Traust, trúverðugleiki og heilindi Hafdís Hrönn Hafsteinsdóttir skrifar 14. febrúar 2026 15:00 Árið 2016 var sögulegt flokksþing Framsóknar haldið þar sem fram fór formannskjör. Þar var Sigurður Ingi Jóhannsson kjörinn formaður flokksins. Nokkuð margar tilraunir höfðu verið gerðar árin á undan til þess að fá mig til að ganga til liðs við flokkinn í nokkur ár þar á undan en alltaf sagði ég nei og hafði mínar ástæður fyrir því. En eftir þetta flokksþing sá ég að kominn var leiðtogi sem ég gat stillt mér á bakvið. Traustur, heiðarlegur, staðfastur en fyrst og fremst var hann bara eins og allir venjulegir landsmenn. Eðlilegur, þóttist aldrei vera neitt annað, hafði sína sannfæringu, stóð fastur með henni sama hvað en var alltaf tilbúinn að hlusta á það sem fólk hafði að segja. Traustur og trúverðugur er það sem ég horfði fyrst til. Síðar fékk ég að kynnast hver formaðurinn var í persónu í gegnum störf mín fyrir flokkinn. Maður sem hafði hjartað á réttum stað og vildi gera samfélaginu gagn. Hann var ekki í þessu til þess að pumpa upp sitt eigið egó eða komast til valda. Það kunni ég mikið að meta í hans fari. Ljóst er að ástæðan fyrir því að ég gekk til liðs við Framsókn, Sigurður Ingi, er að ganga inn í sitt síðasta flokksþing sem formaður eftir ótrúlega og viðburðarríka 10 ára formennsku. Hann hefur byggt upp grasrótastarf víða um land, öðlast traust þjóðarinnar og fólk lítur til hans í leit af skynsamri, hófsamri og sannleikshlaðinni umræðu. Ég mun ávallt vera þakklát Sigurði Inga fyrir hans störf í þágu flokksins sem unnin voru af heilindum og alltaf með hjartað á réttum stað. Það eru því mikil tímamót í mínu pólitíska lífi að leiðtoginn sem ég hef stutt sama hvað, haft óbilandi trú á og er jafnframt ástæðan fyrir því að ég gekk til liðs við flokkinn, sé að hætta. Ég get ekki skrifað grein í fyrsta sinn síðan árið 2024 og ekki nýtt þetta tækifæri til þess að þakka mínum formanni fyrir óeigingjarnt starf í þágu flokksins síðasta áratuginn. Sögulegan áratug að mínu mati. Núna fer fram 38. flokksþing Framsóknar og þar munum við kjósa okkur formann. Formann sem mun leiða flokkinn inn í næstu árin. Forystan sem við munum kjósa okkur um helgina þarf að búa yfir trausti, trúverðugleika og hafa sterka sýn á það hvert flokkurinn ætlar sér. Að vera formaður í stjórnmálaflokki sem staðsetur sig á miðjunni er ekki auðvelt verkefni þar sem meðalhófið og lausnamiðuð samvinnuhugsun á undir högg að sækja í þeirri pólariseringu sem á sér stað í íslensku samfélagi í dag. Það þarf kjark til að bjóða fram krafta sína til að leiða flokk á miðjunni, sem tapaði stórt í síðustu kosningum, tapaði trúverðugleikanum og á undir högg að sækja. Mín trú er sú að það á enginn að vera í pólitík ef það er til að haka í box, styrkja ferilskránna sína eða verða „atvinnupólitíkus.“ Slíkt fyrir mér er fráhrindandi og ekki rétt nálgun á verkefnið. Þú ferð í þessa vegferð því þú hefur hugsjón, brennandi áhuga á samfélaginu og trú á að þú getir gert samfélagið að betri stað fyrir fólkið í landinu. Ég hef starfað með Ingibjörgu Isaksen frá árinu 2021. Við erum ekki alltaf sammála og við höfum oft farið horn í horn en það hef ég lært að meta í hennar fari, því það er það sem þroskar heilbrigða pólitíska umræðu og þroskar sterkan flokk! Ingibjörg hefur að mínu mati, allt það sem sterkur leiðtogi stjórnmálaflokks þarf að búa yfir. Hún fær fólk með sér, er opin, aðgengileg, hlustar og hefur þann eiginleika að þú veist bara að hún hlustar og þú veist að hún hleypur strax með það sem þú bendir henni á að þurfi að laga eða þurfi að bregðast við. Hún bregður aldrei frá sinni sannfæringu og rekur sitt skip af mikilli festu og gerir kröfur til þeirra sem hún veit að standa undir þeim. Ég hef sjálf orðið vitni af því í þinginu að Ingibjörg fær símtal, tölvupóst eða skilaboð á Facebook og hún fer strax að vinna í því að skoða hvernig hún getur hjálpað viðkomandi. Þarna er manneskja með hjartað í verkefninu. Hún er ekki að reyna að haka í einhver starfsferilsbox í pólitík heldur er hún að þessu af öllu sem hún á. Ingibjörg er búin að byggja upp sterka grasrót, fjölga í Framsókn á Norðurlandi eystra, hún hefur sem þingflokksformaður lagt sig fram við það að rækta önnur kjördæmi líka, sýna áhuga á málefnum annarra kjördæma. Það er einmitt það sem leiðtogi gerir, þó það sé ekki endilega í þínum heimagarði, þá skiptir það engu að síður miklu máli. Minn leiðtogi leiðir af heilindum og af ástríðu fyrir samfélaginu. Að því sögðu, þegar Ingibjörg segist ætla að gera eitthvað þá veit ég að hún gerir það og hún gerir það af öllu hjarta. Það er það sem ég stilli mér á bakvið; persónan, keppnismanneskjan og leiðtoginn Ingibjörg Isaksen. Ég vel umfram allt traust, trúverðugleika og heilindi í næsta formanni Framsóknar. Fyrrum alþingismaður fyrir Framsókn. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hafdís Hrönn Hafsteinsdóttir Framsóknarflokkurinn Mest lesið Einungis tvö kyn Helgi Hrafn Gunnarsson Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir Skoðun Aðförin gegn landsbyggðinni Fjóla St. Kristinsdóttir Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason Skoðun Börn bíða eftir hjálp á meðan stjórnvöld ræða einkunnir Kristín Kjartansdóttir Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason Skoðun Skoðun Skoðun Aðeins annar hluti jöfnunnar er ekki nóg Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Einungis tvö kyn Helgi Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Hvernig viljum við eldast? Janus Guðlaugsson skrifar Skoðun Þekkingin hefur aukist en hvað með þjónustuna? Hanna Birna Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Læsisáætlun án bóka Álfhildur Leifsdóttir,Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Það er kominn tími á löggjöf um dánaraðstoð á Íslandi Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðförin gegn landsbyggðinni Fjóla St. Kristinsdóttir skrifar Skoðun Protocol 35: Could Iceland be right after all? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Nei nú stækkar nefið þitt Gosi.. sönn frásögn Sonja Lind Eyglóardóttir skrifar Skoðun Við getum ekki mælt okkur út úr vandanum Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Loftbrúin er fjárfesting í landsbyggðunum Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum og ábyrgð ríkisins Salvör Nordal skrifar Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki góðvild — þau eru góð stefna Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar Skoðun Börn bíða eftir hjálp á meðan stjórnvöld ræða einkunnir Kristín Kjartansdóttir skrifar Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar skrifar Skoðun Bráðum verðum við ósýnileg Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun America First – eða America Alone? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir skrifar Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Sjá meira
Árið 2016 var sögulegt flokksþing Framsóknar haldið þar sem fram fór formannskjör. Þar var Sigurður Ingi Jóhannsson kjörinn formaður flokksins. Nokkuð margar tilraunir höfðu verið gerðar árin á undan til þess að fá mig til að ganga til liðs við flokkinn í nokkur ár þar á undan en alltaf sagði ég nei og hafði mínar ástæður fyrir því. En eftir þetta flokksþing sá ég að kominn var leiðtogi sem ég gat stillt mér á bakvið. Traustur, heiðarlegur, staðfastur en fyrst og fremst var hann bara eins og allir venjulegir landsmenn. Eðlilegur, þóttist aldrei vera neitt annað, hafði sína sannfæringu, stóð fastur með henni sama hvað en var alltaf tilbúinn að hlusta á það sem fólk hafði að segja. Traustur og trúverðugur er það sem ég horfði fyrst til. Síðar fékk ég að kynnast hver formaðurinn var í persónu í gegnum störf mín fyrir flokkinn. Maður sem hafði hjartað á réttum stað og vildi gera samfélaginu gagn. Hann var ekki í þessu til þess að pumpa upp sitt eigið egó eða komast til valda. Það kunni ég mikið að meta í hans fari. Ljóst er að ástæðan fyrir því að ég gekk til liðs við Framsókn, Sigurður Ingi, er að ganga inn í sitt síðasta flokksþing sem formaður eftir ótrúlega og viðburðarríka 10 ára formennsku. Hann hefur byggt upp grasrótastarf víða um land, öðlast traust þjóðarinnar og fólk lítur til hans í leit af skynsamri, hófsamri og sannleikshlaðinni umræðu. Ég mun ávallt vera þakklát Sigurði Inga fyrir hans störf í þágu flokksins sem unnin voru af heilindum og alltaf með hjartað á réttum stað. Það eru því mikil tímamót í mínu pólitíska lífi að leiðtoginn sem ég hef stutt sama hvað, haft óbilandi trú á og er jafnframt ástæðan fyrir því að ég gekk til liðs við flokkinn, sé að hætta. Ég get ekki skrifað grein í fyrsta sinn síðan árið 2024 og ekki nýtt þetta tækifæri til þess að þakka mínum formanni fyrir óeigingjarnt starf í þágu flokksins síðasta áratuginn. Sögulegan áratug að mínu mati. Núna fer fram 38. flokksþing Framsóknar og þar munum við kjósa okkur formann. Formann sem mun leiða flokkinn inn í næstu árin. Forystan sem við munum kjósa okkur um helgina þarf að búa yfir trausti, trúverðugleika og hafa sterka sýn á það hvert flokkurinn ætlar sér. Að vera formaður í stjórnmálaflokki sem staðsetur sig á miðjunni er ekki auðvelt verkefni þar sem meðalhófið og lausnamiðuð samvinnuhugsun á undir högg að sækja í þeirri pólariseringu sem á sér stað í íslensku samfélagi í dag. Það þarf kjark til að bjóða fram krafta sína til að leiða flokk á miðjunni, sem tapaði stórt í síðustu kosningum, tapaði trúverðugleikanum og á undir högg að sækja. Mín trú er sú að það á enginn að vera í pólitík ef það er til að haka í box, styrkja ferilskránna sína eða verða „atvinnupólitíkus.“ Slíkt fyrir mér er fráhrindandi og ekki rétt nálgun á verkefnið. Þú ferð í þessa vegferð því þú hefur hugsjón, brennandi áhuga á samfélaginu og trú á að þú getir gert samfélagið að betri stað fyrir fólkið í landinu. Ég hef starfað með Ingibjörgu Isaksen frá árinu 2021. Við erum ekki alltaf sammála og við höfum oft farið horn í horn en það hef ég lært að meta í hennar fari, því það er það sem þroskar heilbrigða pólitíska umræðu og þroskar sterkan flokk! Ingibjörg hefur að mínu mati, allt það sem sterkur leiðtogi stjórnmálaflokks þarf að búa yfir. Hún fær fólk með sér, er opin, aðgengileg, hlustar og hefur þann eiginleika að þú veist bara að hún hlustar og þú veist að hún hleypur strax með það sem þú bendir henni á að þurfi að laga eða þurfi að bregðast við. Hún bregður aldrei frá sinni sannfæringu og rekur sitt skip af mikilli festu og gerir kröfur til þeirra sem hún veit að standa undir þeim. Ég hef sjálf orðið vitni af því í þinginu að Ingibjörg fær símtal, tölvupóst eða skilaboð á Facebook og hún fer strax að vinna í því að skoða hvernig hún getur hjálpað viðkomandi. Þarna er manneskja með hjartað í verkefninu. Hún er ekki að reyna að haka í einhver starfsferilsbox í pólitík heldur er hún að þessu af öllu sem hún á. Ingibjörg er búin að byggja upp sterka grasrót, fjölga í Framsókn á Norðurlandi eystra, hún hefur sem þingflokksformaður lagt sig fram við það að rækta önnur kjördæmi líka, sýna áhuga á málefnum annarra kjördæma. Það er einmitt það sem leiðtogi gerir, þó það sé ekki endilega í þínum heimagarði, þá skiptir það engu að síður miklu máli. Minn leiðtogi leiðir af heilindum og af ástríðu fyrir samfélaginu. Að því sögðu, þegar Ingibjörg segist ætla að gera eitthvað þá veit ég að hún gerir það og hún gerir það af öllu hjarta. Það er það sem ég stilli mér á bakvið; persónan, keppnismanneskjan og leiðtoginn Ingibjörg Isaksen. Ég vel umfram allt traust, trúverðugleika og heilindi í næsta formanni Framsóknar. Fyrrum alþingismaður fyrir Framsókn.
Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir Skoðun
Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar
Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar
Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar
Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar
Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir Skoðun