Krist­rún þurfi að stíga upp – Ólafur beri á­byrgð á Nei-inu

Össur var utanríkisráðherra frá 2009 til 2013, þegar Ísland sótti um aðild að Evrópusambandinu og síðustu aðildarviðræður þjóðarinnar fóru fram. Hann bar pólitíska ábyrgð á ferlinu og fór fyrir íslensku sendinefndinni á ráðherrafundum Íslands og Evrópusambandsins. Viðræðurnar voru settar á ís eftir stjórnarskiptin árið 2013.

Í færslu á Facebook segir Össur umræðuna í sumar hafa verið óvenju dauflega. Það hafi helst komið honum á óvart hversu hægt Já-hreyfingin hafi farið af stað.

Hún hafi birst honum sem „ómótuð demókratísk fjöldahreyfing“ án sérstakra leiðtoga. Össur segist ekki viss um að það sé styrkleiki og telur úrslitin að miklu leyti ráðast af Kristrúnu.

„Ég hef frá upphafi talið að JÁ-ið vinni ekki traustan sigur nema Kristrún – stjarna Silfursins og trúverðugasti stjórnmálaleiðtogi samtíðarinnar – beiti sér af fullum þunga á lokaspretti baráttunnar,“ skrifar Össur.

Hann telur Kristrúnu nú ætla að rísa undir því hlutverki og vísar til boðaðra funda hennar víða um land. Þá segir hann slagorðið „Já til að sjá“ eitt það besta sem fram hafi komið í íslenskum stjórnmálum á síðari árum og að það virki vel.

Ólafur orðinn leiðtogi Nei-hreyfingarinnar

Össur telur Nei-hreyfinguna aftur á móti hafa farið of snemma af stað og hugsanlega náð hápunkti baráttunnar á röngum tíma. Fundur Ólafs Ragnars og Carls Baudenbacher, fyrrverandi forseta EFTA-dómstólsins, hafi átt að marka upphaf lokasóknarinnar en runnið út í sandinn.

Ólíkt Já-hreyfingunni hafi Nei-hreyfingin þó eignast skýran leiðtoga.

„Ólafur Ragnar – viljandi eða óviljandi – hefur birst sem nánast óskoraður leiðtogi baráttunnar, með Hannes Hólmstein sem eins konar viðhengi í skriflegri rökræðu,“ skrifar Össur.

Hann segir Ólaf Ragnar leiða mikilvægustu fundina, mæta í lykilviðtöl og gefa pólitískar yfirlýsingar fyrir hönd andstæðinga viðræðnanna. Vegna stöðu sinnar sem fyrrverandi forseti geti hann komið á framfæri málflutningi sem síður yrði tekið mark á úr munni annarra.

Össur segir Ólaf Ragnar þannig orðinn „helsta fallstykki“ Nei-hreyfingarinnar. Sigri Nei-hliðin verði honum þakkaður sigurinn en tapi hún verði hann „hinn stóri lúser“.

„Hann hefur einfaldlega sett sig í þá stöðu,“ segir Össur.

Össur, sem lýsir Ólafi Ragnari sem gömlum samferðamanni sínum, segist eiga erfitt með að horfa upp á hann leiða hreyfingu sem hann segir að stórum hluta skipaða hörðum kjarna Sjálfstæðisflokks og Miðflokks. Ólafi sé þó, eins og öðrum, frjálst að velja sér bæði vini og skoðanir.

Segir málflutninginn hreinan uppspuna

Harðasta gagnrýni Össurar beinist að ummælum Ólafs Ragnars um að engin trygging sé fyrir því að þjóðin fái að greiða atkvæði um hugsanlegan aðildarsamning við Evrópusambandið að loknum viðræðum.

Össur segir Ólaf Ragnar þar hafa gert bæði Kristrúnu og Alþingi tortryggileg. Ummælin hafi verið á mörkum þess að saka forsætisráðherra um lygar og ríkisstjórnina um að sitja á svikráðum við þjóðina.

„Fyrir þessu var enginn fótur, ekkert tilefni enda hreinn uppspuni gamals áróðursmeistara,“ skrifar Össur og segir málflutninginn sorglegan og engum boðlegan.

Hann lýkur færslunni á orðum um vináttu sína við Ólaf Ragnar og segist telja sér skylt að gagnrýna hann.

„Vinur er sá er til vamms segir.“