Hömpum morðingjunum sem hetjum Salvör Gullbrá Þórarinsdóttir. skrifar 16. október 2025 17:46 „Ísrael getur ekki barist við allan heiminn, Bibi[1]“ sagðist Trump hafa sagt við Netanyahu til að sannfæra hann um að skrifa undir vopnahléssamkomulag við Hamas. Þegar Trump sagði hróðugur frá sannfæringarkrafti sínum í fjölmiðlum á dögunum, viðurkenndi hann þar með að vopnahléð hefði ekki komið til vegna þess að honum eða Netanyahu hefði nú þótt nóg komið af morðum á saklausum borgurum, aflimunum á börnum eða eyðileggingu spítala og menntastofnana. Nei, það kom til vegna þess að Trump og Netanyahu vissu að Ísrael væri að tapa stríðinu á vettvangi almenningsálits: Síðustu vikur höfðu mótmæli almennings gegn þjóðarmorði Ísraels orðið öflugri en nokkru sinni um allan heim. Allsherjarverkföll fyrir Palestínu sem meira en tvær milljónir manns tóku þátt í skóku atvinnulíf á Ítalíu. Skipaflotar Frelsisflotans og alþjóðlega Sumud-flotans vöktu heimsathygli á ólöglegri herkví og manngerðri hungursneyð Ísraels á Gaza. Fyrirhugað var að ræða og greiða atkvæði um þátttöku Ísraels í Eurovision og alþjóðlegum íþróttakeppnum, þar sem sniðganga og öflug mótmæli voru farin að hafa áhrif á hvern einasta vettvang sem Ísrael kemur nálægt. Meira að segja Evrópusambandið hafði lýst því yfir að það ætlaði að afnema tollafríðindi fyrir útflutning Ísraels til Evrópusambandslanda. En þá kom „friðaráætlunin“ mikla. Þolendur þjóðarmorðsins áttu nú að semja við gerendurna um að hætta að sprengja sig í loft upp. Gerendurnir skrifuðu undir að hætta að svelta þolendur til dauða, samkomulag sem þeir hafa nú þegar brotið. Nú krefjast þeir þess að Hamas finni lík þeirra gísla sem, rétt eins og hundruð þúsunda annarra Palestínumanna, liggja undir ómældu magni húsarústa — lík sem munu taka mörg ár að grafa fram. Annars sé þeim að mæta. Þingmenn hér á landi keppast nú um að lepja upp eftir Trump hvað þessi magnaða “friðaráætlun” sé mikill sigur. Leiða má líkum að því að þeir myndu hampa ofbeldismanni fyrir að taka sér vatnspásu frá því að berja eiginkonu sína til óbóta. Þessi áætlun felur hins vegar ekki í sér að neinn ísraelskra ráðamanna sé dreginn til ábyrgðar fyrir stanslausa stríðsglæpi og glæpi gegn mannkyni sem allur heimurinn hefur horft uppá í meira en tvö ár. Hún felur ekki í sér sjálfstæði fyrir palestínsku þjóðina heldur einungis áframhaldandi nýlendustefnu í Palestínu. Hún felur í raun ekkert í sér nema tilraun til að sefa réttláta reiði almennings vegna þjóðarmorðsins, áður en hún verður of óþægileg fyrir valdafólk. Staðreyndin er að Trump hefur getað stöðvað þjóðarmorðið allt frá því hann tók við völdum í Hvíta Húsinu. Stuðningur Bandaríkjanna hefur verið grunnforsenda þess að ísraelsk yfirvöld hafi getað haldið sprengjuregninu gangandi svo lengi sem raun ber vitni. Eins og Trump gantaðist með á viðbjóðslegri samkundu á ísraelska þinginu á dögunum[2], þá gaf hann Netanyahu öll þau vopn sem hann vildi fá til að halda árásum á skóla, spítala, tjöld og mannúðarstofnanir Palestínumanna áfram. Bandaríkin hafa því ekki aðeins gerst meðsek í þjóðarmorðinu - þau eru beinir þátttakendur. Og þá að íslenskri ríkisstjórn: Forsætisráðherra Íslands, Kristrún Frostadóttir, talaði síðast í gær um téðan Trump sem fýsilegan gest hingað til lands sem fengi hér höfðinglegar móttökur - það kemur kannski ekki á óvart þar sem Valkyrjustjórnin hefur heldur ekki haft neinn áhuga á því að koma í veg fyrir að morðingjar í Ísraelsher komi hingað til að slaka á eftir að hafa tekið þátt í árásum á Gaza. Utanríkisráðherra og forsætisráðherra sögðu á dögunum alþjóðasamfélagið hafa brugðist, en virtust grunlausar um hver ástæðan fyrir því gæti nú mögulega verið. Ástæðan er auðvitað aðgerðaleysi þeirra sjálfra og þeirra líka, fólks í valdastöðum sem er svo skíthrætt við að hætta að þóknast fasistanum í Hvíta Húsinu að það er til í að bregðast palestínskum börnum sem hafa grátbeðið þær um að fá að lifa á hverjum einasta degi í tvö ár (þau hafa misst úr tvo vetur í skóla). Ekki aðeins hafa þær brugðist Palestínumönnum, heldur erum við öll óöruggari fyrir vikið, sama hvað þær ausa miklum peningum í hergögn fyrir bandaríska herinn. Við erum óöruggari akkúrat vegna þessara bandamanna okkar sem þær brosa við. En þrátt fyrir það mun Ísrael aldrei komast upp með að hafa framið þjóðarmorð fyrir allra augum. Ísrael verður sakfellt fyrir þjóðarmorð fyrir Alþjóðadómstólnum í Haag. Það er öllum ljóst, rétt eins og það var öllum ljóst að hernámið yrði úrskurðað ólöglegt fyrir sama dómstól, eins og raunin varð í júlí 2024. Þegar það gerist, ætlar Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir utanríkisráðherra virkilega að fara í sögubækurnar sem manneskjan sem talaði um Ísrael sem “vinaþjóð á villigötum” í stað þess að banna innflutning á ísraelskum vörum, tala fyrir að Ísrael yrði einangrað á alþjóðasviðinu og banna morðhundunum í ísraelska hernum að slaka á á íslandi eftir drápsvertíð? Ísrael er búið að tapa almenningsáliti alls heimsins, svo það er engin hætta á því að nú linni andstöðu við þjóðarmorðið, hernámið og stríðsglæpina. Við munum ekki hætta að sniðganga. Við munum ekki hætta að mótmæla. Við munum aldrei samþykkja að hampa nú þeim sem hefðu getað stöðvað þjóðarmorðið í tvö ár fyrir að gera með sér sýndarmennskusamning sem tryggir engan frið og ekkert réttlæti. Og Ísrael getur ekki barist við allan heiminn. Höfundur er sviðslistakona. [1] https://www.instagram.com/reel/DPlDN7ljIuJ/ [2] https://www.youtube.com/shorts/GunwkptDpWY Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Átök í Ísrael og Palestínu Mest lesið „Múslimahjörðin“ að taka yfir Ísland? Árni Þór Þórsson Skoðun Halldór 10.01.2026 Halldór Sjálfstæðisflokkurinn yfirgefur okkur Lárus Bl. Sigurðsson Skoðun Málið of stórt fyrir þjóðina Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Af hverju efast fólk enn – þegar loftslagsvísindin eru skýr? Eyþór Eðvarðsson Skoðun Þegar samhengi breytist – og orðræðan með Bogi Ragnarsson Skoðun Að elska nóg til að sleppa takinu Ingrid Kuhlman Skoðun Manst þú eftir hverfinu þínu? Pétur Marteinsson Skoðun Reykjavík má ekki bregðast eldri borgurum Gunnar Einarsson Skoðun Traust: Hinn ósýnilegi hornsteinn íslenskrar heilbrigðisþjónustu Jón Magnús Kristjánsson Skoðun Skoðun Skoðun Þegar samhengi breytist – og orðræðan með Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Íþróttaskuld Kristinn Albertsson skrifar Skoðun Traust: Hinn ósýnilegi hornsteinn íslenskrar heilbrigðisþjónustu Jón Magnús Kristjánsson skrifar Skoðun Að vera vakandi karlmaður Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Mýtuvaxtarverkin - inngangskúrs í loftslagsafneitun Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Af hverju efast fólk enn – þegar loftslagsvísindin eru skýr? Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Reykjavík má ekki bregðast eldri borgurum Gunnar Einarsson skrifar Skoðun Að elska nóg til að sleppa takinu Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Ábyrgð og aðgerðir – fyrsta ár Flokks fólksins í meirihluta borgarstjórnar Einar Sveinbjörn Guðmundsson skrifar Skoðun Ný kynslóð Björg Magnúsdóttir skrifar Skoðun Manst þú eftir hverfinu þínu? Pétur Marteinsson skrifar Skoðun Málið of stórt fyrir þjóðina Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn yfirgefur okkur Lárus Bl. Sigurðsson skrifar Skoðun Bókun 35: Þegar Alþingi missir síðasta orðið Júlíus Valsson skrifar Skoðun „Múslimahjörðin“ að taka yfir Ísland? Árni Þór Þórsson skrifar Skoðun Ahhh! Þess vegna vill Trump eignast Grænland! Ágúst Kvaran skrifar Skoðun 35% aukning í millilandaflugi um Akureyrarflugvöll Ásthildur Sturludóttir skrifar Skoðun Við erum hjartað í boltanum Ásgeir Sveinsson skrifar Skoðun Áramótaheit sem endast Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Vernd hvala er þjóðaröryggismál Micah Garen skrifar Skoðun Tímabært að koma böndum á gjaldskyldufrumskóginn Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Uppgjöf í barnamálum Bozena Raczkowska skrifar Skoðun Að óttast að það verði sem orðið er Helga Þórólfsdóttir skrifar Skoðun Börnin okkar eiga betra skilið en ókunnugar afleysingar Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar Skoðun Að nýta atvinnustefnu til að móta hagvöxt Mariana Mazzucato skrifar Skoðun Villi er allt sem þarf Birgir Liljar Soltani skrifar Skoðun Börnin borga verðið þegar kerfið bregst Svava Björg Mörk skrifar Skoðun Ómissandi innviðir – undirstaða öryggis og viðnáms samfélagsins Sólrún Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Atvinnuþátttaka eldra fólks og sjálfbærni Halldór S. Guðmundsson,Kolbeinn H. Stefánsson skrifar Skoðun Mannasættir Teitur Atlason skrifar Sjá meira
„Ísrael getur ekki barist við allan heiminn, Bibi[1]“ sagðist Trump hafa sagt við Netanyahu til að sannfæra hann um að skrifa undir vopnahléssamkomulag við Hamas. Þegar Trump sagði hróðugur frá sannfæringarkrafti sínum í fjölmiðlum á dögunum, viðurkenndi hann þar með að vopnahléð hefði ekki komið til vegna þess að honum eða Netanyahu hefði nú þótt nóg komið af morðum á saklausum borgurum, aflimunum á börnum eða eyðileggingu spítala og menntastofnana. Nei, það kom til vegna þess að Trump og Netanyahu vissu að Ísrael væri að tapa stríðinu á vettvangi almenningsálits: Síðustu vikur höfðu mótmæli almennings gegn þjóðarmorði Ísraels orðið öflugri en nokkru sinni um allan heim. Allsherjarverkföll fyrir Palestínu sem meira en tvær milljónir manns tóku þátt í skóku atvinnulíf á Ítalíu. Skipaflotar Frelsisflotans og alþjóðlega Sumud-flotans vöktu heimsathygli á ólöglegri herkví og manngerðri hungursneyð Ísraels á Gaza. Fyrirhugað var að ræða og greiða atkvæði um þátttöku Ísraels í Eurovision og alþjóðlegum íþróttakeppnum, þar sem sniðganga og öflug mótmæli voru farin að hafa áhrif á hvern einasta vettvang sem Ísrael kemur nálægt. Meira að segja Evrópusambandið hafði lýst því yfir að það ætlaði að afnema tollafríðindi fyrir útflutning Ísraels til Evrópusambandslanda. En þá kom „friðaráætlunin“ mikla. Þolendur þjóðarmorðsins áttu nú að semja við gerendurna um að hætta að sprengja sig í loft upp. Gerendurnir skrifuðu undir að hætta að svelta þolendur til dauða, samkomulag sem þeir hafa nú þegar brotið. Nú krefjast þeir þess að Hamas finni lík þeirra gísla sem, rétt eins og hundruð þúsunda annarra Palestínumanna, liggja undir ómældu magni húsarústa — lík sem munu taka mörg ár að grafa fram. Annars sé þeim að mæta. Þingmenn hér á landi keppast nú um að lepja upp eftir Trump hvað þessi magnaða “friðaráætlun” sé mikill sigur. Leiða má líkum að því að þeir myndu hampa ofbeldismanni fyrir að taka sér vatnspásu frá því að berja eiginkonu sína til óbóta. Þessi áætlun felur hins vegar ekki í sér að neinn ísraelskra ráðamanna sé dreginn til ábyrgðar fyrir stanslausa stríðsglæpi og glæpi gegn mannkyni sem allur heimurinn hefur horft uppá í meira en tvö ár. Hún felur ekki í sér sjálfstæði fyrir palestínsku þjóðina heldur einungis áframhaldandi nýlendustefnu í Palestínu. Hún felur í raun ekkert í sér nema tilraun til að sefa réttláta reiði almennings vegna þjóðarmorðsins, áður en hún verður of óþægileg fyrir valdafólk. Staðreyndin er að Trump hefur getað stöðvað þjóðarmorðið allt frá því hann tók við völdum í Hvíta Húsinu. Stuðningur Bandaríkjanna hefur verið grunnforsenda þess að ísraelsk yfirvöld hafi getað haldið sprengjuregninu gangandi svo lengi sem raun ber vitni. Eins og Trump gantaðist með á viðbjóðslegri samkundu á ísraelska þinginu á dögunum[2], þá gaf hann Netanyahu öll þau vopn sem hann vildi fá til að halda árásum á skóla, spítala, tjöld og mannúðarstofnanir Palestínumanna áfram. Bandaríkin hafa því ekki aðeins gerst meðsek í þjóðarmorðinu - þau eru beinir þátttakendur. Og þá að íslenskri ríkisstjórn: Forsætisráðherra Íslands, Kristrún Frostadóttir, talaði síðast í gær um téðan Trump sem fýsilegan gest hingað til lands sem fengi hér höfðinglegar móttökur - það kemur kannski ekki á óvart þar sem Valkyrjustjórnin hefur heldur ekki haft neinn áhuga á því að koma í veg fyrir að morðingjar í Ísraelsher komi hingað til að slaka á eftir að hafa tekið þátt í árásum á Gaza. Utanríkisráðherra og forsætisráðherra sögðu á dögunum alþjóðasamfélagið hafa brugðist, en virtust grunlausar um hver ástæðan fyrir því gæti nú mögulega verið. Ástæðan er auðvitað aðgerðaleysi þeirra sjálfra og þeirra líka, fólks í valdastöðum sem er svo skíthrætt við að hætta að þóknast fasistanum í Hvíta Húsinu að það er til í að bregðast palestínskum börnum sem hafa grátbeðið þær um að fá að lifa á hverjum einasta degi í tvö ár (þau hafa misst úr tvo vetur í skóla). Ekki aðeins hafa þær brugðist Palestínumönnum, heldur erum við öll óöruggari fyrir vikið, sama hvað þær ausa miklum peningum í hergögn fyrir bandaríska herinn. Við erum óöruggari akkúrat vegna þessara bandamanna okkar sem þær brosa við. En þrátt fyrir það mun Ísrael aldrei komast upp með að hafa framið þjóðarmorð fyrir allra augum. Ísrael verður sakfellt fyrir þjóðarmorð fyrir Alþjóðadómstólnum í Haag. Það er öllum ljóst, rétt eins og það var öllum ljóst að hernámið yrði úrskurðað ólöglegt fyrir sama dómstól, eins og raunin varð í júlí 2024. Þegar það gerist, ætlar Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir utanríkisráðherra virkilega að fara í sögubækurnar sem manneskjan sem talaði um Ísrael sem “vinaþjóð á villigötum” í stað þess að banna innflutning á ísraelskum vörum, tala fyrir að Ísrael yrði einangrað á alþjóðasviðinu og banna morðhundunum í ísraelska hernum að slaka á á íslandi eftir drápsvertíð? Ísrael er búið að tapa almenningsáliti alls heimsins, svo það er engin hætta á því að nú linni andstöðu við þjóðarmorðið, hernámið og stríðsglæpina. Við munum ekki hætta að sniðganga. Við munum ekki hætta að mótmæla. Við munum aldrei samþykkja að hampa nú þeim sem hefðu getað stöðvað þjóðarmorðið í tvö ár fyrir að gera með sér sýndarmennskusamning sem tryggir engan frið og ekkert réttlæti. Og Ísrael getur ekki barist við allan heiminn. Höfundur er sviðslistakona. [1] https://www.instagram.com/reel/DPlDN7ljIuJ/ [2] https://www.youtube.com/shorts/GunwkptDpWY
Traust: Hinn ósýnilegi hornsteinn íslenskrar heilbrigðisþjónustu Jón Magnús Kristjánsson Skoðun
Skoðun Traust: Hinn ósýnilegi hornsteinn íslenskrar heilbrigðisþjónustu Jón Magnús Kristjánsson skrifar
Skoðun Ábyrgð og aðgerðir – fyrsta ár Flokks fólksins í meirihluta borgarstjórnar Einar Sveinbjörn Guðmundsson skrifar
Skoðun Börnin okkar eiga betra skilið en ókunnugar afleysingar Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar
Skoðun Ómissandi innviðir – undirstaða öryggis og viðnáms samfélagsins Sólrún Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun Atvinnuþátttaka eldra fólks og sjálfbærni Halldór S. Guðmundsson,Kolbeinn H. Stefánsson skrifar
Traust: Hinn ósýnilegi hornsteinn íslenskrar heilbrigðisþjónustu Jón Magnús Kristjánsson Skoðun