Halla Hrund, Halla Tómasdóttir eða Katrín Jakobsdóttir? Reynir Böðvarsson skrifar 24. maí 2024 09:31 Gunnar Smári og Samstöðin gera þessum forsetakosningum best skil að mínu mati Ég hef m.a. séð viðtölin við Höllu Hrund Logadóttur og Höllu Tómasdóttur. Katrín Jakobsdóttir virðist ekki vilja taka þátt í þessum samtölum á Samstöðinni. Gunnar Smári hefur að mér virðist kosið í þessum viðtölum að lofa frambjóðendum svolítið að eiga þessar stundir með honum á þeirra eigin forsendum og látið okkur áhorfendum um að lesa á milli línanna. Manni hefur oft komið til hugar spurningar sem hann lét vera að spyrja. Þetta gerði samtölin að allt öðru en því sem við eigum að venjast. Spurningin er hvað las maður á milli línanna. Það er líklega einstaklingsbundið en ég ætla hér að reyna að lýsa mínum millilína lesskilningi. Halla Hrund var að venju einlæg í sínum svörum en augljóslega fyrirfram ákveðin í því að láta ekki hanka sig í málum sem gerði það mögulegt að staðsetja hana á einhverju pólitísku rófi öðru en því er varðar að gæta að almannahagsmunum. Hún varði sig fimlega gagnvart ýmsum spurningum sem hefði getað truflað þann margbreytta hóp sem aðhyllast hana og hafa hana sem mögulegan kandídat í kjörklefanum. Á sama tíma gat hún vísað í, sem spyrjandi gerði reyndar líka, afstöðu sína í mikilvægum málum sem hún hefur í skrifum sínum og sem orkumálastjóri varðandi sjálfbæra ráðstöfun á náttúruauðlindum Íslands. Hvað varðar Höllu Hrund fer saman hljóð og mynd, þar fer saman það sem hún hefur hingað til áorkað og það sem hún vill gera, þar er ekkert hókus pókus heldur fer hún fram eins og hún er og hefur alltaf verið og býður sig fram sem slík. Það þarf ekkert að lesa mikið á milli línanna hún er einfaldlega Halla Hrund. Þegar ég horfði á samtölin við Höllu Tómasdóttur varð upplifunin önnur. Hún tók á vissan hátt afstöðu gegn gömlu Höllu Tómasdóttur. Hún gagnrýndi nú það sem hún hafði trúað einlægt á og tók ríkan þátt í. Hún gagnrýnir nú skammtímasjónarmið kapítalismans en virðist ekki vilja gera neinar grundvallar breytingar annað en að lengja sjónarmiðin úr ársfjórðungi í eitthvað svolítið lengra og fá konur og ungt fólk í samtal með stjórnendum fyrirtækja. Hún viðurkennir reyndar að það gangi hægt að fá fyrirtæki á vagninn en hún og hennar B-team séu samt með lausnirnar. Hún talar um að maður byrji á sjálfum sér og breyti svo kerfinu einhvernvegin með hugarfarsbreytingunni. Ég kaupi ekki neitt af þessu og mér finnst þetta mest orðagjálfur og með öllu innihaldslaust. Hún sér, eins og reyndar allir ættu að sjá, að kerfin okkar eru brotin, en gífurleg auðsöfnun á fáar hendur og að jörðin sé að bresta undan álaginu var ekki minnst á. Hún nefndi ekki neysluþjóðfélagið einu orði. Hvað varðar Katrínu Jakobsdóttur er náttúrulega ekki hægt að lesa á milli lína sem ekki eru tíl þegar kemur að þessum samtölum Gunnars Smára. Við þekkjum hana þó betur en aðra frambjóðendur vegna þátttöku hennar í stjórnmálum á Íslsndi síðustu áratugi. Nú kemur fljótlega að því að við þurfum að velja okkar forseta til næstu ára. Að velja á milli þessara þriggja frambjóðenda er að mínu mati nokkuð auðvelt. Halla Hrund er með glæsilegan feril að baki og þarf ekki að segja sig frá neinu sem hún hefur gert eða afsaka. Hún er sama Halla Hrund og hún hefur alltaf verið og ætlar að halda því áfram og býður sig fram sem slík. Það er ekki oft held ég sem þjóð hefur kost á að velja sér slíkan forseta. Það er því engin spurning hjá mér, ég kýs Höllu Hrund í þessum kosningum. Halla Tómasdóttir á sér að mínu mati of ríka sögu í því sem aflaga fór á Íslandi fyrir og eftir hrun. Hún reynir að telja okkur trú um að hún sé ný og betri Halla Tómasdóttir og ætli að gera betur næst en ég á erfitt með að kaupa það. Ég get einfaldlega ekki hugsað mér fulltrúa auðmanna og nýfrjálshyggjunar sem forseta á Bessastöðum. Katrín Jakobsdóttir á sér líka sögu sem mörg okkar eigum erfitt með að skilja og síðustu 7 ár eru einfaldlega ömurleg í hennar sögu að mínu mati þar sem hún hefur haldið spilltasta stjórnmálaflokki við völd og til að kóróna á verkið afhent þessum sama flokki forsætisráðuneytið þar sem forsætisráðherra er óvinsælasti stjórnmálamaður Íslands fyrr og síðar. En ég verð þó að segja að ef ég á að kjósa á milli nýju Höllu Tómasdóttur og Katrínar Jakobsdóttur sem ég veit að á sér félagslegt hjarta sem hún eflaust gæti grafið upp og komið með í nýgamalli Katrínu í forsetaembættið. Höfundur er jarðskjálftafræðingur á eftirlaunum. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Skoðun: Forsetakosningar 2024 Forsetakosningar 2024 Mest lesið Fáum Elon Musk lánaðan í viku Davíð Bergmann Skoðun Því miður, atkvæði þitt fannst ekki Oddgeir Georgsson Skoðun Upp með olnbogana! Eliza Reid Skoðun Óður til Grænlands Halla Hrund Logadóttir Skoðun Rænum frá börnum og flestum skítsama Björn Ólafsson Skoðun Kolbrún lætur verkin tala og fær mitt atkvæði Vanda Sigurgeirsdóttir Skoðun Stigið fram af festu? Jón Steinar Gunnlaugsson Skoðun Að missa sjón þó augun virki Inga María Ólafsdóttir Skoðun Lokum.is Alma Hafsteinsdóttir Skoðun Lyf eru EKKI lausnin við svefnvanda Anna Birna Almarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Aldursfordómar, síðasta sort Bjarni Þór Sigurðsson skrifar Skoðun Kjaramál eru annað tungumál Þorsteins Skúla Bryndís Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Lyf eru EKKI lausnin við svefnvanda Anna Birna Almarsdóttir skrifar Skoðun Fáum Elon Musk lánaðan í viku Davíð Bergmann skrifar Skoðun Á-stríðan og meðferðin Grétar Halldór Gunnarsson skrifar Skoðun Ingibjörg Gunnarsdóttir – Rektor sem skapar nemendum tækifæri Birna Þórisdóttir skrifar Skoðun Valkostir í varnarmálum Tryggvi Hjaltason skrifar Skoðun Magnús Karl er trúverðugur talsmaður vísinda á Íslandi Hannes Jónsson skrifar Skoðun Rænum frá börnum og flestum skítsama Björn Ólafsson skrifar Skoðun Með opinn faðminn í 75 ár Guðni Tómasson skrifar Skoðun Kolbrún lætur verkin tala og fær mitt atkvæði Vanda Sigurgeirsdóttir skrifar Skoðun Ísland 2035: Gervigreind fyrir betra líf og styttri vinnuviku Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Lokum.is Alma Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Að komast frá mömmu og pabba Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Draumaskólinn – Skóli fyrir þig, ekki þú fyrir skólann Einar Mikael Sverrisson skrifar Skoðun Upp með olnbogana! Eliza Reid skrifar Skoðun Að missa sjón þó augun virki Inga María Ólafsdóttir skrifar Skoðun Flosi – sannur fyrirliði Hannes S. Jónsson skrifar Skoðun Því miður, atkvæði þitt fannst ekki Oddgeir Georgsson skrifar Skoðun Stigið fram af festu? Jón Steinar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Aðalvandamálið þegar þjónusta á íslensku er ekki í boði! Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar Skoðun Óður til Grænlands Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Hetjusögur af óþekktum manni – Ég kýs Þorstein Skúla sem formann VR Sólveig Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Skrifræðismartröð í Hæðargarði Dóra Magnúsdóttir skrifar Skoðun Afstaða forsætisráðherra til varnar- og öryggismála mikið áhyggjuefni! Ole Anton Bieltvedt skrifar Skoðun Sérhagsmunir Viðskiptablaðsins Högni Elfar Gylfason skrifar Skoðun Fáni okkar allra... Eva Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Átökin um áminningarskylduna – stutt upprifjun Óli Jón Jónsson skrifar Skoðun Hvernig kennum við gagnrýna hugsun? – Umræða sem þarf að halda áfram Guðmundur Björnsson skrifar Skoðun Föstum saman, Ramadan og langafasta Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Sjá meira
Gunnar Smári og Samstöðin gera þessum forsetakosningum best skil að mínu mati Ég hef m.a. séð viðtölin við Höllu Hrund Logadóttur og Höllu Tómasdóttur. Katrín Jakobsdóttir virðist ekki vilja taka þátt í þessum samtölum á Samstöðinni. Gunnar Smári hefur að mér virðist kosið í þessum viðtölum að lofa frambjóðendum svolítið að eiga þessar stundir með honum á þeirra eigin forsendum og látið okkur áhorfendum um að lesa á milli línanna. Manni hefur oft komið til hugar spurningar sem hann lét vera að spyrja. Þetta gerði samtölin að allt öðru en því sem við eigum að venjast. Spurningin er hvað las maður á milli línanna. Það er líklega einstaklingsbundið en ég ætla hér að reyna að lýsa mínum millilína lesskilningi. Halla Hrund var að venju einlæg í sínum svörum en augljóslega fyrirfram ákveðin í því að láta ekki hanka sig í málum sem gerði það mögulegt að staðsetja hana á einhverju pólitísku rófi öðru en því er varðar að gæta að almannahagsmunum. Hún varði sig fimlega gagnvart ýmsum spurningum sem hefði getað truflað þann margbreytta hóp sem aðhyllast hana og hafa hana sem mögulegan kandídat í kjörklefanum. Á sama tíma gat hún vísað í, sem spyrjandi gerði reyndar líka, afstöðu sína í mikilvægum málum sem hún hefur í skrifum sínum og sem orkumálastjóri varðandi sjálfbæra ráðstöfun á náttúruauðlindum Íslands. Hvað varðar Höllu Hrund fer saman hljóð og mynd, þar fer saman það sem hún hefur hingað til áorkað og það sem hún vill gera, þar er ekkert hókus pókus heldur fer hún fram eins og hún er og hefur alltaf verið og býður sig fram sem slík. Það þarf ekkert að lesa mikið á milli línanna hún er einfaldlega Halla Hrund. Þegar ég horfði á samtölin við Höllu Tómasdóttur varð upplifunin önnur. Hún tók á vissan hátt afstöðu gegn gömlu Höllu Tómasdóttur. Hún gagnrýndi nú það sem hún hafði trúað einlægt á og tók ríkan þátt í. Hún gagnrýnir nú skammtímasjónarmið kapítalismans en virðist ekki vilja gera neinar grundvallar breytingar annað en að lengja sjónarmiðin úr ársfjórðungi í eitthvað svolítið lengra og fá konur og ungt fólk í samtal með stjórnendum fyrirtækja. Hún viðurkennir reyndar að það gangi hægt að fá fyrirtæki á vagninn en hún og hennar B-team séu samt með lausnirnar. Hún talar um að maður byrji á sjálfum sér og breyti svo kerfinu einhvernvegin með hugarfarsbreytingunni. Ég kaupi ekki neitt af þessu og mér finnst þetta mest orðagjálfur og með öllu innihaldslaust. Hún sér, eins og reyndar allir ættu að sjá, að kerfin okkar eru brotin, en gífurleg auðsöfnun á fáar hendur og að jörðin sé að bresta undan álaginu var ekki minnst á. Hún nefndi ekki neysluþjóðfélagið einu orði. Hvað varðar Katrínu Jakobsdóttur er náttúrulega ekki hægt að lesa á milli lína sem ekki eru tíl þegar kemur að þessum samtölum Gunnars Smára. Við þekkjum hana þó betur en aðra frambjóðendur vegna þátttöku hennar í stjórnmálum á Íslsndi síðustu áratugi. Nú kemur fljótlega að því að við þurfum að velja okkar forseta til næstu ára. Að velja á milli þessara þriggja frambjóðenda er að mínu mati nokkuð auðvelt. Halla Hrund er með glæsilegan feril að baki og þarf ekki að segja sig frá neinu sem hún hefur gert eða afsaka. Hún er sama Halla Hrund og hún hefur alltaf verið og ætlar að halda því áfram og býður sig fram sem slík. Það er ekki oft held ég sem þjóð hefur kost á að velja sér slíkan forseta. Það er því engin spurning hjá mér, ég kýs Höllu Hrund í þessum kosningum. Halla Tómasdóttir á sér að mínu mati of ríka sögu í því sem aflaga fór á Íslandi fyrir og eftir hrun. Hún reynir að telja okkur trú um að hún sé ný og betri Halla Tómasdóttir og ætli að gera betur næst en ég á erfitt með að kaupa það. Ég get einfaldlega ekki hugsað mér fulltrúa auðmanna og nýfrjálshyggjunar sem forseta á Bessastöðum. Katrín Jakobsdóttir á sér líka sögu sem mörg okkar eigum erfitt með að skilja og síðustu 7 ár eru einfaldlega ömurleg í hennar sögu að mínu mati þar sem hún hefur haldið spilltasta stjórnmálaflokki við völd og til að kóróna á verkið afhent þessum sama flokki forsætisráðuneytið þar sem forsætisráðherra er óvinsælasti stjórnmálamaður Íslands fyrr og síðar. En ég verð þó að segja að ef ég á að kjósa á milli nýju Höllu Tómasdóttur og Katrínar Jakobsdóttur sem ég veit að á sér félagslegt hjarta sem hún eflaust gæti grafið upp og komið með í nýgamalli Katrínu í forsetaembættið. Höfundur er jarðskjálftafræðingur á eftirlaunum.
Skoðun Aðalvandamálið þegar þjónusta á íslensku er ekki í boði! Ólafur Guðsteinn Kristjánsson skrifar
Skoðun Hetjusögur af óþekktum manni – Ég kýs Þorstein Skúla sem formann VR Sólveig Guðjónsdóttir skrifar
Skoðun Afstaða forsætisráðherra til varnar- og öryggismála mikið áhyggjuefni! Ole Anton Bieltvedt skrifar
Skoðun Hvernig kennum við gagnrýna hugsun? – Umræða sem þarf að halda áfram Guðmundur Björnsson skrifar