Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar 3. september 2026 16:30 Í þjóðaratkvæðagreiðslunni síðasta laugardag kom skýrt svar við spurningunni sem borin var fram. Því var hafnað að hefja að nýju viðræður um aðild að Evrópusambandinu. Í svarinu felst líka skýrt svar við annarri spurningu, sem ríkisstjórnin vildi ekki bera upp. Aðild að Evrópusambandinu var afdráttarlaust hafnað. Það er meginniðurstaða atkvæðagreiðslunnar. Það þarf ekki frekari vitnanna við. Meirihluti kjósenda er andvígur því að Ísland gangi í Evrópusambandið. Það er engin leið að skilja afstöðu kjósenda á annan veg. Andstaða við viðræður um aðild er sjálfkrafa andstaða við aðild að Evrópusambandinu. Á sínum tíma hófust viðræður um aðild við Evrópusambandið eftir að Alþingi hafði samþykkt ályktun þar um. Nú þegar afstaða meirihluta þjóðarinnar liggur fyrir er næsta skref að Alþingi skilji afstöðu kjósenda og staðfesti hana með annarri ályktun þar sem aðild er hafnað. Það verður hlutverk Alþingis á komandi þingi. Fyrir liggur að meirihluti er á Alþingi fyrir því. Spurningin er aðeins hvort ríkisstjórnin ætli að þráast við og reyni að viðhalda þeirri túlkun að umsóknin frá 2009 sé enn virk í skjalasafni Evrópusambandsins. Framsal á sjálfstæði úr landi Stærsti munurinn á EES samningnum frá 1992 og fullri aðild að Evrópusambandinu er sá að hluti af löggjafarvaldi, dómsvaldi og framkvæmdavaldi flyst frá innlendum stofnunum, Alþingi, ráðherrum og dómstólum til Evrópudómstólsins, Evrópuþingsins og embættismanna Evrópusambandsins. Þetta valdaframsal þýðir til dæmis að sumt af löggjafarvaldi Alþingis flyst einkum til Brussel. Embættismenn þar munu senda tilskipanir hingað sem fá um leið stöðu löggjafar. Evrópudómstóllinn verður yfirdómstóll og ræður túlkun innlendra laga þar sem honum sýnist það vera sitt mál að túlka tilskipanir Evrópusambandsins og ákveða að þær gangi framar innlendri löggjöf. Þessi breyting verður sérstaklega áberandi í sjávarútvegsmálum þar sem stefna ESB er að miklu leyti miðstýrð frá Brussel. Orkumálin verða líka viðkvæm fyrir Íslendinga. Hafa verður í huga að lífskjarabati á næstu áratugum mun að verulegu leyti byggjast á nýtingu auðlinda sjávar og virkjunar fallvatna og jarðvarma. Nú ráðum við þessum málum sjálf án afskipta Evrópusambandsins og okkur hefur lánast að gera það þannig að á umliðnum áratugum hafa lífskjör tekið stórstígum framförum. Áframhaldandi forræði Íslendinga er nauðsynlegt til þess að nýta komandi efnahagslegan ávinning af sjávarútvegi, fiskeldi og orkuframleiðslu til þess að bæta lífskjör landsmanna. Evrópusambandið mun með aðild fá ráðandi stöðu um löggjöf og nýtingu auðlindanna. Það mun horfa á þessi mál á annan veg. Þar verður litið til þess að dreifa ávinningnum til aðildarlanda ESB – ekki sérstaklega til Íslands. Framsal á sjálfstæði verður framsal á lífskjörum komandi kynslóða landsmanna. Þorskastríðin voru ekki háð til þess. Höfundur er ritstjóri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Kristinn H. Gunnarsson Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Fangar eigin hugsana, tilfinninga og skoðana Jón Pétur Zimsen Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun Eru stjórnvöld bundin af niðurstöðu óréttmætrar þjóðaratkvæðagreiðslu? Haukur Arnþórsson Skoðun Ný komugjöld: Aukinn kostnaður sjúklinga, sparnaður ríkisins Gunnlaugur Briem Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Skoðun Stöndum saman um að treysta EES í sessi Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Síbylja í sorginni Sveinn Hjörtur Guðfinnsson skrifar Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Hækkun hjá Heilsu hf. Nota bene! Unnur Hrefna Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson skrifar Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir skrifar Skoðun Fangar eigin hugsana, tilfinninga og skoðana Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir skrifar Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Opið bréf Ásta María H Jensen skrifar Skoðun Sjálfbær rekstur eða niðurgreiddur – hvort er lúxus, Daði? Hilmar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Lok kosninga Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Afnemum verðtrygginguna - skref fyrir skref Lilja Björk Einarsdóttir skrifar Skoðun Forgangsröðun í átök eða efnahagsaðgerðir? Jón Ferdinand Estherarson skrifar Skoðun Ný komugjöld: Aukinn kostnaður sjúklinga, sparnaður ríkisins Gunnlaugur Briem skrifar Skoðun Stjórnmálin verða að svara þeim sem minnst hafa Björn Snæbjörnsson skrifar Sjá meira
Í þjóðaratkvæðagreiðslunni síðasta laugardag kom skýrt svar við spurningunni sem borin var fram. Því var hafnað að hefja að nýju viðræður um aðild að Evrópusambandinu. Í svarinu felst líka skýrt svar við annarri spurningu, sem ríkisstjórnin vildi ekki bera upp. Aðild að Evrópusambandinu var afdráttarlaust hafnað. Það er meginniðurstaða atkvæðagreiðslunnar. Það þarf ekki frekari vitnanna við. Meirihluti kjósenda er andvígur því að Ísland gangi í Evrópusambandið. Það er engin leið að skilja afstöðu kjósenda á annan veg. Andstaða við viðræður um aðild er sjálfkrafa andstaða við aðild að Evrópusambandinu. Á sínum tíma hófust viðræður um aðild við Evrópusambandið eftir að Alþingi hafði samþykkt ályktun þar um. Nú þegar afstaða meirihluta þjóðarinnar liggur fyrir er næsta skref að Alþingi skilji afstöðu kjósenda og staðfesti hana með annarri ályktun þar sem aðild er hafnað. Það verður hlutverk Alþingis á komandi þingi. Fyrir liggur að meirihluti er á Alþingi fyrir því. Spurningin er aðeins hvort ríkisstjórnin ætli að þráast við og reyni að viðhalda þeirri túlkun að umsóknin frá 2009 sé enn virk í skjalasafni Evrópusambandsins. Framsal á sjálfstæði úr landi Stærsti munurinn á EES samningnum frá 1992 og fullri aðild að Evrópusambandinu er sá að hluti af löggjafarvaldi, dómsvaldi og framkvæmdavaldi flyst frá innlendum stofnunum, Alþingi, ráðherrum og dómstólum til Evrópudómstólsins, Evrópuþingsins og embættismanna Evrópusambandsins. Þetta valdaframsal þýðir til dæmis að sumt af löggjafarvaldi Alþingis flyst einkum til Brussel. Embættismenn þar munu senda tilskipanir hingað sem fá um leið stöðu löggjafar. Evrópudómstóllinn verður yfirdómstóll og ræður túlkun innlendra laga þar sem honum sýnist það vera sitt mál að túlka tilskipanir Evrópusambandsins og ákveða að þær gangi framar innlendri löggjöf. Þessi breyting verður sérstaklega áberandi í sjávarútvegsmálum þar sem stefna ESB er að miklu leyti miðstýrð frá Brussel. Orkumálin verða líka viðkvæm fyrir Íslendinga. Hafa verður í huga að lífskjarabati á næstu áratugum mun að verulegu leyti byggjast á nýtingu auðlinda sjávar og virkjunar fallvatna og jarðvarma. Nú ráðum við þessum málum sjálf án afskipta Evrópusambandsins og okkur hefur lánast að gera það þannig að á umliðnum áratugum hafa lífskjör tekið stórstígum framförum. Áframhaldandi forræði Íslendinga er nauðsynlegt til þess að nýta komandi efnahagslegan ávinning af sjávarútvegi, fiskeldi og orkuframleiðslu til þess að bæta lífskjör landsmanna. Evrópusambandið mun með aðild fá ráðandi stöðu um löggjöf og nýtingu auðlindanna. Það mun horfa á þessi mál á annan veg. Þar verður litið til þess að dreifa ávinningnum til aðildarlanda ESB – ekki sérstaklega til Íslands. Framsal á sjálfstæði verður framsal á lífskjörum komandi kynslóða landsmanna. Þorskastríðin voru ekki háð til þess. Höfundur er ritstjóri.
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun
Eru stjórnvöld bundin af niðurstöðu óréttmætrar þjóðaratkvæðagreiðslu? Haukur Arnþórsson Skoðun
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar
Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun
Eru stjórnvöld bundin af niðurstöðu óréttmætrar þjóðaratkvæðagreiðslu? Haukur Arnþórsson Skoðun