Teygjum okkur aðeins lengra Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar 17. desember 2025 10:31 Nú fer í hönd sá tími árs sem margir tengja við samveru, hlýju og von. En þetta getur einnig verið erfiðasti tími ársins. Jól og áramót draga fram tilfinningar sem liggja oft undir yfirborðinu og minna fólk á það sem vantar, rofin tengsl og aðstæður sem ekki breytast þótt hátíð gangi í garð. Fólk í afplánun eða á sjúkrastofnunum, heimilislausir, fátækir og annað jaðarsett fólk upplifir oft mikinn þunga í desember. Sumir fá heimsóknir en aðrir sitja einir. Sumir fá að koma í stutta stund heim til fjölskyldu sem annars stendur þeim ekki til boða. Aðrir eiga ekkert heimboð og eftir þeim bíður enginn. Skilin verða skarpari þegar samfélagið gleðst sem eitt. Sterkar tilfinningar vakna, söknuður, skömm, vonbrigði en stundum von. Það er mikilvægt að við gleymum ekki fólkinu sem fer ekki með tilfinningar sínar á torg heldur ber harm sinn í hljóði. Lítil athöfn getur haft mikið gildi. Það þarf ekki meira en símtal, skilaboð, heimsókn, eða einfaldlega það að nefna einhvern með nafni til sýna að hann sé ekki gleymdur. Afstaða - réttindafélag vill minna fólk á að teygja sig aðeins lengra en venjulega. Hugsa til þeirra sem standa utan við hefðbundin hátíðarhöld. Fyrir sum skiptir slíkt sköpum. Mannleg reisn, samhygð og samstaða eiga ekki að fara í frí yfir hátíðirnar. Höfundur er formaður Afstöðu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðmundur Ingi Þóroddsson Fangelsismál Mest lesið Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun Halldór 27.06.2026 Halldór Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Kannski“ Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Ábyrgð í orði og verki Lilja Dögg Alfreðsdóttir,Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Stóru verkefnin leysum við saman Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Varúð má ekki verða að forræðishyggju Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Skoðun Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson skrifar Sjá meira
Nú fer í hönd sá tími árs sem margir tengja við samveru, hlýju og von. En þetta getur einnig verið erfiðasti tími ársins. Jól og áramót draga fram tilfinningar sem liggja oft undir yfirborðinu og minna fólk á það sem vantar, rofin tengsl og aðstæður sem ekki breytast þótt hátíð gangi í garð. Fólk í afplánun eða á sjúkrastofnunum, heimilislausir, fátækir og annað jaðarsett fólk upplifir oft mikinn þunga í desember. Sumir fá heimsóknir en aðrir sitja einir. Sumir fá að koma í stutta stund heim til fjölskyldu sem annars stendur þeim ekki til boða. Aðrir eiga ekkert heimboð og eftir þeim bíður enginn. Skilin verða skarpari þegar samfélagið gleðst sem eitt. Sterkar tilfinningar vakna, söknuður, skömm, vonbrigði en stundum von. Það er mikilvægt að við gleymum ekki fólkinu sem fer ekki með tilfinningar sínar á torg heldur ber harm sinn í hljóði. Lítil athöfn getur haft mikið gildi. Það þarf ekki meira en símtal, skilaboð, heimsókn, eða einfaldlega það að nefna einhvern með nafni til sýna að hann sé ekki gleymdur. Afstaða - réttindafélag vill minna fólk á að teygja sig aðeins lengra en venjulega. Hugsa til þeirra sem standa utan við hefðbundin hátíðarhöld. Fyrir sum skiptir slíkt sköpum. Mannleg reisn, samhygð og samstaða eiga ekki að fara í frí yfir hátíðirnar. Höfundur er formaður Afstöðu.
Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar