Lífið er soðin ýsa Björg Magnúsdóttir skrifar 28. janúar 2026 08:31 Það er fáránlega gaman að gera sér glaðan dag, breyta til og bregða út af vananum. Staðreyndin er hins vegar sú að stærsti hluti lífsins fellur í flokk sem nefnist blákaldur hversdagsleiki. Einnig nefndur soðin ýsa. Hversdagsleikinn er samt ólíkur manna og fjölskyldna á milli enda erum við öll mismunandi. Það sem kjarnar hversdagsleikann þó svo vel, þvert á alla hópa, er að ef hann gengur smurt og fyrirsjáanlega fyrir sig, þá gengur allt annað í lífinu upp. Það vindur fljótt upp á sig ef mikilvægir hversdagslegir hlutir virka ekki. Leikskólar eru þungamiðja hversdagsins Skýrt dæmi um mikilvægan hversdagslegan hlut sem ekki virkar er leikskólakerfið í Reykjavík en færa má góð rök fyrir því að starfsemi leikskóla sé þungamiðja hversdagsleika margra fjölskyldna í borginni. Þessi staða varð ekki til á einni nóttu heldur á sér langan aðdraganda sem markast af því að margar rangar ákvarðanir, stórar sem smærri, voru teknar yfir lengri tíma. Lausnin sem boðuð hefur verið er svo að refsa foreldrum sem þurfa fulla vistun, einsog mörg sveitarfélög keyra á, og hækka svo gjaldskrá fyrir stóran hóp foreldra. Að umbuna foreldrum fyrir að stytta sinn dag eða hvetja til hlutastarfa þýðir skerðingu á starfsþróun, tækifærum á vinnumarkaði og svo lífeyrisréttindum þegar upp er staðið einsog Viðreisn í borginni hefur bent á. Raunverulegar úrbætur Hér skortir tilfinnanlega skýra stefnu og raunverulegar úrbætur sem ekki ganga bara út á skerða þjónustu og ræsa svo út ömmur og afa á eftirlaunum til að brúa öll bilin. Að þessu sögðu hefur borgin gert margt á síðustu árum til að bæta aðstæður starfsfólks á leikskólum; vinnustytting, hækkun launa, betri aðbúnaður, færri börn per starfsmaður o.fl. En sá húsakostur sem boðið er uppá víða um borgina hefur því miður hrakið frá mikið af hæfu starfsfólki - og listinn yfir það sem þarf að laga er vitanlega lengri. Fólk býr til borgir Borgir eru ekki byggingar, ljósastaurar, torg eða götur heldur fólkið sem í þeim býr, slítur barnsskónum þar, skapar minningar og virkjar sköpunarkraftinn til að bæta mannlíf, umhverfi og menningu svo allt okkar líf njóti góðs af. Raunverulegar þarfir fólks þurfa að vera í forgrunni í öllum ákvörðunum sem teknar eru af borgarstjórn til að gera hversdagsleika borgarbúa einfaldari. Að vera í borgarstjórn er nefnilega þjónustustarf þar sem reynir á að finna skapandi lausnir, leiða saman ólík sjónarmið og taka samtalið með það markmið að komast að sem bestri niðurstöðu. Þróum áfram Reykjavíkurleiðina Eitt af stóru verkefnum nýs meirihluta í Reykjavík í vor verður að þróa áfram Reykjavíkurleið í leikskólum í samtali við starfsfólk, foreldra og hagsmunaaðila. Það er kominn tími til að hugsa hlutina upp á nýtt og eiga alvöru samtal við notendur þjónustunnar án þess að hrökkva í vörn og bjóða leiðir sem henta ekki, leiða til meiri kostnaðar og gera daglegt líf flóknara. Árum saman höfum við búið við kerfi sem virkar ekki. Það er kominn tími til að breyta til, bregða út af vananum og velja nýjan kost. Höfundur er í framboði til oddvita Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Viðreisn Reykjavík Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Björg Magnúsdóttir Mest lesið Íslensk, sænsk eða engin króna Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Hinir miklu alvitringar Baldur Vignir Karlsson Skoðun Mín kynslóð brást! Margrét Kristmannsdóttir Skoðun Evrópuherinn og hlutur Íslendinga Haraldur Ólafsson Skoðun Hinn háværi minnihluti Unnar Geir Unnarsson Skoðun Af hverju ég kýs Já 29. ágúst Halldór Jörgen Olesen Skoðun Ferðaþjónusta fatlaðra Atli Már Haraldsson Zebitz Skoðun Var þetta kosningaloforðið? Fannar Logi Waldorff Sigurðsson Skoðun Ofan í skotgrafirnar Júlíus Valsson Skoðun Hvað kostar núverandi staða verslunina og íslenska neytendur? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Íslensk, sænsk eða engin króna Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hinir miklu alvitringar Baldur Vignir Karlsson skrifar Skoðun Evrópuherinn og hlutur Íslendinga Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Var þetta kosningaloforðið? Fannar Logi Waldorff Sigurðsson skrifar Skoðun Mín kynslóð brást! Margrét Kristmannsdóttir skrifar Skoðun Kerfið sem síar fjármuni út úr ríkissjóði bakdyramegin Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvaða áhrif hefur það á hlaupara að hlaupa fyrir góðan málstað? Þórdís Lilja Gísladóttir skrifar Skoðun Draugasögur nútímans Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hinn háværi minnihluti Unnar Geir Unnarsson skrifar Skoðun Af hverju ég kýs Já 29. ágúst Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Ofan í skotgrafirnar Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvað kostar núverandi staða verslunina og íslenska neytendur? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ferðaþjónusta fatlaðra Atli Már Haraldsson Zebitz skrifar Skoðun Lesum í sumar – börnin okkar fylgjast með Jón Heiðar Gunnarsson skrifar Skoðun Íbúðalán í raunheimum: Svar við athugasemdum Gauta B. Eggertssonar Agnar Tómas Möller skrifar Skoðun Landráðabrigsl og skrípaleikir Einar Kárason skrifar Skoðun EES eða ESB – þar er efinn Dóra Sif Tynes skrifar Skoðun Hér býr fólk! Rödd íbúa á framkvæmdasvæði Miðbæjar í mótun í Kópavogi Elín Kona Eddudóttir skrifar Skoðun Fyrst þarf Ísland að ná niður verðbólgu og vöxtum með krónunni. Þá fyrst kemur evran til greina Jón Helgi Egilsson skrifar Skoðun Meira en Kaupmannahafnarskilyrðin Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar nýbakaðir foreldrar lenda á vegg Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Er það hræðsla að segja nei? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Hvað er mikilvægast? Jónas Hagan Guðmundsson skrifar Skoðun Yfir 2.000 til 3000 milljarða tap á 15 - 17 árum – og enginn ber ábyrgð Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Reykjavík er frjáls Björg Magnúsdóttir skrifar Skoðun Að kveðja verðtrygginguna: Stærsta kjarabót sem íslensk heimili geta fengið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Sumarhátíðir, rándýrir vextir og óopnað umslag Pétur Marteinsson skrifar Skoðun Innan ESB „mun Ísland stjórna fiskveiðum í Norður-Atlantshafi“ Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Hver þorir næst? Knútur Emil Jónasson,Dagmar Ýr Stefánsdóttir,Hermann Ingi Gunnarsson,Unnur Brá Konráðsdóttir,Jóhanna Hreinsdóttir,Ásta Stefánsdóttir,Aldís Hafsteinsdóttir,Bergþór Bjarnason,Haraldur Þór Jónsson skrifar Skoðun Orð skipta máli Birgitta Þorsteinsdóttir skrifar Sjá meira
Það er fáránlega gaman að gera sér glaðan dag, breyta til og bregða út af vananum. Staðreyndin er hins vegar sú að stærsti hluti lífsins fellur í flokk sem nefnist blákaldur hversdagsleiki. Einnig nefndur soðin ýsa. Hversdagsleikinn er samt ólíkur manna og fjölskyldna á milli enda erum við öll mismunandi. Það sem kjarnar hversdagsleikann þó svo vel, þvert á alla hópa, er að ef hann gengur smurt og fyrirsjáanlega fyrir sig, þá gengur allt annað í lífinu upp. Það vindur fljótt upp á sig ef mikilvægir hversdagslegir hlutir virka ekki. Leikskólar eru þungamiðja hversdagsins Skýrt dæmi um mikilvægan hversdagslegan hlut sem ekki virkar er leikskólakerfið í Reykjavík en færa má góð rök fyrir því að starfsemi leikskóla sé þungamiðja hversdagsleika margra fjölskyldna í borginni. Þessi staða varð ekki til á einni nóttu heldur á sér langan aðdraganda sem markast af því að margar rangar ákvarðanir, stórar sem smærri, voru teknar yfir lengri tíma. Lausnin sem boðuð hefur verið er svo að refsa foreldrum sem þurfa fulla vistun, einsog mörg sveitarfélög keyra á, og hækka svo gjaldskrá fyrir stóran hóp foreldra. Að umbuna foreldrum fyrir að stytta sinn dag eða hvetja til hlutastarfa þýðir skerðingu á starfsþróun, tækifærum á vinnumarkaði og svo lífeyrisréttindum þegar upp er staðið einsog Viðreisn í borginni hefur bent á. Raunverulegar úrbætur Hér skortir tilfinnanlega skýra stefnu og raunverulegar úrbætur sem ekki ganga bara út á skerða þjónustu og ræsa svo út ömmur og afa á eftirlaunum til að brúa öll bilin. Að þessu sögðu hefur borgin gert margt á síðustu árum til að bæta aðstæður starfsfólks á leikskólum; vinnustytting, hækkun launa, betri aðbúnaður, færri börn per starfsmaður o.fl. En sá húsakostur sem boðið er uppá víða um borgina hefur því miður hrakið frá mikið af hæfu starfsfólki - og listinn yfir það sem þarf að laga er vitanlega lengri. Fólk býr til borgir Borgir eru ekki byggingar, ljósastaurar, torg eða götur heldur fólkið sem í þeim býr, slítur barnsskónum þar, skapar minningar og virkjar sköpunarkraftinn til að bæta mannlíf, umhverfi og menningu svo allt okkar líf njóti góðs af. Raunverulegar þarfir fólks þurfa að vera í forgrunni í öllum ákvörðunum sem teknar eru af borgarstjórn til að gera hversdagsleika borgarbúa einfaldari. Að vera í borgarstjórn er nefnilega þjónustustarf þar sem reynir á að finna skapandi lausnir, leiða saman ólík sjónarmið og taka samtalið með það markmið að komast að sem bestri niðurstöðu. Þróum áfram Reykjavíkurleiðina Eitt af stóru verkefnum nýs meirihluta í Reykjavík í vor verður að þróa áfram Reykjavíkurleið í leikskólum í samtali við starfsfólk, foreldra og hagsmunaaðila. Það er kominn tími til að hugsa hlutina upp á nýtt og eiga alvöru samtal við notendur þjónustunnar án þess að hrökkva í vörn og bjóða leiðir sem henta ekki, leiða til meiri kostnaðar og gera daglegt líf flóknara. Árum saman höfum við búið við kerfi sem virkar ekki. Það er kominn tími til að breyta til, bregða út af vananum og velja nýjan kost. Höfundur er í framboði til oddvita Viðreisnar í Reykjavík.
Skoðun Hvaða áhrif hefur það á hlaupara að hlaupa fyrir góðan málstað? Þórdís Lilja Gísladóttir skrifar
Skoðun Hvað kostar núverandi staða verslunina og íslenska neytendur? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Íbúðalán í raunheimum: Svar við athugasemdum Gauta B. Eggertssonar Agnar Tómas Möller skrifar
Skoðun Hér býr fólk! Rödd íbúa á framkvæmdasvæði Miðbæjar í mótun í Kópavogi Elín Kona Eddudóttir skrifar
Skoðun Fyrst þarf Ísland að ná niður verðbólgu og vöxtum með krónunni. Þá fyrst kemur evran til greina Jón Helgi Egilsson skrifar
Skoðun Yfir 2.000 til 3000 milljarða tap á 15 - 17 árum – og enginn ber ábyrgð Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Að kveðja verðtrygginguna: Stærsta kjarabót sem íslensk heimili geta fengið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Hver þorir næst? Knútur Emil Jónasson,Dagmar Ýr Stefánsdóttir,Hermann Ingi Gunnarsson,Unnur Brá Konráðsdóttir,Jóhanna Hreinsdóttir,Ásta Stefánsdóttir,Aldís Hafsteinsdóttir,Bergþór Bjarnason,Haraldur Þór Jónsson skrifar