Nú hefur Steingrímur J allt í einu áhyggjur!

Steingrímur J. Sigfússon, fyrrverandi fjármálaráðherra, hefur lýst áhyggjum sínum af því að stöðugleikaframlag slitabúa gömlu bankanna sé of lágt. Sumpart má taka undir þessar áhyggjur leiðtoga ríkisstjórnarinnar, sem kenndi sig við norræna velferð.

Einhvern veginn er samt Steingrímur J. Sigfússon ekki rétti maðurinn til að gagnrýna linkind gagnvart kröfuhöfum gömlu bankanna. Hann er maðurinn sem ásamt Gylfa Magnússyni, þáverandi viðskiptaráðherra, seldi Íslandsbanka og Arion banka í hendur kröfuhafa fyrir slikk og samdi um leið um skotleyfi á viðskiptavini bankanna til handa kröfuhöfum.

Þeir félagarnir afhentu kröfuhöfum á þriðja hundrað milljarða með beinum gjafagjörningi á kostnað viðskiptavina bankanna tveggja. Síðan hefur skotleyfið skilað þessum bönkum um 50 milljarða hagnaði á ári hverju. Nú hefur slitastjórn Glitnis boðið gjöfina sem meginhluta af sínu stöðugleikaframlagi, bankann sem byggir verðmæti sitt á herför gegn viðskiptavinum sínum og eigum þeirra.

Hví fór ríkið ekki sömu leið með Arion banka og Íslandsbanka og farin var með Landsbankann? Hví voru fyrrnefndu bankarnir gefnir slitabúum ásamt skotleyfi á viðskiptavini í stað þess að gefið væri út skuldabréf milli nýja bankans og þess gamla (í krónum en ekki gjaldeyri!) líkt og gert var með Landsbankann?

Ekki verður séð að ráðherrarnir hafi haft umboð til að gefa eigur ríkisins og út frá nýlegu dómafordæmi Hæstaréttar getur vart leikið vafi á að um umboðssvik var að ræða. Raunar verður ekki betur séð en að þessi umboðssvik Steingríms J. og Gylfa gegn þjóðinni hafi verið mun alvarlegri en þau umboðssvik sem verið er að dæma menn í margra ára fangelsi fyrir í ýmsum hrunmálum.

Þetta er sá sami Steingrímur og ætlaði að keyra í gegn um Alþingi óséðan samning í Icesave-deilu Íslands við Bretland og Holland – samning sem hefði kostað þjóðina 200 milljarða hið minnsta. Já, ekki skorti ráðherrann örlæti gagnvart kröfuhöfum, jafnvel þegar um ólögvarðar kröfur var að ræða.

En nú lýsir hann áhyggjum sínum yfir fjárhæð stöðugleikaframlagsins, ráðherrann sem vildi gefa erlendum kröfuhöfum á fimmta hundrað milljarða þó að þjóðin hafi raunar náð að takmarka tjónið með því að hafna með öllu Icesave-samningum.

Hafi einhvern tíma verið tilefni til að kalla saman Landsdóm þá er það vegna embættisfærslna Steingríms J. og Gylfa Magnússonar og gjafagjörninga þeirra í þágu erlendra kröfuhafa. Steingrímur getur í öllu falli varla ætlast til þess að menn trúi því að nú hafi hann allt í einu áhyggjur af því að ekki sé gengið nógu hart fram gegn kröfuhöfum bankanna.

Skjóðan skrifar í Markaðinn í Fréttablaðinu. Hún er frekju- og leiðindaskjóða, sem lætur ekkert mannlegt sér óviðkomandi.