Skýrsla Sindra: Aron bjargaði mótinu en þetta gengur ekki

Það virtust langflestir í höllinni búnir að gefa upp vonina en ef það er hægt að hrósa íslenska liðinu fyrir eitthvað í kvöld, fyrir utan firnasterka vörn og markvörslu í fyrri hálfleik, þá er það hvernig liðið reddaði sér í blálokin. Til þess þurfti styrk. Niðurstaðan 27-27 jafntefli við Serbíu í fyrsta leik á EM í handbolta.

Fyrirliðinn Aron var ekki búinn að eiga góðan dag frekar en aðrir aðalmenn í útilínu íslenska liðsins, en tvö negludjöfulssnilldarskot og svo hjálp við að stela boltanum á síðustu sekúndunum færðu Íslandi stig.

Mér varð á að spyrja Aron í gær hvort hann teldi ekki minni ábyrgð á sínum herðum en oft áður, og hvernig það horfði við honum. Hann var svo greinilega ósammála um að ábyrgðin hefði minnkað að maður sannfærðist um að hann yrði hetjan í þessum leik. Sú varð raunin. Án hans framtaks væri mótið nánast farið í vaskinn, þó að hann hafi alls ekki verið besti maður leiksins.

Þegar rykið er sest grætur maður samt að stigin skyldu ekki vera tvö. Ekki vegna þess að Ísland hafi átt það skilið heldur því það var svo mikilvægt. Serbar eru í nákvæmlega sömu erindagjörðum og við á þessu móti – telja sig geta gælt við undanúrslitin og ætla sér að ná sæti í forkeppni Ólympíuleikanna. Við erum hins vegar með betra lið – þessi leikur styrkti bara þá trú – því það er svo augljóst hve mikið svigrúm er til bætinga hjá okkar mönnum.

En ég vil alla vega miklu frekar enda mótið vel en að byrja það vel.

Strákarnir kunna alveg að skammast sín, ef svo má segja. Þeir vita alveg hvað þeir eiga mikið inni og fóru ekki leynt með það í viðtölum eftir leik. Þeir gengu ekki brosandi úr höllinni, þrátt fyrir að ná stigi úr vonlausri stöðu.

Frosinn sóknarleikur

Eitt af því fáa sem gekk þó mjög vel var markvarslan hjá Viktori Gísla í fyrri hálfleik. Það mætti alveg flokka hann sem mikilvægasta mann liðsins upp á árangur á mótinu að gera, þannig að það var ekki gott að heyra að hann væri veikur daginn fyrir leik.

En kannski gerir smá flensa mönnum bara gott því Viktor var sjóðheitur og varði helming skota sem á markið komu fyrri þrjátíu mínúturnar. Íslensku stuðningsmennirnir spiluðu með honum og vörnin var sterk, en sóknarlega var allt í rugli framan af. Þykkir, serbneskir skrokkar gáfu bara ekkert pláss.

Ísland skoraði ekki mark úr uppstilltri sókn fyrr en eftir tæpt korter, og þá hafði líka Elliði Snær fengið að líta rauða spjaldið fyrir klaufalegt kjaftshögg. Virkaði svo sem mjög strangur dómur, séð úr stúkunni, og svo sannarlega högg fyrir íslenska liðið.

En þrátt fyrir frostið í sóknarleiknum, sem var svipað og utandyra í München þessa dagana, komst Ísland í 7-4 eftir hraðaupphlaup frá Sigvalda og Bjarka. Allt í góðu. En allt í einu kastaði Ómar Ingi boltanum tvisvar illa frá sér og Serbar jöfnuðu nánast strax. Staðan þó 11-10 í hálfleik.

Eins og stundum áður náði Viktor Gísli ekki að tengja saman tvo góða hálfleiki. Það var dauft yfir mönnum í upphafi seinni hálfleiks og reyndar líka yfir áhorfendum. Í hnífjöfnum og æsispennandi leik. Frekar skrýtið.

Serbar komust yfir. Þeir vissu að þeir yrðu að hlaupa mikið í leiknum og sinntu því samviskusamlega. Gáfu engin óþarfa færi á sér, fyrr en í blálokin.

Okkar frábæru sóknarmenn fundu sig ekki og Ómar varð að taka sæti á bekknum snemma í seinni hálfleik, eftir mistök á mistök ofan. Ég bjóst við honum á flugi inn í mótið, svipuðum og á síðasta EM. Ég ætla rétt að vona að húfumútumálið hafi ekki truflað hann, og veit svo sem að svo var ekki.

Viggó Kristjánsson kom inn á og minnti á að Ísland er með góða breidd. Kláraði síðustu tuttugu mínúturnar með sóma. Útlitið var samt dökkt, afar dökkt, eftir því sem leið á seinni hálfleikinn og Serbarnir alltaf á undan. Um tíma virtust þeir geta skorað í hverri einustu sókn og engu skipti þó að Björgvin Páll kæmi í markið.

En þetta bjargaðist. Snorri Steinn sendi Einar Ólafsson inn á í lokin til að hrista upp í vörninni. Það virkaði, með hjálp Arons og fleiri. Ísland fékk þó alla vega stig. Ólympíudraumurinn lifir og ef liðið lærir af þessum leik, og býður upp á betri og fjölbreyttari sóknarleik gegn Svartfjallalandi og Ungverjalandi, eru enn margir dagar eftir af spennandi og skemmtilegu móti hjá Íslendingum.