Hálfgerður ósigur, segir Geir

Það liggur við að manni finnist það vera hálfgerður ósigur að vinna ekki Kúveit stærra en þetta. Stemningin í liðinu olli mér vonbrigðum upp á framhaldið að gera. Ég hefði viljað sjá mun meira koma út úr þessum leik svo þetta yrði eins og góð æfing fyrir þessa tvo erfiðu leiki sem við eigum fyrir höndum, Alsír og Rússland, sem skipta okkur gríðarlegu máli. Leikurinn nýttist engan veginn sem slíkur og mér fannst þeir leikmenn, sem ekki hafa spilað mikið, ekki koma nógu vel stemmdir í leikinn. Svo var ýmislegt í uppstillingunni sem kom mér töluvert á óvart. Mér þótti hálfeinkennilegt að Birkir Ívar fengi ekki að byrja leikinn sem var búinn að sitja tvo leiki á bekk. Í staðinn kemur Hreiðar beint af pöllunum í byrjunarliðið. Það hefði verið eðlilegra að Birkir hefði byrjað leikinn. Þriðja leikinn í röð kemur hann inn á þegar eru 15-20 mínútur eftir. Ég hefði viljað sjá leikinn nýtast sérstaklega hvað varnarleikinn snertir því hann er búinn að vera viss höfuðverkur í þessari keppni. Útkoman úr þessum leik sýndi ekki mikil batamerki á honum, því miður. Það getur verið erfitt að bjarga því á einni nóttu en það sem vantar fyrst og fremst í varnarleikinn er skipulag og vinnureglur. Þetta er ekki til staðar sem gerir það að verkum að menn eru bara ekki nægilega klárir á því hvernig eiga að bregðast við því þegar ákveðnar stöður koma upp. Menn tóku þessum leik full kæruleysilega og mér finnst við ekki hafa efni á því. Oft var spilamennskan eins og menn hefðu engan áhuga á handbolta og það skil ég ekki sérstaklega þar sem mikið er um ferska og unga leikmenn.