Íslenskt rafmagn á alþjóðlegum markaði Tinna Traustadóttir skrifar 2. mars 2026 07:00 Þótt Ísland sé eyja í norðri ferðast afurðir raforkunnar okkar um alla heimsbyggðina. Með íslenskri raforku eru búin til verðmæti sem finnast í bílum á götum Berlínar, í vindmyllum á Norðursjó, í sólarsellum á Spáni og í rafstáli í Japan. Hún er í laxinum í búðarborðum Whole Foods og drífur gervigreindarlausnir. Verðmætin sem hér verða til eru hluti af daglegu lífi fjölda fólks víða um heim. Ástæðan er einföld: Viðskiptavinir Landsvirkjunar eru alþjóðlegir risar. Fjárhagslegur styrkur sumra þeirra jafnast á við heilu ríkin. Landsvirkjun er lítið fyrirtæki í alþjóðlegum samanburði, en við búum yfir eftirsóknarverðri auðlind. Saga Landsvirkjunar og viðskiptavina hennar er samofin saga atvinnuþróunar, verðmætasköpunar og bættra lífskjara. Við höfum vaxið saman og styrkt samkeppnishæfni hvert annars. Uppskerutíminn er fram undan Allt frá stofnun Landsvirkjunar var sýn manna sú að raforkuverðið yrði lágt í upphafi en myndi hækka þegar fram liðu stundir. Sá tími er runninn upp. Arðgreiðslur til íslensku þjóðarinnar vegna áranna 2021-2025 hafa numið samtals um 110 milljörðum króna, þökk sé farsælum endursamningum. Nú er hafið mikilvægasta endursamningaskeið í 60 ára sögu fyrirtækisins en í endursamningum felast bæði tækifæri og áskoranir. Hart er tekist á, enda eru þetta stærstu viðskiptasamningar sem gerðir eru hér á landi. Stærsti hlutinn snýr að Alcoa, sem notar þriðjung allrar raforku okkar. Markmið endursamninga er skýrt: raungera enn meiri verðmæti og fá hærra verð fyrir orkuna, íslensku þjóðinni til hagsbóta. Á ársfundi Landsvirkjunar á morgun, 3. mars, fjalla ég nánar um hvernig við ætlum að sækja fram á þessum krefjandi alþjóðamarkaði. Höfundur er framkvæmdastjóri Sölu og þjónustu hjá Landsvirkjun. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Tinna Traustadóttir Orkumál Landsvirkjun Mest lesið Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir Skoðun Hvers vegna „nei“ er eina rökrétta svarið þann 29. ágúst Eggert Sigurbergsson Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson Skoðun Hvaða kröfur eigum við að gera? Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson Skoðun Skoðun Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Hjarðarbólsoddi Oddur Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna „nei“ er eina rökrétta svarið þann 29. ágúst Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hvaða kröfur eigum við að gera? Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar Skoðun Er kominn tími á „Íslenska landklasann“? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um hvað er hægt að semja? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Sumarið, samveran og samspil taugakerfa Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Þegar peningarnir og pólitíkin mæta nýjum veruleika Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Bíp... bíp... bíp… Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson skrifar Skoðun Dauðans alvara – fölsuð lyf og ólögleg lyfsala Alma D. Möller,Rúna Hauksdóttir skrifar Skoðun Hvað er samfélagsmiðill? Anna Laufey Stefánsdóttir skrifar Skoðun Stöðugleiki í heljargreipum Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson skrifar Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson skrifar Skoðun Eru Íslendingar afglapar í samningatækni? Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Baldur snýr heim á Breiðafjörð Eyjólfur Ármannsson skrifar Skoðun Hver ber ábyrgð þegar allir bera ábyrgð? Snorri Birgisson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru samningaviðræður Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Dagur, bannað að plata! Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Íslenska sumarveðrið dýrmæt auðlind? Gunnar Salvarssson skrifar Skoðun Við þurfum ekki að kaupa gervigreindarfullveldið að utan Hafsteinn Einarsson skrifar Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Ég hélt að ég væri bara óvenju hrætt foreldri Heiðrún V. Ingudóttir skrifar Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar Sjá meira
Þótt Ísland sé eyja í norðri ferðast afurðir raforkunnar okkar um alla heimsbyggðina. Með íslenskri raforku eru búin til verðmæti sem finnast í bílum á götum Berlínar, í vindmyllum á Norðursjó, í sólarsellum á Spáni og í rafstáli í Japan. Hún er í laxinum í búðarborðum Whole Foods og drífur gervigreindarlausnir. Verðmætin sem hér verða til eru hluti af daglegu lífi fjölda fólks víða um heim. Ástæðan er einföld: Viðskiptavinir Landsvirkjunar eru alþjóðlegir risar. Fjárhagslegur styrkur sumra þeirra jafnast á við heilu ríkin. Landsvirkjun er lítið fyrirtæki í alþjóðlegum samanburði, en við búum yfir eftirsóknarverðri auðlind. Saga Landsvirkjunar og viðskiptavina hennar er samofin saga atvinnuþróunar, verðmætasköpunar og bættra lífskjara. Við höfum vaxið saman og styrkt samkeppnishæfni hvert annars. Uppskerutíminn er fram undan Allt frá stofnun Landsvirkjunar var sýn manna sú að raforkuverðið yrði lágt í upphafi en myndi hækka þegar fram liðu stundir. Sá tími er runninn upp. Arðgreiðslur til íslensku þjóðarinnar vegna áranna 2021-2025 hafa numið samtals um 110 milljörðum króna, þökk sé farsælum endursamningum. Nú er hafið mikilvægasta endursamningaskeið í 60 ára sögu fyrirtækisins en í endursamningum felast bæði tækifæri og áskoranir. Hart er tekist á, enda eru þetta stærstu viðskiptasamningar sem gerðir eru hér á landi. Stærsti hlutinn snýr að Alcoa, sem notar þriðjung allrar raforku okkar. Markmið endursamninga er skýrt: raungera enn meiri verðmæti og fá hærra verð fyrir orkuna, íslensku þjóðinni til hagsbóta. Á ársfundi Landsvirkjunar á morgun, 3. mars, fjalla ég nánar um hvernig við ætlum að sækja fram á þessum krefjandi alþjóðamarkaði. Höfundur er framkvæmdastjóri Sölu og þjónustu hjá Landsvirkjun.
Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar
Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar
Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar