Félagsmiðstöðvar eru haldreipi margra barna Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar 2. september 2026 07:01 Félagsmiðstöðvar gegna margþættu hlutverki og eru ekki aðeins staður þar sem unglingar hittast eftir skóla. Félagsmiðstöð getur einnig veitt ungu fólki öryggi, verið athvarf, vettvangur vináttu og jafnvel staðurinn þar sem einhver fullorðinn tekur eftir því þegar eitthvað er ekki eins og það á að vera. Þess vegna hef ég áhyggjur af þeim mikla niðurskurði sem nú blasir við í frístundastarfi Reykjavíkurborgar. Borgin hefur lagt áherslu á að framlínuþjónusta verði varin þrátt fyrir umfangsmikla hagræðingu. En hvað telst framlína þegar kemur að unglingum? Er starfsmaður félagsmiðstöðvar sem hefur þekkt ungling árum saman einmitt ekki í framlínunni? Mannauðurinn skiptir öllu Félagsmiðstöðvar borgarinnar búa yfir gríðarlegum mannauði. Þar starfar fólk með reynslu og þekkingu sem verður ekki til á einni nóttu. Mikilvægast eru tengslin og traustið sem starfsfólkið hefur byggt upp við unglingana. Starfsfólk með reynslu og langan starfsaldur veit hver er alltaf mættur, hver heldur sig til hlés, hver hefur skyndilega breyst og hver þarf aðeins meiri athygli en aðrir. Unglingur segir heldur ekki endilega frá því á fyrsta degi í félagsmiðstöð ef eitthvað bjátar á. Það tekur tíma að byggja upp traust. Það geta liðið mánuðir og jafnvel ár áður en unglingur treystir fullorðnum fyrir málum sínum. Þennan mannauð er ekki eingöngu hægt að mæla í stöðugildum. Forvarnir sem virka Félagsmiðstöðvar gegna mikilvægu hlutverki í því forvarnastarfi sem við Íslendingar höfum getað verið stolt af. Í félagsmiðstöðvunum geta unglingar komið saman í öruggu og vímuefnalausu umhverfi undir leiðsögn fullorðinna. Félagsmiðstöðvar eru öllum opnar. Það skiptir máli. Það hafa ekki allar fjölskyldur efni á að greiða fyrir íþróttastarf, tónlistarnám eða annað skipulagt frístundastarf barna sinna. Félagsmiðstöðin spyr hins vegar ekki um efnahag foreldra. Félagsmiðstöðin er mörgum ungmennum mikilvægasti félagslegi vettvangurinn utan skóla og heimilis. Þar geta forvarnir gripið inn í áður en vandinn vex og fer úr böndum. Þess vegna verður að skoða þessi mál í víðara samhengi. Ekki dugir að horfa aðeins á kostnaðinn sem sparast við fækkun stöðugilda. Minni tími starfsfólks til að sinna unglingunum getur haft afleiðingar sem sjást ekki strax í bókhaldi borgarinnar. Hver sér unglinginn? Ég hef fullan skilning á því að Reykjavíkurborg þurfi að hagræða. En hagræðing verður að byggja á mati á afleiðingunum, ekki aðeins því sem kann að sparast í næstu fjárhagsáætlun borgarinnar. Nýr meirihluti hefur tekið við stjórn borgarinnar og boðar mikinn niðurskurð og hagræðingu. Það má ekki verða fyrsta aðgerðin að sækja sparnað í þjónustu við börn og ungmenni. Þegar skorið er niður í félagsmiðstöðvum er ekki aðeins verið að skera niður stöðugildi. Það er verið að taka áhættu með tengsl sem geta skipt sköpum í lífi unglingsins. Höfundur er þingkona Flokks fólksins Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Félagsmál Mest lesið Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir Skoðun Handbók MAGA hreyfingarnar: Flood the zone with shit Guðni Freyr Öfjörð Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason Skoðun Skoðun Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Heilbrigðisvottorð fyrir nýtt samband? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Unga fólkið borgar tvisvar – efnahagur foreldra skiptir sköpum Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Stærsta gjöfin gæti verið líffæragjöf Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson skrifar Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason skrifar Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hvernig samfélagi viltu búa í? Jóna Björk Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar Skoðun Þegar íslenskt auglýsingafé leitar til erlendra tæknirisa Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Námsmat í 10. bekk skólaárið 2026-2027 Gauti Eiríksson skrifar Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Landakortið minnkar ekki þótt lögreglustjórum fækki Lárus Bjarnason skrifar Skoðun Komdu með nestispeningana Sigvaldi Einarsson skrifar Sjá meira
Félagsmiðstöðvar gegna margþættu hlutverki og eru ekki aðeins staður þar sem unglingar hittast eftir skóla. Félagsmiðstöð getur einnig veitt ungu fólki öryggi, verið athvarf, vettvangur vináttu og jafnvel staðurinn þar sem einhver fullorðinn tekur eftir því þegar eitthvað er ekki eins og það á að vera. Þess vegna hef ég áhyggjur af þeim mikla niðurskurði sem nú blasir við í frístundastarfi Reykjavíkurborgar. Borgin hefur lagt áherslu á að framlínuþjónusta verði varin þrátt fyrir umfangsmikla hagræðingu. En hvað telst framlína þegar kemur að unglingum? Er starfsmaður félagsmiðstöðvar sem hefur þekkt ungling árum saman einmitt ekki í framlínunni? Mannauðurinn skiptir öllu Félagsmiðstöðvar borgarinnar búa yfir gríðarlegum mannauði. Þar starfar fólk með reynslu og þekkingu sem verður ekki til á einni nóttu. Mikilvægast eru tengslin og traustið sem starfsfólkið hefur byggt upp við unglingana. Starfsfólk með reynslu og langan starfsaldur veit hver er alltaf mættur, hver heldur sig til hlés, hver hefur skyndilega breyst og hver þarf aðeins meiri athygli en aðrir. Unglingur segir heldur ekki endilega frá því á fyrsta degi í félagsmiðstöð ef eitthvað bjátar á. Það tekur tíma að byggja upp traust. Það geta liðið mánuðir og jafnvel ár áður en unglingur treystir fullorðnum fyrir málum sínum. Þennan mannauð er ekki eingöngu hægt að mæla í stöðugildum. Forvarnir sem virka Félagsmiðstöðvar gegna mikilvægu hlutverki í því forvarnastarfi sem við Íslendingar höfum getað verið stolt af. Í félagsmiðstöðvunum geta unglingar komið saman í öruggu og vímuefnalausu umhverfi undir leiðsögn fullorðinna. Félagsmiðstöðvar eru öllum opnar. Það skiptir máli. Það hafa ekki allar fjölskyldur efni á að greiða fyrir íþróttastarf, tónlistarnám eða annað skipulagt frístundastarf barna sinna. Félagsmiðstöðin spyr hins vegar ekki um efnahag foreldra. Félagsmiðstöðin er mörgum ungmennum mikilvægasti félagslegi vettvangurinn utan skóla og heimilis. Þar geta forvarnir gripið inn í áður en vandinn vex og fer úr böndum. Þess vegna verður að skoða þessi mál í víðara samhengi. Ekki dugir að horfa aðeins á kostnaðinn sem sparast við fækkun stöðugilda. Minni tími starfsfólks til að sinna unglingunum getur haft afleiðingar sem sjást ekki strax í bókhaldi borgarinnar. Hver sér unglinginn? Ég hef fullan skilning á því að Reykjavíkurborg þurfi að hagræða. En hagræðing verður að byggja á mati á afleiðingunum, ekki aðeins því sem kann að sparast í næstu fjárhagsáætlun borgarinnar. Nýr meirihluti hefur tekið við stjórn borgarinnar og boðar mikinn niðurskurð og hagræðingu. Það má ekki verða fyrsta aðgerðin að sækja sparnað í þjónustu við börn og ungmenni. Þegar skorið er niður í félagsmiðstöðvum er ekki aðeins verið að skera niður stöðugildi. Það er verið að taka áhættu með tengsl sem geta skipt sköpum í lífi unglingsins. Höfundur er þingkona Flokks fólksins
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar