Krefst sýknu í öllum ákæruliðum: „Hún ætlaði aldrei að snúa aftur“

„Það er ekki hægt að slá því föstu að hún hafi með neinum hætti haft aðkomu að andláti dóttur sinnar,“ sagði Ómar Örn Bjarnþórsson verjandi fyrir Héraðsdómi Reykjavíkur í morgun. Hann vildi meina að sök hefði ekki sannast. Þar af leiðandi þyrfti að sýkna hana af öllum kröfum ákæruvaldsins.

Í varakröfu er farið fram á að ef henni sé gerð refsing verði það minniháttarhlutdeild samkvæmt 213. grein, þ.e. að svipta einhvern lífi gegn brýnni beiðni viðkomandi, en það varðar allt að þriggja ára fangelsi. 

Í dag var sjötti og síðasti dagurinn í aðalmeðferð í Edition-málinu eftir að saksóknari og verjandi Ming Ting hafa hvor flutt sitt mál fyrir dómurunum þremur í málinu.

Saksóknari sagðist fyrr í dag fara fram á sextán ára fangelsisdóm yfir Ming.

Í dag er sjötti og að óbreyttu síðasti dagurinn í réttarhöldunum í Edition-málinu eftir að saksóknari og verjandi Ming Ting hafa hvor flutt sitt mál fyrir dómurunum þremur í málinu.

Baksagan er sú að eiginmaðurinn hafði greinst með lífshættulegan nýrnasjúkdóm og átt stutt eftir ólifað og því viljað svipta sig lífi, að sögn Ming. Hún hefur sagst ekki hafa getað lifað án Emerics og ætlað að fylgja honum. Hún vill einnig meina að dóttir sín hafi sjálf viljað fylgja þeim og komist að þeirri niðurstöðu alfarið sjálf. Það hafi því verið um hópsjálfsvíg að ræða.

Ming er ákærð fyrir að bana Catherine, dóttur sinni, í samráði við eiginmann sinn, Emeric, með því að halda henni fastri inni á baði á hótelherbergi, bregða snöru um háls hennar og stinga hana í brjóstkassann tvívegis.

Ómar benti á í málflutningi sínum að hvergi í ákæru kæmi fram hvernig Ming hafi nákvæmlega komið að andláti dóttur sinnar, heldur hafi hún þvert á móti neitað því að hafa gert allt það sem ákæran kveður hana hafa gert. 

„Hins vegar játar hún það að þau hafi öll verið á sama máli um að verknaðurinn skyldi fara fram,“ sagði Ómar. Skipulagningin og framkvæmdin hafi öll verið í höndum Emerics.

Hann benti á að stunguáverkarnir á Ming og Catherine væru svipaðir og gætu bent til þess að þeir hafi verið gerðir af einstaklingi af svipuðum styrk og hæð. Auk þess hafi aðeins fundist DNA af Catherine og Emeric á snörunni sem mun hafa verið beitt.

Því til stuðnings að Catherine hafi í raun viljað svipta sig lífi benti Ómar á það að vinnustaður Catherine, MarketStar, hafi haft samband við lögreglu að fyrra bragði og gefið fram mikilvægar upplýsingar í málinu. Í máli fyrrverandi starfsmanna Catherin hafi komið fram að Catherine hafi verið harðdugleg – en ekki þroskaskert eins og föðursystir hennar lýsti henni –, og að Catherine hafi skilið eftir tuskudýr sem „kveðjugjafir“ á vinnustaðnum, auk þess að hún hafi skilið vinnutölvuna sína og aðgangskort eftir á skrifborðinu.

„Hún ætlaði aldrei að snúa aftur,“ sagði hann um Catherine.

Þá benti hann á að málið væri enn til umfjölunar hjá lögreglu í Frakklandi.

Enn vantaði mörg gögn; mynbandsupptökur úr öryggismyndavélum á Edition væru handónýtar, fjármálaupplýsingar skoti og heilsufarsupplýsingar um Emeric og Catherine vantaði einnig.