„Fyrir­varinn var í rauninni enginn“

„Flugið sjálft var búið að vera mjög stöðugt og fínt alla leiðina. Þegar það voru um það bil þrír tímar eftir af fluginu ákvað ég að standa upp og sækja bakpokann minn sem var í farangursrýminu fyrir ofan mig,“ segir Aron í samtali við fréttastofu.

„Þegar ég var búinn að því settist ég niður og fann strax, að það væri smá ókyrrð í vélinni, en alls ekki mikið. Ég hugsaði strax að það væri gott að spenna sig, enda er ég yfirleitt alltaf spenntur. Þannig ég gríp um beltið, en um leið finn ég svaðalegt högg og ég dúndrast upp,“ segir hann.

„Fyrirvarinn var í rauninni enginn.“

Fannst atvikið vandræðalegt áður en hann áttaði sig

Aron, sem var í sæti við gang flugvélarinnar, skall með höfuðið upp í farangurrsrýmið fyrir ofan sig, rotaðist, og féll á gólfið.

„Ég ranka við mér á gólfinu. Ég lít upp og í fyrstu sýndist mér ég vera sá eini sem var ekki í sætinu mínu.“

Hann hafi hugsað með sér: „Þetta er frekar vandræðalegt Aron.“ Hann taldi þetta líta út eins og hann hefði dottið úr sætinu sínu, en þá hafi hann ekki fundið fyrir neinni ókyrrð.

„Ég ætlaði að drífa mig aftur í sætið mitt án þess að nokkur sæi það, en áttaði mig þá á því að ég hafði ekki dottið úr sætinu mínu. Ég átti mjög erfitt með að standa upp og með andadrátt. Og svo sé ég að ég hafði greinilega mölbrotið farangurshólfið sjálft. Þannig þetta hefur verið ágætis högg.“

Seinna fékk Aron að vita að ókyrrðin stóð yfir í þrjár mínútur, en fyrir honum voru þetta örfá sekúndubrot.

„Ég missti af þessum hamagangi sem betur fer held ég.“

Skrýtið andrúmsloft

Eftir ókyrrðina sló á þögn í vélinni. Að sögn Arons var andrúmsloftið skrýtið.

„Það var eins og allir væru í smá sjokki. Það var eins og fólk vissi ekki hvernig það ætti að athafna sig. En svo stuttu seinna fór þetta að verða eins og maður hefur séð í bíómyndum: fólk fór að kalla eftir lækni og annar hver maður var með skurð á höfðinu. Það var mikil hræðsla sem fór um mannskapinn.“

Ekki leið á löngu þangað til farþegum vélarinnar var tilkynnt um að lent yrði í Bangkok vegna alvarlegra meiðsla fjölda farþega. Þar hafi raðir sjúkrabíla beðið þeirra. 

Aron telur að þrjátíu til fjörutíu heilbrigðisstarfsmenn hafi farið inn í vélina eftir lendinguna sem tóku skýrslu af hverjum og einum.

Ætlaði ekki að fá hjálp í fyrstu

„Ég ætlaði í rauninni ekki að fá neina hjálp. Ég hélt að ég væri bara með smá hálsríg og að ég væri í smá sjokki. Ég hringdi í pabba og sagði honum að það væri verið að finna nýtt flug til Singapúr, og ég myndi sennilega sofa þar og vera góður daginn eftir. En sem betur fer heyrði ég líka í móður minni sem sagði að ég þyrfti að láta kíkja á mig.“

Í ljós kom að Aron var þríbrotinn á einum hálshryggjarlið og með þrjú rifbein brotin. Þessi beinbrot séu öll tiltölulega hrein. „Ég er gríðarlega heppinn að ekki fór verr. Eins og staðan er núna þarf ég ekki í aðgerð. Þetta á að geta gróið sjálft.

Aron er mjög þakklátur ástralskri konu sem sat við hliðina á honum í vélinni. Hún var sofandi í belti þegar ókyrrðin átti sér stað.

„Hún hjálpaði mér mjög mikið. Studdi mig, hjálpaði mér úr vélinni og tók dótið mitt.“

Væri líklega ekki tilbúinn að fljúga hefði hann ekki misst meðvitund

Aron hefur í kjölfar slyssins dvalið á sjúkrahúsi í Bangkok, en útskrifaðist í gær og er nú á hóteli. Þar er hann í boði Singapore Airlines, flugfélagsins sem hann var að fljúga með.

Flugfélagið borgaði fyrir ferð fjölskyldu Arons út til hans í Bangkok og hún dvelur þar með honum.

Hann segist mjög ánægður með viðbrögð heilbrigðisstarfsfólks og flugfélagsins.

Nú safnar Aron kröftum og þreki til þess að komast aftur til Íslands. 

„Ég missti af hræðslunni á meðan ókyrrðin stóð yfir. Ég hugsa að ég væri ekki tilbúinn að fljúga í dag hefði ég upplifað hana.“