„Við smullum strax saman“

„Það var löngu kominn tími á þetta,“ segir Valgerður Guðnadóttir, eða Vala eins og hún er alltaf kölluð. Þau Garðar Thór Cortes munu stýra saman nýrri söngleikjadeild í Söngskólanum í Reykjavík næstkomandi vetur en skólinn fagnar fimmtíu ára afmæli um þessar mundir.

Leiðir þeirra Völu og Garðars lágu fyrst saman árið 1995 þegar þau léku Maríu og Tóný ógleymanlega í söngleiknum West Side Story, eða Saga úr Vesturbænum, sem settur var upp í Þjóðleikhúsinu.

Vala var þá á nítjánda aldursári en Garðar nýskriðinn yfir tvítugt. Hann hafði gert garðinn frægan sem Nonni í sjónvarpsþáttunum Nonni og Manni en Vala hafði haslað sér völl innan sem utan veggja Verzlunarskólans.

„Við Garðar kynntumst í Söngskólanum. Ég var nýbyrjuð í náminu en hann hafði lokið fyrsta ári þegar við fengum hlutverkin í West Side Story. Við smullum strax saman, urðum góðir vinir og það ríkti mikið traust á milli okkar. Við sungum saman á ýmsum tónleikum og uppákomum meðan við vorum í Söngskólanum sem var skemmtilegt. Í síðari tíð höfum við líka unnið talsvert saman þó það hefði auðvitað mátt vera meira. Við tókum til að mynda þátt í Frostrósum um árabil, meðal annars í þrælskemmtilegri tónleikaferð um landið sem og á tónleikum Óperudrauganna,“ segir Vala og nefnir sömuleiðis söngleikinn Carmen negra og óperurnar Carmen og Töfraflautuna í uppsetningu Íslensku óperunnar. 

Bæði hafa líka sungið aðalhlutverk  í Phantom of the Opera en ekki í sömu uppsetningum. „Það er langt síðan við höfum leitt saman hesta okkar svona tvö og það verður ekki bara ánægjulegt heldur líka langþráð að vinna saman við stofnun þessarar nýju deildar innan Söngskólans í Reykjavík.“

Spurður hvernig það hafi verið á sínum tíma að taka að sér aðalhlutverk á stóra sviði Þjóðleikhússins segir Garðar Thór það hafa verið draumi líkast. „Ég man eftir mömmu að skutla mér bakdyramegin í Þjóðleikhúsið og ég kallaði á hana rétt áður en ég gekk inn um dyrnar: „Það er ekkert betra en þetta.“ Það var nokkurn veginn þannig sem mér leið. Ég naut þess í botn að fá að túlka Tóný. Það er svo gaman að búa til persónur á sviðinu og fá að túlka tilfinningar þeirra í söng og leik – sönn forréttindi að fá að starfa við það.“

Að springa úr spenningi að fá að stíga á stóra sviðið

„Þetta voru fyrstu stóru hlutverkin okkar beggja,“ bætir Vala við og heldur áfram. „Við vorum ung og óreynd, í fyrsta sinn í atvinnuleikhúsi. Garðar var auðvitað landsþekktur eftir Nonna og Manna – frægur út fyrir landsteinana og ég hafði vakið athygli í Verzló-söngleikjum og sjónvarpsleikriti. Það breytir því þó ekki að ég var að springa úr spenningi að fá að stíga á stóra sviðið í Þjóðleikhúsinu. Ég var bara barn þarna innan um alla reynsluboltana. 

Það að fá tækifæri til að leika og syngja stórt hlutverk var eitthvað sem mig hafði dreymt um frá því ég var lítil og bjó til leikrit sem ég sýndi með söng í stofunni heima. Mamma fór með mig í leikhús og óperur þegar tækifæri gafst svo það að standa sjálf á stóra sviðinu í fyrsta sinn er minning sem ég mun aldrei gleyma.“ Spurður hvort þau Vala hefðu strax náð að stilla strengi sína saman svarar Garðar ákaft játandi. „West Side Story var fyrsta verkefnið okkar saman en Carmen negra kom nokkrum árum síðar. Árið 1999 söng ég síðan sem Raúl í Phantom of the Opera á West End í London. Ég átti svo eftir að syngja hlutverk Óperudraugsins í framhaldssöngleiknum Love Never Dies í Þýskalandi, Frakklandi og Bandaríkjunum.“

Fékk símtal frá Andrew Lloyd Webber

Það var Andrew Lloyd Webber sem hringdi sjálfur í Garðar og bauð honum hlutverkið. „Já, það er skemmtileg saga að segja frá því hvernig það kom til. Ég hafði verið að syngja á tónleikum til heiðurs Elaine Paige í Royal Albert Hall í London. Andrew Lloyd Webber var viðstaddur og furðaði sig á því að hafa ekki heyrt míns getið fyrr. Við Elaine Page áttum sama umboðsmann á þessum tíma. Sá var samferða Lloyd Webber í lyftu á leið í búningsherbergi Elaine Paige að loknum tónleikum til að færa henni blóm. Þá segir Webber við umboðsmanninn minn: „Við verðum að ná Garðari í Love Never Dies áður en Cameron [Mackintosh] nær honum í Vesalingana“. 

Ég var nokkurn veginn ráðinn þarna á staðnum en eftir gott símtal við hann sjálfan var þetta staðfest. 

Þetta var framhaldssöngleikur á Phantom of the Opera og byggður á lögunum þaðan. Ég söng síðar hlutverk Óperudraugsins í Þýskalandi, Frakklandi og í Norður-Ameríku. Sýningar sem gengu um nokkurra ára skeið. Ég var sömuleiðis valinn til að syngja hlutverk Óperudraugsins í Phantom of the Opera í París en viku fyrir frumsýningu brann leikhúsið og því varð aldrei af sýningunni sem þó var fullæfð.“ Spurður hvort það hafi ekki verið svekkelsi svarar Garðar á léttum nótum að hann hafi bara haldið áfram.

Garðar er í dag aðstoðarskólastjóri Söngskólans við Reykjavík en faðir hans, Garðar Cortes, stýrði skólanum allt frá stofnun hans þar til hann lét af stjórn síðasta haust. „Skólinn hefur alltaf lagt aðal áherslu á klassískan söng en við höfum sömuleiðis verið með öfluga ungdeild fyrir 6-16 ára krakka. Það að bæta við söngleikjadeild er frábær viðbót.“

Frestur til að skrá sig er 16. maí og er áhugasömum bent á heimasíðu skólans.