Samfélagsósómi bankanna Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar 4. febrúar 2026 06:01 Íslenskir bankar hafa á undanförnum misserum lokað bankareikningum fólks sem hefur lokið afplánun dóms, ekki brotið af sér á ný og er að reyna að byggja upp eðlilegt líf. Að mati Afstöðu-réttindafélags er um að ræða samfélagslega útilokun en bankareikningur er forsenda þess að fá útgreidd laun, fjárhagsaðstoð frá hinu opinbera og til þess að greiða reikninga. Þetta er með öðrum orðum gríðarlega stór hindrun á viðkvæmum tíma og ekki til þess fallið að stuðla að farsælli endurkomu í samfélagið. Afstaða hefur þurft að aðstoða fyrrverandi fanga sem voru umkomulausir eftir að bankareikningum þeirra var lokað. Í samskiptum við bankana vísa starfsmenn þeirra oftar en ekki til laga nr. 140/2018 um aðgerðir gegn peningaþvætti og fjármögnun hryðjuverka en þau lög réttlæta ekki að bankar taki sér stöðu dómara og refsi fólki án dóms eða raunverulegs gruns um brot. Bankar eru ekki löggæslustofnanir og ef grunur vaknar um brot eiga þeir að tilkynna það til lögreglu en ekki loka reikningum fólks fyrirvaralaust. Í þessum málum er augljóst að bankarnir fara í manngreinarálit en með því brjóta þeir gegn lögum nr. 5/2023 um greiðslureikninga. Samkvæmt lögunum er bönkunum skylt að veita neytendum aðgengi að almennum greiðslureikningi og er þeim óheimilt að mismuna neytendum að því leyti. Þá segir berum orðum: „Lánastofnanir skulu þó ekki nota ákvæði laga þar um, t.d. um peningaþvætti og fjármögnun hryðjuverka, sem átyllu til að hafna neytendum sem þær telja síður álitlega viðskiptavini með tilliti til fjárhagsstöðu þeirra.” Afstaða skorar á stjórnvöld að beita sér fyrir því að bankarnir virði lög landsins og tryggi öllum viðskiptavinum sínum aðgengi að bankareikningi. Verði ekkert gert og bankarnir fá óareittir að hafna þeim sem þeir telja óæskilega viðskiptavini eru afleiðingarnar augljósar. Fólki er ýtt út á jaðarinn, í vítahring skuldavanda og svarta hagkerfið stækkar. Samfélagið allt tapar á þessari stefnu bankanna sem virða hvorki lög né mannréttindi og virða samfélagslega ábyrgð að vettugi. Höfundur er formaður Afstöðu-réttindafélags Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðmundur Ingi Þóroddsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson Skoðun Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir Skoðun Var Stonehenge sláturhús? Ása Hlín Benediktsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Farsælt ferðalag fólks og fisks Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Orkan í ólgusjó efnahagsmála Tinna Traustadóttir skrifar Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Loksins get ég notið þess að vera heima Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Sama fötlun en ólík réttindi - Aldurinn ræður úrslitum - Ásta Ólafsdóttir skrifar Skoðun Umskiptingar Flokks fólksins á Alþingi Júlíus Valsson skrifar Skoðun Okkar fé í Heimum Bergur Hauksson skrifar Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir skrifar Skoðun Er alveg sama hvað Ísland er dýrt? Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Krossinn er ekki matseðill Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Við mælum hávaða en mælum við óskýrleikann? Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Skoðun Hvað gerist í síðari hálfleik? Lovísa Oktovía Eyvindsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson skrifar Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson skrifar Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Arfurinn og réttur ríkisins til skattheimtu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Undir sömu stjörnu – ópera fyrir alla þjóðina Sævar Þór Halldórsson skrifar Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Ísland á ekki að verða land gjaldhliða Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Fokk, ég er með ristilkrabbamein! Matthías Freyr Matthíasson skrifar Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson skrifar Skoðun Samfélagsbanki: Opið bréf til ríkisstjórnarinnar Guðmundur D. Haraldsson,Sævar Finnbogason skrifar Skoðun Var Stonehenge sláturhús? Ása Hlín Benediktsdóttir skrifar Skoðun Það er alltaf til fé fyrir næstu framkvæmd—Hvenær ætlum við að læra? Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Landsréttur gefur út óútfylltan tékka fyrir hvers kyns ofbeldi Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir skrifar Skoðun Nýtum betur gagnreyndar aðferðir í skólum Skúli Helgason skrifar Skoðun Súri sannleikurinn um rakastjórnun - Þekkingin er til, en húsin leka samt enn Sigurður Sigurðsson skrifar Sjá meira
Íslenskir bankar hafa á undanförnum misserum lokað bankareikningum fólks sem hefur lokið afplánun dóms, ekki brotið af sér á ný og er að reyna að byggja upp eðlilegt líf. Að mati Afstöðu-réttindafélags er um að ræða samfélagslega útilokun en bankareikningur er forsenda þess að fá útgreidd laun, fjárhagsaðstoð frá hinu opinbera og til þess að greiða reikninga. Þetta er með öðrum orðum gríðarlega stór hindrun á viðkvæmum tíma og ekki til þess fallið að stuðla að farsælli endurkomu í samfélagið. Afstaða hefur þurft að aðstoða fyrrverandi fanga sem voru umkomulausir eftir að bankareikningum þeirra var lokað. Í samskiptum við bankana vísa starfsmenn þeirra oftar en ekki til laga nr. 140/2018 um aðgerðir gegn peningaþvætti og fjármögnun hryðjuverka en þau lög réttlæta ekki að bankar taki sér stöðu dómara og refsi fólki án dóms eða raunverulegs gruns um brot. Bankar eru ekki löggæslustofnanir og ef grunur vaknar um brot eiga þeir að tilkynna það til lögreglu en ekki loka reikningum fólks fyrirvaralaust. Í þessum málum er augljóst að bankarnir fara í manngreinarálit en með því brjóta þeir gegn lögum nr. 5/2023 um greiðslureikninga. Samkvæmt lögunum er bönkunum skylt að veita neytendum aðgengi að almennum greiðslureikningi og er þeim óheimilt að mismuna neytendum að því leyti. Þá segir berum orðum: „Lánastofnanir skulu þó ekki nota ákvæði laga þar um, t.d. um peningaþvætti og fjármögnun hryðjuverka, sem átyllu til að hafna neytendum sem þær telja síður álitlega viðskiptavini með tilliti til fjárhagsstöðu þeirra.” Afstaða skorar á stjórnvöld að beita sér fyrir því að bankarnir virði lög landsins og tryggi öllum viðskiptavinum sínum aðgengi að bankareikningi. Verði ekkert gert og bankarnir fá óareittir að hafna þeim sem þeir telja óæskilega viðskiptavini eru afleiðingarnar augljósar. Fólki er ýtt út á jaðarinn, í vítahring skuldavanda og svarta hagkerfið stækkar. Samfélagið allt tapar á þessari stefnu bankanna sem virða hvorki lög né mannréttindi og virða samfélagslega ábyrgð að vettugi. Höfundur er formaður Afstöðu-réttindafélags
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Samfélagsbanki: Opið bréf til ríkisstjórnarinnar Guðmundur D. Haraldsson,Sævar Finnbogason skrifar
Skoðun Landsréttur gefur út óútfylltan tékka fyrir hvers kyns ofbeldi Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir skrifar
Skoðun Súri sannleikurinn um rakastjórnun - Þekkingin er til, en húsin leka samt enn Sigurður Sigurðsson skrifar
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun