Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar 29. júní 2026 08:30 Flestir tengja umræðuna um gervigreind við stór tæknifyrirtæki, alþjóðlegan markað eða framtíð skrifstofustarfa. Mun færri ræða hvað tæknin gæti þýtt fyrir íslensk sveitarfélög. Það er athyglisvert. Því áhrifin gætu orðið mjög mikil. Sveitarfélög standa frammi fyrir vaxandi þrýstingi. Kröfur íbúa aukast. Fjárhagslegt svigrúm er oft takmarkað. Erfitt getur verið að ráða sérfræðinga. Verkefnum fjölgar. Á sama tíma vill almenningur hraðari, einfaldari og persónulegri þjónustu. Margir upplifa nú þegar ákveðið ósamræmi. Fólk getur fengið nær tafarlaus svör frá stafrænum þjónustum í einkageiranum en þarf síðan að bíða eftir einföldum upplýsingum eða afgreiðslu hjá opinberum aðilum. Þessi væntingamunur mun aukast hratt á næstu árum. Þar liggur bæði hætta og tækifæri fyrir sveitarfélög. Gervigreind gæti hjálpað sveitarfélögum að bæta þjónustu án þess að stækka stjórnsýsluna í sama hlutfalli. Hún gæti einfaldað samskipti við íbúa, stytt biðtíma, hjálpað starfsfólki að vinna hraðar og gert sérfræðingum kleift að verja meiri tíma í flóknari mál. En það sem gerir þetta sérstaklega áhugavert fyrir Ísland er stærðin okkar. Lítil sveitarfélög hafa oft ekki bolmagn til að byggja upp stór upplýsingatækniteymi eða kaupa dýrar sérlausnir. Nú gætu þau fengið aðgang að getu sem áður var aðeins í boði fyrir stærstu stofnanir heims. Lítum á einfalt dæmi. Í stað þess að starfsfólk eyði stórum hluta dagsins í að svara endurteknum spurningum gæti gervigreind aðstoðað við grunnupplýsingar allan sólarhringinn. Í stað þess að sérfræðingar eyði tíma í að finna upplýsingar í löngum skjölum gætu þeir fengið hraðari samantektir og betri yfirsýn. Í stað þess að fundir dragist vegna skorts á undirbúningi gætu fyrstu greiningar og minnisblöð verið tilbúin á örfáum mínútum. Þetta hljómar einfalt. En áhrifin gætu orðið mikil. Sérstaklega þar sem mörg sveitarfélög glíma við manneklu og aukið álag. En tæknin ein og sér leysir ekki vandann. Stærsta hættan er að sveitarfélög reyni að bæta nýrri tækni ofan á gömul og þung kerfi án þess að endurhugsa vinnulagið sjálft. Þá skapast bara meiri flækja. Gervigreind neyðir stofnanir til að spyrja grundvallarspurninga. Af hverju er þetta ferli svona flókið? Af hverju þarf íbúi að fylla út sömu upplýsingar aftur og aftur? Af hverju tekur þessi ákvörðun svona langan tíma? Hvaða vinna skapar raunverulegt virði fyrir samfélagið? Þetta eru ekki tæknispurningar. Þetta eru leiðtogaspurningar. Sveitarfélög sem ná árangri verða líklega ekki þau sem kaupa flest kerfin heldur þau sem þora að einfalda starfsemi sína og byggja upp menningu sem lærir hratt. Það þarf líka að ræða mannlega þáttinn af hreinskilni.Margir starfsmenn óttast að gervigreind þýði niðurskurð eða minna virði fyrir þeirra störf. Ef stjórnendur ræða breytingarnar ekki opinskátt skapast auðveldlega tortryggni. Raunverulegt tækifæri sveitarfélaga liggur hins vegar líklega annars staðar. Að losa fólk undan endurteknum verkefnum svo það geti varið meiri tíma í mannleg samskipti, lausn flókinna mála og þjónustu sem raunverulega skiptir íbúa máli. Því þrátt fyrir allar tæknibreytingarnar vilja íbúar enn upplifa að einhver hlusti á þá. Að einhver skilji aðstæður þeirra. Að einhver beri ábyrgð. Þar mun mannlegi þátturinn halda áfram að skipta máli. Kannski er það stærsta tækifærið fyrir sveitarfélög á tímum gervigreindar. Ekki að verða tæknilegri. Heldur að nota tæknina til að verða mannlegri. Höfundur er ráðgjafi á sviði gervigreindar og höfundur bókarinnar The AI Fluent Leader. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Gísli Rafn Ólafsson Mest lesið Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson skrifar Skoðun Bjórinn sem slapp við suðurferðina Elís Pétur Elísson skrifar Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason skrifar Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason skrifar Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Sjá meira
Flestir tengja umræðuna um gervigreind við stór tæknifyrirtæki, alþjóðlegan markað eða framtíð skrifstofustarfa. Mun færri ræða hvað tæknin gæti þýtt fyrir íslensk sveitarfélög. Það er athyglisvert. Því áhrifin gætu orðið mjög mikil. Sveitarfélög standa frammi fyrir vaxandi þrýstingi. Kröfur íbúa aukast. Fjárhagslegt svigrúm er oft takmarkað. Erfitt getur verið að ráða sérfræðinga. Verkefnum fjölgar. Á sama tíma vill almenningur hraðari, einfaldari og persónulegri þjónustu. Margir upplifa nú þegar ákveðið ósamræmi. Fólk getur fengið nær tafarlaus svör frá stafrænum þjónustum í einkageiranum en þarf síðan að bíða eftir einföldum upplýsingum eða afgreiðslu hjá opinberum aðilum. Þessi væntingamunur mun aukast hratt á næstu árum. Þar liggur bæði hætta og tækifæri fyrir sveitarfélög. Gervigreind gæti hjálpað sveitarfélögum að bæta þjónustu án þess að stækka stjórnsýsluna í sama hlutfalli. Hún gæti einfaldað samskipti við íbúa, stytt biðtíma, hjálpað starfsfólki að vinna hraðar og gert sérfræðingum kleift að verja meiri tíma í flóknari mál. En það sem gerir þetta sérstaklega áhugavert fyrir Ísland er stærðin okkar. Lítil sveitarfélög hafa oft ekki bolmagn til að byggja upp stór upplýsingatækniteymi eða kaupa dýrar sérlausnir. Nú gætu þau fengið aðgang að getu sem áður var aðeins í boði fyrir stærstu stofnanir heims. Lítum á einfalt dæmi. Í stað þess að starfsfólk eyði stórum hluta dagsins í að svara endurteknum spurningum gæti gervigreind aðstoðað við grunnupplýsingar allan sólarhringinn. Í stað þess að sérfræðingar eyði tíma í að finna upplýsingar í löngum skjölum gætu þeir fengið hraðari samantektir og betri yfirsýn. Í stað þess að fundir dragist vegna skorts á undirbúningi gætu fyrstu greiningar og minnisblöð verið tilbúin á örfáum mínútum. Þetta hljómar einfalt. En áhrifin gætu orðið mikil. Sérstaklega þar sem mörg sveitarfélög glíma við manneklu og aukið álag. En tæknin ein og sér leysir ekki vandann. Stærsta hættan er að sveitarfélög reyni að bæta nýrri tækni ofan á gömul og þung kerfi án þess að endurhugsa vinnulagið sjálft. Þá skapast bara meiri flækja. Gervigreind neyðir stofnanir til að spyrja grundvallarspurninga. Af hverju er þetta ferli svona flókið? Af hverju þarf íbúi að fylla út sömu upplýsingar aftur og aftur? Af hverju tekur þessi ákvörðun svona langan tíma? Hvaða vinna skapar raunverulegt virði fyrir samfélagið? Þetta eru ekki tæknispurningar. Þetta eru leiðtogaspurningar. Sveitarfélög sem ná árangri verða líklega ekki þau sem kaupa flest kerfin heldur þau sem þora að einfalda starfsemi sína og byggja upp menningu sem lærir hratt. Það þarf líka að ræða mannlega þáttinn af hreinskilni.Margir starfsmenn óttast að gervigreind þýði niðurskurð eða minna virði fyrir þeirra störf. Ef stjórnendur ræða breytingarnar ekki opinskátt skapast auðveldlega tortryggni. Raunverulegt tækifæri sveitarfélaga liggur hins vegar líklega annars staðar. Að losa fólk undan endurteknum verkefnum svo það geti varið meiri tíma í mannleg samskipti, lausn flókinna mála og þjónustu sem raunverulega skiptir íbúa máli. Því þrátt fyrir allar tæknibreytingarnar vilja íbúar enn upplifa að einhver hlusti á þá. Að einhver skilji aðstæður þeirra. Að einhver beri ábyrgð. Þar mun mannlegi þátturinn halda áfram að skipta máli. Kannski er það stærsta tækifærið fyrir sveitarfélög á tímum gervigreindar. Ekki að verða tæknilegri. Heldur að nota tæknina til að verða mannlegri. Höfundur er ráðgjafi á sviði gervigreindar og höfundur bókarinnar The AI Fluent Leader.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar