Orkuveita Reykjavíkur – gerum betur Helgi Áss Grétarsson skrifar 19. mars 2026 06:20 Miðflokkurinn vill tryggja ábyrga stjórn á fjármálum Reykjavíkurborgar svo að hægt sé að bæta grunnþjónustu við fólk og fyrirtæki. Það er orðið tímabært að minnka gullhúðun stjórnsýslunnar og einbeita sér að kjarnastarfsemi borgarinnar. Forgangsröðun í rekstrinum er hér lykilatriði. Það á einnig við um rekstur Orkuveitu Reykjavíkur og dótturfyrirtækja þess. Hækkanir gjalda á almenning Á yfirstandandi kjörtímabili hafa dótturfélög Orkuveitu Reykjavíkur hækkað álögur á viðskiptavini sína, hvort sem það eru heimili eða fyrirtæki. Hækkunin nemur tugum prósenta en í fjölmiðlum fyrir skömmu var fjallað um hækkun hitaveitureikninga Veitna, dótturfélags Orkuveitunnar. Arðgreiðslur í borgarhítina Mælt á verðlagi hvers árs hefur Orkuveitan greitt rúmlega 30 milljarða króna í arð í aðalsjóð Reykjavíkurborgar á árunum 2017-2025. Þessa fjárhæð hefði verið hægt að nota til að greiða niður skuldir fyrirtækisins eða lækka gjaldskrá fyrir viðskiptavini fyrirtækisins. Þess í stað fóru fjármunirnir í að standa straum af stöðugt vaxandi útgjöldum borgarhítarinnar, það er, þess hluta borgarsjóðs sem á að standa undir hefðbundnum verkefnum sveitarfélagsins. Arðgreiðslur Orkuveitunnar hafa fegrað rekstrarniðurstöðu A-hluta borgarsjóðs. Fjárfest í gæluverkefnum Háar tekjur Orkuveitusamstæðunnar hafa í gegnum tíðina skapað freistnivanda í að setja peninga fyrirtækisins í ýmis gæluverkefni. Sem dæmi kostuðu höfuðstöðvar fyrirtækisins að Bæjarhálsi stjarnfræðilega háar fjárhæðir. Fyrir nokkrum árum var farið í framkvæmdir til að endurhanna mannvirki og útisvæði við Elliðaárstöð. Þótt sú hönnun hafi fengið viðurkenningar á sviði arktektúrs er ljóst að kostnaðurinn við verkið var hár, sjálfsagt vel yfir einn milljarð króna, sjá t.d. frétt í Morgunblaðinu 6. maí 2023. Rekstur dótturfyrirtækja Orkuveitunnar á borð við Ljósleiðarann og Carbfix er áhættusamur og vart tengdur kjarnastarfsemi fyrirtækisins. Breytinga er þörf Orkuveita Reykjavíkur, sem er 94 prósent í eigu Reykjavíkurborgar, er eins og fjöregg sveitarfélagsins. Margt öflugt fólk starfar í fyrirtækinu og almennt séð hefur rekstrarafkoma fyrirtækisins verið vel viðunandi undanfarin ár. Eigi að síður væri til bóta að einfalda rekstur fyrirtækisins og draga úr rekstraráhættu. Einnig þarf að leita leiða til að lækka álögur á borgarbúa. Breyta þarf núverandi arðgreiðslustefnu félagsins svo að það sé betur í stakk búið til að mæta þörf sinni til að fjárfesta í nauðsynlegum grunninnviðum. Besta leiðin til að tryggja umbreytingu í fjármálastjórn Reykjavíkurborgar, og þar með talið í rekstri Orkuveitu Reykjavíkur, er að Miðflokkurinn fái öflugan stuðning í borgarstjórnarkosningunum hinn 16. maí næstkomandi. Höfundur er fyrsti varaborgarfulltrúi í borgarstjórn Reykjavíkur og frambjóðandi á lista Miðflokksins fyrir komandi borgarstjórnarkosningar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Orkumál Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Reykjavík Helgi Áss Grétarsson Mest lesið Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Skoðun Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Skoðun Stöndum saman um að treysta EES í sessi Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Síbylja í sorginni Sveinn Hjörtur Guðfinnsson skrifar Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Hækkun hjá Heilsu hf. Nota bene! Unnur Hrefna Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson skrifar Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir skrifar Skoðun Fangar eigin hugsana, tilfinninga og skoðana Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir skrifar Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Opið bréf Ásta María H Jensen skrifar Skoðun Sjálfbær rekstur eða niðurgreiddur – hvort er lúxus, Daði? Hilmar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Lok kosninga Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Afnemum verðtrygginguna - skref fyrir skref Lilja Björk Einarsdóttir skrifar Skoðun Forgangsröðun í átök eða efnahagsaðgerðir? Jón Ferdinand Estherarson skrifar Skoðun Ný komugjöld: Aukinn kostnaður sjúklinga, sparnaður ríkisins Gunnlaugur Briem skrifar Sjá meira
Miðflokkurinn vill tryggja ábyrga stjórn á fjármálum Reykjavíkurborgar svo að hægt sé að bæta grunnþjónustu við fólk og fyrirtæki. Það er orðið tímabært að minnka gullhúðun stjórnsýslunnar og einbeita sér að kjarnastarfsemi borgarinnar. Forgangsröðun í rekstrinum er hér lykilatriði. Það á einnig við um rekstur Orkuveitu Reykjavíkur og dótturfyrirtækja þess. Hækkanir gjalda á almenning Á yfirstandandi kjörtímabili hafa dótturfélög Orkuveitu Reykjavíkur hækkað álögur á viðskiptavini sína, hvort sem það eru heimili eða fyrirtæki. Hækkunin nemur tugum prósenta en í fjölmiðlum fyrir skömmu var fjallað um hækkun hitaveitureikninga Veitna, dótturfélags Orkuveitunnar. Arðgreiðslur í borgarhítina Mælt á verðlagi hvers árs hefur Orkuveitan greitt rúmlega 30 milljarða króna í arð í aðalsjóð Reykjavíkurborgar á árunum 2017-2025. Þessa fjárhæð hefði verið hægt að nota til að greiða niður skuldir fyrirtækisins eða lækka gjaldskrá fyrir viðskiptavini fyrirtækisins. Þess í stað fóru fjármunirnir í að standa straum af stöðugt vaxandi útgjöldum borgarhítarinnar, það er, þess hluta borgarsjóðs sem á að standa undir hefðbundnum verkefnum sveitarfélagsins. Arðgreiðslur Orkuveitunnar hafa fegrað rekstrarniðurstöðu A-hluta borgarsjóðs. Fjárfest í gæluverkefnum Háar tekjur Orkuveitusamstæðunnar hafa í gegnum tíðina skapað freistnivanda í að setja peninga fyrirtækisins í ýmis gæluverkefni. Sem dæmi kostuðu höfuðstöðvar fyrirtækisins að Bæjarhálsi stjarnfræðilega háar fjárhæðir. Fyrir nokkrum árum var farið í framkvæmdir til að endurhanna mannvirki og útisvæði við Elliðaárstöð. Þótt sú hönnun hafi fengið viðurkenningar á sviði arktektúrs er ljóst að kostnaðurinn við verkið var hár, sjálfsagt vel yfir einn milljarð króna, sjá t.d. frétt í Morgunblaðinu 6. maí 2023. Rekstur dótturfyrirtækja Orkuveitunnar á borð við Ljósleiðarann og Carbfix er áhættusamur og vart tengdur kjarnastarfsemi fyrirtækisins. Breytinga er þörf Orkuveita Reykjavíkur, sem er 94 prósent í eigu Reykjavíkurborgar, er eins og fjöregg sveitarfélagsins. Margt öflugt fólk starfar í fyrirtækinu og almennt séð hefur rekstrarafkoma fyrirtækisins verið vel viðunandi undanfarin ár. Eigi að síður væri til bóta að einfalda rekstur fyrirtækisins og draga úr rekstraráhættu. Einnig þarf að leita leiða til að lækka álögur á borgarbúa. Breyta þarf núverandi arðgreiðslustefnu félagsins svo að það sé betur í stakk búið til að mæta þörf sinni til að fjárfesta í nauðsynlegum grunninnviðum. Besta leiðin til að tryggja umbreytingu í fjármálastjórn Reykjavíkurborgar, og þar með talið í rekstri Orkuveitu Reykjavíkur, er að Miðflokkurinn fái öflugan stuðning í borgarstjórnarkosningunum hinn 16. maí næstkomandi. Höfundur er fyrsti varaborgarfulltrúi í borgarstjórn Reykjavíkur og frambjóðandi á lista Miðflokksins fyrir komandi borgarstjórnarkosningar.
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar
Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun