Börn á biðlista eftir að komast á biðlista Auður Gunnarsdóttir skrifar 29. apríl 2026 08:34 Liðveisla barna með fjölþættan vanda er ein af mikilvægustu stoðþjónustu sem sveitarfélög bera ábyrgð á. Fyrir þessi börn og fjölskyldur þeirra getur réttur stuðningur skipt sköpum. Liðveisla er ekki lúxus. Hún er grunnstoð í því að tryggja að börn fái tækifæri til að taka þátt í samfélaginu, mynda tengsl og byggja upp færni til framtíðar. Fyrir fjölskyldur er hún oft lykillinn að því að daglegt líf gangi upp. Biðlistar í þessum málaflokki eiga ekki að vera til. Þeir bitna alltaf harðast á þeim sem standa höllum fæti. Og þegar sveitarfélag sættir sig við biðlista í svona þjónustu er það í raun að sætta sig við ójöfnuð. Ný tegund biðlista í boði bæjarstjóra Það er þess vegna með öllu ótækt að sveitarfélag eins og Kópavogur, sem á tyllidögum gefur sig út fyrir að vera barnvænt sveitarfélag, skuli ekki bera meiri virðingu fyrir þessari mikilvægu þjónustu en raun ber vitni. Í tíð núverandi meirihluta í Kópavogi hefur nefnilega verið tekin upp ný tegund af biðlista fyrir börn sem eiga rétt á stoðþjónustu. Þegar þau loksins losna af hinum eiginlega biðlista og starfsmaður tilbúinn er foreldrum þeirra tjáð að nú taki við annarbiðlisti – biðlisti eftir fjármagni! Þetta er svo fullkomlega galin nálgun að það tekur engu tali. En sennilega er það þetta sem oddviti Sjálfstæðisflokksins í Kópavogi á við þegar hún segist elska töflureikniforritið sitt. Biðlistar kosta líka peninga - foreldranna Nú væri auðvitað freistandi að segja að þetta sé allt spurning um forgangsröðun. En í tilfelli meirihlutans í Kópavogi er þetta fyrst og fremst spurning um virðingu. Eða öllu heldur skort á henni. Skortur á raunverulegum skilningi á aðstöðu þeirra sem bíða og bíða, án þess að hafa hugmynd um hvað er langt í land. Hvað er langt í einhverja mynd af eðlilegu lífi með barn sem fullorðnast á meðan það bíður eftir þjónustu sem það á rétt á. Þessu verðum við að breyta. Kópavogur á að vera sveitafélag sem stendur með börnum en ekki sveitarfélag sem setur börn sem eiga rétt á stoðþjónustu á biðlista sem tekur við af öðrum biðlista. Af því Excel skjalið segir það. Höfundur er amma og í 16. sæti á lista Viðreisnar í Kópavogi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Viðreisn Kópavogur Málefni fatlaðs fólks Mest lesið Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson Skoðun Skoðun Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Milljón hugmyndir, hundrað tímamót Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Fjórða valdið? En það ert þú! Þorsteinn J. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson skrifar Skoðun Hvers eiga börnin að gjalda? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson skrifar Skoðun Þegar öll hafa svörin skiptir hugsunin mestu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason skrifar Skoðun Þýsklendingar á meðal vor Darri Eyþórsson skrifar Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Sjá meira
Liðveisla barna með fjölþættan vanda er ein af mikilvægustu stoðþjónustu sem sveitarfélög bera ábyrgð á. Fyrir þessi börn og fjölskyldur þeirra getur réttur stuðningur skipt sköpum. Liðveisla er ekki lúxus. Hún er grunnstoð í því að tryggja að börn fái tækifæri til að taka þátt í samfélaginu, mynda tengsl og byggja upp færni til framtíðar. Fyrir fjölskyldur er hún oft lykillinn að því að daglegt líf gangi upp. Biðlistar í þessum málaflokki eiga ekki að vera til. Þeir bitna alltaf harðast á þeim sem standa höllum fæti. Og þegar sveitarfélag sættir sig við biðlista í svona þjónustu er það í raun að sætta sig við ójöfnuð. Ný tegund biðlista í boði bæjarstjóra Það er þess vegna með öllu ótækt að sveitarfélag eins og Kópavogur, sem á tyllidögum gefur sig út fyrir að vera barnvænt sveitarfélag, skuli ekki bera meiri virðingu fyrir þessari mikilvægu þjónustu en raun ber vitni. Í tíð núverandi meirihluta í Kópavogi hefur nefnilega verið tekin upp ný tegund af biðlista fyrir börn sem eiga rétt á stoðþjónustu. Þegar þau loksins losna af hinum eiginlega biðlista og starfsmaður tilbúinn er foreldrum þeirra tjáð að nú taki við annarbiðlisti – biðlisti eftir fjármagni! Þetta er svo fullkomlega galin nálgun að það tekur engu tali. En sennilega er það þetta sem oddviti Sjálfstæðisflokksins í Kópavogi á við þegar hún segist elska töflureikniforritið sitt. Biðlistar kosta líka peninga - foreldranna Nú væri auðvitað freistandi að segja að þetta sé allt spurning um forgangsröðun. En í tilfelli meirihlutans í Kópavogi er þetta fyrst og fremst spurning um virðingu. Eða öllu heldur skort á henni. Skortur á raunverulegum skilningi á aðstöðu þeirra sem bíða og bíða, án þess að hafa hugmynd um hvað er langt í land. Hvað er langt í einhverja mynd af eðlilegu lífi með barn sem fullorðnast á meðan það bíður eftir þjónustu sem það á rétt á. Þessu verðum við að breyta. Kópavogur á að vera sveitafélag sem stendur með börnum en ekki sveitarfélag sem setur börn sem eiga rétt á stoðþjónustu á biðlista sem tekur við af öðrum biðlista. Af því Excel skjalið segir það. Höfundur er amma og í 16. sæti á lista Viðreisnar í Kópavogi.
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar