„Ég hafði lesið mikið um þetta mál í fréttunum. Pabbi stakk upp á því að við færum út að leita en það varð ekkert úr því þannig að ég fór bara heim. En hann hefur heyrt í bróður mínum og bróðir minn hringir í mig og spyr hvort ég vilji ekki kíkja smá spöl. Við vorum vel búnir, með tvö mjög sterk ljós og fórum í átt að Kaldárseli og leituðum þar í svona 45 mínútur. Við ætluðum þá heim en ákváðum að kíkja á einn stað í viðbót; á höfnina,“ segir Pétur.
Pétur segir þá hafa gengið um bryggjuna stutta stund en dimmt var úti og veður vont á þeim tímapunkti. „Ég þekki þennan stað ágætlega. Við kíktum ofan í einhverja sandpoka þarna og leituðum meðfram sjónum og svona en sáum ekkert. Þegar við vorum á leiðinni til baka þá rákum við augun í þessa skó.“

Bræðurnir segja það hafa verið mikið áfall að sjá skóna en Pétur var sá sem fyrstur kom auga á skóna. „Ég sá bara andlitið á Pétri bróður mínum og sá hversu mikið honum brá. Maður hafði áhyggjur áður en maður fór út að leita en mun meiri áhyggjur eftir að hafa fundið skóparið, þetta er svo rosalega óhugnanlegt. Svipurinn á bróður mínum þegar við áttuðum okkur á að þetta væri hennar...,“ segir Sigtryggur.
Það fyrsta sem þeir gerðu var að spyrjast fyrir inni á Facebook hvort það gæti verið að skórnir væru Birnu, en að um mínútu síðar hafi þeir hringt á lögreglu og tilkynnt um fundinn. Þeir segja það hafa verið mikil mistök að birta mynd af öðrum skónum, enda sé um afskaplega viðkvæmt mál að ræða.

Pétur hafði tilkynnt um að hann væri að leita við Kaldársel í Hafnarfirði inni á Facebook, og eftir að hann birti myndina hélt mikill fjöldi fólks á svæðið til að aðstoða við leitina. Skórnir voru hins vegar við Hafnarfjarðarhöfn og bað lögregla fólk um að halda sig alfarið frá leitarsvæðinu.
Sigtryggur segir þá hafa beðið eftir lögreglu í um fimmtán mínútur. „Við biðum þarna í smá stund og töluðum við lögregluna, og lögreglan bað okkur um að fara. Við fengum síðan símtal frá henni um klukkan þrjú um nóttina og það var tekin af okkur skýrsla.“

Tóku þátt í björgun við Reykdalsstíflu
Bræðurnir segjast báðir alltaf stökkva til þegar eitthvað bjáti á. Nýjasta dæmið var þegar þeir voru á gangi skammt frá Reykdalsstíflu í Hafnarfirði þar sem tveir ungir drengir voru hætt komnir í stíflunni í apríl árið 2015. Sigtryggur stökk út í og festist sjálfur þannig að litlu munaði að hann festist sjálfur í stíflunni.
„Ég veit ekki hvort ég eigi að kalla það að vera óheppinn að vera alltaf á réttum stað á réttum tíma. En ætli ég sé ekki bara oft réttur maður á réttum tíma,“ segir Sigtryggur.