Vestmannaeyjar skila milljörðum - en fá hvað í staðinn? Jóhann Ingi Óskarsson skrifar 25. mars 2026 09:45 Það er ákveðin þreyta farin að setjast í umræðuna í Vestmannaeyjum. Ekki vegna þess að við höfum sagt of mikið, heldur vegna þess að við þurfum sífellt að minna á það sama. Við þurfum að minna á að samgöngur eru ekki lúxus. Við þurfum að minna á að innviðir eru ekki aukaatriði. Og við þurfum, enn og aftur, að minna á að Vestmannaeyjar eru hluti af Íslandi, ekki jaðarsvæði sem má gleymast. Samgöngur sem lífæð Skerðingar á ferjusamgöngum og tafir á uppbyggingu Landeyjahafnar þýða einfaldlega eitt: Óöryggi í daglegu lífi. Við erum ekki að tala um þægindi. Við erum að tala um grunnforsendu þess að samfélag geti starfað. Tafir, frestanir og röng forgangsröðun Framkvæmdir dragast. Áætlanir færast til. Forgangurinn er óljós. Og niðurstaðan er skýr: Vestmannaeyjar sitja ekki við sama borð og önnur samfélög. En hér er staðreyndin: við erum að skila Loðnuvertíðin sýndi það enn og aftur. Fyrirtæki í Eyjum skapa verðmæti sem skila sér beint inn í íslenskt hagkerfi. Þetta eru tekjur, störf og gjaldeyri fyrir landið allt. En það stoppar ekki þar. Framtíðartekjurnar eru að verða til Í Vestmannaeyjum er að byggjast upp fiskeldi sem mun skila umtalsverðum útflutningstekjum á komandi árum. Þetta er hluti af einni hraðast vaxandi atvinnugrein landsins. Með öðrum orðum: Við erum ekki bara að skila í dag, heldur líka á morgun. Það er líka trú á Eyjunum Á sama tíma og ríkið dregur lappirnar er annað að gerast. Nýir og öflugir aðilar hafa bæst í hluthafahóp Eyjaganga og styrkt undirbúning verkefnisins verulega. Það er ekki gert af tilviljun. Fjárfestar setja ekki fjármagn í verkefni nema þeir sjái raunveruleg tækifæri. Þeir sjá það sem við vitum: Að Vestmannaeyjar eru samfélag með mikla möguleika. Og hvað fáum við á móti? Á meðan Vestmannaeyjar: skila milljörðum í gegnum sjávarútveg eru að byggja upp nýjan útflutningsiðnað styrkja gjaldeyristekjur þjóðarbúsins og laða að sér fjárfestingu til framtíðar þá fáum við: skerta samgönguáætlun frestaðar framkvæmdir og sífelldar tafir Þetta er ekki jafnvægi. Þetta er einfaldlega ekki sanngjarnt. En hvað ætlum við að gera? Við í Miðflokknum leggjum fram skýra sýn: 1. Samgöngur sem grunninnviðir Full og stöðug fjármögnun Landeyjahafnar og ferjusiglinga. 2. Ríkið taki ábyrgð Innviðir sem standa undir þjóðartekjum eiga að vera fjármagnaðir af ríkinu. 3. Framkvæmdir með skýrum tímamörkum Ekki fleiri frestanir, heldur ábyrgð og eftirfylgni. 4. Verðmætasköpun skili sér heim Samfélag sem skapar verðmæti á að fá sanngjarnan hlut til baka í innviðum. Stóra myndin Vestmannaeyjar eru ekki jaðar. Við erum: ein af lykilstoðum sjávarútvegs hluti af ört vaxandi fiskeldisiðnaði samfélag sem er að byggja upp framtíðartekjur fyrir Ísland og staður þar sem fjárfestar sjá framtíð Þetta er ekki kostnaður. Þetta er fjárfesting. Spurningin er einföld Við erum ekki að biðja um forréttindi. Við erum að krefjast sanngirni. Ef Vestmannaeyjar geta: skapað verðmæti í dag byggt upp tekjur morgundagsins og laðað að sér fjárfestingu þá er lágmark að innviðirnir fylgi með. Eyjarnar skila - ríkið þarf að standa við sitt. Höfundur er formaður Miðflokksins í Vestmannaeyjum Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Vestmannaeyjar Miðflokkurinn Mest lesið Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson Skoðun Skildi hugmynd Trumps vera “sleggjan” sem allir eru að leita af. Eggert Guðmundsson Skoðun Bókasöfnin okkar Hrönn Soffíu Björgvinsdóttir Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson Skoðun Skoðun Skoðun Bókasöfnin okkar Hrönn Soffíu Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Skildi hugmynd Trumps vera “sleggjan” sem allir eru að leita af. Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Opið bréf til Húnboga Þórs Árnasonar Margrét Rut Eddudóttir skrifar Skoðun Hvar eru þingmenn NV-kjördæmis? Sigurður Páll Jónsson skrifar Skoðun Noregur styrkir EES – Ísland verður að fylgja Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson skrifar Skoðun Bjórinn sem slapp við suðurferðina Elís Pétur Elísson skrifar Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason skrifar Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason skrifar Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Sjá meira
Það er ákveðin þreyta farin að setjast í umræðuna í Vestmannaeyjum. Ekki vegna þess að við höfum sagt of mikið, heldur vegna þess að við þurfum sífellt að minna á það sama. Við þurfum að minna á að samgöngur eru ekki lúxus. Við þurfum að minna á að innviðir eru ekki aukaatriði. Og við þurfum, enn og aftur, að minna á að Vestmannaeyjar eru hluti af Íslandi, ekki jaðarsvæði sem má gleymast. Samgöngur sem lífæð Skerðingar á ferjusamgöngum og tafir á uppbyggingu Landeyjahafnar þýða einfaldlega eitt: Óöryggi í daglegu lífi. Við erum ekki að tala um þægindi. Við erum að tala um grunnforsendu þess að samfélag geti starfað. Tafir, frestanir og röng forgangsröðun Framkvæmdir dragast. Áætlanir færast til. Forgangurinn er óljós. Og niðurstaðan er skýr: Vestmannaeyjar sitja ekki við sama borð og önnur samfélög. En hér er staðreyndin: við erum að skila Loðnuvertíðin sýndi það enn og aftur. Fyrirtæki í Eyjum skapa verðmæti sem skila sér beint inn í íslenskt hagkerfi. Þetta eru tekjur, störf og gjaldeyri fyrir landið allt. En það stoppar ekki þar. Framtíðartekjurnar eru að verða til Í Vestmannaeyjum er að byggjast upp fiskeldi sem mun skila umtalsverðum útflutningstekjum á komandi árum. Þetta er hluti af einni hraðast vaxandi atvinnugrein landsins. Með öðrum orðum: Við erum ekki bara að skila í dag, heldur líka á morgun. Það er líka trú á Eyjunum Á sama tíma og ríkið dregur lappirnar er annað að gerast. Nýir og öflugir aðilar hafa bæst í hluthafahóp Eyjaganga og styrkt undirbúning verkefnisins verulega. Það er ekki gert af tilviljun. Fjárfestar setja ekki fjármagn í verkefni nema þeir sjái raunveruleg tækifæri. Þeir sjá það sem við vitum: Að Vestmannaeyjar eru samfélag með mikla möguleika. Og hvað fáum við á móti? Á meðan Vestmannaeyjar: skila milljörðum í gegnum sjávarútveg eru að byggja upp nýjan útflutningsiðnað styrkja gjaldeyristekjur þjóðarbúsins og laða að sér fjárfestingu til framtíðar þá fáum við: skerta samgönguáætlun frestaðar framkvæmdir og sífelldar tafir Þetta er ekki jafnvægi. Þetta er einfaldlega ekki sanngjarnt. En hvað ætlum við að gera? Við í Miðflokknum leggjum fram skýra sýn: 1. Samgöngur sem grunninnviðir Full og stöðug fjármögnun Landeyjahafnar og ferjusiglinga. 2. Ríkið taki ábyrgð Innviðir sem standa undir þjóðartekjum eiga að vera fjármagnaðir af ríkinu. 3. Framkvæmdir með skýrum tímamörkum Ekki fleiri frestanir, heldur ábyrgð og eftirfylgni. 4. Verðmætasköpun skili sér heim Samfélag sem skapar verðmæti á að fá sanngjarnan hlut til baka í innviðum. Stóra myndin Vestmannaeyjar eru ekki jaðar. Við erum: ein af lykilstoðum sjávarútvegs hluti af ört vaxandi fiskeldisiðnaði samfélag sem er að byggja upp framtíðartekjur fyrir Ísland og staður þar sem fjárfestar sjá framtíð Þetta er ekki kostnaður. Þetta er fjárfesting. Spurningin er einföld Við erum ekki að biðja um forréttindi. Við erum að krefjast sanngirni. Ef Vestmannaeyjar geta: skapað verðmæti í dag byggt upp tekjur morgundagsins og laðað að sér fjárfestingu þá er lágmark að innviðirnir fylgi með. Eyjarnar skila - ríkið þarf að standa við sitt. Höfundur er formaður Miðflokksins í Vestmannaeyjum
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar