Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir skrifar 5. apríl 2026 15:31 Páskarnir í Ísafjarðarbæ, tími til að hlúa að líkama, sál og samveru Páskarnir eru tími til að hægja á sér, vera með fjölskyldu og vinum og njóta þess sem við höfum hér. Birtan er að koma til baka, fólk kemur saman og bærinn lifnar við. Í hraðskreiðum heimi er samveran ein af dýrmætustu gjöfum sem við getum gefið hvort öðru. Gott sveitarfélag skapar rými fyrir þetta, opnar útivistarslóðir, leiksvæði og viðburði sem sameinast um allar kynslóðir. Við sem búum hérna vitum hvað við höfum. Samfélag þar sem fólk þekkir hvert annað, þar sem við höldum um hvort annað og þar sem við getum treyst á nágrannann. Á þessum páskum var það sérstaklega gaman að sjá hve margt var í boði, hvert kvöld eitthvað að gera fyrir alla fjölskylduna, dagarnir fullir af lífi, skíðum og viðburðum. Þetta er ekki sjálfsagt. Þetta er eitthvað sem við höfum byggt upp saman. Menning sem lífæð Menning er ekki lúxus. Hún er hluti af því að líða vel og vera hluti af samfélagi. Rannsóknir sýna að þátttaka í menningarviðburðum stuðlar að betri andlegri heilsu, eykur tilfinningu fyrir að tilheyra og eflir samábyrgð. Þetta er eitthvað sem þarf að vernda og efla, ekki taka sem gefið. Sjálfboðastarf, hjartað í samfélaginu Skíðavikan og Aldrei fór ég suður ganga ekki upp án fjölda sjálfboðaliða sem gefa af sér tíma og orku, ekki vegna launa heldur vegna ástar á bænum sínum. Þetta er það sem gerir Ísafjarðarbæ sérstakan. Við eigum að þekkja þetta framlag og hlúa að þessari menningu svo hún haldi áfram að þróast. Lýðheilsa byrjar hjá okkur Heilsa okkar tengist beint umhverfinu sem við búum í. Hér í Ísafjarðarbæ geta börnin okkar hlaupið út á morgnana með frelsið í höndunum, við þekkjum nágrannann og vitum að einhver heldur um okkur ef á reynir. Náttúran er rétt fyrir utan dyrnar og kyrrðin gefur okkur andardrátt sem erfitt er að finna annarsstaðar. Þetta er ekki lítið. Þetta er lýðheilsa, bæði líkamleg og andleg, og við eigum að fara vel með það sem við höfum. Takk fyrir páskana fyrir vestan. Höfundur er í 2. sæti Viðreisnar í Ísafjarðarbæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sif Huld Albertsdóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir Skoðun Hvar eru þingmenn NV-kjördæmis? Sigurður Páll Jónsson Skoðun Opið bréf til Húnboga Þórs Árnasonar Margrét Rut Eddudóttir Skoðun Noregur styrkir EES – Ísland verður að fylgja Rögnvaldur Guðmundsson Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson Skoðun Skildi hugmynd Trumps vera “sleggjan” sem allir eru að leita af. Eggert Guðmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Bókasöfnin okkar Hrönn Soffíu Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Skildi hugmynd Trumps vera “sleggjan” sem allir eru að leita af. Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Opið bréf til Húnboga Þórs Árnasonar Margrét Rut Eddudóttir skrifar Skoðun Hvar eru þingmenn NV-kjördæmis? Sigurður Páll Jónsson skrifar Skoðun Noregur styrkir EES – Ísland verður að fylgja Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson skrifar Skoðun Bjórinn sem slapp við suðurferðina Elís Pétur Elísson skrifar Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason skrifar Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason skrifar Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Sjá meira
Páskarnir í Ísafjarðarbæ, tími til að hlúa að líkama, sál og samveru Páskarnir eru tími til að hægja á sér, vera með fjölskyldu og vinum og njóta þess sem við höfum hér. Birtan er að koma til baka, fólk kemur saman og bærinn lifnar við. Í hraðskreiðum heimi er samveran ein af dýrmætustu gjöfum sem við getum gefið hvort öðru. Gott sveitarfélag skapar rými fyrir þetta, opnar útivistarslóðir, leiksvæði og viðburði sem sameinast um allar kynslóðir. Við sem búum hérna vitum hvað við höfum. Samfélag þar sem fólk þekkir hvert annað, þar sem við höldum um hvort annað og þar sem við getum treyst á nágrannann. Á þessum páskum var það sérstaklega gaman að sjá hve margt var í boði, hvert kvöld eitthvað að gera fyrir alla fjölskylduna, dagarnir fullir af lífi, skíðum og viðburðum. Þetta er ekki sjálfsagt. Þetta er eitthvað sem við höfum byggt upp saman. Menning sem lífæð Menning er ekki lúxus. Hún er hluti af því að líða vel og vera hluti af samfélagi. Rannsóknir sýna að þátttaka í menningarviðburðum stuðlar að betri andlegri heilsu, eykur tilfinningu fyrir að tilheyra og eflir samábyrgð. Þetta er eitthvað sem þarf að vernda og efla, ekki taka sem gefið. Sjálfboðastarf, hjartað í samfélaginu Skíðavikan og Aldrei fór ég suður ganga ekki upp án fjölda sjálfboðaliða sem gefa af sér tíma og orku, ekki vegna launa heldur vegna ástar á bænum sínum. Þetta er það sem gerir Ísafjarðarbæ sérstakan. Við eigum að þekkja þetta framlag og hlúa að þessari menningu svo hún haldi áfram að þróast. Lýðheilsa byrjar hjá okkur Heilsa okkar tengist beint umhverfinu sem við búum í. Hér í Ísafjarðarbæ geta börnin okkar hlaupið út á morgnana með frelsið í höndunum, við þekkjum nágrannann og vitum að einhver heldur um okkur ef á reynir. Náttúran er rétt fyrir utan dyrnar og kyrrðin gefur okkur andardrátt sem erfitt er að finna annarsstaðar. Þetta er ekki lítið. Þetta er lýðheilsa, bæði líkamleg og andleg, og við eigum að fara vel með það sem við höfum. Takk fyrir páskana fyrir vestan. Höfundur er í 2. sæti Viðreisnar í Ísafjarðarbæ.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar