Þú ert ógeð, blikkkarl Sara McMahon skrifar 26. nóvember 2013 06:00 Kaldhæðni skilar sér ekki á blað,“ sagði bandaríska leikkonan Megan Fox eitt sinn. Ummælin lét hún falla eftir að hafa ítrekað orðið fyrir harðri gagnrýni fyrir nokkuð sem hún hafði sagt í blaðaviðtölum. Fox hélt því fram að hún væri misskilin, að hún væri ekki hrokafull, vitlaus eða með sleggjudóma, heldur hefðu tilraunir hennar til kaldhæðni einfaldlega misfarist trekk í trekk. Mögulega hafði Fox nokkuð til síns máls. Þeir kollegar mínir, sem hafa ritað pistla þar sem kaldhæðnin drýpur af hverju orði, uppskera oftar en ekki leiðindi fyrir. „Virkir í athugasemdum“ hafa kallað þá illa upp alda, dónalega og vitlausa og einn gekk svo langt að óska þess að pistlahöfundur yrði úti á illa búinni Yaris-bifreið – það mundi kenna honum lexíu. Kaldhæðni er vissulega vandmeðfarin og líklega er óumflýjanlegt að lesendur túlki orð á annan hátt en sá er ritaði þau ætlaði. Þetta gæti verið ástæðan að baki því að broskarlar, fýldir karlar og blikkandi broskarlar reka hverja ritaða setningu á fætur annarri. Þessum körlum er ætlað að lýsa svipbrigðum skrifanda og koma þannig í veg fyrir misskilning. „Þú ert ógeð ;)“ hlýtur með þessu allt aðra merkingu en „þú ert ógeð“. Hið fyrra er augljóslega passíft/agressíft grín, merking seinni setningarinnar er ekki jafn augljós, eða hvað? Þegar ég stundaði nám við HÍ hélt einn kennari minn stutta tölu um þessa karla, eða emoticons eins og þeir kallast á enskri tungu. Hún hélt því fram að ef skrifanda tækist ekki að koma tilfinningum sínum eða tón nógu skýrt fram í textanum án þess að þurfa að styðjast við slíkan karl, þá væri textinn hreinlega ekki nógu góður. Lengst af var ég henni fullkomlega sammála, en í dag tel ég mögulegt að vandinn sé tvískiptur. Gæti verið að lesskilningur fólks hafi tapast í broskarlaflóðinu? Nennir það ekki að leggja merkingu, nema bókstaflega, í broskarlalausan texta? Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Sara McMahon Mest lesið Eitruð kvenmennska Ása Lind Finnbogadóttir Skoðun Samningur HSÍ við Rapyd – Opið bréf til frambjóðenda í formannskjöri Hópur stuðningsmanna Íslands í handbolta Skoðun Hinn nýi íslenski aðall Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Þau eru fá en þörfin er stór Sif Huld Albertsdóttir Skoðun Leiðin til helvítis Jón Pétur Zimsen Skoðun Á undan jarðýtu komi fornleifafræðingur… Stefán Pálsson Skoðun Samvinnufélög, valkostur í atvinnurekstri Elín H. Jónsdóttir,Guðrún Johnsen Skoðun Drögum úr fordómum í garð Breiðholts Alex Vor Ólafs,Jörundur Þór Hákonarson,Theodóra Líf Reykdal Skoðun Hvernig getum við notað nýjar ráðleggingar um mataræði? Óla Kallý Magnúsdóttir,Jóhanna E. Torfadóttir Skoðun Gjaldskrár munu ekki virka til að koma aftur framleiðslu af stað Sæþór Randalsson Skoðun
Kaldhæðni skilar sér ekki á blað,“ sagði bandaríska leikkonan Megan Fox eitt sinn. Ummælin lét hún falla eftir að hafa ítrekað orðið fyrir harðri gagnrýni fyrir nokkuð sem hún hafði sagt í blaðaviðtölum. Fox hélt því fram að hún væri misskilin, að hún væri ekki hrokafull, vitlaus eða með sleggjudóma, heldur hefðu tilraunir hennar til kaldhæðni einfaldlega misfarist trekk í trekk. Mögulega hafði Fox nokkuð til síns máls. Þeir kollegar mínir, sem hafa ritað pistla þar sem kaldhæðnin drýpur af hverju orði, uppskera oftar en ekki leiðindi fyrir. „Virkir í athugasemdum“ hafa kallað þá illa upp alda, dónalega og vitlausa og einn gekk svo langt að óska þess að pistlahöfundur yrði úti á illa búinni Yaris-bifreið – það mundi kenna honum lexíu. Kaldhæðni er vissulega vandmeðfarin og líklega er óumflýjanlegt að lesendur túlki orð á annan hátt en sá er ritaði þau ætlaði. Þetta gæti verið ástæðan að baki því að broskarlar, fýldir karlar og blikkandi broskarlar reka hverja ritaða setningu á fætur annarri. Þessum körlum er ætlað að lýsa svipbrigðum skrifanda og koma þannig í veg fyrir misskilning. „Þú ert ógeð ;)“ hlýtur með þessu allt aðra merkingu en „þú ert ógeð“. Hið fyrra er augljóslega passíft/agressíft grín, merking seinni setningarinnar er ekki jafn augljós, eða hvað? Þegar ég stundaði nám við HÍ hélt einn kennari minn stutta tölu um þessa karla, eða emoticons eins og þeir kallast á enskri tungu. Hún hélt því fram að ef skrifanda tækist ekki að koma tilfinningum sínum eða tón nógu skýrt fram í textanum án þess að þurfa að styðjast við slíkan karl, þá væri textinn hreinlega ekki nógu góður. Lengst af var ég henni fullkomlega sammála, en í dag tel ég mögulegt að vandinn sé tvískiptur. Gæti verið að lesskilningur fólks hafi tapast í broskarlaflóðinu? Nennir það ekki að leggja merkingu, nema bókstaflega, í broskarlalausan texta?
Samningur HSÍ við Rapyd – Opið bréf til frambjóðenda í formannskjöri Hópur stuðningsmanna Íslands í handbolta Skoðun
Drögum úr fordómum í garð Breiðholts Alex Vor Ólafs,Jörundur Þór Hákonarson,Theodóra Líf Reykdal Skoðun
Hvernig getum við notað nýjar ráðleggingar um mataræði? Óla Kallý Magnúsdóttir,Jóhanna E. Torfadóttir Skoðun
Samningur HSÍ við Rapyd – Opið bréf til frambjóðenda í formannskjöri Hópur stuðningsmanna Íslands í handbolta Skoðun
Drögum úr fordómum í garð Breiðholts Alex Vor Ólafs,Jörundur Þór Hákonarson,Theodóra Líf Reykdal Skoðun
Hvernig getum við notað nýjar ráðleggingar um mataræði? Óla Kallý Magnúsdóttir,Jóhanna E. Torfadóttir Skoðun