Hvorki gengur né rekur að koma æfinga­flugi úr Vatns­mýrinni

Njáll Trausti er stofnandi samtakanna „Hjartað í Vatnsmýrinni“ og hefur áratugum saman talað fyrir því að flugvöllurinn í miðri Reykjavíkurborg fari hvergi. Pawel hins vegar er þeirrar skoðunar að flugvöllurinn fari enda liggi fyrir ákvörðun þess efnis og allt skipulag borgarinnar grundvallist á þeirri staðreynd.

Ekki bæði hægt að éta kökuna og eiga

Innviðaráðuneytið og Reykjavíkurborg hafa tekið ákvörðun um að hefjast skuli handa við jarðvegsframkvæmdir og undirbúning uppbyggingar í Nýja-Skerjafirði. Ákvörðunin er tekin á grundvelli niðurstöðu starfshóps sem ráðherra skipaði til að meta áhrif byggðarinnar á flug- og rekstraröryggi Reykjavíkurflugvallar.

Sitt sýnist hverjum um niðurstöður hópsins og ákvörðun ráðherra og borgaryfirvalda en í skýrslu starfshópsins segir meðal annars að byggðin muni að óbreyttu þrengja að og skerða nothæfi flugvallarins.

 Njáll Trausti sagði að fyrir lægju veðurgögn sem hefðu ekki verið rýnd og rannsaka þyrfti betur og það tæki í það minnsta tólf mánuði að vinna úr þeim. Pawel taldi einsýnt að enn væri reynt að þæfa málin. Og Njáll Trausti mætti ekki bæði vera sótillur út í skýrsluna og nota hana til málstað sínum til framdráttar. Nú ætti að koma í veg fyrir að fjögur þúsunda manna byggð risi til að tefja mál í von um að flugvöllurinn færi hvergi.

„Finnst þér það hafa gengið vel?“

Umræðurnar voru harðar og hitnuðu eftir því sem á þáttinn leið. Náll Trausti sagðist vera að hugsa um heildarhag landsins alls, flugöryggi, sjúkraflug og samgöngur almennt þar sem Reykjavíkurflugvöllur væri hryggjarstykkið.

Skýrslan hefur í dag og í gær verið til grundvallar umræðu sem nú fer fram og í Pallborðinu sem Hólmfríður Gísladóttir fréttamaður stýrði. Hún spurði þegar liðið var á þáttinn hvort þetta snerist ekki, þegar allt kæmi til alls, um nákvæmlega þetta; áratugalanga deilu um hvort flugvöllurinn ætti að vera eða fara?

Pawel sagðist vilja vera heiðarlegur með það, hann hafi alltaf verið tilbúinn til að skoða og rýna. „En við erum nú búin að gera það í tvo áratugi. Það er alltaf sagt, getum við ekki aðeins beðið og skoðað lengur. Það kemur einhvern tíma að því að við þurfum að taka ákvörðun.“

Og ákvörðunin lægi fyrir. Pawel sagði að þarna þyrfti að fara fram uppbygging og 2013 hafi verið undirritað samkomulag þess efnis, milli ríkis og borgar, þar um. „Þú ert ekkert sáttur við það samkomulag, ég veit það en það er líka hluti af samkomulaginu sem þarf að virða. Við gerðum líka samkomulag um það að æfinga- og kennsluflug færi annað. Ég veit að þú ert ekki hrifinn af því. En hefur ríkið gert mikið í því að efna sinn hluta af því samkomulagi?

Segir fólk hafa verið blekkt með kosningunum 2001

Njáll Trausti vildi meina í því sambandi að menn hafi viljað afvegaleiða umræðuna. Þegar kosið var um hvort völlurinn ætti að fara eða vera 2001 hafi verið áskilið að 75 prósenta kosningaþáttaka þyrfti að vera svo niðurstaðan væri bindandi. Þátttakan reyndist tæplega 40 prósent. Þó flugvöllurinn hafi með verið kosinn burtu af borgarbúum þá voru margir sem ekki mættu til kosninga af því að þeir vildu ekki að 75 prósenta markinu yrði náð.

„Fullt af fólki tók ekki þátt í kosningunni því það vildi ekki að það færi upp í þetta bindandi sem var ákveðið 75 prósent,“ sagði Njáll Trausti. Hann hélt því fram að á næsta borgarráðsfundi hafi leikreglunum verið breytt og ákveðið að það væri meirihluti fyrir þessu. „Söguskoðunin er þannig að fólk heldur almennt að staðið hafi verið við leikreglurnar 2001.“

Pawel benti á að síðan hafi verið kosið í fimm til sex skipti í Reykjavík og það hefði verið hægt að breyta því. Niðurstaðan væri sú að þessi stefna væri Reykvíkingum ekki svo á móti skapi. Hann sagði Njál Trausta ítrekað leggja það til á þingi að skipulagsvaldið væri tekið af Reykjavík svo festa mætti flugvöllinn í Vatnsmýrinni. Ekki að Reykvíkingar mættu sjálfir ákveða þetta.

Njáll ítrekaði að hann væri að hugsa um hag landsins alls, mikilvæga innviði og þetta væri grunnurinn að innanlandsfluginu, sjúkrafluginu, almannavarnakerfinu og þetta væri varaflugvöllur. „Þetta snýst um heildarhagsmuni þjóðar í stóru samhengi.“

Af hverju vill varaborgarfulltrúi kennsluflugið úr Reykjavík?

Njáll Trausti sagðist sérfróður um þessi mál og hefði helgað sig þeim undanfarin þrjátíu ár. Og hann væri að reyna að kynna fólki flugrekstrarlegar staðreyndir. „Til að þessum málum verði ekki glatað í einhverja þvælu.“

Pawel endurtók það sem hann hafði áður nefnt um æfinga- og kennsluflugið að það ætti að fara hið fyrsta og spurði Njál Trausta hvort hann væri sammála því hvort sá þáttur flugsins ætti að fara?

Njáli Trausta vafðist tunga um tönn og vildi snúa uppá spurninguna.

„Ég sé ekki hvað er málið? Ég bý nú í Vesturbænum. Hver er truflunin? Nú er að koma rafmagnsflug hérna. Af hverju er svona mikilvægt fyrir Pawel Bartoszek, varaborgarfulltrúa að kennsluflugið fari úr Reykjavík? Það er meira að segja búið að panta rafmagnsflugvélar.“

Pawel lýsti þá þeirri skoðun sinni að honum teldi að það væri betur komið annars staðar þar sem það ætti meiri vaxtarmöguleika. En þetta með æfingaflugið hafi nú bara verið nefnt til dæmis um þann hnút sem þetta mál virðist fast í.