Heima­löguðu veitingarnar eina á­hyggju­efni eigin­mannsins

„Við Siggi vorum svo heppin að eignast tvö börn í einu eftir langa, langa bið, og mikið rosalega var það mikið sjokk að fá að vita að þau væru tvö um borð. 

Þau hafa látið hafa mikið fyrir sér fara síðan þau fæddust en ég elska að vera rosalega upptekin þannig að það hentar mér vel að vera upptekin alla daga.

Svo var allt í einu komið að fermingu hjá nýfæddu börnunum okkar, Stanko Blæ og Marinu Mist, en þau fermdust 2. apríl síðastliðinn. Fermingarundirbúningurinn gekk svakalega vel. Ég var klárust í heimi að bóka mig í gigg alla dagana fyrir hátíðina miklu og ég viðurkenni að eftir á að hyggja var ég kannski ekki alveg með allt stungið í samband þegar ég bókaði mig. Giggin voru samt skemmtileg þannig að það skipti öllu máli. Ég er meistari í skipulagningu og var byrjuð að dútla mér við undirbúning tveimur vikum fyrir veisluna. Við mæðgur föndruðum gestabókina sjálfar. Hún var þannig að fólk tók myndir á Polaroid vél, límdi í bókina og skrifaði kveðju við.“

Græjuðum veisluna eins og tvennumeistarar

En hvernig gekk að sammælast um allt sem viðkom stóra deginum?

„Það er frábær spurning. Það mætti segja að 50% af fjölskyldunni hafi ekki haft neinar skoðanir á því sem var gert, lesist faðirinn og sonurinn, en við mæðgur vorum sammála um það sem þurfti að gera og græjuðum það eins og tvennumeistarar. Það var í raun mjög þægilegt að þeir höfðu engar skoðanir sem hentaði okkur vel. Ég er ekki viss um að þeir hafi fattað að það væri veisla að fara í gang, svo slakir voru þeir.

Vissi að fræin myndu blómstra og verða falleg

Systkinin voru nokkuð sammála um skreytingarnar, og hann hafði, aftur, aðeins minni skoðanir en hún. Ég var náttúrulega búin að sá fræjum í þau hvernig væri flott að gera, því ég vissi að þessi fræ myndu blómstra og verða falleg.“

Sjálf hefur Eva Ruza gert mikið grín af hæfileikum sínum í eldhúsinu en hún veigraði sér þó ekki við að vippa fram veitingum í veislunni, eiginmanninum til örlítilla áhyggja. „Ég var rosaleg húsmóðir á milli gigga hjá mér, henti í ,,cake pops“ og ákvað að gera Rice Krispies kransakökuna alveg sjálf. 

Þar sem ég er þekkt fyrir smá hamfarir í eldhúsinu var þetta í raun það eina sem eiginmaðurinn var stressaður yfir. En þetta gekk eins og í sólarsögu og ég var meira að segja spurð hvar ég hefði keypt turninn góða, sem er gríðarlegt hrós fyrir mig. 

Þannig að á næsta ári verð ég með fermingarútibú þar sem ég mun taka að mér að byggja turna úr Rice Krispies fyrir áhugasama. Ég verð reyndar að henda shoutouti á Berglindi Hreiðars sem er með síðuna gotteri.is. Uppskriftirnar af hvoru tveggja fékk ég hjá henni og einbeitti mér gríðarlega að því að fylgja hverju einasta orði sem hún sagði um framkvæmdina. Ég lét hins vegar 17 Sortir um að græja fermingarkökuna sjálfa og hún var glæsileg með handbolta og körfubolta þema. Svo vorum við með þetta týpíska, léttan mat og fleira sætt í boði.“

Spurð hvernig hafi gengið að finna fermingarfötin segir Eva það hafa tekið misjafnan tíma. „Það tók mig sirka hálftíma að græja soninn en ansi margar ferðir út um allar trissur að leita að hvíta blúndukjólnum sem daman klæddist. Jakkafötin fengum við í Jack&Jones og kjólinn í Kjólar og Konfekt. Ég átti ekki orð yfir þjónustunni sem við fengum á báðum stöðum svo því fá þessi tvö fyrirtæki meðmæli dagsins frá mér.“

Hitaði krakkana upp með kirkjusálmum

Eva Ruza lýsir deginum sjálfum sem fallegum og hlýjum. Fjölskyldan vaknaði snemma og sjálf skaust Eva í bakaríið svo enginn færi svangur út í daginn. „Við vöknuðum snemma og eftir morgunmat kveikti ég á sálmum í útvarpinu- sem ég viðurkenni að var aðeins gert til að ná brosunum fram hjá krökkunum. 

Það féll svona í vafasaman jarðveg hjá fermingarbörnunum þegar kór söng hástöfum Hallelúja í útvarpinu. Ég þurfti náttúrulega að hita þau upp fyrir kirkjuathöfnina.

En morguninn var huggulegur og notalegur með litlu börnunum sem voru alveg að verða fullorðin. Athöfnin sjálf var ótrúlega persónuleg og skemmtileg, en hann séra Sigurður í Kópavogskirkju, eða Siggi prestur eins og allir kalla hann, er með einstakt lag á vera einlægur og með húmor í athöfnum.

Við ákváðum að hafa veisluna heima því við vorum ekki með risaveislu, heldur sirka 35 manns í heildina og það var fullkomið. Allir svo afslappaðir og náinn hópur. Fermingarbörnin voru líka svo ánægð með að þeirra besta fólk og vinir væru á staðnum. Við vorum sammála um það eftir veisluna að við hefðum ekki viljað hafa hana neitt öðruvísi.“