Óla Þórðar er alveg hjartanlega sama hvað fólki finnst

„Það veitir ekkert af því að hrista aðeins uppí þessu. Það er bara svoleiðis,“ segir Ólafur Þórðarson, hinn knái Skagamaður; þjálfari og vörubílsstjóri í samtali við Vísi.

Ummæli Óla Þórðar, sem hann lét falla í viðtali í hlaðvarpsþætti sem finna má á fótbolti.net, hafa valdið verulegu uppnámi meðal þeirra sem vilja koma böndum á íslenskuna með það fyrir augum að ef möguleiki er á því að einhver orð móðgi hugsanlega einhvern, þá séu þau gerð útlæg úr tungumálinu.

Svívirðingum hellt yfir Óla í nafni umburðarlyndis

Og, þannig voru orð Óla vaxin: „Það er verið að kellingavæða allt saman. Það má ekki segja neitt. Femínisminn er orðinn allsráðandi. Ég hef ekkert á móti femínistum en karlmenn eru bara karlmenn. Út á vellinum eru þetta bara dýrin í skóginum,“ sagði Óli í viðtalinu.

Ekki var að sökum að spyrja, allt fór á hvolf á samfélagsmiðlunum og tók Vísir saman nokkur dæmi um slíkt, þar sem Óla eru ekki vandaðar kveðjurnar, allt í nafni umburðalyndis. Óli er kallaður hellisbúi og vitleysingur sem þurfi að leita sér aðstoðar. Svo dæmi sé tekið af fullkomnu handahófi, og þá af þeim sem eru tiltölulega hófstillt, þá segir tónlistarmaðurinn Hannes Friðbjarnarson:

„Finnst eins og Óli Þórðar þurfi að stíga inn í nútímann. Skreppa svo til sálfræðings og losa um alla þessa reiði.“

Er ekki í neinni vinsældakeppni

En, Óli segist ekkert fylgjast með samfélagsmiðlum og hefur sannast sagna sáralitlar áhyggjur af því hvað menn hjala þar.

„Nei. En, þeir sem ég hef hitt hafa verið ánægðir með þetta,“ segir Óli og er þá að tala um hin umdeildu ummæli. Og segir að þeir deili áhyggjum sínum sem snúa að því að menn þori orðið ekki að segja neitt, því þá verð allt vitlaust.

„Ég hef bara fengið jákvæð viðbrögð. En, ég hef í sjálfu sér engar áhyggjur af því hvaða viðbrögð ég fæ.

Ég er ekki í neinni vinsældakeppni. Ég segi bara mína meiningu.“

Þú sem sagt óttast ekki viðbrögðin?

„Nei,“ segir Óli og það leynir sér hvergi að alvara fylgir þeim orðum. Slík er áherslan. Blaðamaður nánast heyrir Óla hrista höfuðið í gegnum símann, hvar hann stóð úti í rokinu og var að vinna. Það hnussar í honum.

Þrúgandi ótti ríkjandi í samfélaginu

„Menn eru hættir að þora að segja sína meiningu. Það er svolítið mikið þannig, almennt í þjóðfélaginu,“ segir Óli og telur þjóðfélagið beinlínis undirlagt í þessum ótta. Og þar í liggi meinsemdin.

En, af hverju eru menn svona hræddir?

„Ég veit það ekki. Hræddir að verða dæmdir af samfélaginu. Það hlýtur að vera eitthvað svoleiðis.“

Og dæmdir þá ómaklega? Þeim gerðar upp skoðanir og meiningar?

„Já, það getur verið. En, það hlýtur að fara eftir því hvað menn segja.“

Nennir ekki að fjalla um fótbolta

Óli er að keyra vörubíl og djöflast. Hann segir ekkert fyrirliggjandi, ekkert í pípunum með frekari þjálfun sem hann hefur þó alveg áhuga á að halda áfram með. Síðast þjálfaði hann Víkinga og þar áður Fylki. Með góðum árangri. Samkvæmt heimildum Vísis var hann dýrkaður í Árbænum.

En, svo skoðanaríkur og afdráttarlaus einstaklingur hlýtur að vera eftirsóttur í það þá að fjalla um fótbolta?

„Ég hef ekki viljað það. Þeir þarna á Stöð 2, Pepsímörkunum, hafa legið í mér frá því ég hætti að þjálfa. En, ég hef ekki haft neinn áhuga á því. Ég nenni ekki að sitja þarna í einhverju kjaftæði og hrauna yfir þessa stráka sem eru að spila fótbolta, ég nenni því ekki. Það er ekki sá vettvangur sem ég hef áhuga á að starfa á í fótbolta. Annað hvort er maður á vellinum eða sleppir því.“

Máni Pétursson og Frosti Logason fjölluðu í morgun um þessi læti á samfélagsmiðlum í tengslum við téð ummæli, sem hlusta má á hér neðar.