Kallaði eftir af­sögn Þor­gerðar Katrínar í ræðu­stól Al­þingis

Það gerði Karl Gauti í ræðu undir liðnum störf þingsins. Hann byrjaði á að reka að fyrir rétt um hálfum mánuði hafi ríkisstjórnin efnt til þjóðaratkvæðagreiðslu um áframhaldandi aðildarviðræður við Evrópusambandið.

„Fyrir kosningarnar var það helsta viðkvæði stjórnarliða að segjast treysta þjóðinni.  Treysta þjóðinni. Atkvæðagreiðslunni var nú samt hrundið af stað þrátt fyrir að einn stjórnarflokkanna hafi ítrekað lýst andstöðu sinni við aðild að Evrópusambandinu og margsinnis lagt fram tillögu um brottfall umsóknar Jóhönnu Sigurðardóttur.“

Þorgerður Katrín hafi tekið alla stjórn

Hæstvirtur utanríkisráðherra hafi tekið alla stjórn í því máli og gengið þar í fylkingarbrjósti af hálfu ríkisstjórnarinnar, á meðan hæstvirtur forsætisráðherra hafi sparað sig mjög í umræðu um þjóðaratkvæðagreiðsluna.

„Hún tók enga forystu í málinu, enga, og ekki heldur eftir atkvæðagreiðsluna. Hana lét hún utanríkisráðherranum eftir, sem gekk fram af offorsi og hefur rýrt sig að áliti og trausti, bæði í Brussel og í Washington. Hæstivirtur utanríkisráðherra á ekkert erindi lengur í sínu embætti og henni væri sæmst að segja sig frá því þegar í stað.“

Hafi ekki hlustað á þjóðina

Þá spurði Karl Gauti hvort ríkisstjórnin hefði efnt loforð sitt um að hlusta á þjóðina og fara eftir niðurstöðum þjóðaratkvæðagreiðslunnar.

„Nei, það voru orðin tóm. Þau hafa reyndar haldið fyrir bæði eyru í hálfan mánuð. Þrátt fyrir að þjóðin hafi alfarið hafnað Evrópuvegferð ríkisstjórnarinnar þá streitist hún á móti að draga umsóknina til baka. Þar hefur hæstvirtur forsætisráðherra einnig eftirlátið forystuna til formanns Viðreisnar. Í stað þess að gera hið augljósa, fara eftir skýrri niðurstöðu þjóðaratkvæðagreiðslunnar, hyggst ríkisstjórnin, undir forystu utanríkisráðherra Viðreisnar, hefna sín á þjóðinni með því að gera Evrópureglur rétthærri íslenskum lögum.“

Saknaði þess að Þorgerður Katrín fengi að svara ásökunum

Víðir Reynisson, þingmaður Samfylkingar, óskaði eftir því að ræða fundarstjórn forseta að loknum störfum þingsins og gagnrýndi málflutning Karls Gauta. Hann hafi komið fram með alvarlegar ásakanir og óskir um afsögn Þorgerðar Katrínar að henni fjarverandi.

„Eitt af því fyrsta sem mér var kennt hér í þingsal var að þegar við hér í ræðustól ætlum að taka fyrir ákveðna þingmenn, að þá sé þeim gefinn séns á að vera í þingsalnum til að svara fyrir þær sakir sem eru á þá bornar. Mér finnst það góður siður og ég hvet forseta til þess að beita sér fyrir því, þegar slíkt er í umræðu, að trygga að viðkomandi ráðherra eða þingmaður sé í salnum til þess að geta svarað fyrir þær ásakanir sem eru hann bornar.“