Minna kerfi, betri þjónusta Róbert Ragnarsson skrifar 1. september 2026 08:02 Það þarf skatttekjur nærri þúsund Reykvíkinga til að afla 1.200 milljóna króna. Hver einasta króna sem fer í rekstur Reykjavíkurborgar er króna sem einhver þurfti að vinna fyrir. Það er ábyrgðarhluti að fara vel með það fé og forgangsraða rétt. Fyrr í sumar afgreiddi hagræðingarhópur borgarstjórnar tillögur sem spara rúmlega 300 milljónir á ári í Ráðhúsinu. Nú bætast við breytingar sem skila um 900 milljónum til viðbótar. Á fyrstu þremur mánuðum kjörtímabilsins hafa verið teknar stórar ákvarðanir sem samtals spara um 1.200 milljónir árlega. Sem svarar til skatttekna af nærri þúsund íbúum. Hvað er verið að gera? Það er verið að minnka kerfið til að spara fé, og geta bætt þjónustuna á vettvangi. Millistjórnendum og sérfræðingum sem veita stjórnendum og starfsfólki ráðgjöf fækkar. Það er ekki verið að draga úr þjónustu við borgarbúa. Verkefni fjögurra miðstöðva sameinast í tvær þjónustueiningar. Barna- og fjölskylduþjónustu sem verður staðsett í Borgartúni. Félags- og húsnæðisþjónustu sem verður staðsett á Bíldshöfða. Með færri og öflugri fagteymum verður ábyrgðin skýrari og þjónustan samræmd um alla borg. Við erum að færa þjónustuskipulagið til nútímans. Af hverju? Í fyrsta lagi er halli á rekstri borgarinnar og nauðsynlegt að forgangsraða peningum í beina þjónustu við borgarbúa. Í öðru lagi er núverandi skipulag með stjórnsýslu og þjónustu í Borgartúni og fjórum miðstöðvum óskilvirkt og dreifir ábyrgð á of margar hendur. Í þriðja lagi er að tryggja jafnræði í þjónustu. Í sumum hverfum er veitt betri þjónusta en í öðrum, og biðlistar eru styttri. Það er ekki sanngjarnt að þjónusta við borgarbúa sé háð lögheimilisskráningu. Starfsemi miðstöðvanna hefur auk þess dregist saman undanfarin ár vegna þess að sífellt fleiri nýta sér rafræna þjónustu, og því að skipulag á þjónustu við fólk með fötlun hefur verið fært inn í Borgartún. Hvað breytist ekki? Það sem skiptir mestu er að þjónusta í hverfunum breytist ekki. Börnin mæta áfram í sinn skóla, sitt frístundaheimili og sína félagsmiðstöð. Fólk heldur áfram að vera í sambandi við sinn ráðgjafa og fá þá þjónustu sem það þekkir frá félagsþjónustunni. Nærþjónusta í hverfum, skólum og frístundastarfi verður áfram til staðar. Viðtöl og persónuleg þjónusta verða áfram í boði í hverfunum. Það þurfa ekki öll að fara í Borgartún eða á Bíldshöfða. Hvar er hagrætt? Við í Viðreisn lofuðum að minnka kerfið og setja meira í hverfin. Hagræðingin er sótt í yfirstjórn, umsýslu og húsnæðiskostnað. Stöðugildum fækkar sem leiðir til um 750 milljóna árlegs sparnaðar og húsnæðiskostnaður lækkar um 160 milljónir króna árlega. Það skapar tækifæri til að auka beina þjónustu í hverfunum. Næstu mánuðir verða nýttir til að innleiða nýtt skipulag, flytja starfsaðstöðu og búnað og tryggja að kerfi og verkferlar styðji nýtt fyrirkomulag. Miðstöðvarnar starfa í óbreyttri mynd þangað til. Höfundur er borgarfulltrúi Viðreisnar og formaður hagræðingarhóps borgarstjórnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Róbert Ragnarsson Mest lesið 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Halldór 24.10.26 Halldór Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson Skoðun Skoðun Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon skrifar Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Þegar unga kynslóðin missir trúna á framtíðina Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Sjá meira
Það þarf skatttekjur nærri þúsund Reykvíkinga til að afla 1.200 milljóna króna. Hver einasta króna sem fer í rekstur Reykjavíkurborgar er króna sem einhver þurfti að vinna fyrir. Það er ábyrgðarhluti að fara vel með það fé og forgangsraða rétt. Fyrr í sumar afgreiddi hagræðingarhópur borgarstjórnar tillögur sem spara rúmlega 300 milljónir á ári í Ráðhúsinu. Nú bætast við breytingar sem skila um 900 milljónum til viðbótar. Á fyrstu þremur mánuðum kjörtímabilsins hafa verið teknar stórar ákvarðanir sem samtals spara um 1.200 milljónir árlega. Sem svarar til skatttekna af nærri þúsund íbúum. Hvað er verið að gera? Það er verið að minnka kerfið til að spara fé, og geta bætt þjónustuna á vettvangi. Millistjórnendum og sérfræðingum sem veita stjórnendum og starfsfólki ráðgjöf fækkar. Það er ekki verið að draga úr þjónustu við borgarbúa. Verkefni fjögurra miðstöðva sameinast í tvær þjónustueiningar. Barna- og fjölskylduþjónustu sem verður staðsett í Borgartúni. Félags- og húsnæðisþjónustu sem verður staðsett á Bíldshöfða. Með færri og öflugri fagteymum verður ábyrgðin skýrari og þjónustan samræmd um alla borg. Við erum að færa þjónustuskipulagið til nútímans. Af hverju? Í fyrsta lagi er halli á rekstri borgarinnar og nauðsynlegt að forgangsraða peningum í beina þjónustu við borgarbúa. Í öðru lagi er núverandi skipulag með stjórnsýslu og þjónustu í Borgartúni og fjórum miðstöðvum óskilvirkt og dreifir ábyrgð á of margar hendur. Í þriðja lagi er að tryggja jafnræði í þjónustu. Í sumum hverfum er veitt betri þjónusta en í öðrum, og biðlistar eru styttri. Það er ekki sanngjarnt að þjónusta við borgarbúa sé háð lögheimilisskráningu. Starfsemi miðstöðvanna hefur auk þess dregist saman undanfarin ár vegna þess að sífellt fleiri nýta sér rafræna þjónustu, og því að skipulag á þjónustu við fólk með fötlun hefur verið fært inn í Borgartún. Hvað breytist ekki? Það sem skiptir mestu er að þjónusta í hverfunum breytist ekki. Börnin mæta áfram í sinn skóla, sitt frístundaheimili og sína félagsmiðstöð. Fólk heldur áfram að vera í sambandi við sinn ráðgjafa og fá þá þjónustu sem það þekkir frá félagsþjónustunni. Nærþjónusta í hverfum, skólum og frístundastarfi verður áfram til staðar. Viðtöl og persónuleg þjónusta verða áfram í boði í hverfunum. Það þurfa ekki öll að fara í Borgartún eða á Bíldshöfða. Hvar er hagrætt? Við í Viðreisn lofuðum að minnka kerfið og setja meira í hverfin. Hagræðingin er sótt í yfirstjórn, umsýslu og húsnæðiskostnað. Stöðugildum fækkar sem leiðir til um 750 milljóna árlegs sparnaðar og húsnæðiskostnaður lækkar um 160 milljónir króna árlega. Það skapar tækifæri til að auka beina þjónustu í hverfunum. Næstu mánuðir verða nýttir til að innleiða nýtt skipulag, flytja starfsaðstöðu og búnað og tryggja að kerfi og verkferlar styðji nýtt fyrirkomulag. Miðstöðvarnar starfa í óbreyttri mynd þangað til. Höfundur er borgarfulltrúi Viðreisnar og formaður hagræðingarhóps borgarstjórnar.
Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun