Hlaupið er búið - en láttu það ekki stoppa þig Sigrún Elva Einarsdóttir skrifar 26. ágúst 2026 10:30 Það var sannkallað stórfljót fólks á öllum aldri sem flæddi um götur höfuðborgarinnar í Reykjavíkurmaraþoninu, þeirri árlegu hreyfi- og gleðihátíð. 13.000 þátttakendur í hlaupinu voru Íslendingar eða 1 af hverjum 30 landsmönnum. Reykjavíkurmaraþonið er einstakt. Þar koma saman þaulreyndir langhlauparar og skokkarar sem eru ýmsu vanir en á hverju ári eru líka margir sem eru að stíga sín fyrstu skref í hlaupum og reglulegri hreyfingu. Fólk tekur þátt á mismunandi forsendum; sumir keppa við klukkuna, margir drífa sig af stað til að styðja við tiltekin málefni eða til að koma sér af stað í hreyfingu og ýmsir taka einfaldlega þátt til að njóta stemningarinnar. Sumir vinna sína eigin stórsigra jafnvel þó þeir komi ekki fyrstir í mark. Varst þú í þessum hópi? Það skiptir engu máli hvað þú hljópst hratt eða hve langt, mikilvægast er að þú fórst af stað. Það allra besta væri síðan að þú héldir áfram, nú þegar skriður er kominn á, af því regluleg hreyfing er einfaldlega eitt það besta sem þú getur gert fyrir heilsuna. Hjartað og æðakerfið, stoðkerfið og andleg heilsa nýtur góðs af auk þess sem regluleg hreyfing stuðlar að heilbrigðri líkamsþyngd og dregur úr líkum á ýmsum sjúkdómum, þar á meðal ákveðnum krabbameinum. Einnig bendir flest til þess að þeir sem stunda reglulega hreyfingu eigi betra með að takast á við erfið veikindi og jafna sig eftir þau. Við hjá Krabbameinsfélaginu hvetjum öll sem hlupu til að nýta þátttökuna í Reykjavíkurmaraþoninu sem stökkpall til að halda áfram á þessari braut. Haltu áfram að hreyfa þig; á morgun, í næstu viku, í næsta mánuði. Einn dag í einu, eitt skref í einu og þá ertu sannarlega að gera þér og heilsunni greiða. Mundu líka að allt er betra en ekki neitt, það þarf ekki maraþonþjálfun til að hafa mikil og góð áhrif á heilsuna. Þegar horft er til stóra samhengisins getur sú hvatning og innspýting sem Reykjavíkurmaraþonið hefur til að koma stórum hluta þjóðarinnar á hreyfingu haft ótrúlega mikil áhrif. Það á einkum við ef sem flestir halda áfram að hreyfa sig og gera reglulega hreyfingu að sjálfsögðum þætti í lífi sínu og drífa jafnvel fjölskylduna og sem flesta aðra með. Hreyfing hvers og eins skiptir máli og því fleiri sem hreyfa sig, því betra fyrir okkur sem samfélag. Við hjá Krabbameinsfélaginu hvetjum þig til að líta ekki á Reykjavíkurmaraþonið sem endapunkt. Líttu frekar á það sem upphaf að áframhaldandi hreyfingu. Höfundur er teymisstjóri í fræðslu og forvörnum hjá Krabbameinsfélaginu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Halldór 19.09.2026 Halldór Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson Skoðun Raunveruleiki Wolt-sendla og gigg-hagkerfisins Katrin Þóra Jonsson,Joonas Tuompo Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Ég er kominn heim - eða hvað? María Pétursdóttir,Ingólfur Már Magnússon Skoðun Sagan frá hinni hliðinni Sólveig Jancauskiene Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson Skoðun Nemandinn fær tíu – en hvað hefur hann lært? Bogi Ragnarsson Skoðun Hvað ef internetið lokaði kl.18? Tinna Tómasdóttir Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson Skoðun Skoðun Skoðun Ferðastofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Sagan frá hinni hliðinni Sólveig Jancauskiene skrifar Skoðun Ég er kominn heim - eða hvað? María Pétursdóttir,Ingólfur Már Magnússon skrifar Skoðun Raunveruleiki Wolt-sendla og gigg-hagkerfisins Katrin Þóra Jonsson,Joonas Tuompo skrifar Skoðun Hvað ef internetið lokaði kl.18? Tinna Tómasdóttir skrifar Skoðun Nemandinn fær tíu – en hvað hefur hann lært? Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Nóttin bjargar ekki deginum – hún afhjúpar hann Grétar Þór Guðjohnsen skrifar Skoðun Excel-væðing mannlífsins Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Kópavogur er klár – en þið? Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Hvers konar Ísland viljum við byggja? Albertína Friðbjörg Elíasdóttir skrifar Skoðun Fjölmiðlahelsi Sigurður Örn Hilmarsson skrifar Skoðun Að horfa heim Vera Wonder Sölvadóttir skrifar Skoðun Bættar styrkjareglur í menningarborginni Reykjavík Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun EES eftir 29. ágúst 2026 Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun D-vítamín og nýju fötin keisarans Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Eitruð jákvæðni í boði menntakerfisins Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Kröfur eru umhyggja Brynjar Karl Sigurðsson skrifar Skoðun Ákall til stjórnvalda Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun „Er mér óhætt hér?” sjúklingaöryggi fatlaðs fólks Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Viðskiptaráð með rörsýn á leigumarkaðinn Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Sáttamiðlun í sakamálum á Íslandi? Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Á Reykjavík að hafa þingmenn á Alþingi? Jón Bjarnason skrifar Skoðun Vefurinn kom á undan félaginu Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Macklemore, Robert Kraft og sniðganga fyrir Palestínu Ragnhildur Hólmgeirsdóttir skrifar Sjá meira
Það var sannkallað stórfljót fólks á öllum aldri sem flæddi um götur höfuðborgarinnar í Reykjavíkurmaraþoninu, þeirri árlegu hreyfi- og gleðihátíð. 13.000 þátttakendur í hlaupinu voru Íslendingar eða 1 af hverjum 30 landsmönnum. Reykjavíkurmaraþonið er einstakt. Þar koma saman þaulreyndir langhlauparar og skokkarar sem eru ýmsu vanir en á hverju ári eru líka margir sem eru að stíga sín fyrstu skref í hlaupum og reglulegri hreyfingu. Fólk tekur þátt á mismunandi forsendum; sumir keppa við klukkuna, margir drífa sig af stað til að styðja við tiltekin málefni eða til að koma sér af stað í hreyfingu og ýmsir taka einfaldlega þátt til að njóta stemningarinnar. Sumir vinna sína eigin stórsigra jafnvel þó þeir komi ekki fyrstir í mark. Varst þú í þessum hópi? Það skiptir engu máli hvað þú hljópst hratt eða hve langt, mikilvægast er að þú fórst af stað. Það allra besta væri síðan að þú héldir áfram, nú þegar skriður er kominn á, af því regluleg hreyfing er einfaldlega eitt það besta sem þú getur gert fyrir heilsuna. Hjartað og æðakerfið, stoðkerfið og andleg heilsa nýtur góðs af auk þess sem regluleg hreyfing stuðlar að heilbrigðri líkamsþyngd og dregur úr líkum á ýmsum sjúkdómum, þar á meðal ákveðnum krabbameinum. Einnig bendir flest til þess að þeir sem stunda reglulega hreyfingu eigi betra með að takast á við erfið veikindi og jafna sig eftir þau. Við hjá Krabbameinsfélaginu hvetjum öll sem hlupu til að nýta þátttökuna í Reykjavíkurmaraþoninu sem stökkpall til að halda áfram á þessari braut. Haltu áfram að hreyfa þig; á morgun, í næstu viku, í næsta mánuði. Einn dag í einu, eitt skref í einu og þá ertu sannarlega að gera þér og heilsunni greiða. Mundu líka að allt er betra en ekki neitt, það þarf ekki maraþonþjálfun til að hafa mikil og góð áhrif á heilsuna. Þegar horft er til stóra samhengisins getur sú hvatning og innspýting sem Reykjavíkurmaraþonið hefur til að koma stórum hluta þjóðarinnar á hreyfingu haft ótrúlega mikil áhrif. Það á einkum við ef sem flestir halda áfram að hreyfa sig og gera reglulega hreyfingu að sjálfsögðum þætti í lífi sínu og drífa jafnvel fjölskylduna og sem flesta aðra með. Hreyfing hvers og eins skiptir máli og því fleiri sem hreyfa sig, því betra fyrir okkur sem samfélag. Við hjá Krabbameinsfélaginu hvetjum þig til að líta ekki á Reykjavíkurmaraþonið sem endapunkt. Líttu frekar á það sem upphaf að áframhaldandi hreyfingu. Höfundur er teymisstjóri í fræðslu og forvörnum hjá Krabbameinsfélaginu.
Skoðun Ferðastofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson skrifar