæðismálum, kvíða og vanmætti yfir því að geta ekki veitt sér eða börnum sínum það sem almennt er talið til sjálfsagðra lífsgæða, svo sem tómstundir. Þau börn sem búa við fátækt eru líklegri að búa áfram við fátækt sem fullorðnir einstaklingar. Fullorðnir einstaklingar sem búa við fátækt hafa ekki fengið tækifæri sem skyldi til að brjótast úr úr fátæktinni og oftar en ekki hefur fátæktin fylgt þeim frá barnsaldri. Til að vinna að því að uppræta fátækt þarf fyrst og fremst að móta stefnu og aðgerðaáætlun til að framkvæma slíkt. Slík stefna hefur aldrei verið til á Íslandi. Að uppræta fátækt er ákvörðun sem hægt er að taka ef vilji er fyrir hendi hjá stjórnvöldum. Við sem samfélag eigum að hlúa að öllum þegnum samfélagsins og tryggja að öll geti lifað með reisn og án fátæktar. AMSIS hvetja stjórnvöld til að sýna dug og uppræta fátækt á Íslandi. Höfundur er í stjórn AMSIS
Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar
Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar
Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar