Lýst yfir ábyrgðarleysi Hjalti Þórisson skrifar 25. apríl 2013 14:30 Það má einu gilda þó skillítið nóboddí af kjörskránni eins og undirritaður, teljist ekki vikta þungt þegar þjóðráðin ráðast. Ég áskil mér eigi að síður allan rétt til að firra mig ábyrgð á óhæfuverkum sem eru hér í uppsiglingu og eru reyndar þegar hafin. Vesalingur minn hefur, ásamt einstaka hjáróma rödd, ítrekað reynt að vara við þeim ófarnaði. Sú sturlaða umræða, sem hér hefur bulið á síðustu ár í vaxandi mæli varðandi það sem er kallað er „fjármál heimilanna" og hefur beinst gegn verðmætistryggingu fjárskuldbindinga, sem kallast verðtrygging, hefur nú skilað sér í því að alvöru hætta steðjar að því heilbrigðismeðali sem hún er í okkar verðbólgusjúka hagkerfi. Stjórnmálastéttin, nánast eins og hún leggur sig, hefur látið undan háreistinni og dregist inn í vinsældakapphlaupið - misst kjarkinn. Það sést og heyrist þegar hvert hreystimennið á fætur öðru lippast niður og kikknar í hnjánum og tekur undir með kórnum - þegar fylgistölurnar lækka. Þegar hefur verið unnið skemmdarverk á þessu kerfi með því að flokki í stjórnarminnihluta hélst það uppi á seinni hluta kjörtímabilsins að knýja fram sérstakt gæluverkefni eins þingmanns þeirra - sem kallað er „minnkað vægi verðtrygginga" og lýsir sér nú um stundir í lánveitingum á svokölluðum „óverðtryggðum" lánum og meira að segja Íbúðalánasjóður rembist við að láta kúgast. Er lagst á árar við að telja fólki trú um ágæti slíkra lána. Við því var varað. Ein atlagan er sú, að fá verðtryggingu dæmda ólöglega - með vísan til þess að veðbundin fjárfestingalán í fasteignum teljist neytendalán. Slík lán eru eðli máls samkvæmt ekki neytendalán og ef lög eða tilskipanir gefa eitthvað annað í skyn eru það ólög. Því verður þó að treysta að málið falli á þeim öðrum bábyljum sem til er tjaldað. Til marks um vinsældakvíða pólitíkusanna er, að Alþingi samþykkti nýskeð að veita málsókninni sérstaka flýtimeðferð fyrir dómstólum. Nú liggur lífið á. Þannig stendur stjórnmálastéttin í ístaðinu. Það yrði til að kóróna endemin hér - að það yrði dæmt ólöglegt að verðmætistryggja fjárskuldbindingar og léða fjármuni. Lögleysan liggur í breytilegu vöxtum, sem illu heilli voru átölulaust innleiddir af Seðlabankanum þann 1. maí 1976. Það tekur þó steininn úr þegar stjórnmálaflokkur - setur það á oddinn að afnema verðtryggingu og sópar til sín fjöldafylgi út á það. Eina vonarglætan felst í því að hann mun hafa sett það sem stjórnarmyndunarskilyrði. Ætla aðrir, vonandi ábyrgari, stjórnmálaflokkar að láta dragst út í það forað? - fyrir ráðherrastóla. Það er ekki ný bóla hér, að hýstería og múgsefjun grípi um sig og ráði för. Þá kemst ekkert annað að en upphrópanir og til lítils að æmta. Í þessu efni hefur sýnt sig að það er ekki yfirveguð, upplýst og rökviss umfjöllun sem nær eyrum landans, enda uppgjöfin í því efni æpandi. Rangfærslurnar eru látnar óátaldar án enda og bylja í eyrum - svo sem það öfugmælið að verðtrygging stuðli að verðbólgu, og eins, að hún hamli hagstjórninni. Slíkt fleipur lætur vel í eyrum einhverra. Það ærir óstöðugan að bera til baka allar þær rangfærslur og bábyljur sem hver étur eftir öðrum - t.d. ósannindi eins og þau, sem t.d. heyrast frá þingmönnum, að Íslendingar borgi húsnæði sitt tvisvar eða jafnvel oftar. Ég tel mér ekki skylt, frekar en öðrum blöðruselum, að rökstyðja mál mitt hér - til þess gefst hér hvorki pláss né tími. Margar og ítrekaðar óskir og tillögur um að fá vitræna umræðu um þessu mál og skilmerkilega kynningu á þeim, hafa ekki verið þegnar - af helstu umræðuþáttum Ríkisútvarpsins: Kastljósi, Speglinum, Silfrinu. Þar á bæjum er borist með straumnum. Til að bæta úr þessari vöntun vísa ég hér í greinar mínar, þær sem finna má á netinu. (Frbl.9.12.2010 og 28.7.2010, Mbl. 23.2.1997 og 20. 11 1991) Ábyrgðin á því ófremdarástandi sem hér er, varðandi fjárhagsstöðu ýmissa aðila eftir hrun, er þeirra stjórnmálaafla sem losuðu hér um allar hömlur og hleyptu öllu upp í loft - skaðinn er slíkur að hann verður ekki lagaður - þeirra afla sem nú njóta fyrirgefningar og velþóknunar þjóðarinnar - búsáhalda hvað ! Hér væri hins vegar allt enn ískyggilegra ef ekki nyti við verðtryggingar - og verðbólgan margföld það sem hún er nú um stundir. Dýrt var hrunið - en dýrkeyptari mun þessi „björgunaraðgerð" verða. Í ljósi þeirrar sturluðu umræðu, sem veður uppi í samfélaginu og pólitíkinni, um þessi mál og þeirra ískyggilegu vísbendinga sem skoðanakannanir veita, sé ég mig, sem kjósandi, persónulega knúinn til að lýsa yfir fullkomnu ábyrgðarleysi mínu á því sem fylgja kann í kjölfarið. Jafnframt lít ég á það sem aðför að mér og ólíðanlegt brot á réttindum mínum ef hróflað verður við lánskjörum mínum og ef rift verður þeim skilmálum sem ég hef skrifað upp á og nýt vel sáttur, sem eru og verið hafa verðtryggð. Ég þvæ hendur mínar. Hjalti Þórisson, skelkaður kjósandi Slóðir: Fréttablaðið 9.12.2010 https://www.visir.is/minnkad-vaegi-verdtrygginga-!!/article/2010572928804 Fréttablaðið 28.7.2010 http://epaper.visir.is/media/201007280000/pdf_online/1_18.pdf Morgunblaðið 23.2.1997 http://www.mbl.is/mm/gagnasafn/grein.html?grein_id=316682 Morgunblaðið 20. 11 1991 http://timarit.is/view_page_init.jsp?pageId=1754388 Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Kosningar 2013 Skoðun Mest lesið Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Það má einu gilda þó skillítið nóboddí af kjörskránni eins og undirritaður, teljist ekki vikta þungt þegar þjóðráðin ráðast. Ég áskil mér eigi að síður allan rétt til að firra mig ábyrgð á óhæfuverkum sem eru hér í uppsiglingu og eru reyndar þegar hafin. Vesalingur minn hefur, ásamt einstaka hjáróma rödd, ítrekað reynt að vara við þeim ófarnaði. Sú sturlaða umræða, sem hér hefur bulið á síðustu ár í vaxandi mæli varðandi það sem er kallað er „fjármál heimilanna" og hefur beinst gegn verðmætistryggingu fjárskuldbindinga, sem kallast verðtrygging, hefur nú skilað sér í því að alvöru hætta steðjar að því heilbrigðismeðali sem hún er í okkar verðbólgusjúka hagkerfi. Stjórnmálastéttin, nánast eins og hún leggur sig, hefur látið undan háreistinni og dregist inn í vinsældakapphlaupið - misst kjarkinn. Það sést og heyrist þegar hvert hreystimennið á fætur öðru lippast niður og kikknar í hnjánum og tekur undir með kórnum - þegar fylgistölurnar lækka. Þegar hefur verið unnið skemmdarverk á þessu kerfi með því að flokki í stjórnarminnihluta hélst það uppi á seinni hluta kjörtímabilsins að knýja fram sérstakt gæluverkefni eins þingmanns þeirra - sem kallað er „minnkað vægi verðtrygginga" og lýsir sér nú um stundir í lánveitingum á svokölluðum „óverðtryggðum" lánum og meira að segja Íbúðalánasjóður rembist við að láta kúgast. Er lagst á árar við að telja fólki trú um ágæti slíkra lána. Við því var varað. Ein atlagan er sú, að fá verðtryggingu dæmda ólöglega - með vísan til þess að veðbundin fjárfestingalán í fasteignum teljist neytendalán. Slík lán eru eðli máls samkvæmt ekki neytendalán og ef lög eða tilskipanir gefa eitthvað annað í skyn eru það ólög. Því verður þó að treysta að málið falli á þeim öðrum bábyljum sem til er tjaldað. Til marks um vinsældakvíða pólitíkusanna er, að Alþingi samþykkti nýskeð að veita málsókninni sérstaka flýtimeðferð fyrir dómstólum. Nú liggur lífið á. Þannig stendur stjórnmálastéttin í ístaðinu. Það yrði til að kóróna endemin hér - að það yrði dæmt ólöglegt að verðmætistryggja fjárskuldbindingar og léða fjármuni. Lögleysan liggur í breytilegu vöxtum, sem illu heilli voru átölulaust innleiddir af Seðlabankanum þann 1. maí 1976. Það tekur þó steininn úr þegar stjórnmálaflokkur - setur það á oddinn að afnema verðtryggingu og sópar til sín fjöldafylgi út á það. Eina vonarglætan felst í því að hann mun hafa sett það sem stjórnarmyndunarskilyrði. Ætla aðrir, vonandi ábyrgari, stjórnmálaflokkar að láta dragst út í það forað? - fyrir ráðherrastóla. Það er ekki ný bóla hér, að hýstería og múgsefjun grípi um sig og ráði för. Þá kemst ekkert annað að en upphrópanir og til lítils að æmta. Í þessu efni hefur sýnt sig að það er ekki yfirveguð, upplýst og rökviss umfjöllun sem nær eyrum landans, enda uppgjöfin í því efni æpandi. Rangfærslurnar eru látnar óátaldar án enda og bylja í eyrum - svo sem það öfugmælið að verðtrygging stuðli að verðbólgu, og eins, að hún hamli hagstjórninni. Slíkt fleipur lætur vel í eyrum einhverra. Það ærir óstöðugan að bera til baka allar þær rangfærslur og bábyljur sem hver étur eftir öðrum - t.d. ósannindi eins og þau, sem t.d. heyrast frá þingmönnum, að Íslendingar borgi húsnæði sitt tvisvar eða jafnvel oftar. Ég tel mér ekki skylt, frekar en öðrum blöðruselum, að rökstyðja mál mitt hér - til þess gefst hér hvorki pláss né tími. Margar og ítrekaðar óskir og tillögur um að fá vitræna umræðu um þessu mál og skilmerkilega kynningu á þeim, hafa ekki verið þegnar - af helstu umræðuþáttum Ríkisútvarpsins: Kastljósi, Speglinum, Silfrinu. Þar á bæjum er borist með straumnum. Til að bæta úr þessari vöntun vísa ég hér í greinar mínar, þær sem finna má á netinu. (Frbl.9.12.2010 og 28.7.2010, Mbl. 23.2.1997 og 20. 11 1991) Ábyrgðin á því ófremdarástandi sem hér er, varðandi fjárhagsstöðu ýmissa aðila eftir hrun, er þeirra stjórnmálaafla sem losuðu hér um allar hömlur og hleyptu öllu upp í loft - skaðinn er slíkur að hann verður ekki lagaður - þeirra afla sem nú njóta fyrirgefningar og velþóknunar þjóðarinnar - búsáhalda hvað ! Hér væri hins vegar allt enn ískyggilegra ef ekki nyti við verðtryggingar - og verðbólgan margföld það sem hún er nú um stundir. Dýrt var hrunið - en dýrkeyptari mun þessi „björgunaraðgerð" verða. Í ljósi þeirrar sturluðu umræðu, sem veður uppi í samfélaginu og pólitíkinni, um þessi mál og þeirra ískyggilegu vísbendinga sem skoðanakannanir veita, sé ég mig, sem kjósandi, persónulega knúinn til að lýsa yfir fullkomnu ábyrgðarleysi mínu á því sem fylgja kann í kjölfarið. Jafnframt lít ég á það sem aðför að mér og ólíðanlegt brot á réttindum mínum ef hróflað verður við lánskjörum mínum og ef rift verður þeim skilmálum sem ég hef skrifað upp á og nýt vel sáttur, sem eru og verið hafa verðtryggð. Ég þvæ hendur mínar. Hjalti Þórisson, skelkaður kjósandi Slóðir: Fréttablaðið 9.12.2010 https://www.visir.is/minnkad-vaegi-verdtrygginga-!!/article/2010572928804 Fréttablaðið 28.7.2010 http://epaper.visir.is/media/201007280000/pdf_online/1_18.pdf Morgunblaðið 23.2.1997 http://www.mbl.is/mm/gagnasafn/grein.html?grein_id=316682 Morgunblaðið 20. 11 1991 http://timarit.is/view_page_init.jsp?pageId=1754388
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar