Gettóhverfi Sósíalista og ESB flokkanna Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar 11. september 2021 18:00 Ég bý í Danmörku og það er tími til kominn að Íslendingar fái að vita sannleikann um sósíalistaríkið Danmörku innan ESB. Fátæktargildra Sósíalista Sósíalistar á Íslandi vilja byggja 30 þúsund leiguíbúðir að fyrirmynd Dana. Danir hafa vissulega byggt margar leiguíbúðir en það hefur ekki leitt til jöfnuðar heldur er þetta fátæktargildra sem Sósíalistar eru að boða. Einungis 45% Danskra heimila fær greiðslumat til að kaupa eigið húsnæði, auðvitað þarf þá mikið af leiguíbúðum. Hefur þetta fækkað leiguíbúðum í einkaeigu? Nei aldeilis ekki. Til að mynda á einn verktaki hér í mínum bæ (jafn stór og Kópavogur) hátt í 200 leiguíbúðir og ef allt er tekið saman eru leiguíbúðir í eigu einkaaðila hér í bæ fleiri hundruð. Þannig er það um alla Danmörku því heilt yfir eru leiguíbúðir í eigu einkaaðila á bilinu 7-10% allra íbúða. Það er því ástæða fyrir því að stór hluti Dana neyðist til að búa í leiguíbúð en ekki almennur vilji. Sjálfsagt einhver hluti sem vill en alls ekki 55% heimila. Að auki þá hafa byggst upp hverfi þar sem fólk hefur fests í fátæktargildru og félagsmálapakka, hin frægu Gettóhverfi Dana og nú síðustu 10 ár hafa Danir þurft að taka á sínum stóra til að snúa þessari þróun við með því að rífa heilu hverfin og selja íbúðir, endurtek selja íbúðir. Nú er meira að segja orðið þannig að glæpir í þessum hverfum fá hærri refsingu en utan þess. Innflytjendur eru í enn verri stöðu og festast í þessum gettóhverfum og þeir þrír stjórnmálaflokkar í Danmörku sem mest gera út á útlendingaandúð benda síðan á það sem vanda innflytjenda en átta sig ekki á að vandinn er heimatilbúin sósíalísk fátæktargildra. Meðan 45% Danskra heimila er í einkaeigu þá búa 87% íslenskra heimila í eigin húsnæði og ekki nóg með það heldur hefur Íbúðalánasjóður gert skoðanakönnun á meðal íslenskra leigjenda og vildu einungis 9% þeirra sem eru á leigumarkaði vera þar… það jafngildir 1% allra Íslendinga….Heildarfjöldi íbúða á Íslandi eru 150 þúsund. Má ætla að heilsársbúseta sé í 140 þúsund þeirra og þar af eru því ca 18 þúsund leiguíbúðir. Fjöldi leiguíbúða eru námsmannaíbúðir, félagsmálaíbúðir og svo eru íbúðir hjá byggingafélögum eins og Brynju… Leiguíbúðir í eigu einkaaðila (einstaklingar og fyrirtæki) eru því líklega milli 5-10 þúsund eða kringum 5%. Fyrir þennan hóp ætla Sósíalistar að byggja 30 þúsund íbúðir. Ef allir sem vildu eiga íbúð gætu keypt þá þyrfti einungis rúmlega eitt þúsund leiguíbúðir á öllu landinu. Aðferð sósíalista mun leiða til þess að útiloka fólk frá því að eignast eigin íbúð og festa töluvert fleiri í viðjum leigufátæktar þar sem þú leigir alla ævi en situr eftir algjörlega eignalaus, meðan hinir efnameiri eiga sína íbúð skuld litla eða skuld lausa við upphaf lífeyristöku. Það er draumur kapitalsins, því hver haldið þið að láni leigufélögunum peninga? Það sem ESB sinnar vilja ekki að þú vitir En þá kemur að stóru spurningunni, hvers vegna eiga einungis 45% Danskra heimila eigið húsnæði? Hvers vegna mega 55% Dana ekki kaupa sér eign? Jú vegna þess að þeir fá ekki greiðslumat. Getur verið að þessir frábæru vextir sem Píratar, Samfylking og Viðreisn tala um séu ekki svona lágir eða ekki í boði fyrir alla? Það er nefnilega staðreynd að 30 ára húsnæðislán sem auglýst eru með föstum 1% vöxtum hjá dönskum bönkum eru einfaldlega dýrari en það er af því danskir bankar leggja ekki kostnað inn í vextina eins og á Íslandi, heldur leggja kostnaðinn eftir á ofan á og því er raunverulegur árlegur lántökukostnaður á ódýru húsnæðiláni milli 2,5% og 3,0% öll þessi 30 ár. Vissulega lægra en á hjá íslenskum bönkum en danskir bankar meta áhættu hjá dönskum húsnæðismarkaði minni þar sem það er einungis eigna- og tekjumeira fólk sem getur fest kaup á húsnæði. En stærsta hindrunin er hins vegar sú að afskaplega fáir Danir standast greiðslumat en þumalputta reglan er að lánsfjárhæðin er að hámarki þreföld árslaun að frátöldum öðrum lánum. Heimili með heildar mánaðalaun fyrir skatt upp á 600 þúsund íslenskar mætti því ekki kaupa dýrari eign en 21 miljón ef hún skuldaði ekkert fyrir. Þeir sem svo búa á landsbyggðinni í Danmörku fá síðan oft ekki 80% lán heldur einungis 60% og á einstaka svæðum fá bara ekki þessu lágu húsnæðislán. Hefðum við ekki slitið sambandi við Dani þá ætti helmingur íbúðareigenda á Íslandi ekki eigið húsnæði í dag og Íslendingar með laun undir meðaltekjum á Íslandi ættu því ekki kost á að kaupa sér húsnæði. Er þetta framtíðin sem við viljum fyrir okkar afkomendur? Stefna Sósíalista, Pírata, Samfylkingu og Viðreisnar fyrir þessar kosningar er því að bjóða stærstum hluta þjóðarinnar fátæktargildru en hinum ríkari enn meira ríkidæmi. Við skulum því bara kalla Danmörk það sem hún er: Danmörk er sósíalískur draumur hinna efnameiri. Hafir þú þegar kosið þessa flokka getur þú alltaf farið og kosið aftur, það má ekki gerast að við látum þessa framtíð yfir okkur ganga. Er ekki nær að hjálpa fleirum að eignast sitt eigið húsnæði? Það gerum við ekki inn í ESB með þeirra gettóhverfi og lán sem eru bara í boði fyrir þá efnameiri. Höfundur er tæknifræðingur og verktaki í Danmörku. Einnig húsnæðiseigandi og því hluti 45% hópsins. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Skoðun: Kosningar 2021 Sósíalistaflokkurinn Björgmundur Örn Guðmundsson Mest lesið Ég á´etta – ég má´etta! Stefán Pálsson Skoðun „Kiss the Ring“ – þegar ríkisvaldið krefst hlýðni af gervigreindinni Gísli Ragnar Guðmundsson Skoðun Iceland and USA Sitting in a Tree Sæþór Benjamín Randalsson Skoðun Hundruð milljóna frá íslenskum skattgreiðendum til heilbrigðisþjónustu erlendis Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun Skál! - Í boði lífeyrissjóðanna Þorsteinn Sæmundsson Skoðun Hvað borðar þú mörg naut og kjúklinga á dag? Sigurður Árni Þórðarson Skoðun Alþjóðadagur offitunnar Gréta Jakobsdóttir,Edda Ýr Guðmundsdóttir,Erla Gerður Sveinsdóttir,Guðrún Þuríður Höskuldsdóttir,Rut Eiríksdóttir,Sigrún Kristjánsdóttir,Sólrún Ólína Sigurðardóttir,Tryggvi Helgason Skoðun Þegar nóg er aldrei nóg Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Kveð bæjarstjórn eftir gefandi ár Friðrik Sigurbjörnsson Skoðun Ofbeldi í nánum samböndum og vinnumarkaðurinn Dagný Aradóttir Pind,Eva Hjörtína Ólafsdóttir,Henný Hinz,Sigrún Birna Björnsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvað borðar þú mörg naut og kjúklinga á dag? Sigurður Árni Þórðarson skrifar Skoðun Einhverfugreining og hvað svo? Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Iceland and USA Sitting in a Tree Sæþór Benjamín Randalsson skrifar Skoðun Umönnunarbilið og kerfislægar hindranir á íslenskum vinnumarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Sunna Símonardóttir skrifar Skoðun Skál! - Í boði lífeyrissjóðanna Þorsteinn Sæmundsson skrifar Skoðun Smáframleiðendur – vannýtt tækifæri fyrir íslenskt atvinnulíf? Sveinbjörg Rut Pétursdóttir skrifar Skoðun „Kiss the Ring“ – þegar ríkisvaldið krefst hlýðni af gervigreindinni Gísli Ragnar Guðmundsson skrifar Skoðun Kveð bæjarstjórn eftir gefandi ár Friðrik Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Á rannsókn á Flateyri að bíða? Sóley Eiríksdóttir skrifar Skoðun Þegar nóg er aldrei nóg Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Ég á´etta – ég má´etta! Stefán Pálsson skrifar Skoðun Fórnarkostnaður kerfisins? Olga Cilia skrifar Skoðun Heimili landsins borga fyrir pólitíska vanrækslu Gunnar Einarsson skrifar Skoðun Bækur bjarga mannslífum Þórunn Sigurðardóttir skrifar Skoðun Ofbeldi í nánum samböndum og vinnumarkaðurinn Dagný Aradóttir Pind,Eva Hjörtína Ólafsdóttir,Henný Hinz,Sigrún Birna Björnsdóttir skrifar Skoðun Hundruð milljóna frá íslenskum skattgreiðendum til heilbrigðisþjónustu erlendis Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Alþjóðadagur offitunnar Gréta Jakobsdóttir,Edda Ýr Guðmundsdóttir,Erla Gerður Sveinsdóttir,Guðrún Þuríður Höskuldsdóttir,Rut Eiríksdóttir,Sigrún Kristjánsdóttir,Sólrún Ólína Sigurðardóttir,Tryggvi Helgason skrifar Skoðun Sjávartengd nýsköpun skilar þjóðinni milljörðum Þorsteinn Másson skrifar Skoðun Samfélag sem ýtir undir nærandi tengsl Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Enginn á að vera einn í Reykjavík Ellen Calmon skrifar Skoðun Ég heyri og hlusta: Um heyrnarskimun í grunnskólum Alma D. Möller skrifar Skoðun Hlutverk sem ég tek með auðmýkt og ábyrgð Grétar Ingi Erlendsson skrifar Skoðun Ég hlakka til Alexandra Briem skrifar Skoðun Megum við fá bita, háttvirtur ráðherra? Katla Ósk Káradóttir skrifar Skoðun Barbabrella hægrisins í leikskólamálum Stefán Pálsson skrifar Skoðun Aðalmeðferð í dómsmáli um netsölu áfengis eftir 2 daga Siv Friðleifsdóttir skrifar Skoðun Aukin misskipting leysir ekki verðbólguvandann Finnbjörn Hermannsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar Skoðun Kjarnorkuvopnavæðing Norðurlanda Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Móðurmálið er gjöf sem endist ævinlangt Guðbjörg Magnúsdóttir,Renata Emilsson Pesková skrifar Skoðun Heyra heilbrigðisyfirvöld? Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar Sjá meira
Ég bý í Danmörku og það er tími til kominn að Íslendingar fái að vita sannleikann um sósíalistaríkið Danmörku innan ESB. Fátæktargildra Sósíalista Sósíalistar á Íslandi vilja byggja 30 þúsund leiguíbúðir að fyrirmynd Dana. Danir hafa vissulega byggt margar leiguíbúðir en það hefur ekki leitt til jöfnuðar heldur er þetta fátæktargildra sem Sósíalistar eru að boða. Einungis 45% Danskra heimila fær greiðslumat til að kaupa eigið húsnæði, auðvitað þarf þá mikið af leiguíbúðum. Hefur þetta fækkað leiguíbúðum í einkaeigu? Nei aldeilis ekki. Til að mynda á einn verktaki hér í mínum bæ (jafn stór og Kópavogur) hátt í 200 leiguíbúðir og ef allt er tekið saman eru leiguíbúðir í eigu einkaaðila hér í bæ fleiri hundruð. Þannig er það um alla Danmörku því heilt yfir eru leiguíbúðir í eigu einkaaðila á bilinu 7-10% allra íbúða. Það er því ástæða fyrir því að stór hluti Dana neyðist til að búa í leiguíbúð en ekki almennur vilji. Sjálfsagt einhver hluti sem vill en alls ekki 55% heimila. Að auki þá hafa byggst upp hverfi þar sem fólk hefur fests í fátæktargildru og félagsmálapakka, hin frægu Gettóhverfi Dana og nú síðustu 10 ár hafa Danir þurft að taka á sínum stóra til að snúa þessari þróun við með því að rífa heilu hverfin og selja íbúðir, endurtek selja íbúðir. Nú er meira að segja orðið þannig að glæpir í þessum hverfum fá hærri refsingu en utan þess. Innflytjendur eru í enn verri stöðu og festast í þessum gettóhverfum og þeir þrír stjórnmálaflokkar í Danmörku sem mest gera út á útlendingaandúð benda síðan á það sem vanda innflytjenda en átta sig ekki á að vandinn er heimatilbúin sósíalísk fátæktargildra. Meðan 45% Danskra heimila er í einkaeigu þá búa 87% íslenskra heimila í eigin húsnæði og ekki nóg með það heldur hefur Íbúðalánasjóður gert skoðanakönnun á meðal íslenskra leigjenda og vildu einungis 9% þeirra sem eru á leigumarkaði vera þar… það jafngildir 1% allra Íslendinga….Heildarfjöldi íbúða á Íslandi eru 150 þúsund. Má ætla að heilsársbúseta sé í 140 þúsund þeirra og þar af eru því ca 18 þúsund leiguíbúðir. Fjöldi leiguíbúða eru námsmannaíbúðir, félagsmálaíbúðir og svo eru íbúðir hjá byggingafélögum eins og Brynju… Leiguíbúðir í eigu einkaaðila (einstaklingar og fyrirtæki) eru því líklega milli 5-10 þúsund eða kringum 5%. Fyrir þennan hóp ætla Sósíalistar að byggja 30 þúsund íbúðir. Ef allir sem vildu eiga íbúð gætu keypt þá þyrfti einungis rúmlega eitt þúsund leiguíbúðir á öllu landinu. Aðferð sósíalista mun leiða til þess að útiloka fólk frá því að eignast eigin íbúð og festa töluvert fleiri í viðjum leigufátæktar þar sem þú leigir alla ævi en situr eftir algjörlega eignalaus, meðan hinir efnameiri eiga sína íbúð skuld litla eða skuld lausa við upphaf lífeyristöku. Það er draumur kapitalsins, því hver haldið þið að láni leigufélögunum peninga? Það sem ESB sinnar vilja ekki að þú vitir En þá kemur að stóru spurningunni, hvers vegna eiga einungis 45% Danskra heimila eigið húsnæði? Hvers vegna mega 55% Dana ekki kaupa sér eign? Jú vegna þess að þeir fá ekki greiðslumat. Getur verið að þessir frábæru vextir sem Píratar, Samfylking og Viðreisn tala um séu ekki svona lágir eða ekki í boði fyrir alla? Það er nefnilega staðreynd að 30 ára húsnæðislán sem auglýst eru með föstum 1% vöxtum hjá dönskum bönkum eru einfaldlega dýrari en það er af því danskir bankar leggja ekki kostnað inn í vextina eins og á Íslandi, heldur leggja kostnaðinn eftir á ofan á og því er raunverulegur árlegur lántökukostnaður á ódýru húsnæðiláni milli 2,5% og 3,0% öll þessi 30 ár. Vissulega lægra en á hjá íslenskum bönkum en danskir bankar meta áhættu hjá dönskum húsnæðismarkaði minni þar sem það er einungis eigna- og tekjumeira fólk sem getur fest kaup á húsnæði. En stærsta hindrunin er hins vegar sú að afskaplega fáir Danir standast greiðslumat en þumalputta reglan er að lánsfjárhæðin er að hámarki þreföld árslaun að frátöldum öðrum lánum. Heimili með heildar mánaðalaun fyrir skatt upp á 600 þúsund íslenskar mætti því ekki kaupa dýrari eign en 21 miljón ef hún skuldaði ekkert fyrir. Þeir sem svo búa á landsbyggðinni í Danmörku fá síðan oft ekki 80% lán heldur einungis 60% og á einstaka svæðum fá bara ekki þessu lágu húsnæðislán. Hefðum við ekki slitið sambandi við Dani þá ætti helmingur íbúðareigenda á Íslandi ekki eigið húsnæði í dag og Íslendingar með laun undir meðaltekjum á Íslandi ættu því ekki kost á að kaupa sér húsnæði. Er þetta framtíðin sem við viljum fyrir okkar afkomendur? Stefna Sósíalista, Pírata, Samfylkingu og Viðreisnar fyrir þessar kosningar er því að bjóða stærstum hluta þjóðarinnar fátæktargildru en hinum ríkari enn meira ríkidæmi. Við skulum því bara kalla Danmörk það sem hún er: Danmörk er sósíalískur draumur hinna efnameiri. Hafir þú þegar kosið þessa flokka getur þú alltaf farið og kosið aftur, það má ekki gerast að við látum þessa framtíð yfir okkur ganga. Er ekki nær að hjálpa fleirum að eignast sitt eigið húsnæði? Það gerum við ekki inn í ESB með þeirra gettóhverfi og lán sem eru bara í boði fyrir þá efnameiri. Höfundur er tæknifræðingur og verktaki í Danmörku. Einnig húsnæðiseigandi og því hluti 45% hópsins.
„Kiss the Ring“ – þegar ríkisvaldið krefst hlýðni af gervigreindinni Gísli Ragnar Guðmundsson Skoðun
Hundruð milljóna frá íslenskum skattgreiðendum til heilbrigðisþjónustu erlendis Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun
Alþjóðadagur offitunnar Gréta Jakobsdóttir,Edda Ýr Guðmundsdóttir,Erla Gerður Sveinsdóttir,Guðrún Þuríður Höskuldsdóttir,Rut Eiríksdóttir,Sigrún Kristjánsdóttir,Sólrún Ólína Sigurðardóttir,Tryggvi Helgason Skoðun
Ofbeldi í nánum samböndum og vinnumarkaðurinn Dagný Aradóttir Pind,Eva Hjörtína Ólafsdóttir,Henný Hinz,Sigrún Birna Björnsdóttir Skoðun
Skoðun Umönnunarbilið og kerfislægar hindranir á íslenskum vinnumarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Sunna Símonardóttir skrifar
Skoðun Smáframleiðendur – vannýtt tækifæri fyrir íslenskt atvinnulíf? Sveinbjörg Rut Pétursdóttir skrifar
Skoðun „Kiss the Ring“ – þegar ríkisvaldið krefst hlýðni af gervigreindinni Gísli Ragnar Guðmundsson skrifar
Skoðun Ofbeldi í nánum samböndum og vinnumarkaðurinn Dagný Aradóttir Pind,Eva Hjörtína Ólafsdóttir,Henný Hinz,Sigrún Birna Björnsdóttir skrifar
Skoðun Hundruð milljóna frá íslenskum skattgreiðendum til heilbrigðisþjónustu erlendis Diljá Mist Einarsdóttir skrifar
Skoðun Alþjóðadagur offitunnar Gréta Jakobsdóttir,Edda Ýr Guðmundsdóttir,Erla Gerður Sveinsdóttir,Guðrún Þuríður Höskuldsdóttir,Rut Eiríksdóttir,Sigrún Kristjánsdóttir,Sólrún Ólína Sigurðardóttir,Tryggvi Helgason skrifar
Skoðun Aukin misskipting leysir ekki verðbólguvandann Finnbjörn Hermannsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar
Skoðun Móðurmálið er gjöf sem endist ævinlangt Guðbjörg Magnúsdóttir,Renata Emilsson Pesková skrifar
„Kiss the Ring“ – þegar ríkisvaldið krefst hlýðni af gervigreindinni Gísli Ragnar Guðmundsson Skoðun
Hundruð milljóna frá íslenskum skattgreiðendum til heilbrigðisþjónustu erlendis Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun
Alþjóðadagur offitunnar Gréta Jakobsdóttir,Edda Ýr Guðmundsdóttir,Erla Gerður Sveinsdóttir,Guðrún Þuríður Höskuldsdóttir,Rut Eiríksdóttir,Sigrún Kristjánsdóttir,Sólrún Ólína Sigurðardóttir,Tryggvi Helgason Skoðun
Ofbeldi í nánum samböndum og vinnumarkaðurinn Dagný Aradóttir Pind,Eva Hjörtína Ólafsdóttir,Henný Hinz,Sigrún Birna Björnsdóttir Skoðun