Heilnæm fæða – íslenskur landbúnaður er grunnur öryggis okkar Ragnar Rögnvaldsson skrifar 1. nóvember 2025 07:30 Það gleymist stundum í umræðunni að íslenskur landbúnaður er ekki bara atvinnugrein. Hann er hluti af sjálfstæði okkar, öryggi og menningu. Hann tryggir okkur hreina, heilnæma og rekjanlega fæðu á tímum þegar mörg lönd glíma við mengun, ofnotkun sýklalyfja og óljósar upprunamerkingar. Á Íslandi búum við yfir náttúrulegum gæðum sem fáar þjóðir geta státað af: vatnið okkar er hreint, jarðvegurinn ósnortinn og loftið tært. Þess vegna eru íslenskar matvörur ekki aðeins bragðgóðar, heldur líka heilnæmar. Kjöt, mjólk og grænmeti sem framleitt er hér heima inniheldur ekki þau aukaefni og varnarefni sem víða erlendis eru í heilsuspillandi magni. Það er hluti af því sem gerir íslenskan landbúnað einstakan – hann framleiðir mat sem styður við góða heilsu, en ýtir ekki undir niðurbrot. Þetta er líka öryggismál. Þjóð sem ræktar ekki eigin mat er háð öðrum. Ef birgðakeðjur rofna eða alþjóðlegar kreppur skella á, þá kemur fljótt í ljós hversu dýrmætt það er að geta staðið á eigin fótum. Íslensk framleiðsla er því ekki aðeins spurning um atvinnu eða hagvöxt – hún er trygging fyrir sjálfstæði og fæðuöryggi þjóðarinnar. En við getum gert enn betur. Tækifærin eru víða: – Aukin grænmetisrækt með nýtingu jarðvarma og endurnýjanlegrar orku. – Úrvinnsla og verðmætasköpun úr íslenskum hráefnum: ostar, olíur, náttúruleg efni í snyrtivörur, próteinframleiðsla og heilsuvörur, svo má lengi telja. – Markaðssetning á íslenskum gæðum sem heimsútflutningsmerki: hreinleiki, uppruni og ábyrg framleiðsla. Við eigum allt sem þarf til að gera íslenskan landbúnað að einni traustustu og sjálfbærustu grein þjóðarinnar. En það krefst þess að stjórnvöld standi með bændum – ekki gegn þeim – og að stefna stjórnvalda tryggi íslenskt fæðuöryggi og jafna samkeppni við innfluttar, ódýrar og oft verri vörur. Að hlúa að landbúnaðinum er að hlúa að sjálfum okkur. Það er ekki spurning um fortíðarþrá heldur framtíðarsýn – því þjóð sem ræktar sinn eigin mat ræktar líka sjálfstæði sitt. Höfundur er formaður kjördæmafelags Miðflokksins í Norðvesturkjördæmi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Miðflokkurinn Matvælaframleiðsla Landbúnaður Mest lesið Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson Skoðun Skoðun Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason skrifar Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason skrifar Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Sjá meira
Það gleymist stundum í umræðunni að íslenskur landbúnaður er ekki bara atvinnugrein. Hann er hluti af sjálfstæði okkar, öryggi og menningu. Hann tryggir okkur hreina, heilnæma og rekjanlega fæðu á tímum þegar mörg lönd glíma við mengun, ofnotkun sýklalyfja og óljósar upprunamerkingar. Á Íslandi búum við yfir náttúrulegum gæðum sem fáar þjóðir geta státað af: vatnið okkar er hreint, jarðvegurinn ósnortinn og loftið tært. Þess vegna eru íslenskar matvörur ekki aðeins bragðgóðar, heldur líka heilnæmar. Kjöt, mjólk og grænmeti sem framleitt er hér heima inniheldur ekki þau aukaefni og varnarefni sem víða erlendis eru í heilsuspillandi magni. Það er hluti af því sem gerir íslenskan landbúnað einstakan – hann framleiðir mat sem styður við góða heilsu, en ýtir ekki undir niðurbrot. Þetta er líka öryggismál. Þjóð sem ræktar ekki eigin mat er háð öðrum. Ef birgðakeðjur rofna eða alþjóðlegar kreppur skella á, þá kemur fljótt í ljós hversu dýrmætt það er að geta staðið á eigin fótum. Íslensk framleiðsla er því ekki aðeins spurning um atvinnu eða hagvöxt – hún er trygging fyrir sjálfstæði og fæðuöryggi þjóðarinnar. En við getum gert enn betur. Tækifærin eru víða: – Aukin grænmetisrækt með nýtingu jarðvarma og endurnýjanlegrar orku. – Úrvinnsla og verðmætasköpun úr íslenskum hráefnum: ostar, olíur, náttúruleg efni í snyrtivörur, próteinframleiðsla og heilsuvörur, svo má lengi telja. – Markaðssetning á íslenskum gæðum sem heimsútflutningsmerki: hreinleiki, uppruni og ábyrg framleiðsla. Við eigum allt sem þarf til að gera íslenskan landbúnað að einni traustustu og sjálfbærustu grein þjóðarinnar. En það krefst þess að stjórnvöld standi með bændum – ekki gegn þeim – og að stefna stjórnvalda tryggi íslenskt fæðuöryggi og jafna samkeppni við innfluttar, ódýrar og oft verri vörur. Að hlúa að landbúnaðinum er að hlúa að sjálfum okkur. Það er ekki spurning um fortíðarþrá heldur framtíðarsýn – því þjóð sem ræktar sinn eigin mat ræktar líka sjálfstæði sitt. Höfundur er formaður kjördæmafelags Miðflokksins í Norðvesturkjördæmi.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar