Oft er forræðishyggja hjá fjölskyldum og á heimilum fatlaðs fólks Atli Már Haraldsson Zebitz skrifar 16. maí 2025 16:30 Stundum er samráð milli fatlaðs fólks en oftast ekki. Dæmi um forræðishyggju er þegar fatlað fólk kaupir nammi og gos og heimili fatlaðs fólks biður um afrit til að sjá hvað fatlað fólk er að eyða í eða fá sér. Einstaklingur sem er orðinn fullorðinn og er ekki búinn að kalla á hjálp þá er það forræðishyggja. Eins sömuleiðis ef fatlað fólk vill frí í vinnu og á heimili sem það býr á en getur það ekki þá á ekki að vera heimild fyrir því að setja fólki mörk. Og plön fatlaðs fólksins sem býr í stuðningsíbúðarkjarna Fatlaðs fólks á bara að aðlagast fríum hvers og eins og skipurleggja betur starfið. Sama hvort það sé lítil fyrrvari eða enginn. Sama hvort það sé fatlað eða annað. Svo eitt bjánalegt: Sumstaðar þarf að kvitta á blað þegar maður fær sér eitthvað. Forræðishyggja er ólögleg eða bannað í íslenskum reglum í íslenskum lögum. Þá er að tala um almennt en ekki um nein spes einstakling. Höfundur er 31 ára ungur maður með fötlun og meðstjórnandi Átaks - félags fólks með þroskahömlun. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Málefni fatlaðs fólks Mest lesið Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Stundum er samráð milli fatlaðs fólks en oftast ekki. Dæmi um forræðishyggju er þegar fatlað fólk kaupir nammi og gos og heimili fatlaðs fólks biður um afrit til að sjá hvað fatlað fólk er að eyða í eða fá sér. Einstaklingur sem er orðinn fullorðinn og er ekki búinn að kalla á hjálp þá er það forræðishyggja. Eins sömuleiðis ef fatlað fólk vill frí í vinnu og á heimili sem það býr á en getur það ekki þá á ekki að vera heimild fyrir því að setja fólki mörk. Og plön fatlaðs fólksins sem býr í stuðningsíbúðarkjarna Fatlaðs fólks á bara að aðlagast fríum hvers og eins og skipurleggja betur starfið. Sama hvort það sé lítil fyrrvari eða enginn. Sama hvort það sé fatlað eða annað. Svo eitt bjánalegt: Sumstaðar þarf að kvitta á blað þegar maður fær sér eitthvað. Forræðishyggja er ólögleg eða bannað í íslenskum reglum í íslenskum lögum. Þá er að tala um almennt en ekki um nein spes einstakling. Höfundur er 31 ára ungur maður með fötlun og meðstjórnandi Átaks - félags fólks með þroskahömlun.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar