Fréttamaður

Auður Ösp Guðmundsdóttir

Auður Ösp er fréttamaður á fréttastofu Sýnar.

Nýjustu greinar eftir höfund

Vill skapa staðinn sem sonur hennar þurfti en fann aldrei

„Við ákváðum strax að sagan hans Hjalta mætti ekki enda þarna. Það var of seint fyrir Hjalta, en vonandi ekki fyrir aðra. Við viljum byggja staðinn sem hefði getað hjálpað honum,“ segir Gerður Ósk Hjaltadóttir. Gerður er móðir Hjalta Snæs Árnasonar, sem tók sitt eigið líf í marsmánuði árið 2025, eftir erfiða baráttu við geðræn veikindi. Hann var einungis 22 ára gamall.

Klukku­tíma bröns getur kostað marga daga í rúminu

Helga Fanney Edwardsdóttir Finnsson var hraust, virk og í krefjandi starfi við Háskólann í Lúxemborg þegar hún fékk einkirningasótt árið 2015. Hún sneri fljótt aftur til vinnu en náði sér aldrei að fullu og fékk síðar greiningu á ME. Næstu fjögur árin hélt hún fast í vinnuna á meðan íþróttir, félagslíf og samvera með fjölskyldu hurfu smám saman úr lífi hennar.

Sárt að geta ekki sagt ömmu sinni frá sak­leysi sínu

„Fyrst fannst mér þetta svo absúrd að ég vissi ekki hvernig ég ætti að bregðast við. Þetta var ekki beint fyndið en mér fannst ásökunin svo fáránleg. Það hætti hins vegar rosalega fljótt að vera fyndið þegar ég áttaði mig á því að það var virkilega verið að sækja mig til saka fyrir hryðjuverk,“ segir Ísidór Nathanson.

Fundu hvor aðra á ný eftir erfiða reynslu

Sylvía Rún Guðnýjardóttir og Dagný Rut Kjartansdóttir ólust báðar upp í Grundarfirði og þekkjast frá barnæsku. Leiðir þeirra skildu um tíma en fyrr á þessu ári tengdust þær aftur. Fljótlega kom í ljós að þrátt fyrir ólíkar lífsleiðir áttu þær sameiginlega reynslu sem hvorug hafði gert sér grein fyrir að hin deildi.

„Maður getur ekki falið sig á sama hátt þegar allt hárið er farið“

Birta Eik F. Óskarsdóttir var fimm eða sex ára þegar fyrsti skallabletturinn birtist. Sjálfsofnæmissjúkdómurinn alopecia hefur fylgt henni síðan en árum saman óx hárið alltaf aftur. Það breyttist í byrjun árs þegar blettirnir stækkuðu og hárið hætti að koma aftur með sama hætti. Að lokum missti hún nær allt hárið, auk augnhára og hluta augabrúnanna.

Ekki ó­sann­gjarnt gagn­vart sjálfri sér heldur börnunum

Guðný Pála Rögnvaldsdóttir kennari og söngkona er í miðri meðferð við þriðja stigs brjóstakrabbameini en undirbýr sig um leið fyrir tíu kílómetra í Reykjavíkurmaraþoninu. Hún ætlar ekki að setja tímamet, heldur einfaldlega að mæta, halda áfram og komast í mark áður en því verður lokað.

Gagn­rýni á John Snorra ómálefna­leg og slitin úr öllu sam­hengi

„Þetta var ekki gert í einhverju hugsunarleysi. Þetta var maður sem hafði alla ævi verið í toppformi, búinn að æfa þetta og farið á alla þá staði sem hægt var að æfa sig á. Þetta var alveg raunhæfur möguleiki. Ef einhver gat þetta, þá gat hann það,“ segir Einar Bárðarson um vin sinn, fjallgöngumanninn John Snorra Sigurjónsson.

„Þessir hel­vítis út­lendingar skilja ekki neitt“

„Mér finnst ég alltaf þurfa að gera betur af því ég er útlendingur. Ég þarf alltaf að sýna að ég geti þetta,“ segir ein fimm kvenna af erlendum uppruna sem rætt var við í tengslum við rannsókn á kynþáttafordómum á íslenskum vinnumarkaði.

Þöglu börnin gleymast í kerfinu

„Það er ekkert að barninu mínu. Samfélagið mætir honum bara ekki. Við foreldrar þurfum stöðugt að sanna það sem ætti að vera augljóst,“ segir Þuríður Sverrisdóttir. Sonur hennar,  Sverrir Styrkár, varð fimm ára í maí. Hann er greindur með einhverfu, málröskun og erfiðleika við fæðuinntöku. Síðustu ár hafa kennt Þuríði að réttindi fást ekki sjálfkrafa þótt greining liggi fyrir.

Þegar gögnin láku og Ashley Madison var á allra vörum

„Það er svolítið sérstakt þegar svona stórar fréttir koma upp og maður er að vinna í vefmiðlun. Það er eins og maður finni það. Það er eins og eitthvað nötri. Fyrsta fréttin kemur kannski bara sem erlend frétt: stór gagnaleki af stefnumótasíðu sem er ætluð fólki sem vill halda fram hjá. Og maður hugsar strax: Ókei, þetta er svolítið svakalegt. Hvað ef það eru einhverjir Íslendingar þarna inni?“ segir Atli Fannar Bjarkason fjölmiðlamaður.

Sjá meira