Hvers vegna ég segi nei 29. ágúst

„Bráðum kemur ekki betri tíð, því betri getur tíðin ekki orðið.”

Þessi ódauðlegu orð Stuðmanna duttu í kollinn á mér þegar ég settist niður til að skrifa þessa grein. Eftir að veðurguðirnir stríddu okkur hér á suðvesturhorninu í vikunni og komu í veg fyrir að við sæjum til sólar þegar almyrkvinn gekk yfir er nú heiðskírt og sólin skín. Ég er sammála Stuðmönnum um að tíðin geti ekki orðið mikið betri hér á okkar ágæta landi, ekki bara vegna sólarinnar þessa dagana heldur líka vegna þess að hér er gott að búa. Við Íslendingar búum við virkilega góð lífskjör í öllum alþjóðlegum samanburði. Þeim árangri höfum við náð sjálf, með dugnaði og elju og auðvitað í góðu samstarfi við aðrar þjóðir í öllum þeim málefnum sem skipta okkur máli.

ESB vegferðin tilkomin vegna pólitískra hrossakaupa

Hvað meina ég með því að ESB vegferðin sé tilkomin vegna pólitískra hrossakaupa? Jú, ég tel að utanríkisráðherra og flokkur hennar sé að ýta málinu í gegn í ríkisstjórninni vegna þess að flokkur hennar þarf að fá eitthvað fyrir sinn snúð. Samfylkingin fékk stórhækkun veiðigjalds á sjávarútveginn í gegn, Flokkur fólksins fékk tengingu bóta við launavísitölu í gegn og nú er komið að Viðreisn að fá sínu máli framgengt. Svona gerast kaupin á eyrinni stundum í stjórnmálunum, en það virðist ekki vera að allir ríkisstjórnarflokkarnir hafi áhuga á að fara í þessa vegferð. Í viðbót við það eru allir stjórnarandstöðuflokkarnir á móti því að fara í viðræður við ESB á þessum tímapunkti, þar eru ýmsar ástæður að baki vegna ólíkra áherslna flokkanna. Niðurstaðan, ef horft er blákalt á málið, er sú að það er líklega ekki þingmeirihluti fyrir viðræðunum og mögulegri inngöngu í ESB eins og staðan er í dag. Ég hef á tilfinningunni að ef niðurstaða kosninganna nú í ágúst verður sú að meirihluti landsmanna styðji áframhald aðildarviðræður við ESB þá yrði sá meirihluti mjög naumur. Það væri ekki gott veganesti í svo stóru máli. Ofan á það er líklega er ekki meirihluti á þingi fyrir viðræðunum sem gerir það virkilega flókið fyrir ríkisstjórnina að sigla þessu máli farsællega í höfn á næstu árum.

Hlustum á raddir úr atvinnulífinu

Talsmenn tveggja af grunnatvinnuvegum landsins, sjávarútvegs og landbúnaðar, hafa lýst því yfir með skýrum hætti að félagsmenn þeirra séu á móti inngöngu í ESB og þar með því að halda áfram aðildarviðræðum. Þessar atvinnugreinar eru ein helsta ástæða þess að við höfum getað lifað af síðustu aldir hér á landi og þær verða það áfram um ókomna tíð. Ég hlusta á afstöðu þeirra og óska þess að allir Íslendingar geri það líka vegna þess að það er í þágu okkar allra og í raun spurning um að við þraukum sem þjóð hér á norðurhjara að þessum atvinnugreinum vegni vel.

Önnur staðreynd sem fram hefur komið í umræðunni er sú að við Íslendingar munum greiða meira inn í stjórnsýslu ESB en við fáum nokkurn tímann til baka. Ég treysti okkur sjálfum, þingi og stofnunum mun betur til þess að deila skatttekjunum okkar á réttlátan og uppbyggjandi hátt en áhugalausum stjórnsýsluher í Brussel.

Öll kerfi og löggjöf hér á Íslandi eru mannanna verk sem hægt er að breyta ef við viljum og ef þörf krefur. Sú vinna á að vera forgangur og það sem við eyðum tíma okkar og orku í á næstu árum, ekki karp um hvort eða hvenær við göngum í Evrópusambandið.

EES-samningurinn er nóg

Í dag erum við með þann aðgang að mörkuðum Evrópu sem við þurfum í gegnum EES-samninginn, sem og hentuga viðskiptasamninga við þjóðir utan ESB. Við sem einstaklingar erum líka með möguleika á að mennta okkur og starfa að vild í löndum sambandsins, sem margir hafa nýtt sér. Mín skoðun er því að á meðan EES-samningurinn er í gildi þurfum við ekki inngöngu í ESB. Ef það breytist í framtíðinni þá eru það auðvitað nýjar forsendur sem taka þarf tillit til.

Ég er ekki að segja nei við Evrópu. Evrópa er frábær og hefur upp á marga möguleika að bjóða. Ég er að segja nei við áframhaldandi aðildarviðræðum við ESB.

Höfundur er varaþingmaður Sjálfstæðisflokksins í SV kjördæmi.