Utan vallar: Sjúk­lingurinn er að deyja

Manchester United hefur verið í ákveðinni tilvistarkreppu frá árinu 2013, eftir að Sir Alex Ferguson hætti störfum sem sigursælasti stjóri í sögu alþjóðafótboltans. Nýjum botni er náð ár hvert og ekki nema von að menn séu ráðalausir við að finna ráð við sjúkdómi sem dreifir sér um félagið.

Frammistaða United gegn Como í Meistaradeild Evrópu í gærkvöld virðist hafa verið nagli í kistu Michaels Carrick sem stjóra liðsins. Orkulaus frammistaða ráðalausra leikmanna sem virðast engu fremur axla ábyrgð en æðri stjórnendur félagsins.

Til marks um hversu slakt liðið var sagði Cesc Fábregas, þjálfari Como, liðs sem var í D-deild á Ítalíu fyrir minna en áratug, leikmönnum sínum að slaka á og spara kraftana í stöðunni 4-0. Hann var farinn að finna til með United-mönnum.

Í raun súmmerar frammistaðan ágætlega upp toxískan kúltúr ábyrgðarleysis og skringilegra ákvarðana.

Íslenski landeigandinn ekki slegið í gegn

Margur United-maðurinn fagnaði þegar Sir Jim Ratcliffe, stærsti landeigandi á Íslandi (fyrir utan ríkið, sveitarfélög og Þjóðkirkjuna), reið inn á hvítum hesti og átti að bjarga félaginu sem hann hefur stutt frá æsku undan ofríki bandarískra auðmanna sem hafa verið sem krabbamein á félaginu í áratugi.

Glazer-fjölskyldan notaði United sem tól til að taka við eigin uppsöfnuðum skuldum og jók þar með eigin auð á kostnað félagsins. Gjörsamur vanrekstur eigendanna skipti þó almennt ekkert sérlega miklu máli meðan Sir Alex hafði stjórnartaumana og tekjur félagsins almennt það háar á alþjóðavísu að ávallt var til fyrir salt í grautinn þrátt fyrir auknar skuldir.

Ferguson hafði verið meðferðin sem hélt krabbameini Glazer-fjölskyldunnar frá því að dreifa sér. Hann stýrði öllu, réði kúltúrnum og hafði lokaákvörðunarvald í hvað flestum málum.

Ratcliffe hafði háleitar hugmyndir og það átti sannarlega að breyta stefnu félagsins. Stórar ákvarðanir á hans vakt hafa hins vegar litlu breytt og má færa rök fyrir því að staðan sé verri en þegar Austfirðingurinn breski kom að borðinu.

Óvinsælar rekstrarákvarðanir sem hafa hvað helst bitnað á launalægsta og ábyrgðarminnsta starfsfólki félagsins skilja eftir óbragð í munni á meðan himinháum fjárhæðum er áfram eytt í vonlausa fótboltamenn sem virðast engan áhuga hafa á því að axla ábyrgð frekar en þeir sem eru efst í pýramídanum.

Fleiri miðjumenn

Leikmannahópur Manchester United í sumar öskraði á breytingar baka til og auka mann í fremstu línu. Himinháum fjárhæðum var varið í miðjumenn, þar á meðal nánast hreyfingarlausan Youri Tielemans og leikmann frá Chelsea sem þurfti að hafa fyrir því að komast á bekkinn í Lundúnum.

Michael Carrick gekk vel þegar hann tók við, pressulaus, af Rúben Amorim sem hafði þó reynt að gera stórvægari breytingar á félaginu en hann fékk í gegn. Nú virðist hins vegar koma í ljós að stjóri sem var rekinn frá Middlesbrough í ensku B-deildinni fyrir ekki svo löngu valdi ekki einu stærsta stjórastarfi heims.

Gagnrýna má taktískt upplegg hans og hversu lítið hann virðist ná til leikmannahóps sem leiddur er af fyrirliðanum Bruno Fernandes. Sá portúgalski var álíka hauslaus og restin af hauslausa hernum sem hann leiddi í gær og tók upp á því að kenna þjálfaranum og nálgun hans um niðurstöðuna eftir leik.

Það kemur viku eftir að Lisandro Martínez kenndi forystu félagsins um stöðuna sem er upp er komin. Það þurfi að kaupa fleiri og betri leikmenn til að félagið nái árangri.

Sagan hefur hins vegar sýnt að sama hver sé fenginn inn hefur viðkomandi ekki styrk til að valda þungri treyju sigursælasta liðs síðustu 30 ára, burtséð frá aldri og fyrri störfum. Allir virðast þeir smitast af veikinni sem umlykur félagið.

Hver er lausnin?

Allir benda hver á annan en líklega mun það vera Carrick sem endanlega axlar ábyrgðina og verði rekinn innan skamms. Carrick er þó sá aðili hjá félaginu sem líklega þykir hvað vænst um það. Vænna en Ratcliffe, Wilcox, Berrada og hinum stjórnarmönnunum sem brugðust Carrick í sumar og vænna en leikmönnum sem hirða himinháan launatjékka en virðist skorta alla ástríðu fyrir félaginu.

United hefur reynt mismunandi leiðir – ráðið reynslubolta með sigurhefð í Van Gaal og Mourinho, heimamenn í Solskjær og Carrick, frábæran þjálfara en ömurlegan stjórnanda í Ten Hag og ungan og upprennandi stjóra í Amorim.

Í fæstum tilfellum virðist stjórinn hins vegar hafa verið vandamálið enda hefur engum tekist að viðhalda árangri til lengri tíma og allir lenda í kreppu sökum ömurlegs andrúmslofts og kúltúrs sem enn og aftur er til sýnis í leikhúsi draumanna.

Staðan er orðin svo slæm að þjálfarar andstæðinganna eru farnir að finna svo til með United-mönnum að þeir segja leikmönnum sínum að lágmarka niðurlægingu þeirra.

Eftir höfðinu dansa limirnir og hæstráðendur skapa kúltúr vinnustaðarins. Þeir hafa reynt allskyns lyfjameðferð og aðgerðir en ekkert hefur ráðist á rót vandans.

Á meðan hefur krabbameinið dreift sér víðar en nokkurn tímann fyrr og það er hreinlega spurning hvenær sjúklingurinn deyr.