Fannst eftir rúma tveggja sólar­hringa leit: „Hún er eitt­hvað ó­venju­leg þessi hryssa“

Leit að hinni fjögurra vetra gömlu hryssu Vordísi frá Sturlureykjum, við bæinn Árbakka í Rangárþingi ytra, hafði staðið yfir í rúma tvo sólarhringa eftir að hún fór úr hólfi sínu í gegnum girðingu. Hún fannst að lokum í holu sem hún hafði að öllum líkindum fallið ofan í í myrkri.

Mikill gróður og mýrlendi umkringir svæðið sem um ræðir og því er engin leið að sjá holuna nema í mikilli nálægð. Að auki gefi hross frá sér lítil sem engin hljóð og því hafi leitin reynst erfið.

Höfðu að öllum líkindum gengið fram hjá nokkrum sinnum

„Við löbbuðum örugglega bæði daginn áður en hún fannst og daginn fyrir það bara rétt fram hjá henni án þess að vita. Við vorum búin að leita út um allt og hafa samband við fólk í sveitinni. Við settum allt í það að finna hana,“ segir Jóhanna Margrét Snorradóttir, önnur eiganda Vordísar.

Tengdaforeldrar Jóhönnu reka hestabúgarð á Árbakka en þar eru þau með á annað hundrað hross og tamninga- og þjálfunarmiðstöð. Jóhanna og maður hennar hafa verið að vinna á bænum síðan árið 2018 og keyptu Vordísi í vetur.

„Okkur langaði að bæta í ræktunarhryssuhópinn okkar. Það var planið með hana og vonandi er enn ef allt gengur vel,“ segir Jóhanna. 

Gekk á hljóðið og fann Vordísi

Sæmundur Þorbjörn, starfsmaður sem hjálpar oft til á svæðinu með ýmis verkefni varðandi girðingar og annað, fann hryssuna að lokum eftir langa leit fjölskyldunnar og nágranna.

„Við vorum náttúrulega búin að segja honum frá þessari hryssu sem var týnd. Þannig að hann var með eyru og augu opin þegar hann var niður frá. Svo heyrir hann eitthvað hljóð, gengur á það og finnur hana. Þá hefur hún eitthvað verið að hreyfa sig.“

Þá hafi heljarinnar björgunaraðgerð hafist enda séu hross um 350 kíló. Dráttarvél hafi verið fengin til þess að hífa Vordísi upp úr.

„Það var rosalega gott að finna hana og á lífi. Við vorum farin að hafa miklar áhyggjur af því að hún væri í vandræðum.“

Hafi sýnt einstakan viljastyrk

Það sem hafi þó verið merkilegast af öllu að sögn Jóhönnu var að um leið og Vordís hafi verið komin upp úr holunni hafi hún byrjað að éta gras.

„Hún byrjaði strax að sýna að það væri vilji í henni til þess að bjarga sér. Þetta eru hræðilegar aðstæður fyrir hross að vera í svona margar klukkustundir. Það eru mörg hross, held ég, sem hefðu verið búin að gefast upp á að berjast fyrir lífi sínu. Hún hafði alveg einstakan kraft í þessu öllu saman. Hún er eitthvað óvenjuleg, þessi hryssa. Ég held að það séu ekkert öll hross sem hefðu gert þetta sem hún gerði.“

Vordís sé öll að koma til en enn sé langt og strangt bataferli framundan.

„Bataferlið á eftir að taka mikinn tíma. Við erum ekki að sjá fram á að fara að þjálfa hana fyrr en bara kannski einhvern tímann eftir áramót. Hún þarf langan tíma til þess að jafna sig á þessu.“