Uppbygging Hveragerðis og þróun innviða Birgitta Ragnarsdóttir skrifar 26. mars 2026 15:31 Þegar ég og maðurinn minn tókum þá ákvörðun að flytja í Hveragerði kom það á óvart hjá okkar nánustu. Staðan á fasteignamarkaðinum var einfaldlega þannig að fjögurra manna fjölskylda átti erfitt með að standast greiðslumat fyrir fasteign á höfuðborgarsvæðinu. Við leituðum því nýrra leiða og fundum framtíðarheimili í Hveragerði. Sjálf er ég að mestu alin upp í Vesturbæ Reykjavíkur og maðurinn minn í Seljahverfinu í Breiðholti. Bæði höfum við þó alltaf sótt í útiveru, ég í hestamennsku og hann í jeppaferðir. Það heillaði okkur því strax að vera svona nálægt náttúrunni, með fjöllin, dalina og kyrrðina innan seilingar. Eitt af því sem við heyrðum oft áður en við fluttum austur fyrir fjall var spurningin: „Verður ekki erfitt að vera svona langt frá baklandinu?“ En reynslan hefur verið þveröfug því í Hveragerði eignuðumst við okkar eigið bakland. Hér er öflugt samfélag fólks sem margt hvert hefur flust hingað ekki alls fyrir löngu og margir sækja vinnu út fyrir bæinn. Það hefur skapað einstaka samkennd, félagsleg tengsl og bakland þar sem vel er tekið á móti nýjum íbúum. Ég hefði ekki trúað því að á fullorðinsárum myndi ég kynnast fólki sem yrðu mínir nánustu vinir, eða að félagslíf mitt gæti orðið jafn ríkt og raun ber vitni. Það er eitthvað sérstakt við lífið í litlu samfélagi þar sem fólk fylgist hvert með öðru og veitir alltaf stuðning þegar á þarf að halda. Lífsgæðin sem fylgja því að búa í Hveragerði eru ómetanleg. Hér er minna álag, minni umferð og meiri tími fyrir allt það helsta sem skiptir máli í lífinu. En þessi lífsgæði eru ekki sjálfgefin – þau byggjast á því að við tökum meðvitaðar ákvarðanir um það hvernig við viljum sjá bæinn okkar þróast. Uppbygging þarf að vera í takt við þróun innviða Hveragerði hefur vaxið hratt á undanförnum árum og mun væntanlega gera það áfram. Sá vöxtur getur skapað ýmis tækifæri en aðeins ef við stöndum rétt að málum. Það skiptir sköpum að uppbygging sé alltaf í takt við þróun innviða. Grunnskólar, leikskólar, velferðar- og heilbrigðisþjónusta, samgöngumannvirki og aðstaða til íþrótta og tómstunda þurfa að haldast í hendur við fjölgun íbúa. Annars er hætt við að grafið verði undan þeim lífsgæðum sem hafa laðað fólk til bæjarins. Á sama tíma megum við aldrei missa sjónar á því sem gerir Hveragerði að fyrirmyndarsamfélagi þar sem fólki finnst gott að búa. Náttúruperlur allt í kring eru ekki aðeins sjálfsagður bakgrunnur, sem umvefur okkur íbúa, heldur mikilvægur hluti af sjálfsmynd bæjarfélagsins. Gönguleiðirnar, gróðurinn, jarðhitinn og nálægðin við ósnortna náttúru eru verðmæti sem ekki er auðveldlega hægt að endurskapa ef þau tapast. Þess vegna þarf allt skipulag og uppbygging í bænum að taka mið af verndun á þeim ómetanlegu náttúruperlum sem höfum svo greiðan aðgang að, ekki aðeins til skamms tíma heldur fyrir komandi kynslóðir. Við megum aldrei fórna því sem skiptir máli þegar ákvarðanir eru teknar í uppbyggingu og skipulagsmálum Hveragerðis. Er tilbúin að leggja mitt af mörkum Það sem fram hefur komið hér að framan er einmitt ástæða þess að ég hef ákveðið að bjóða mig fram fyrir S-listann í sveitarstjórnarkosningunum 16. maí næstkomandi. Ég er tilbúin að leggja mitt af mörkum til að tryggja að uppbygging Hveragerðis verði alltaf á skynsamlegum nótum. Það er best gert með því að setja mikilvæga innviði í forgang og hlúa stöðugt að náttúrunni sem gerir bæinn okkar svo einstakan. Ég vil vinna að því að Hveragerði verði áfram fallegur og vinalegur bær þar sem íbúar á öllum aldri geta átt gott líf. Höfundur er oddviti S-listans í Hveragerði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Hveragerði Mest lesið Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson Skoðun Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir Skoðun Var Stonehenge sláturhús? Ása Hlín Benediktsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Farsælt ferðalag fólks og fisks Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Orkan í ólgusjó efnahagsmála Tinna Traustadóttir skrifar Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Loksins get ég notið þess að vera heima Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Sama fötlun en ólík réttindi - Aldurinn ræður úrslitum - Ásta Ólafsdóttir skrifar Skoðun Umskiptingar Flokks fólksins á Alþingi Júlíus Valsson skrifar Skoðun Okkar fé í Heimum Bergur Hauksson skrifar Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir skrifar Skoðun Er alveg sama hvað Ísland er dýrt? Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Krossinn er ekki matseðill Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Við mælum hávaða en mælum við óskýrleikann? Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Skoðun Hvað gerist í síðari hálfleik? Lovísa Oktovía Eyvindsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson skrifar Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson skrifar Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Arfurinn og réttur ríkisins til skattheimtu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Undir sömu stjörnu – ópera fyrir alla þjóðina Sævar Þór Halldórsson skrifar Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Ísland á ekki að verða land gjaldhliða Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Fokk, ég er með ristilkrabbamein! Matthías Freyr Matthíasson skrifar Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson skrifar Skoðun Samfélagsbanki: Opið bréf til ríkisstjórnarinnar Guðmundur D. Haraldsson,Sævar Finnbogason skrifar Skoðun Var Stonehenge sláturhús? Ása Hlín Benediktsdóttir skrifar Skoðun Það er alltaf til fé fyrir næstu framkvæmd—Hvenær ætlum við að læra? Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Landsréttur gefur út óútfylltan tékka fyrir hvers kyns ofbeldi Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir skrifar Sjá meira
Þegar ég og maðurinn minn tókum þá ákvörðun að flytja í Hveragerði kom það á óvart hjá okkar nánustu. Staðan á fasteignamarkaðinum var einfaldlega þannig að fjögurra manna fjölskylda átti erfitt með að standast greiðslumat fyrir fasteign á höfuðborgarsvæðinu. Við leituðum því nýrra leiða og fundum framtíðarheimili í Hveragerði. Sjálf er ég að mestu alin upp í Vesturbæ Reykjavíkur og maðurinn minn í Seljahverfinu í Breiðholti. Bæði höfum við þó alltaf sótt í útiveru, ég í hestamennsku og hann í jeppaferðir. Það heillaði okkur því strax að vera svona nálægt náttúrunni, með fjöllin, dalina og kyrrðina innan seilingar. Eitt af því sem við heyrðum oft áður en við fluttum austur fyrir fjall var spurningin: „Verður ekki erfitt að vera svona langt frá baklandinu?“ En reynslan hefur verið þveröfug því í Hveragerði eignuðumst við okkar eigið bakland. Hér er öflugt samfélag fólks sem margt hvert hefur flust hingað ekki alls fyrir löngu og margir sækja vinnu út fyrir bæinn. Það hefur skapað einstaka samkennd, félagsleg tengsl og bakland þar sem vel er tekið á móti nýjum íbúum. Ég hefði ekki trúað því að á fullorðinsárum myndi ég kynnast fólki sem yrðu mínir nánustu vinir, eða að félagslíf mitt gæti orðið jafn ríkt og raun ber vitni. Það er eitthvað sérstakt við lífið í litlu samfélagi þar sem fólk fylgist hvert með öðru og veitir alltaf stuðning þegar á þarf að halda. Lífsgæðin sem fylgja því að búa í Hveragerði eru ómetanleg. Hér er minna álag, minni umferð og meiri tími fyrir allt það helsta sem skiptir máli í lífinu. En þessi lífsgæði eru ekki sjálfgefin – þau byggjast á því að við tökum meðvitaðar ákvarðanir um það hvernig við viljum sjá bæinn okkar þróast. Uppbygging þarf að vera í takt við þróun innviða Hveragerði hefur vaxið hratt á undanförnum árum og mun væntanlega gera það áfram. Sá vöxtur getur skapað ýmis tækifæri en aðeins ef við stöndum rétt að málum. Það skiptir sköpum að uppbygging sé alltaf í takt við þróun innviða. Grunnskólar, leikskólar, velferðar- og heilbrigðisþjónusta, samgöngumannvirki og aðstaða til íþrótta og tómstunda þurfa að haldast í hendur við fjölgun íbúa. Annars er hætt við að grafið verði undan þeim lífsgæðum sem hafa laðað fólk til bæjarins. Á sama tíma megum við aldrei missa sjónar á því sem gerir Hveragerði að fyrirmyndarsamfélagi þar sem fólki finnst gott að búa. Náttúruperlur allt í kring eru ekki aðeins sjálfsagður bakgrunnur, sem umvefur okkur íbúa, heldur mikilvægur hluti af sjálfsmynd bæjarfélagsins. Gönguleiðirnar, gróðurinn, jarðhitinn og nálægðin við ósnortna náttúru eru verðmæti sem ekki er auðveldlega hægt að endurskapa ef þau tapast. Þess vegna þarf allt skipulag og uppbygging í bænum að taka mið af verndun á þeim ómetanlegu náttúruperlum sem höfum svo greiðan aðgang að, ekki aðeins til skamms tíma heldur fyrir komandi kynslóðir. Við megum aldrei fórna því sem skiptir máli þegar ákvarðanir eru teknar í uppbyggingu og skipulagsmálum Hveragerðis. Er tilbúin að leggja mitt af mörkum Það sem fram hefur komið hér að framan er einmitt ástæða þess að ég hef ákveðið að bjóða mig fram fyrir S-listann í sveitarstjórnarkosningunum 16. maí næstkomandi. Ég er tilbúin að leggja mitt af mörkum til að tryggja að uppbygging Hveragerðis verði alltaf á skynsamlegum nótum. Það er best gert með því að setja mikilvæga innviði í forgang og hlúa stöðugt að náttúrunni sem gerir bæinn okkar svo einstakan. Ég vil vinna að því að Hveragerði verði áfram fallegur og vinalegur bær þar sem íbúar á öllum aldri geta átt gott líf. Höfundur er oddviti S-listans í Hveragerði.
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Samfélagsbanki: Opið bréf til ríkisstjórnarinnar Guðmundur D. Haraldsson,Sævar Finnbogason skrifar
Skoðun Landsréttur gefur út óútfylltan tékka fyrir hvers kyns ofbeldi Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir skrifar
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun