Skrölt á gömlum Land Cruiser í þjóðaratkvæðagreiðslu Bjarki Fjalar Guðjónsson skrifar 30. apríl 2026 07:32 Um daginn sá ég svona líka álitlega bifreið á bílasölu! Land Cruiser 100 sem var næstum jafn gamall og ég. Sem sérlegur áhugamaður um úr sér gengna jálka var ég vitaskuld hugfanginn. Mig hafði enda dreymt um ákkúrat svona drossíu í mörg ár. Verðið var sanngjarnt og þótt hann væri ekki fullkominn var hann bara skrambi góður. Allttént skömminni skárri en að fara ferða minna á tveimur jafnfljótum. En síðan fór ég að spá. Hvað ef hann lekur olíu? Kannski var fyrri eigandi að fúska með ryðbætingar? Hugsanlega er kaupsamningurinn bara alls ekki álitlegur? Mögulega vilja bílasalarnir féfletta mig og hýrudraga? Hvað ef fjármögnunin steypir mér í skuldafen? Síðan eru það blessaðar tryggingarnar! Þessar spurningar hvíldu þungt á mér. Raunar svo þungt að ég ákvað fyrir rest að vera ekkert að hafa fyrir því að mæta á staðinn til þess eins að verða fyrir vonbrigðum. Þarna var ég með draumabifreiðina í höndunum og í dauðafæri á að eignast hana. Fordómar mínir og bölspár urðu hins vegar til þess að ég lét einstakt tækifæri renna mér úr greipum. Ekki er þar með sagt að ég hefði endilega keypt blessaðan skrjóðinn, en að minnsta kosti hefði ég getað tekið upplýsta ákvörðun. Þann 29. ágúst næstkomandi fær þjóðin tækifæri til að taka skynsamlegri ákvörðun en ég. Við fáum einstakt tækifæri til að kjósa um að fara í viðræður - sjá samning. Síðan getum við tekið afstöðu til hans og sagt já eða nei í síðari þjóðaratkvæðagreiðslu um aðild. Við erum að kjósa um viðræður - ekki aðild. . Það er ekki verið að selja landið, eins og segir í stórverki þjóðarskáldsins. Ekki stendur til að afsala fullveldinu til Brussel. Enginn hefur áhuga á að varpa sjálfstæðinu fyrir róða. Það er enda ekki þetta sem skal kjósa um, heldur fær fólkið í landinu einstakt tækifæri til að veita stjórnvöldum pólitískt umboð til að semja fyrir okkar hönd. Svo skoðum við samninginn og gerum upp hug okkar út frá því sem í honum stendur. Ég mun segja já 29. ágúst. Öðru vísi get ég ekki tekið upplýsta ákvörðun um aðild. “Nei” er glatað tækifæri. Tækifæri sem kemur ekki aftur. Höfundur situr í stjórn og málefnaráði Viðreisnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Viðreisn Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson Skoðun Skoðun Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Milljón hugmyndir, hundrað tímamót Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Fjórða valdið? En það ert þú! Þorsteinn J. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson skrifar Skoðun Hvers eiga börnin að gjalda? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson skrifar Skoðun Þegar öll hafa svörin skiptir hugsunin mestu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason skrifar Skoðun Þýsklendingar á meðal vor Darri Eyþórsson skrifar Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Sjá meira
Um daginn sá ég svona líka álitlega bifreið á bílasölu! Land Cruiser 100 sem var næstum jafn gamall og ég. Sem sérlegur áhugamaður um úr sér gengna jálka var ég vitaskuld hugfanginn. Mig hafði enda dreymt um ákkúrat svona drossíu í mörg ár. Verðið var sanngjarnt og þótt hann væri ekki fullkominn var hann bara skrambi góður. Allttént skömminni skárri en að fara ferða minna á tveimur jafnfljótum. En síðan fór ég að spá. Hvað ef hann lekur olíu? Kannski var fyrri eigandi að fúska með ryðbætingar? Hugsanlega er kaupsamningurinn bara alls ekki álitlegur? Mögulega vilja bílasalarnir féfletta mig og hýrudraga? Hvað ef fjármögnunin steypir mér í skuldafen? Síðan eru það blessaðar tryggingarnar! Þessar spurningar hvíldu þungt á mér. Raunar svo þungt að ég ákvað fyrir rest að vera ekkert að hafa fyrir því að mæta á staðinn til þess eins að verða fyrir vonbrigðum. Þarna var ég með draumabifreiðina í höndunum og í dauðafæri á að eignast hana. Fordómar mínir og bölspár urðu hins vegar til þess að ég lét einstakt tækifæri renna mér úr greipum. Ekki er þar með sagt að ég hefði endilega keypt blessaðan skrjóðinn, en að minnsta kosti hefði ég getað tekið upplýsta ákvörðun. Þann 29. ágúst næstkomandi fær þjóðin tækifæri til að taka skynsamlegri ákvörðun en ég. Við fáum einstakt tækifæri til að kjósa um að fara í viðræður - sjá samning. Síðan getum við tekið afstöðu til hans og sagt já eða nei í síðari þjóðaratkvæðagreiðslu um aðild. Við erum að kjósa um viðræður - ekki aðild. . Það er ekki verið að selja landið, eins og segir í stórverki þjóðarskáldsins. Ekki stendur til að afsala fullveldinu til Brussel. Enginn hefur áhuga á að varpa sjálfstæðinu fyrir róða. Það er enda ekki þetta sem skal kjósa um, heldur fær fólkið í landinu einstakt tækifæri til að veita stjórnvöldum pólitískt umboð til að semja fyrir okkar hönd. Svo skoðum við samninginn og gerum upp hug okkar út frá því sem í honum stendur. Ég mun segja já 29. ágúst. Öðru vísi get ég ekki tekið upplýsta ákvörðun um aðild. “Nei” er glatað tækifæri. Tækifæri sem kemur ekki aftur. Höfundur situr í stjórn og málefnaráði Viðreisnar.
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar